dinsdag 30 juli 2013

Kleertjes voor Finnegan

De laatste dagen ben ik druk bezig met Finnegan. Ik hoop hem één deze dagen aan jullie voor te kunnen stellen. Eén tipje van de sluier licht ik vast op; zijn kleertjes!














Ik moet zeggen dat het haken van deze ieniemienie kleren verrassend leuk is. Ik zie mezelf nog een hele garderobe voor Finnegan maken!












Ondanks het matige licht, heb ik vanavond toch nog een mooie 50 mm foto kunnen maken van wat bloemen in de achtertuin. Vraag me niet naar de naam van het plantje, want daar ben ik slecht in.
Maar hier is 50 mm foto 27 van dit jaar:




















Groetjes,
Sandra

zondag 21 juli 2013

Warme zomerdag in juli

De tuin heeft het zwaar; het is al weer een tijdje droog en de zon schijnt ongenadig op de mooie bloemen. Maar de zon laat ze ook stralen. Vooral op de foto van de blauwpaarse hortensia zie je dat mooi. Ik heb hem een plaatsje in de 50 mm-galerij gegeven. Nummer 26:












De crocosmia 'lucifer' (ja, zo heet ie echt) zit nog in knop, maar ziet er nu al mooi uit en lijkt zo de lens in te willen kruipen:












Het is grappig wat een warme zomeravond met de sfeer op straat doet. Normaal is er niet veel bedrijvigheid meer als je 's avonds de hond het laatste rondje van die dag laat lopen. Nu is dat anders. Mensen zitten buiten, overal klinkt gelach en boven in de lucht kijkt de bijna volle maan goedmoedig toe. Hmm... ik word er poëtisch van :-)

Fijne week allemaal!

Groetjes,
Sandra


maandag 15 juli 2013

'Festival' omslagdoek van Noro

Ik geef het toe... ik ben echt helemaal verliefd geworden op Noro-wol... En dan met name de kleuren.

Dit weekend heb ik de laatste hand gelegd aan de 'Festival' sjaal (patroon van Lyn Robinson) van Noro. Ik heb weer de Taiyo sokkenwol gebruikt, deze keer kleur 40, gehaakt met naald 3,5. Ik heb net iets minder dan 2 bollen gebruikt. De rand heb ik achterwege gelaten, want ik vind hem zo perfect!

Hieronder het resultaat van een kleine fotoshoot in onze achtertuin.





















De kleuren doen me erg denken aan 'The Hobbit', kijk maar eens naar deze mooie elfendame:

Het Festival-patroon haakt heerlijk; even opletten in het begin, maar als je het door hebt, ga je als een trein! :-)

Nu weer verder aan mijn grote project; de sprei van 2.20 bij 2.40 m. Het vordert gestaag. Ik heb nu het stadium bereikt dat ik het eigenlijk niet leuk meer vind om eraan te werken. Ik wil hem dolgraag af hebben, hij wordt prachtig, maar ik ben erg gevoelig voor afleiding (zoals je aan deze post wel merkt). Uit ervaring weet ik, dat dit gevoel weg gaat als het einde écht in zicht komt. En dat is voor mij het begin van het haken van de rand. Maar goed, eerst nog een stuk of 50 van deze vierkantjes...


Wish me luck!

Groetjes,
Sandra

zaterdag 13 juli 2013

Vakantie voorpret

Levensgevaarlijk, vakantie voorpret. Voordat je het weet zijn je verwachtingen veel te hoog. Het weer is in gedachten namelijk altijd goed, files bestaan niet, het hotel is zelfs nog mooier dan op de plaatjes en wandelingen verlopen moeiteloos, zonder spierpijn. Haha! Welkom in Utopia!

Maar het is zo leuk... En daarom gun ik mezelf heel veel vakantie voorpret, mét de nodige realiteitszin.
Want... gisteren heb ik het laatste hotel vastgelegd en dat was het startsein voor dromen over prachtige uitzichten, lekker eten en bovenal; heerlijk met z'n drietjes er tussenuit.

Boefje Guinness gaat ook mee en dat vereist altijd wat extra voorbereiding. Op de bonnefooi op vakantie gaan met een hond kan tegenvallen, dus daarom stippelen we van tevoren een route uit en leggen we de hotels, pensions en/of B&B's vast.

We gaan in ieder geval naar het Kleinwalsertal. Vorig jaar zijn we hier al geweest, het was er prachtig, maar we hebben helaas veel mist en (mot)regen gehad, dus we doen het nog een keer dunnetjes over.
Als je naar onderstaande foto kijkt, snap je misschien wel waarom?












In het hotel dat ik in Salzkammergut (Oostenrijk) aanschreef,  zijn honden van harte welkom, maar ze wilden wel even weten wat voor een (honden)vlees ze in de kuip zouden krijgen. 'Hoe gaat jullie hond om met katten? En hoe reageert hij op de reeën die 's avonds voor het hotel komen grazen?' Een foto zegt soms meer dan 1.000 woorden, dus ik heb deze foto gemaild:
















En... het was een succes; we hebben een torenkamer gekregen! Nu maar hopen dat de katten zich tijdens ons verblijf niet op ons balkon laten zien, anders vrees ik dat we een oranje streep voorbij zien komen en... nou ja, vul zelf maar in... :-)

Groetjes,
Sandra

zondag 7 juli 2013

Oranje

Toen ik de foto's die ik gisterenavond en vandaag heb gemaakt, van mijn fototoestel af haalde, ontdekte ik een thema; oranje!

Van de mooie tuin van vrienden...














naar een detailfoto van een nieuwe brug (die ik tot 50 mm foto nummer 25 heb gebombardeerd)...














tot de worteltjes die ik in onze tuin tegenkwam bij het onkruid wieden...














Die laatste is wel een curieuze, want ik heb geen worteltjes gezaaid. Maar het blijkt dat in het vogelvoer dat we in de tuin hebben hangen wortelzaad verwerkt zit. Stoute knoeimussen- en mezen! :-)

Ik ga het mooie weer even vaarwel zeggen om naar de herenfinale Wimbledon te kijken. Ben benieuwd of Murray geschiedenis gaat schrijven...

Groetjes,
Sandra


vrijdag 5 juli 2013

Pioenrozen

Wat zijn ze toch prachtig die pioenrozen. Je koopt ze helemaal vast in de knop, je vreest 'zou dat wel goed komen' en dan... knallen ze als het ware uit elkaar.

Pioenroos, 50 mm foto nr. 24 van dit jaar




















Morgen ga ik op de markt nog een keer mijn geluk beproeven, nog een bosje erbij in een andere kleur misschien?

De weersvoorspellingen zijn fantastisch, dus ik wens iedereen een heerlijk weekend, geniet van de buitenlucht en de zon!

Groetjes,
Sandra



donderdag 4 juli 2013

Eerste kennismaking met Noro

Noro wol is een begrip in haak- en breiland. Eisaku Noro, de oprichter van Noro, is opgeleid tot schilder. En dat zie je aan het garen. Zijn inspiratie haalt hij uit de natuur. 
Dit Japanse garen is prachtig van kleur en kwaliteit, maar ook prijzig. Daarom duurde het even voordat ik de stap heb genomen, maar laatst was het zover; ik heb mezelf 2 bollen Taiyo Sock cadeau gedaan en uit 1 bol heb ik deze sjaal gehaakt:














Het patroon dat ik heb gebruikt is eenvoudig en laat de mooie kleurschakeringen goed tot zijn recht komen. Het garen bestaat voor 50% uit katoen, 17% uit wol, 17% uit polyamide en 16% uit zijde. De draaddikte varieert en daarom is het even wennen, maar uiteindelijk vond ik het prettig haken. Uithalen zal ongetwijfeld niet meevallen, maar gelukkig heb ik dat niet hoeven doen.














Het patroon dat ik heb gebruikt is de 'Noro Windowpane Scarf'  van Adrienne Lash. Ik heb gehaakt met naald 3,5.

En wat is toepasselijker dan deze sjaal te laten poseren in onze Japanse Esdoorn?














Ondertussen ben ik begonnen met bol nummer 2. Dat wordt ook een sjaal, maar dan eentje met een hele andere uitstraling. Als hij klaar is, zal ik hem hier weer showen!

Groetjes,
Sandra

maandag 1 juli 2013

Disciple of Decay

Vandaag heb ik mijn exemplaar (nummer 150 van de 500) van 'Disciple of Decay', het boek  van de getalenteerde Niki Feijen ontvangen!

Als hobby-fotograaf had ik van Urbex-fotografie gehoord, maar het raakte me pas, toen ik voor het eerst de foto's van Niki zag.

'Disciple of Decay'  start met een wijze uitspraak van Confucius; 'Everything has its beauty, but not everyone sees it'. Een waarheid als een koe. Ik heb jarenlang geworsteld met compositie, het vinden van de juiste hoek enz. enz. om maar 'mooie plaatjes' te kunnen schieten en dus zoveel mogelijk 'lelijke dingen' te ontwijken. Maar die 'lelijke dingen' horen er net zo goed bij. Door anders te kijken wordt je wereld (en je foto's) zoveel groter en interessanter.

Maar goed, het boek van Niki; in één woord geweldig! Er staan veel meer foto's in dan ik had durven hopen. Het zijn foto's van plekken met een verborgen verhaal. Foto's die je fantasie triggeren. En daarom is het onmogelijk (althans voor mij) om het boek in één keer uit te 'lezen'. Dan wordt het gewoon teveel. Maar da's mooi, want ik weet dat ik het boek daarom nog heel vaak in handen zal hebben om weer een nieuw verhaal te ontdekken. Kortom; een aanrader! Neem ook eens een kijkje op de site van Niki, er zijn (nu) nog boeken te koop, maar hij lijkt langzaam de wereld te veroveren, dus wees snel.

Bij het doornemen van het boek moest ik ineens denken aan de foto die ik in de Harz op een perron heb genomen. Ik had hem zelf al toegevoegd aan mijn 50 mm-collectie, maar nog niet op dit blog gedeeld. Bij deze alsnog, nummer 23 van de 52:




















Tot de volgende keer, dan waarschijnlijk met nieuws van het 'haakfront' :-)

Groetjes,
Sandra