dinsdag 28 januari 2014

Stamppot knolselderij-wortel-appel

Wat hoort er meer bij het najaar en Nederland dan stamppot? De zuurkool-, boerenkool en andijvie stamppot staat hier regelmatig op tafel. Dit weekend zag ik bij het zappen ineens een interessant stamppotje voorbij komen; met knolselderij, wortel en appel. De moeite van het proberen waard!

Update Sidewalk-sjaal

Voordat ik verder ga met de stamppot, even een update over mijn blauwe Sidewalk-sjaal. Ik heb hem vandaag naar het werk aan gehad op een blauw jurkje en ja, hij haart wel, maar het is te overzien. Hij is mooi en lekker warm, dus ik ga hem met veel plezier dragen (alleen niet op zwart :-))
All is well that ends well! Dankjewel voor jullie support!

Stamppot knolselderij-wortel-appel

En dan verder met de stamp!
Het recept kun je hier vinden. Gisteren heb ik hem gemaakt. Ik heb wat uitgebakken spekjes toegevoegd en de hoeveelheid mosterd opgeschroefd, maar verder heb ik me aan het recept gehouden en hij is lekker!














Voor het geval dat je denkt 'da's rare rookworst'; het is geen rookworst, maar bockworst. Geen speciale reden hoor, behalve dat ze op moesten :-)

Eén nadeel; wat is het toch altijd worstelen met zo'n knolselderij... Op zich niet erg, maar ik had ook al aardappelen met acné, dus de voorbereiding nam wat meer tijd in beslag dan ik had gedacht.
Maarrrr... er is nog genoeg over voor vandaag (zelfs voor Guinness), dus vandaag kan ik een beetje freewheelen, jippieieie!

Groetjes,

Sandra






maandag 27 januari 2014

'Sidewalk Shawl' van Rowan Felted Tweed is af!

Vorige week zagen jullie het begin van deze sjaal al voorbij komen. En nu... is hij al af!
Het is een geweldig (verslavend) patroon om te haken. Het is van Kimberly K. McAlindin en het (gratis) patroon vind je hier.















Eigenlijk is hij te snel af. Het boek dat ik de laatste dagen heb moeten lezen voor mijn studie was zo saai, zo onsamenhangend dat ik me moeilijk kon concentreren. Op bijna elke pagina kwam wel een stuk voor dat ik (minimaal) twee keer heb moeten lezen. En dan helpt het niet als er zo'n leuk project ligt te knipogen. 'Vooruit dan, na dit hoofdstuk 2 toeren haken' en dan werden het 4 toeren... en vervolgens kwam de 'beloning' na elke paragraaf in plaats van elk hoofdstuk...

Maar dan, de wol... Rowan Felted Tweed. Niet goedkoop, maar super om mee te haken. Prachtige kleuren. 50% Merino, 25% Alpaca en 25% Viscose. Voel je de 'maar'  al opkomen? Ik zal het zo zeggen; na elk 'verboden' haakuitstapje, zag ik eruit als een ruiende hond. Er was geen ontkomen aan! Gisterenavond, toen ik de franjes aan de sjaal vast aan het maken was, nam ik me voor om hem 's ochtends te wassen en te blokken. Dat zou vast schelen! Ik hoop dat je op de foto hieronder kunt zien wat ik bedoel met het haarverlies?















Hmmm... wol en wasmachine. Doen? Op de label stond; 30 graden machinewas, dus waarom niet? Kort programma uitgezocht, speciaal wasmiddel d'r in, 30 graden en gaan met die banaan.
Ik nam een positie in (met het gehate studieboek) waarbij ik er zeker van was dat ik de piepjes van de wasmachine zou horen. Wat kan er mis gaan? 

AARGHHHH!!! Mijn sjaal is vervilt??!??














Dit waren net toch écht losse draadjes, niet die vervilte sliertjes die het nu zijn?? :-(
En is hij nu kleiner??? Blokken! Blokken! 

Pffff.... Bij het blokken bleek gelukkig dat de schade beperkt is gebleven tot de franjes.















De sjaal is na het wassen een stuk zachter geworden, da's een groot pluspunt. En het ananas-patroon komt na het blokken super tot zijn recht.

Maar... hij is nog steeds in de rui... Ik houd verschrikkelijk veel van honden, maar het is niet de bedoeling dat ik er zelf als een ruiende hond bijloop... Hij is nog een beetje vochtig, dus ik heb hem nog niet aan de ultieme draagtest kunnen onderwerpen. Ik hoop zo dat we vriendjes kunnen worden, deze prachtige sjaal en ik. Wordt vervolgd...

Groetjes,

Sandra 

(lichtelijk gedesillusioneerd)

P.S. Op internet vond ik bij Rowan deze waarschuwing;


Please note, this is a lightly pre-felted yarn that knits to a lightweight fabric with a felted effect. Please follow care instructions, as the yarn may felt further if washed incorrectly
'Washed incorrectly'? Ben me van geen kwaad bewust... Maar het was prettiger geweest als dit op het label had gestaan, want ik denk niet dat ik 'm dan in de wasmachine had gegooid...




dinsdag 21 januari 2014

Bananen-walnoot-kaneelcake

Tijd om weer eens een receptje met jullie te delen!
Getest en helemaal goedgekeurd; de bananen-walnoot-kaneelcake! Het recept vond ik op dit blog (en daar staat nog véél meer lekkers...). Ik heb iets meer kaneel toegevoegd en vanillesuiker gebruikt in plaats van vanille extract.

Het is een cake waarbij je geen mixer nodig hebt. Lekker snel klaar, maar... wel even de ingrediënten afwegen en klaarzetten voordat je begint.

Ingrediënten

* 260 gram tarwebloem
* 1 theelepel kaneel
* 150 gram bruine basterdsuiker
* 2 zakjes vanillesuiker
* 1,5 theelepel bakpoeder
* snufje zout
* 100 gram walnoten in stukjes, maar niet té fijn
3 rijpe bananen, in stukjes gesneden
2 losgeklopte eieren
100 gram ongezouten en gesmolten roomboter














Zorg ervoor dat je walnoten niet opgegeten worden voordat ze het beslag in gaan...














Verwarm je oven voor op 180 graden.
Doe in een kom alle (droge) ingrediënten bij elkaar. Voor het gemak heb ik hierboven een sterretje vóór deze ingrediënten gezet.














Roer de ingrediënten goed door elkaar. Ik gebruik hiervoor een spatel. Eh... ik bedoel Finnegan gebruikt hiervoor een spatel.














Doe de andere 3 ingrediënten in een andere kom en meng ook deze goed door elkaar. Doe vervolgens dit 'natte spul' bij het droge spul. Nu is het tijd voor een beetje 'spierballenwerk'!














Meng alles voorzichtig door elkaar. Dit hoeft niet heel lang, maar je mag geen losse bloem meer zien. Ongeveer totdat het er zo uitziet:














En dan stort je alles zó in je cakevorm (die spatel is nu erg handig).
Als je geen siliconen vorm hebt, moet je hem natuurlijk wel even invetten...




















Hopsakee, die kan 1 uur de oven in (zoals gezegd, 180 graden).
En dan nu... wachten... Of muizen (proberen te) gaan vangen in de tuin.




















Guinness heeft ontdekt dat er muisjes op en neer lopen van onder de vogelvoederplaats naar deze berg met stenen. No worries, de muizen zijn slim genoeg om niet gepakt te worden (ze zijn vast getraind door neef Finnegan).

Ik ga even verder met mijn nieuwe haakproject...














Helaas geen werkje voor bij de tv of andere afleiding; veel tellen...

En dan... Piep-piep-piep! Cake is klaar!














Wel even af laten koelen hè. Tegenwoordig vries ik steeds vaker cake in (voorgesneden en in porties verpakt). Dat kan met deze cake ook goed. Finnegan en Guinness zijn het er niet mee eens, maar mijn weegschaal vindt dit een uitstekende strategie.

En tot slot iets waarvan ik zeg 'don't try this at home'. Het leverde wel de 1e 50 mm foto voor de galerij van dit jaar op, maar ik had geen seconde langer moeten wachten, anders had ik niets meer in te vriezen...


















Groetjes,

Sandra





zaterdag 18 januari 2014

Don & Daisy

Een tijdje geleden kocht ik in de opruiming mijn eerste zogenaamde 'clear stamps'.
Dat zijn doorzichtige stempels die je op een acrylblok kunt plakken. Het voordeel is, dat je op een acrylblok al een lay-out kunt maken door (eventueel) verschillende soorten stempels door elkaar te gebruiken. Omdat het blok doorzichtig is, zie je goed waar je stempelt én alles is afwasbaar. Na gebruik haal je je stempels van het blok en berg je alles weer netjes op.

Ik heb een filmpje gevonden op YouTube om mijn verhaal wat te verduidelijken.

De clearstamps die ik kocht waren van Marianne Design: van 'Don en Daisy'. Het zijn ontwerpjes van Hetty Meeuwsen en ik word er helemaal blij van. Op de één of andere manier brengt de tekenstijl me terug naar mijn jeugd (hmmm... als ik het zo opschrijf, voel ik me ineens 80, whahaha!)

Afgelopen donderdag ging ik eens kijken wat er nog meer van 'Don en Daisy'  te krijgen is.
Foute boel natuurlijk.... Ik zat stuiterend achter mijn pc, toen ik 'Knitting Daisy' tegenkwam.




















Vooruit dan -klik-, hups naar de winkelwagen. Aaaahhhh!
Daisy op de fiets (mijn favoriete vervoermiddel) en ze heeft ook een bloemenmandje op haar fiets! En... aaaahhh! Er zit een muisje achterop! Finnegan?!!!




















De stempelafdruk hierboven vond ik op internet en is  door een iemand prachtig ingekleurd.
Lang verhaal kort; ik ben de trotse bezitter van 7 Don & Daisy clear stamps!

Manlief krabbelde op zijn hoofd, fronste zijn wenkbrauwen en liep hoofdschuddend weg...

Fijn weekend!

Sandra



P.S.
Ik kocht mijn stempels bij Hobbynu.nl
Ze werden keurig netjes en razendsnel opgestuurd. Aanrader!

dinsdag 14 januari 2014

Groothoek-uitdaging, James Cauty & polswarmers

Voor het geval dat de titel je nog niet genoeg gewaarschuwd mocht hebben; dit is een hak-op-de-tak-post! Mijn 'monkey-mind' speelt me parten...

Groothoek-uitdaging

Na mijn uitdaging van 2013; 52 foto's maken met de 50 mm lens die het waard zijn om opgenomen te worden in de 50 mm galerij, heb ik mezelf in 2014 een ander doel gesteld. Of eigenlijk 2...

In 2014 open ik een 'groothoek-galerij', waar ik 12 foto's in wil plaatsen én ik wil mijn 50 mm galerij met 12 foto's uitbreiden. Of meer natuurlijk!

Ik heb nog nooit op een bewuste manier met een groothoeklens gewerkt, maar ik kreeg steeds meer zin om dat stukje fotografie te verkennen. Misschien heeft het te maken met mijn drive om altijd zoveel mogelijk van 'the big picture'  te willen zien? Wat ook meespeelt is mijn ieniemienie handicap; jaren geleden heb ik een netvlies loslating gehad, waardoor ik een stuk van mijn gezichtsveld in heb moeten leveren. Ik heb als het ware een 'dode hoek'. En wat is dan mooier dan thuiskomen met een boel foto's en thuis op je pc in wél in één oogopslag de hele dekselse boel te kunnen zien? :-)

Maar goed, hier komt ie, nummer 1 van 12 voor de groothoek-galerij, het contrast in Eindhoven tussen industrieel erfgoed en moderne architectuur; Blob versus de Lichttoren!











James Cauty

Gisteren ben ik even naar de expositie van James Cauty geweest. Ik had er van tevoren wat over gelezen, dus wist een klein beetje wat me te wachten stond, maar toch verraste het me. Ik stapte (als enige) een verduisterde expositieruimte in en werd overvallen door een enorme kakofonie aan licht en geluid. Het leek wel een soort van Apocalyps! Overal, echt overal in de modelstad waren ongelukken gebeurd. Er zaten leuke grapjes in verwerkt; een vrachtwagen die dwars door de MacDonalds drive in gereden was, politie-agenten die graffiti aan het spuiten waren en verbaasde politieagenten die op de rand van de modelstad stonden. Zo van 'is dit nu het einde van de wereld?'
Fascinerend, maar ik heb er een onbehaaglijk gevoel aan over gehouden.
Hier een kleine indruk van de (grote) modelstad.











Hier een stukje uit de officiële aankondiging:

Zijn meest recente werk richt zich op het maken van 1:87 schaalmodellen van rebellieën als kleine “world re-enactements”, vaak getoond in omgekeerde jampotjes als “A Riot in A Jam Jar". Zijn nieuwe expositie “The Aftermath Dislocation Principle” zet deze fascinatie met kleine “world re-enactements” voort in de vorm van een 1:87 schaalmodel landschap (gelijk aan 1 vierkante mijl in miniatuur). Dit landschap is verwoest, verlaten, vernietigd, verbrand en verstoken van leven. Enkel 5000 model politiemannen bezoeken deze apocalyptische overblijfselen. Het is een bizarre, merkwaardige aanschouwing van een modeldorp, waarin Cauty zijn fascinatie voor verval, de consumptiemaatschappij en entertainment vervolgt door middel van creatieve verkenning en donkere humor.

En nog een foto van de 'jampotjes':











Ik weet niet of je het kunt zien, maar in het voorste potje hebben kinderen een politieagent aan een lantaarnpaal gebonden en ze dansen er vrolijk omheen.

Polswarmers

Tijd voor iets luchtigers dat je toch warm houdt; polswarmers! Toen ik de blogpost van Sandra van Cherry Heart zag, was ik niet te houden. Deze wilde ik ook maken! Eén paar is al af. Het is een patroon van Drops (108-25), gecombineerd met een schattige rand die het patroon nét dat beetje meer geeft. Ik kwam er net achter dat Sandra van Cherry Heart op Ravelry heeft uitgeschreven hoe ze het gedaan heeft. Maar ik heb ze dus niet zo gemaakt, ik heb zelf wat uitgedokterd :-)

Hier staan ze op de foto, klaar voor verzending want... het is een cadeautje voor iemand!















Genoeg geschreven! Ik hoop dat ik jullie aandacht vast heb kunnen houden...

Ik ga nu een sprintje trekken naar de brievenbus met mijn trouwe, hyper-actieve Ierse Terriër!

Groetjes,

Sandra








maandag 13 januari 2014

Strependeken is af!

Hij is (was) zo leuk om te maken, deze strependeken van 'Not your average crochet'...
Gisteren heb ik de laatste hand kunnen leggen aan de rand (wat anders dan het patroon) en de laatste draadjes weggewerkt. Hier komt hij dan!

Eerst wat details...



















En dan helemaal (handig, zo'n groothoeklens :-)):

















Hij is wel wat kleiner uitgevallen dan ik gedacht/gehoopt had.
Met 11 bollen Stylecraft, naald 5, ben ik uitgekomen op 1.24 x 1.60 m. Prima voor een deken op de bank, maar 40 cm. langer was beter geweest. Nadeel van het haken met dit patroon met 10 verschillende kleuren en 100 grams bollen is, dat bijbestellen niet makkelijk is. Kan natuurlijk wel, maar dan heb je weer veel te veel... Maar ik ben blij met het eindresultaat! Ik kan er nog even van genieten en dan gaat hij naar zijn nieuwe eigenaresse :-)

Groetjes,

Sandra




zondag 12 januari 2014

Mijn keuken is gegijzeld...

Wat een prachtige, knisperend frisse zondag!

En ons hele huis ruikt naar de cake die in de oven staat. Ik heb nog net een cake in de oven kunnen schuiven voordat de keuken in gijzeling genomen werd door manlief. Hij is bezig met de verbeterde versie van zijn 'wonderlijke waterwerken'.

We hebben in onze achtertuin een vijver met verwende vissen. En om het water van deze verwende vissen warm, schoon en zuurstofrijk te houden heeft manlief 'wonderlijke waterwerken' ontwikkeld.
'Wonderlijk'  is mijn toevoeging. Omdat ik me blijf verwonderen over de fantastische dingen die hij weet te creëren. Al die buizen met schuifjes, kranen, uv-filter, verwarming en nog veel meer dingen die mijn mond open laten vallen.

Finnegan vindt het ook gewéldig! Hij doet net alsof hij met een springlading bezig is en mijn keuken op gaat blazen. Kijk maar eens wat ik bedoel.

Maar goed. Mijn man is dus bezig met het aanbrengen van de nodige verbeteringen en aangezien buiten je vingers bevriezen en dit geen werk is om handschoenen bij aan te doen, is hij naar binnen 
verhuisd en heeft hij mijn keuken overgenomen...

Samen met onze maffe muis, die uit moet kijken dat hij niet vastgelijmd wordt!

Iets heel anders... Toevallig ontdekte ik dit filmpje van de afgelopen vrijdag overleden Sam Berns, een jongen met de de ziekte progeria (misschien ken je de film 'Benjamin Button'?). 
In dit filmpje doet hij zijn filosofie uit de doeken: 'My philosophy for a happy life'. In een notendop:
  • Be OK with what you ultimately can't do, because there is so much that you CAN do. (Put things in the CAN do category by making adjustments)
  • Surround yourself with people you want to be around
  • Keep moving forward (I don't waste time feeling bad about myself. I accept feeling badly and do what I need to do to get past it)
  • Never miss a party!

Respect, niets aan toe te voegen...

Fijne zondag nog!

Sandra






vrijdag 10 januari 2014

Lucky me!

Jippieieieie! Ik ben de gelukkige winnaar van de giveaway van Angeline van 'Mijn eigen plekkie'!!
Na een lange werkdag stond net ineens een verlegen buurmeisje aan de deur. Mét een pakketje. Joehoeoe!

I'm the lucky winner of a giveaway! Look what Angeline of 'Mijn eigen plekkie' send me...

Volgens mij kun je aan de doos niet zien dat ik een beetje overenthousiast ben hè?














Ik weet het... de schaar is al uitgevonden... Aan plakband trekken levert uiteindelijk niet zoveel besparing op als naar de keuken lopen en de schaar te pakken...

I know... they've invented scissors... But I'm so enthusiastic! Just like my Irish Terrier...

Ons muisje met Ierse roots is in geen velden of wegen te bekennen, maar als je iets aan het verscheuren bent, reken er dan maar op dat er een Ierse terriër naast je staat. Altijd bereid om te helpen.














Maar dan wel helpen van de wal in de sloot... De lintjes waren érg aantrekkelijk (of rook Guinness Buffy, het hondje van Angeline??), dus ik moest héél snel worden...














En daar issie dan! Die zal ik met veel plezier dragen!














Kijk bijvoorbeeld meer eens hoe mooi hij bij de print van dit jurkje past?

What a great match with this dress!














Nogmaals bedankt Angeline!


Fijn weekend,

Sandra





zondag 5 januari 2014

Feesttulband en strependeken

Op dit moment ben ik weer druk aan het studeren. Alhoewel... Niet op DIT moment natuurlijk!

Dit is spijbelen, broodnodige afleiding, hoe je het ook noemen wilt.
Reken maar dat een ochtendje procesmanagement, hoe interessant ook, een creatief mens tot het uiterste kan drijven... Zelfs gedachten aan (normaal als irritant beschouwde) huishoudelijke karweitjes, lonkten als een fata morgana aan de horizon... Maar ik heb volgehouden, dus tijd voor een beloning.

Feesttulband

Jarenlang bakte mijn schoonmoeder voor (onder andere) ons een heerlijke kersttulband. Deze Kerst lukte het haar niet. Voor mij het signaal om me de kunst van het maken van een kersttulband eigen te maken. Zoals wel vaker kwam dit idee op als... juist ja. En natuurlijk kon ik het originele recept van mijn schoonmoeder niet zo snel vinden. Maar niemand zegt dat ik dat recept móet gebruiken. En waarom zou je alleen met kerst een heerlijke tulband bakken? Na een zoektocht kwam ik uit bij de 'Goddelijke Huisvrouw'. Het recept dat ik daar vond bood genoeg mogelijkheden voor een eigen versie en voilà; Sandra's feesttulband! Altijd lekker als je iets te vieren hebt, niet alleen met Kerst!

De feesttulband kan heel goed ingevroren worden. Dat heb ik dus ook gedaan, wel voorgesneden in stukjes. 's Ochtends bevroren meenemen naar het werk en dan heb je rond een uur of half elf een heerlijke traktatie.


Wil je het zelf proberen?
Hier is de link naar het originele, hele oude, dr.Oetker-recept.
Mijn versie heb ik hieronder uitgeschreven.

Sandra's feesttulband

Ingrediënten:

300 gram echte boter
350 gram zelfrijzend bakmeel
250 gram suiker
1 zakje vanillesuiker
3 eieren
Rasp van 1 grote citroen
Mespunt zout
6 eetlepels (rijsten)melk
200 gram rozijnen
100 gram gedroogde abrikozen (in blokjes gesneden)


Tip 1; schep 1 eetlepel zelfrijzend bakmeel door het rozijnen-/abrikozenmengsel.
Tip 2; zet alles afgewogen klaar, dat scheelt veel ergernis.


Bereiding:

Mix de boter tot room en voeg langzaam de suiker en vanillesuiker toe. Daarna 1 voor 1 de eieren, de citroenrasp en het zout door het deeg mixen. Daarna het bakmeel er langzaam bij voegen, afwisselend met de eetlepels melk.

Tenslotte roer je met een houten lepel de rozijnen en abrikozen door de deegmassa. Stort het deeg in een ingevette en bestoven tulbandvorm (die zijn er ook in een siliconen uitvoering)

Het rooster met de tulbandvorm onder in de voorverwarmde oven schuiven.

Baktijd en -temperatuur: 80 minuten op 170 graden.

Tadaaaa!!



Strependeken

Inmiddels is half haakland naar mijn gevoel met de strependeken bezig. Zie ook mijn blogpost van eerste kerstdag voor meer informatie. Het grappige is, dat de dekens die ik tot nu toe voorbij heb zien komen, allemaal anders zijn! Echt heel leuk om te zien!
En volgens mij is Stylecraft nu bezig met het scheren van muppets om aan de gigantisch gestegen vraag naar top-acryl te voldoen, want er is al heel veel uitverkocht...

Hieronder mijn vorderingen tot nu toe.




Fijne zondag allemaal!
Groetjes,

Sandra