zaterdag 30 augustus 2014

Generale pixel-repetitie

In een verloren uurtje vanmiddag dacht ik 'laat ik de pixels eens even aan elkaar gaan leggen'.

Fout. Laat dat 'even'  er maar vanaf. Ik noem dit de generale repetitie, want het is een berg werk om alle pixels te sorteren. De volgende keer dat ik dit doe, is het moment dat ik ze ook daadwerkelijk aan elkaar kan gaan zetten :-))

Terwijl ik bezig was, kreeg ik het benauwd. Waar-ben-ik-in-Godsnaam-aan-begonnen?!?!

Maar langzaam ontvouwt zich iets, waar ik stiekem, ondanks al mijn twijfels over wol- en kleurkeuze, reuze trots op ben. Genoeg gepraat, hieronder de foto's van 610 pixels die zich op een druilerige zaterdag in het gareel lieten leggen!


Dit zal niet de definitieve schikking worden, het is maar voor het idee.


Op naar de 1.000!

Fijn weekend!

Sandra







maandag 25 augustus 2014

Warning; battery low

Terwijl voor de meeste mensen de vakantie er (bijna) op zit, moet hij voor ons nog beginnen.
Frisse mensen om ons heen, op het werk wordt het steeds drukker, maar bij ons knippert het waarschuwingssignaal; battery low!

En er 'moet' nog zoveel gebeuren voor de vakantie. 1001 Dingen schieten door mijn hoofd.
Liefst wil ik alle 'open eindjes' vóór de vakantie nog afgewerkt hebben. Alsof we niet meer terug zouden komen. Is dat een vrouwen-ding?
Rommelkasten waar ik al maanden mijn schouders voor ophaal, 'moeten'  nu ineens uitgemest worden. Ik maak mezelf gek. 

Maar gelukkig heb ik dat ook in de gaten. Dus ik heb vanmiddag even de boel de boel gelaten en ben met Guinness gaan steppen. Sinds het weer wat frisser is, doen we dat zo'n 5 tot 6 keer in de week.
Voor mij betekent dit een luie-bovenbeen-en-bilspieren-training voor de wandelingen in heuvelachtig gebied straks en voor Guinness is het vooral... Feest! Rennen!! Hij denkt niet na over conditie en spieren, maar hij ontwikkelt ze allebei wel. En da's mooi!

En daarna.... even met de macrolens in de weer geweest;


Tot slot wil ik nog graag een mooie quote van Vivian Greene met jullie delen. Ik heb hem op een foto gezet die ik vanmiddag in de regen maakte. Het lettertype past mooi bij het sierlijke plantje, alleen is het misschien niet zo goed leesbaar, besef ik nu :-))) Iemand trouwens een idee wat dit voor een plantje is? Het kwam zomaar op in onze tuin...


Lieve groetjes,

Sandra







dinsdag 19 augustus 2014

Kriebel-kriebel sjaal & creatieve blog hop

Ymme van Creaymme verraste mij (net zoals ze zelf verrast werd) 
met een uitnodiging voor 'de creatieve blog hop'.
Hoe het is ontstaan? Geen idee. Maar het is de bedoeling dat ik 4 vragen beantwoord. En ik moet zeggen, ik vond het bij Ymme erg leuk om haar antwoorden te lezen!
Onderaan deze post nodig ik 2 mooie blogdames uit om hetzelfde te doen 
(zonder dat het een verplichting moet zijn!)

1. Waar ben je mee bezig?

Zoals meestal het geval is (en niet alleen bij mij, heb ik begrepen ;-)), ben ik met verschillende dingen tegelijk bezig. Nou ja, niet helemaal tegelijk, want dan zou ik 'octopus' heten.

- De Kriebel-kriebel sjaal
Ik heb net een sjaal afgemaakt die mijn vriendin en ik 'kriebel-kriebel sjaal' hebben gedoopt. Ik kan er goed tegen; kid silk mohair, maar dat geldt niet voor iedereen :-)


Deze mohair had eigenlijk een andere bestemming; ik zou hem met een andere kleur mohair verwerken in een breipatroon; de 'dreambird'. Maar ik weet wanneer ik mijn meerdere moet erkennen; alleen al bij het lezen van het patroon kreeg ik de 'kriebel-kriebels'. 
En dat was niet van de wol...


Haken + mohair = niet makkelijk. Maar ik dit is een fijn patroon, omdat je niet vanuit steken werkt, maar vanuit lossenboogjes. Ideaal. En wat draagt het fijn... Nog geen 100 gram Rowan Kid Silk Mohair en het voelt alsof je door een vlinder omarmd wordt... Ik word er poëtisch van :-)
Mocht iemand het haakdiagram willen hebben; laat het me weten.

Vooruit dan, een selfie (was geen makkie, hier zijn veel foto's aan vooraf gegaan :-)):


- Kriebel-kriebel sjaal nummer 2
Maar goed. Ik heb nog meer mohair over die eigenlijk de dreambird bestemming had. Voilà:


Er is een reden waarom je 3 bolletjes ziet i.p.v. 2. 
Had ik al verteld dat uithalen van mohair een Drama is? *&%$#!@@!! 
Ik heb een stukje breiwerk uit moeten trekken om nog een keer een kriebel-kriebel sjaal te maken. Met heel veel geduld heb ik het meeste intact kunnen houden, maar 1 knoopje liet zich niet verleiden om los te komen.

- Painted Pixels Blanket
Inmiddels heb ik 525 van de 1.000 pixels voor mijn Painted Pixels deken gehaakt. Over de helft dus!


- Log Cabin Blanket
Niet vergeten, maar even op een lager pitje; mijn log cabin deken.


- My Favourite Things Scarf nummer 2
Ook niet vergeten, maar eveneens op een laag pitje; mijn tweede favourite things sjaal.


Al met al een kleurrijke boel! Tijd voor vraag nummer 2!

2. Hoe verschilt jouw werk van dat van anderen?

Eh... poeh... Ik ben niet uniek. En vlieg van hot naar her. Ik ben wel eens jaloers op mensen die zich strak aan één stijl lijken te kunnen houden. Daar heb ik moeite mee. Ik vind het veel te leuk om nieuwe dingen, kleuren, technieken enz. uit te proberen. Ik ben geen specialist maar een generalist. Het is wel zo dat ik mijn verschillende interesses (haken, breien, koken/bakken, reizen, schrijven, fotografie en wat daar allemaal in de toekomst nog bij komt) probeer te combineren. Finnegan is daar denk ik het beste voorbeeld van. In Finnegan komt het meeste van mijn werk samen.

3. Waarom doe je dat?

Omdat ik het leuk vind! Het creëren, het leren, zoeken naar mooie dingen en alles dat daarbij hoort, geeft mij energie. Een dag niet geleerd is een dag niet geleefd.

4. Hoe werkt het creatieve proces bij jou?

Ik heb geen vast programma of ritueel. Helaas ben ik nog niet zo handig dat ik zelf patronen kan creëren. Maar ik denk dat die tijd wel ooit komt en ik kijk er naar uit. 
Door in de tussentijd veel uit te proberen en soms net een andere draai aan bestaande patronen te geven, ontwikkel ik me elke keer verder.

Dat wassie dan!

Rest mij nog 1 ding; het uitnodigen van 2 andere blog-sterren. Moeilijk, moeilijk... 
Het worden;
  • Angeline van Mijn eigen plekkie, omdat ik geniet van haar sprankelende blog en zij mij elke keer verbaast met haar veelzijdigheid en
  • Chantal van Haakbrei-n; wederom een blog waar ik van geniet en ik ben nog onder de indruk van de prachtige Little Uggs die Chantal laatst heeft gemaakt :-)

Nogmaals; voel je niet verplicht dames, maar mocht je meedoen; ik kijk uit naar jullie antwoorden!


Groetjes,

Sandra











zondag 17 augustus 2014

Waar is Finnegan?

Waar is Finnegan? 
Ik was niet de enige die het me afvroeg...
Heb ik hem per ongeluk opgesloten in de bak met pixels?
Heeft hij intrek genomen in de plaatselijke patisserie, 
omdat ik te weinig taartjes en cakes gebakken heb?
Is zijn nieuwsgierigheid hem noodlottig geworden en heeft hij mijn hulp nodig?!?!

Er gaan dagen en dagen voorbij zonder een spoor van Finnegan. Maar ineens zie ik hem!
Gewoon, bij zijn theepot-huis bij ons in de tuin!
Met zijn rug naar me toe, dat wel...


Ik heb een tijdje op hem in moeten praten, maar uiteindelijk kom ik erachter wat er aan de hand is. Finnegan is jaloers!!
Hij heeft mijn enthousiaste gesprek met mijn vriendin over de kattenmand opgevangen en wat hij hoorde, maakte hem niet blij. Hoe kon ik??? Wél een mand willen maken voor een kat, de Vijand-Van-De-Muis, maar geen nieuw broekje haken voor Finnegan, trouwe Huismuis?

Oef... Daar heeft Finnegan wel een punt...
Dus ik ben aan de slag gegaan. En het duurt niet lang of Finnegan komt kijken.


En meehelpen natuurlijk. Terwijl ik de laatste draadjes wegstop, gaat Finnegan op zoek naar knoopjes.


Laat er nou een belletje in mijn doos zitten, precies in de kleur van het nieuwe broekje van Finnegan!


Maar als ik zeg 'het lijkt wel een kattenbelletje', wordt het belletje weer vlug in de doos gestopt.
Finnegan houdt een oogje in het zeil terwijl ik de knoopjes vastzet.


Tadááááá! Broekje klaar!


WOW! 


Finnegan!! Er kunnen kinderen meekijken!!


Maar Finnegan is met geen 7 katten te houden. Het-broekje-moet-moet-moet-aan!!
Terwijl Finny in zijn bijna-blootje langs het knopen bakje loopt, ziet hij nog een mooie hartjesknoop. Perfect voor op de achterkant, vindt meneer. Vol vertrouwen gaat hij op mijn bovenbeen liggen, terwijl ik het hartjesknoopje vast zet.


En dan... Modeshow!


Van een CATwalk wil hij niets weten. Verkeerde associaties met... nou ja, je weet wel...

De vissen krijgen zijn nieuwe broekje ook te zien. Terwijl ze in drommen op hem af komen, vertelt Finnegan het hele verhaal.


Hij slingert nog even door een boom...


En dan... Draait hij om en verdwijnt hij in het groen...


....terwijl hij een vrolijk muizenliedje zingt dat ik niet  kan verstaan, 
behalve dat er vaak het woordje 'Mispoes' in voorkomt :-))))

Groetjes
van

Finnegan & Sandra














zaterdag 16 augustus 2014

Geland

Vaak zit het geluk in kleine dingen. 
Bij ons bezoek aan de Kasteeltuinen van Arcen vandaag werd het heel donker.



En terwijl we schuilden voor de regen, noodgedwongen midden in het groen, uit de hectiek...



Kon ik 'landen'. 
Zoals dit wespje zich laaft aan de waterdruppels op een bloem


Nam ik de groene energie in me op.


De foto hieronder weerspiegelt mijn gevoel nu het beste. 
Ik deel hem graag in de hoop jullie er een beetje van mee te kunnen geven.


Fijn weekend!

Groetjes,

Sandra









maandag 11 augustus 2014

Catching rainbows

Regenboogjes proberen te vangen in mijn tuin na een flinke regenbui :-)
Trying to catch to rainbows in my garden after a downpour :-)



Groetjes,

Sandra





zondag 10 augustus 2014

Experiment vindt bestemming

Gisterenavond lag mijn gevilte tasje op het dressoir. En op de tafel lag mijn notitieboekje.
Mijn oog viel op beiden. Zou het passen...?
Ja! Met voldoende ruimte voor mijn (gekleurde) fijnschrijvers!

Van het allerlaatste stukje wol lossen gehaakt, gevilt, knopen op het tasje gezet (op een 'steeltje' :-))) et voilà:




Nooit gedacht dat het zo zou lopen, maar mijn experiment heeft zijn bestemming gevonden.
Ben er erg blij mee.

Fijne zondag nog allemaal!

Groetjes,

Sandra


P.S. Stand gehaakte pixels: 455, bijna op de helft...


zaterdag 9 augustus 2014

Vilt-experiment

Mijn vriendin vroeg me een tijdje geleden of ik voor haar kat een mandje wilde haken. Tuurlijk! Maar wat voor eentje... Zpaghetti? Dubbele draad katoen? En welk modelletje? Hmmm... Lang leve internet!

Jullie weten vast wel hoe het gaat; van het één komt het ander. Het ene zoekwoord levert niet op wat je wil, andere taal proberen, ander woord en dan... Heb je ineens iets leuks gevonden! Zoekwoord; 'catcave' (bijv. hier). Alleen was dit een mand/kattengrot van vilt. En vilten is niet iets dat tot mijn vaardigheden behoort. Althans, nog niet :-)
Lijkt me wel leuk om er ooit een workshop in te volgen :-)
Maar goed, deze voorbeelden heb ik gevonden:


Toen ik de laatste keer in Duitsland een wolzaak binnen liep, werd ik overspoeld met viltwol. Ook om mee te haken en daarna te wassen... Eureka! Dat gaan we doen!
Helaas is was-en-vilt-wol iets moeilijker te krijgen hier, maar vandaag heb ik 3 bolletjes Lana Grossa Lei op de kop getikt. Een mooie merino-wol. Waarschijnlijk te duur om er een kattengrot van te haken, maar je moet ergens beginnen. Lana Grossa heeft ook nog het speciale 'Felted' en da's een euro per bol goedkoper.

Maar zoals gezegd, eerst maar eens kijken of het resultaat naar wens is. Ik haakte een tasje. En... Nou ja, kijk hieronder maar:


Héél anders dan 'echt' vilt en het is iets minder gekrompen dan ik dacht. Maar de structuur die overblijft vind ik eigenlijk wel leuk. Wat ik wel mis, is het mooie kleureffect dat je met 'echt' vilten kunt bereiken. Hmmmm... Ik ben heel benieuwd wat mijn vriendin hiervan gaat zeggen.

In de tussentijd ga ik nadenken over het 'pimpen' van dit tasje, want zo issie natuurlijk een beetje kaal.


Wordt vervolgd!

Groetjes,

Sandra






dinsdag 5 augustus 2014

Butterfly smile

Bruce Larkin heeft er ooit een gedichtje over geschreven:

Butterflies flutter.
Butterflies fly.
They put a sparkle
In your eye.

Watch a butterfly
And in a short while
It will give you
A butterfly smile!









Vanmiddag ben ik met mijn gehaakte vlinders naar het park gegaan, want ik wilde ze daar op de foto zetten. Uiteindelijk staan ze wel op de foto, maar ik werd ontzettend afgeleid door al het moois...

Zoals een eenzaam pluizenbolletje;














Bezige beestjes;

























Een explosie van geel;












En wat ben ik blij met degene die heeft besloten een saai grasveld, met behulp van een boel veldbloemenzaadjes, om te toveren tot bloemenparadijs;












Waar kwam ik ook al weer voor? Oh ja! De gehaakte vlindertjes!












Ik heb ze gehaakt van het 'Stone Washed' garen van Scheepjeswol.














Een heel eenvoudig patroon, dat ik vond via het blog van Annemarie.












En blijkbaar trok dit vlindertje...














de aandacht van andere vlindertjes!
Eerst een beetje schuw...














Maar later.... Makin' whoopee!!! ;-))















Om weer terug te komen op de 'butterfly smile'; met de gehaakte vlindertjes hoop ik de sprankeling (terug) te brengen in de ogen van mensen die het verdienen, of het nodig hebben.

Ze reizen mee in mijn tas of jaszak, zodat ik af en toe een vlindertje achter kan laten.
De eerste heeft vandaag zijn plekje al gevonden :-))


Sending you a butterfly smile,

Sandra









zaterdag 2 augustus 2014

Vakantie voorpret

De afgelopen dagen heb ik, als ik maar even tijd vrij had, aan onze vakantie-rondreis gepuzzeld.

Elk jaar vind ik het een sport om zelf een autorondreis samen te stellen.
Aangezien Guinness meegaat, boek ik alle hotels van tevoren. Je kunt het risico niet lopen na een lange dag rijden dat je met hond niet welkom bent...

Voordat we Guinness hadden, kozen we wat exotischere bestemmingen. Al dan niet met vlucht. Het eerste jaar met Guinness hebben we hem in een pension achtergelaten. Helaas was dat geen succes. Hij is echt heel, heel ziek geworden. Zo ziek (auto-immuunziekte), dat we bang waren om hem kwijt te raken.

En dus... gaat meneertje ADHD-ik-wandel-graag-en-veel met ons mee. De bestemmingen passen we daarop aan, maar het avontuur is er niet minder om.
Zo hebben we Duitsland (super hondvriendelijk!) op een heel andere manier leren kennen.
Dit jaar wilden we in ieder geval graag naar Rügen. En daarmee werd dat een vast puzzelstukje. De rest ben ik daar omheen gaan bouwen. We hebben even overwogen om de oversteek naar Zweden te maken, maar Zweden bewaren we voor een andere keer. Dat land verdient alle aandacht. En met de ideeën die we nu hadden, dreigde het teveel een 'vluggertje' te worden :-)

Nog niet alles ligt vast, maar hieronder deel ik alvast onze plannen zoals die nu op tafel liggen.
We gaan van de Lüneburger Heide...














Met de mooie hanzestad Lüneburg...














Naar het eiland Rügen...














Met zijn witte krijtrotsen...
















Naar de Sächsische Schweiz, waar we overigens voor de tweede keer naar toe gaan. Waarom? Hierom:














En dan.. naar het Thüringer Wald....











En daar ben ik gebleven. Vanaf hier moet ik nog even verder zoeken naar het laatste puzzelstukje.

Ik droom al van een geweldige vakantie en misschien... heb ik jullie een ander stukje Duitsland kunnen laten zien dan het stereotype :-))
















Fijn weekend!

Groetjes,

Sandra