donderdag 29 januari 2015

Spelen met lapjes & dankbaar

Heel, heel hartelijk bedankt voor jullie lieve reacties op mijn Painted Pixels deken.
Overweldigend... xxx

Welkom nieuwe volgers! Leuk dat jullie erbij gekomen zijn.

En de vele anonieme lezers/bezoekers uit alle windstreken... Wauw!

Ik krijg bijna zoiets van 'wat nu?'
Maar eigenlijk is het simpel; ik ga gewoon verder en pak de draad (letterlijk en figuurlijk) weer op van een project dat even een beetje verwaarloosd werd; mijn Log Cabin deken.

Het is wel iets héél anders. Retro.
En er zit een mooie symboliek achter.

Ik vertelde er volgens mij al eerder over. 
De blokken die ik voor deze deken aan het haken ben, stellen een blokhut voor. 
Dat wil zeggen; het oranje/geel aan de binnenkant is het haardvuur dat binnen brandt. 
Het bruin/crème staat voor het hout waarvan de blokhut gemaakt is, het groen is van de bossen er omheen, het roze/rood zijn de bloemen in de weide en het blauw is van de lucht.

En waarom een donker en licht gedeelte in de blokken? 
Dat staat voor de zon- en schaduwzijde van de blokhut!
Mooi he?

Buiten het centrale vuur heb ik de kleuren wel door elkaar gegooid. 
Beetje artistieke vrijheid mag! :-) 

En je kunt er zo leuk mee spelen...
Hieronder één variant, pin me er niet op vast hoor, want het kan nog tientallen keren veranderen.
Alle blokken zijn tenslotte nog niet af.


Lieve groetjes,

Sandra



P.S. naar aanleiding van de vraag van Esther; ik ben ongeveer een half jaar bezig geweest met de Painted Pixel deken. Maar in die tijd zijn wel meer projectjes van mijn haaknaald gegleden :-))

P.P.S. De symboliek van het geel/rood en licht/donker komt af van de traditionele Amerikaanse quilts. De gedachte achter de andere kleuren heb ik zelf verzonnen :-))




dinsdag 27 januari 2015

I Proudly Present: My Painted Pixels Blanket

Eindelijk is het zover; mijn Painted Pixels deken is klaar!

Weinig woorden, veel foto's:


De rand maakte ik anders dan het patroon van Susan voorschrijft.
Ik wilde hem namelijk net iets massiever hebben als tegenwicht in grijs voor de kleurexplosie.
Dus ik haakte een rand van halve stokjes.




Nelleke gaf me de goede tip om in de laatste toer wat kleur terug te laten komen. Dit eenvoudige randje gebruikte ik al vaker. Hier vind je de instructie voor dit randje van Lucy van Attic24.


Wat een zee van kleuren...


Soms wat donkerder...


Soms wat lichter...


Zelfs de achterkant mag gezien worden!


En tot slot, met dank aan de groothoeklens, de hele deken:


Patroon; 'Painted Pixels Blanket' van Felted Button.
Het garen dat ik gebruikte is Stylecraft 'Merry go Round'. 
Het grijs is Stylecraft 'Special DK'.
Gehaakt met naald 4,5.

Onder mijn Ravelry-account (Happybee) zal ik binnenkort 
de afmetingen/hoeveelheden garen posten.

Lieve groetjes,

Sandra





zondag 25 januari 2015

Luie zondag

Een luie zondag. Zelfs Guinness kijkt er een beetje slaperig van uit zijn ogen.


Maar eigenlijk was deze zondag niet zo lui. 
Ik deed alleen de dingen die ik leuk vind om te doen.
Zoals een beetje kokkerellen...


Monchoutaart in een glaasje

Ik heb het niet zelf verzonnen. Marina schreef er al over op haar blog.
Maar ik maakte mijn versie net iets anders.
Ik halveerde het recept dat ik ooit van mijn zusje kreeg voor 
een hele monchoutaart. Voor 5 glaasjes monchoutaart heb je nodig:

1 pakje Monchou (100 gram)*
200 ml. slagroom
60 gram boter
1 zakje vanillesuiker
55 gram witte basterdsuiker
1 blik vlaaivulling (kersen)
1/2 pakje biscuitjes of bastognekoeken
*kan vervangen worden door Philadelphia naturel

Stamp de koekjes fijn en smelt de boter. Voeg de gesmolten boter bij de koekkruimels, 
roer goed door en verdeel dit mengsel over 5 glaasjes.
Klop de slagroom lobbig. Mix in een andere kom de monchou met de suiker. 
Als dit mengsel glad is, voeg je de slagroom toe. 
Mix dit net zo lang (of kort) totdat de slagroom, monchou en suiker goed vermengd zijn. 
Schep dit mengsel op de koekkruimels in de glaasjes.
Laat de boel een paar uur opstijven in de koelkast en verdeel tot slot 
de vlaaivulling als topping over de monchou. 

Klaar!


Ik haakte stevig door aan de Painted Pixel deken, maar hij is nog steeds niet klaar.
De laatste loodjes wegen zwaar!


Ik schreef ook nog wat in mijn nieuwe aanwinst; dit dagboekje voor maar liefst 5 jaar:


Je schrijft geen hele epistels, maar een paar regels per dag.
Het is de bedoeling dat je in de jaren die volgen, je regels van een bepaalde datum onder elkaar zet.
Je kunt dan kijken of er misschien bepaalde toevalligheden/overeenkomsten ontstaan.
Ik besef dat dit warrig kan klinken, daarom nog een foto.


Over 5 jaar ben ik 50 (IEKS! :-)))
Het lijkt me erg leuk om dan terug te kunnen kijken :-)

Ik kocht dit dagboekje bij Daily Poetry.

Wat ik ook nog kocht is eigenlijk schandalig...
Ik kan zoiets ook makkelijk zelf maken...
Maar het concept erachter is zo bijzonder (en ze waren in de uitverkoop :-))


Gebreide wanten van 'Granny's Finest'.

Hier lees je meer over het initiatief dat jonge ontwerpers samenbrengt met senioren (de Granny's).
De Granny's haken/breien van natuurlijke garens, naar het patroon van de jonge ontwerpers, de mooiste creaties. Deze worden verkocht en van de opbrengst worden vervolgens weer de sociale doelen van de stichting gerealiseerd. Mooi hè!

Ik wens jullie een hele fijne zondagavond!
Lieve groetjes,

Sandra
















dinsdag 20 januari 2015

Painted Pixels Blanket - Sneak Peek

Misschien weten jullie nog dat ik mijn twijfels had over het garen.

Af en toe ebden de twijfels een beetje weg, maar op de achtergrond bleven ze aanwezig.

Nu ben ik de pixels aan elkaar aan het haken.
En het is nog steeds een beetje te zoet naar mijn smaak. Té veel roze, té veel pastel. 
Maar wat wordt hij mooooooi!!

Ik ben trots...

Hieronder een 'sneak peek'.


Helaas heb ik te weinig garen voor de rand :-(
Dus ik heb zojuist wat bollen bij moeten bestellen.

Voor de rand volgens het patroon was 1 bol wel genoeg geweest, maar 
de deken valt wat kleiner uit dan gedacht; ik rekende per pixel 5 cm, maar 4,5 cm klopt beter.

Het grijs is een mooie tegenhanger voor al het zoet.
Dus ik denk/hoop dat een mooie brede rand de 'icing on the cake' kan zijn!

Wordt vervolgd!

Groetjes,

Sandra









zondag 18 januari 2015

Muizenhuis

Behalve onze Huismuis Finnegan, lopen hier (helaas) nog andere huismuizen rond.

Zo merk je er maanden niets van, maar dan ineens (meestal als het kouder en natter wordt) vangen we hele muizengezinnen, zoals nu.

Finnegan weet precies waar je muisjes mee lokt. Hij laat het jullie even zien:


Pindakaas! (Nee, geen Nutella).

Maar eerlijk gezegd, hebben we die pindakaas niet eens nodig.
We kennen de looproutes en plaatsen daar strategisch onze trip trap val.
Trip trap val? Yep. Wij vangen ze levend.
En laten ze daarna weer vrij.

Dit leidt al jaren lang tot grote hilariteit in onze omgeving.
'Die muizen zijn weer eerder thuis dan jullie!'

Maar sorry... wij kunnen het niet, muisjes doodmaken...
Zou jij dit muisje dood kunnen maken nu je hem recht in de ogen kunt kijken?


Al is dit wel een brutaaltje, dat moet ik toegeven. Zelfs de flitser deerde hem niet.
Hmmm... Misschien heeft deze al eens eerder in onze val gezeten en wilde hij een gratis reisje naar het Struikenparadijsje een eindje verderop :-)))

Fijne zondag!
Groetjes,

Sandra








zaterdag 17 januari 2015

1.000 Painted Pixels on sticks...

Na een middag sorteren...


Leggen, verleggen, verleggen en... nog een keer verleggen...

En dan... rijgen! Elke rij pixels op 1 tapasprikker.
En op het uiteinde van zo'n prikker kun je perfect het rijnummer schrijven.


Vandaag start ik niet meer met aan elkaar haken.
Al is de verleiding groot.
Maar ik ben moe. Mijn rug doet pijn van het voorover gebogen werken.
Een ENORME tafel zou handig geweest zijn.

Morgen is er weer een dag. Spannend!

Fijne avond en voor straks; welterusten!

Groetjes,

Sandra






maandag 12 januari 2015

Het is maar waar je oog op valt...

*Waarschuwing*
Ik heb een vreselijke hak-op-de-tak-dag.
En ik vrees dat deze post er zo dus ook uit gaat zien :-))

De laatste tijd voel ik me regelmatig 'de blinde fotograaf'. Mijn contactlenzen hebben de neiging aan te slaan als een autoruit op een regenachtige dag. Tijd voor een bezoekje aan de contactlensspecialist!
En weet je wat hij deed? Foto's maken van mijn ogen! Van héél dichtbij. Wonderschoon! Ik heb mijn ogen uitgekeken! Wat een kleurenpracht. Nou snap ik het principe 'irisscan' ineens véél beter...

Na dit bezoekje ben ik even de stad in gelopen. En op de één of andere manier zag ik allemaal rare dingen, waardoor ik regelmatig als een idioot liep te grinniken.

Ik zag bijvoorbeeld een grote mand met vrolijk gekleurde bakvormen en daarboven een bord met 'Ovenhandschoenen'. Sorry hoor, maar dan maakt mijn fantasie overuren. Zie je het voor je? Een onnozele hals die bakvormen aantrekt als hij/zij de vers gebakken cake uit de oven wil halen? Au!

En wat dacht je van een bord 'deur klemt, maar u bent van harte welkom in onze broodjeszaak'. De broodjeszaak in kwestie was echter aardedonker. Geen kip te zien. Ook geen broodjes. Zie je de krantenkoppen al; 'Man valt met deur en al gesloten broodjeszaak binnen'. 'Sorry agent, maar ik dacht dat de deur gewoon wat klemde...'

Bij de Flying Tiger (Deense winkelketen) verkopen ze leuke magneten voor op de koelkast; het alfabet in in allerlei lettertypes. Ik zag mezelf al boodschappen op de koelkast schrijven. 
Maar... (het is maar waar je oog op valt, geen idee waarom ik van mezelf zo nodig 
het hele alfabet na moest lopen): de 'W' ontbrak! 
Blijkbaar wordt in Denemarken de W alleen in buitenlandse woorden gebruikt.

Ik heb het meisje aan de kassa maar even ge..aarschuwd. Ze vond het volgens mij ..el vreemd, maar niet zo belangrijk. ..aarom zou ze ook? ..ie zou de .. missen als je hem niet meer kon gebruiken? Hoogstens ..illem? Hahahaaaa, '..ie..eet ..aar ..illem ..ever ..oont?'

Hmmm... voordat jullie denken dat ik aan het doordraaien ben, hieronder wat foto's.

We hadden dit weekend een lief nichtje te logeren. Samen appeltaart gebakken en..... heeee? Tomte? Yep! We hebben samen een Tomte gemaakt!

(het trotse snoetje moet je er even boven denken)


Als je na afloop zo'n briefje krijgt, dan smelt je helemaal...
Xines in plaats van Guinness vond ik ook super schattig :-)))


De hertenkop-magneet heb ik trouwens bij de Flying Tiger gekocht.
Net zoals de handige magnetische bladwijzers/boekenleggers hieronder.


Bij de bakker lag deze croissant naar mij te knipogen... 
Vooruit dan, kom maar mee croissant! 
Na de fietstocht met (veel!) tegenwind kan ik het me wel veroorloven.


Ook onze laatste amaryllis is in bloei gekomen!


Bijna vergeten! Tomte 1 heeft een vriendje gekregen. 
Volgens mij roddelen ze wat af samen...
Tomte met groene puntmuts en roze neus hierboven is de beschermkabouter van lief nichtje geworden. Ik ben bewust ontspannen gaan haken en de Tomtes vlogen 
dit weekend van de haaknaald af. 

Dadelijk ga ik het nog leuk vinden om amigurumi's te haken? Ehh... nee.


Tadaaaaa! Zo zien 1.000 afgehechte pixels eruit!
Nu nog aan elkaar zetten...


Omdat het aan elkaar zetten van de pixels iets is waar ik ruim de tijd voor wil hebben, heb ik de Log Cabin Blanket squares-mand weer tevoorschijn gehaald. 


Ik hoop dat jullie het einde van deze post hebben kunnen halen zonder gillend weg te rennen?
En zonder ineens een onverklaarbare zin in chocolade croissants met room te krijgen?

Fijne avond!
Groetjes,

Sandra














dinsdag 6 januari 2015

Inspiratie opdoen - PHE

Dit jaar hebben wij snode plannen.
Hele snode plannen.
Beetje maf zelfs.
Beetje (heel erg) eng ook...

We gaan zelf een nieuwe keuken ontwerpen/maken/plaatsen.
Voor het maken en plaatsen geldt het meest; we = manlief, maar ik help natuurlijk waar ik kan.

Vorig jaar vlogen de ideeën in het rond. 
En dan geldt meestal; ik Noordpool, manlief Zuidpool (of andersom). 
Dus is er wel eens strijd (figuurlijk :-)) en vervolgens komt het geven en nemen, 
totdat ONS idee geboren is.

En ons idee in grove lijnen heeft inmiddels het levenslicht gezien! 
De uitdaging is vooral; we hebben niet zo'n héle grote keuken. Kunnen we al onze wensen wel kwijt?

Eén van onze inspiratiebronnen is PHE, oftewel Piet Hein Eek. 
Nee, het wordt geen sloophout-keuken, maar het gaat meer om de sfeer. 
Voor ons geen Italiaanse, strakke, witte keuken in hoogglans lak zonder handgreepjes. IEKS! 

Het moet iets stoerder zijn. Licht industrieel, maar toch warm. 
Gewapend met fototoestel hebben we PHE nog eens bezocht en ik deel de foto's graag met jullie. 
Wie weet doen jullie ook inspiratie op? 
Ik heb van alles gefotografeerd hoor, niet alleen keukens :-)

Daar komen ze:


De lampjes hierboven vind ik erg leuk.


Happy!


De keuken hierboven is net iets té stoer naar onze zin, maar de kleur groen en het gebruik van rvs nemen we mee in ons idee.


Geweldig, zo'n kast van hergebruikte deuren en kozijnen. 
Maar je moet er natuurlijk wel de ruimte voor hebben...


De foto hieronder... zwijmel... Heerlijk, zo'n kleur explosie! Jammer genoeg is dit véél te veel kleur voor manlief.. De lampjes zijn trouwens gemaakt van pet-flessen!


Hieronder zie je hoe je van afval kunst kunt maken.


Geweldig, zo'n Konijnen Kunstwerk! 
Een Kinder Magneet, zo zou je dit konijn ook kunnen noemen.
Maar wie kan zoiets kwijt? Wij in ieder geval niet :-))
Ook een tikkie boven ons budget... :-))))


Walhalla met mooie stofjes en kussentjes...


Weer een keuken(tje). Te wit, maar ook wel wat aspecten die ons aanstaan.


En de lamp hieronder vind ik mooi...
Manlief zou hier ook wel mee kunnen leven.
Ontworpen door Lotty Lindeman.


Mocht je in de buurt zijn; PHE is zeker een aanrader. Er is altijd wel een expositie te bewonderen en er is ook een leuk restaurant bij. Alle dagen open, maar op maandag is het restaurant gesloten.

Oh ja, buiten het PHE restaurant is ook Pinkie Patisserie in het pand gevestigd.
De taartjes zijn daar niet goedkoop, maar een lust voor het oog en nog belangrijker; 
héél lekker.... alsof er een engeltje over je tong fietst...

Groetjes,

Sandra





zondag 4 januari 2015

Wandeling in Nationaal Park de Groote Peel

'Vroege vogels vangen de dikste wormen'

Vanochtend gingen we vroeg van start in Nationaal Park de Groote Peel.


Het licht was prachtig.


 Tomte? Nee :-))

Koud... De vorst heeft van waterplassen wolken gemaakt.



Helaas geen schaapjes, wel was ik ver weg met mijn gedachten toen manlief deze foto maakte...



Geen weer om op bankjes te zitten, al zien ze er mooi uit met hun vorstdiamantjes.


Het zonlicht kleurt alles goud.


De 'vette worm' kwam voor ons vroege vogels in de vorm van een ree en een wild zwijn.
Ze waren te snel; voordat ik mijn camera kon pakken waren ze al ver weg. 
Alleen de sporen getuigen van hun aanwezigheid.




Het wordt steeds natter. Ik ben blij dat ik vanochtend mijn laarzen aan heb getrokken.


We willen over het dammetje lopen, maar het dammetje staat blank.
Manlief durft het met zijn bergschoenen niet te wagen, dus we lopen maar niet verder (en dat vindt Guinness niet erg).


Er ligt nog een beetje sneeuw en de verdorde varens stomen van de warmte van de zon.


Koude vennetjes...


Héél koud...


In het Bezoekerscentrum van de Groote Peel drinken we warme koffie en thee. 
En in verband met het nieuwe jaar krijgen we gratis vers gebakken hartjeswafels aangeboden. Mmmmmm!

Fijne zondag!
Groetjes,

Sandra