maandag 31 augustus 2015

Maar soms gaat het wel eens verkeerd

'Maar soms gaat het wel eens verkeerd
Dan gaat het niet zoals ik wil en doe ik dit...
en alles staat stil!'

Aldus Tika, de dochter van Tita Tovenaar!

Helaas kan ik de boel niet stil zetten, maar ik kan jullie wel
laten zien wat er niet ging zoals ik wilde...

~~~

Een paar jaar geleden kocht ik op vakantie wol.
Ik haakte er, heel netjes en gelijkmatig, een (grote!) sjaal van 
en naaide de uiteinden aan elkaar vast.
Een 'infinity sjaal'.

Zoals je misschien kunt zien, verzuipt mijn paspop Sibille er haast in.


En ikke helaas ook.
Als ik hem om heb, heb ik het idee dat ik topzwaar ben...

Zoals jullie misschien wel weten, ben ik aan het vilten.
Ik las laatst over Nelleke's zéér geslaagde viltexperiment van een ufo (UnFinished Object).
En ik dacht... 'waarom niet? Nu doe ik er ook niets mee!'

Hupsakee, in de wasmachine!
Een label had ik natuurlijk niet meer. Maar ik wist wel dat het een sokkenwol was.
Hmmm... die wol is meestal wasmachine bestendig gemaakt.
Kan mij het schelen; ik was het op 95 graden!

Foto's voor:


Foto na:


Huh?!?! Hélemaal geen verschil!!

Chapeau voor de kwaliteit van deze wol! Niet gevilt, geen pluizen, niet gekrompen.
Inmiddels weet ik weer welke het was; sokkenwol van Opal (Hundertwasser).

Maar nu zit ik nog steeds opgescheept met een 'molensteen-sjaal'...
Manlief werd een beetje groen toen ik opperde er een kussen (of twee) van te maken....

~~~

En dan was er ook nog vilttas(je) nummer twee.
Een experiment, dat hopelijk meteen een cadeautje op zou leveren voor een tienermeisje.
Ik gebruikte andere wol dan de vorige keer.
Deze tas is gemaakt van Eskimo Print.
Een stukje voordeliger dan de Feltro.

Haak haak haak...
Was was was....
So far so good.
Het kleurenpalet is niet mijn ding (te heftige overgangen, 
die leiden tot een soort camouflage-patroon),
maar voor een tiener waarschijnlijk perfect en de maat is goed.


Apart de tashengsel gehaakt, maar die kromp iets minder dan verwacht.
Geen nood, die naai ik gewoon 'even' aan de zijkant van de tas vast.
Tot onderaan; lekker stevig, leuk detail.

Nou, niks 'even'.
Spelden? Gaat niet. De spelden die ik heb verdwijnen in het vilt.
Naaien met een stopnaald? Laat me niet lachen!
Er moet een scherpe punt aan zitten!
Fijn, als je geen vingerhoedje hebt...
En het 32 graden is en je met je hand helemaal onzichtbaar onderin een smal tasje zit.
AU!

Mijn ogen spuwden vuur na de opmerking van Manlief:
 'Gaat het wel goed met je hand-oog-coördinatie schatje?' 
Grrrmmmblll?@!#$!

Maar ik ben doorgegaan. 
En ik vind het niet bepaald geweldig (understatement).
Zelfs de foto's zijn pet.
En dat onderstreept meteen mijn eerdere opmerking, want
als ik iets geweldig vind en het staat er niet helemaal goed op, dan
maak ik nog een keer foto's.

Deze keer niet.
Hier moeten jullie het mee doen...



De bron van ergernis:


Door de verlopende kleuren van de viltwol, vallen de onregelmatige
steekjes extra op. Net een litteken...

De perfectionist in mij sterft duizend doden.
Mijn minder strenge kant zegt; het is handwerk, dúh!

Ik denk er nog even over of dit tasje cadeau gedaan wordt...

~~~

Op 'De Schaal van Wereldrampen' stelt dit natuurlijk 
niks, nada, noppes voor. Les geleerd, we gaan weer door.

Rest mij te zeggen dat ik trots ben op de warmte in blogland.
*Haakjuffie*  heeft een geweldig bedrag op weten te halen met haar veiling
En... enkele onder jullie zijn straks in het bezit van een mooie *Haakjuffie*-creatie!
Helemaal top, want ik weet dat die creaties een fantastisch thuis gaan krijgen.

Heb je de veiling gemist?
Dan vraag ik nog één keer jullie aandacht voor de allerlaatste 
veiling van *Haakjuffie*. Met héle bijzondere poppen.
Jullie weten waarschijnlijk dat ze ernstig ziek is.
En ze heeft het ook niet breed.
De opbrengst van deze veiling is bestemd voor het realiseren 
van (één?/meerdere?) wensen op haar 'bucketlist'.
Neem een kijkje, zegt het voort!

~~~

Lieve groetjes,

Sandra








vrijdag 28 augustus 2015

Welkom, knappe Caitlinn!

Woensdag stond vroeg in de avond onze pakketbezorger aan de deur.
Ik mag hem graag, maar hij heeft altijd haast. En hij lijkt niet altijd blij met zijn baan.

Maar deze keer zag onze aardige, stressige pakketbezorger er *heppie* uit.

Zou het iets met het pakje te maken hebben?
Met mijn adres op een zonnig geel velletje papier (mét zonnetje) en 
daarop een bedankje voor de postbezorger?
Ik denk dat het dát was!

Ik werd in ieder geval Mega- *heppie*, want Caitlinn arriveerde in dat gezellige pakje.
En... ze is nog mooier dan ik dacht. En zo lekker zacht...


Wat een vakwerk heeft *Haakjuffie* geleverd.
Ik zou willen dat ik dat kon...


Caitlinn doet me een beetje denken aan Mei uit de geweldig, lieve Japanse animatiefilm
'My neighbor Totoro'.


Zie je de overeenkomsten?


Yep, ik blijf altijd een beetje kind en dat koester ik! :-))


De Grote *Haakjuffie* Veiling loopt nog maar heel even; 
tot zondag 30 augustus a.s. 10.00 uur.

Ik volg de biedingen en zag een paar bekende namen :-))
Hoop zó dat ze bij jullie terecht komen, want dan 
krijgen ze een warm thuis.
(Onlie Mie; Bodile is ook mijn favoriet, ik duim voor je!

Lieve groetjes,

Sandra






donderdag 27 augustus 2015

From MacFlannegan, with love

MacFlannegan had een bijzonder pakje in zijn pootjes, dat hebben jullie hier kunnen zien. 
Maar wat zat daar eigenlijk in? Kijk maar mee!

Ah, natuurlijk! Het is een cadeautje voor Finnegan!


Finnegan vraagt hoe het zit met de Union Jack.
Was de Schotse vlag met het witte Andreaskruis niet toepasselijker geweest?

Mac haalt zijn schouders op. Hij is er trots op een Schotse muis te zijn,
maar politiek? Da's iets voor mensen.


Maak het pakje maar snel open Finnegan!


'Wat is dit?' vraagt Finnegan.


'Heee... ik kan er mijn voorpootjes in stoppen?'
Mac kreunt. Dit kan hij niet aanzien.


Hij laat Finnegan op de boomstam zitten en helpt hem zijn 
nieuwe slippers aan te trekken.


Finnegan lacht in zijn muizenvuistje.
Natuurlijk had hij al lang gezien dat het slippers waren.
Mac heeft ze tenslotte ook aan (weliswaar mét tartan).
Een beetje plagen moet kunnen hè?

Oei! Nu is het Mac's beurt om te lachen;
Finny loopt als een houten kaas eh... klaas. Misschien had hij 
moeten starten op een glad oppervlak en niet
op zo'n ronde boomstam...


Maar Mac is de flauwste niet; het plagerijtje is gauw
vergeten en hij moedigt Finnegan uit volle borst aan.

GO Finnegan!!! You can do it!!!


Kijk 'm gáán! Joehoeoeoe!!

Time to go walkabout Finnegan???

Lieve groetjes,

Sandra







woensdag 26 augustus 2015

Circles of the Sun Mystery CAL - blok 9 (de laatste)

De CAL zit erop! Blok 9 is ook in tweevoud gehaakt.
18 Circles of the sun...


18 Zonnetjes.
Nu nog aan elkaar haken en er een kussen van maken.

Maar hoe... 
Of beter gezegd; hoeveel?

Kies ik voor een stoffen achterkant en 9 blokken aan de voorkant = 2 kussens?
Of maak ik 1 kussen met 18 blokken?

Nog even over nadenken...



Lieve groetjes,

Sandra





dinsdag 25 augustus 2015

Blij met mijn gevilte tas!

Allereerst; super bedankt voor al jullie lovende, blije, gezellige en fantasierijke reacties op mijn laatste Finnegan & MacFlannegan post! 

Maar dan komt hier de 'tadááá-post' van mijn gevilte tas.

Bij haken en vilten horen twee dingen; rekenen en avontuur!
Je kunt het rekenen ook laten zitten. Je avontuur wordt dan spannender, maar kán ook slecht aflopen.

Het gaat ongeveer zo.

Je bedenkt een patroon voor een tas.
Je besluit hoe groot hij moet zijn en gaat dan omrekenen; ik hield rekening met 30% krimp.
Ga vervolgens haken. Belangrijk; haak lekker los.
Ontspannen; kleine foutjes zie je straks toch niet meer.
Tas gehaakt?
Check of er geen muizen in zijn gekropen.
Gooi hem in de wasmachine, samen met een paar handdoeken.
Wrijving is prima.
Wasmiddel erbij en wassen op 40 graden.
En dan het ergste... Wachten...

De eerste keer kwam mijn tas niet helemaal naar wens de machine uit.
Ik was te lief geweest en had het programma ingekort.
Niet doen. 
Maar in zo'n geval kun je herkansen; nog een keer in de machine!

De tweede keer was hij perfect; nog een beetje in model getrokken en liggend laten drogen.

Wol; Lana Grossa Feltro (11 bollen)
Haaknaald; 9
Patroon; eigen hersenspinsel, niets opgeschreven.

Tijd voor foto's!


Eigenlijk moet je hem in het echt zien om de structuur op waarde te kunnen schatten.




In volle glorie:


Heb je mijn mooie leren label gezien??
Die heb ik van Lotte (Lerenlabels.nl) gekregen, als dankjewel voor de giveaway.

Ik ben er super blij mee. Alsof Lotte wist dat ik hiermee
bezig was, want hij maakt mijn stoere tas helemaal af.


Ik ga er zeker meer bestellen!

~~~

Zondag waren we weer in de Kasteeltuinen van Arcen te vinden.
Wat was dat een heerlijke dag.
Als ik de foto's bekijk, komt het ontspannen gevoel meteen terug.
Ik heb voor jullie een kleine collage gemaakt.


Lieve, kleurrijke groetjes,

Sandra



zondag 23 augustus 2015

Meet 'M'!

Op een mooie zaterdag in augustus zat Finnegan zo gespannen als een muis die een kat ziet in de deuropening van zijn theepot-huis te wachten. 
Er gaat iets gebeuren....


Ding-dong!!

SPRINT!!!
DUIK!!!


Finnegan zoekt en zoekt, maar wat??
Hij lijkt 'het' in ieder geval niet te vinden en 
druipt zichtbaar teleurgesteld af...


Ik vind hem zó zielig, dat ik hem een worteltje geef.


Maar het worteltje kan onze smulpaap deze keer niet bekoren.

Ding-dong!!

Nog een keer??


Wat is dit?
Het lijkt wel een pakketje uit Groot-Brittannië?

Terwijl ik het pakketje aanneem, zie ik in mijn ooghoek een grijze flits;
Finnegan neemt een snoekduik en springt bóvenop de doos.
Ik zet het pakje neer en laat hem zijn gang gaan.


Zo snel als zijn kleine muizenpootjes kunnen,
krabbelt hij het pakje open...


Stukje bij beetje komt er een mooie, blauwe doos tevoorschijn met...
whiskey???

Het lijkt wel alsof deze whiskeydoos een deurtje heeft?
Finnegan duwt het deurtje heel voorzichtig open, maar al snel hoor ik gestommel 
en lijkt het deurtje vanaf de binnenkant opengeduwd te worden!


Wat, of beter gezegd wie is dit???


Bepakt en bezakt komt er een donkergrijs muisje uit de doos.
Hij lijkt bijzonder veel op Finnegan, zelfs zijn broekje is nagenoeg hetzelfde.
Zou het familie zijn? 

En zie je de Schotse ruit (tartan) op zijn broekje, tas en schoenen?


'Hahaaaa!' Zegt Finnegan.
'Jongen, wat ben ik blij je eindelijk te zien!!'
Er volgt een hartelijke omhelzing.

Het lijkt wel of ik lucht voor ze ben.
'Hallo! Een beetje meer uitleg alsjeblieft?'

'Dit is nu mijn Schotse neef MacFlannegan! Ik zou hem op vakantie
ontmoeten in Groot-Brittannië, maar toen schoot het in de rug van die
oranje flapoor en konden jullie mij geen lift geven. 
Daarom is Mac hier naartoe gereisd, JIPPIEEEEPPP!!!'

Aha!
Heel veel meer zinnigs kreeg ik niet uit Finnegan.
Gebroederlijk lopen Mac en Finny naar het theepot-huis.


Wederom een verhaal met een (zelfs twee) staartje(s).
Wordt vervolgd!

Lieve groetjes,

Sandra






zaterdag 22 augustus 2015

Regenboogrokje is af!

Het is 'Tante Last Minute' gelukt; het rokje is op tijd af!


Na het haken van het bobbel-randje aan de boven- en onderkant heb ik besloten 
om geen applicaties meer toe te voegen.

Ik had in 1 toer alleen in de achterste lus gehaakt, zodat ik de voorste lus
kon gebruiken om een schulprandje toe te voegen:


Achteraf had ik dat misschien meer kunnen doen, maar het is goed zo,
ik ben tevreden. Dit is 'm geworden:


Nog wat details;

Ik heb in totaal 132 gram katoen gebruikt (restjes Catania en Phildar).
Taille-omtrek is ca. 56 cm. en het rokje is 28 cm. lang.
Naald 3,5 voor de taillerend en 4 voor de rest.

In deze post vind je de link naar het patroon.

~~~

Tot slot wil ik jullie aandacht vragen voor een fantastisch initiatief van 
een heel bijzondere vrouw *Haakjuffie*.
Zij veilt haar prachtige poppen voor het goede doel; Stichting Tuinderij Ganzert!
De veiling sluit op 30-08-2015, 10.00 uur.

*Haakjuffie* is zeer ernstig ziek, maar haar levensdoel
is altijd geweest om mensen *heppie* te maken.

In de woorden van *Haakjuffie*:

Dit is mijn nalatenschap aan hun*, in de hoop dat ik voort blijf leven,
mensen blijf inspireren , maar vooral omdat ik hoop dat de droom van Esther en Berry een groot steuntje in de rug gaat krijgen.
Ik hoop op mooie bedragen, want hoe meer centjes, hoe meer ze verder kunnen bouwen aan hun levenswerk. Doen jullie mee?

*= Esther en Berry van Stichting Tuinderij Ganzert.

~~~

Be a rainbow in someone else's cloud ~ Maya Angelou



Een heerlijk weekend gewenst!

Lieve groetjes,

Sandra



dinsdag 18 augustus 2015

Tante Last Minute

Ons jongste nichtje viert binnenkort haar verjaardag en ik bedacht ineens dat het wel leuk zou zijn om iets voor haar te haken!

Ik had alleen beter 'Tante Last Minute' kunnen heten, want zoiets bedenk ik nooit maanden van tevoren, maar meestal dagen van tevoren :-))

Time to Google! 
Plaatjes kijken...
Kwijl, kwijl... 
Die is leuk!
Klik!

Hee... Ik kom bij Nelleke uit?! Lachen!

Even met de mama schakelen van de bijna-jarige-job.
Foto van het rokje van Nelleke laten zien, foto gemaakt van het garen dat ik in
gedachten had (pastel-achtige zeetinten met lila).
Bingo!

Tenminste.. voor wat betreft het patroon. De kleuren die ik had voorgesteld;
hartstikke leuk, maar die kleuren van dat rokje van Nelleke... die waren toch wel érg gaaf!

Ook niet raar natuurlijk :-) Dus Tante Last Minute dook in haar katoentjes-voorraad,
op zoek naar de regenboog en warempel, ik vond hem!


Het patroontje haakt gelukkig lekker weg en nichtje is nog klein.
Geluk voor Tante Last Minute; ze is al op 1/3!
Dat wil zeggen; de draadjes (grrr) niet meegerekend.
En de applicaties...

Hmmm.... ik ga maar eens verder haken!

Lieve groetjes,

Sandra



P.S. Het originele patroon is van Haken en Meer. Nelleke heeft er haar eigen prachtige draai aan gegeven en dat hoop ik ook te doen :-))



zaterdag 15 augustus 2015

Circles of the Sun Mystery CAL - blok 8

Voordat ik mijn laatste CAL-blokken laat zien, even mijn dommigheid van vanochtend delen...

Manlief en ik zijn gaan wandelen vanochtend. Met Guinness. 
Ik wandel graag, maar in de wandel hiërarchie van ons gezinnetje, sta ik onderaan. 
Manlief doet thuis de wandelschoenen aan en gáát gewoon. 
Blij met elk kilometertje dat zijn voeten hem kunnen dragen.

Guinness is overal voor in, als hij maar mee mag (en kan). 

Ik heb mijn voorkeuren. Ik rijd liever eerst een stukje met de auto, om buiten 
'het normale' te komen. En ben dan liefst vol in het groen. En dat zei ik vanochtend ook.
toen Manlief voorstelde om vanaf de voordeur te starten. Maar hij lachte en zei 
dat hij een wandeling in zijn hoofd had, waarbij ik versteld zou staan van 
het groen dat we tegen zouden komen. De route was een verrassing.

Grrrmmmblllll... Ik heb een hekel aan verrassingen (controlefreak, weet je nog?).

Maar... Het was geweldig! We hebben een heerlijke tocht gemaakt. En weet
je wie we tegen kwamen? Woody, de vader van Guinness!!
Ze lijken in zóveel opzichten op elkaar; postuur, houding, vacht, nieuwsgierigheid,
zelfverzekerdheid, vriendelijkheid...

En nu komt mijn dommigheid; ik heb geen foto gemaakt....
En daar baal ik van.
Dus ik moet het doen met de herinnering aan twee breeduit
glimlachende Ieren met hun pretantennes afgestemd op Radio Vrolijk.

Op de schaal van wereldrampen stelt dit natuurlijk helemaal geen biet voor.

Maar ik hoop wel dat we deze ontmoeting nog een keertje over kunnen doen! :-))

Genoeg gezeurd, hier komt blok 8.
Wederom in twee verschillende kleurenvolgordes:


Ingrid had me hele goede (en gevaarlijke) tips gegeven om de granny's 
goed op de foto te krijgen, maar;

- in verband met de regen kon ik niet in de dakgoot gaan staan;
- een kroonluchter hebben we niet, dus daar kon ik niet in gaan hangen en
- toen ik op de stoel wilde gaan staan die ik op tafel had gezet, 
kwam ik met mijn hoofd tegen de terrasoverkapping aan.

Ondanks dat Manlief paraat stond om mij naar de EHBO te racen, heb ik toch maar voor een schuine hoek gekozen Ingrid, sorry... :-))))


En tot slot... Mooie Els-post!!


Els en ik sturen elkaar af en toe 'snailmail'. Geweldig!

Maar daar waar ik meestal kaartjes koop en hoogstens wat 'pimp', krijg ik van Els
prachtige DDFZ-creaties. Dankjewel lieve Els! 

Alleen... heeft jouw huisjesbroche de reis niet overleefd...
Ik denk dat de Nederlandse postbode zo vertederd was na het lezen van jouw boodschap
op de envelop, dat hij prompt over zijn eigen voeten is gestruikeld...
Maar geen nood; Manlief gaat er een koelkast-magneet van maken!
O, en wat dacht je van de binnenkant van de envelop...
een prachtige kijkdoos!


Ik wens jullie allemaal een heerlijk weekend!

Lieve groetjes,

Sandra


P.S. Heb je de veiling van *Haakjuffie* al gezien?
Zij veilt twee poppen voor het goede doel; Stichting Tuinderij Ganzert!
Lees hier meer over de Stichting en de monstertocht van Berry,
de man van Esther.