zondag 27 september 2015

Koraal wandkleed update

Nee, dit is geen foto van een kabouter-concert, gezien vanuit het kabouterpubliek :-))


Dit is mijn koraal wandkleed update!


Er zijn nu zo'n 100 'koraaltjes' af.


Afgehecht en wel.


En de twijfel-tijd is aangebroken...

Gaat dit wel iets worden?
Hoe ziet het eruit als ik deze 'kaboutermutsjes' aan elkaar ga haken?
Was een wandkleed wel zo'n goed idee?
Zou het niet te zwaar worden en uit gaan hangen?

Ik zou het liefst starten met aan elkaar haken.
Maar ik moet nog even wachten totdat ik er wat meer heb.
Pas dan kan ik een mooi kleurverloop realiseren.

Geduld, geduld, geduld...


Maar het ziet er wel gezellig uit zo hè?

Lieve groetjes,

Sandra





woensdag 23 september 2015

Conversatie met Smartie

Mijn smartphone (a.k.a. 'Smartie') is af en toe niet zo 'smart'; de laatste 3 updates weigerde 
hij op de 'normale' manier door te voeren. 

De (vermoedelijke) oplossing had ik op internet gevonden; installeren via de pc.
Ik bleef het maar uitstellen, tot vanmiddag.
'Kom op, eigenwijs ding, ik bind je aan de computer.'

Op deze manier kon ik meteen de boel veiligstellen, want dat was ook hard nodig.
Meteen maar een haakwerkje mee naar boven genomen, want dit gaat wel even duren.

Maar dan heb je ook wat!

De mensen die hier al lang gebruik van maken, lachen me nu vierkant uit, maar ik heb 'Siri' ontdekt.
Nee, niet nieuw, zat er al lang op (iPhone), maar na de installatie vroeg Smartie of ik Siri
wilde gebruiken. Mjah, waarom ook niet?
Met Siri kun je Smartie commanderen zonder iets in te typen of te vegen.
Gna gna gna :-)) Dat zie ik wel zitten!

Hier volgt mijn conversatie met Smartie.

'Hallo!'
- 'Hoi.'

'Wat is het weer?' 
(ik weet het, je kunt ook gewoon naar buiten kijken, maar vergeet niet dat ik Smartie aan het testen was)
- 'Ik weet niet waar je bent. Maar je kan me helpen dat te ontdekken...'

'Eindhoven'
- 'Hier is de weersverwachting voor Eindhoven, Nederland tussen vandaag en 2 oktober 2015:'

Wauw!!
Een andere plaats....

'Wernigerode'
-'Wernicke rode, dat moet ik opzoeken'

'Nee, Wernigerode'
-'Nee, misschien niet'

'Dom ding'
-'O, dat klinkt niet goed'

'Nee'
-'Oké,  misschien niet dan'

'Jij bent echt dom'
-'Ik probeer je alleen maar te helpen'

'Sorry'
-'Het is goed'

'Dankjewel'
-'Je hoeft me niet te bedanken'

'Waarom niet?'
-'Je ziet dingen en je zegt 'Waarom?' Maar ik droom dingen die er nooit zijn geweest en ik zeg 'Waarom niet?''

HUH???

'Ik hou van jou'
-'Onmogelijk'

Whahahaaaa!! Hier hebben een paar programmeurs op een regenachtige
middag lol beleefd!

~~~

Tot zover Smartie, nu verder met de CAL van Lilla Björn en snailmail <3!

Ik heb jullie nog niet laten zien hoe ik de 2x9 vierkantjes van de CAL aan elkaar heb gezet!
Ta-daaa:


De vierkantjes liggen gedrapeerd op de kussens die ik wil pimpen. Een win-win situatie; kant en klaar, ik hoef niets meer te kopen/naaien én de saaie hoesjes zijn meteen gepimpt!
Klopt niet helemaal natuurlijk, want ik moet de haaksels nog wel 'effe' op de hoesjes naaien.
Had ik al gezegd dat ik daar een hekel aan heb? :-))
Komt goed :-))

~~~

Toen ik vandaag zomaar een lieve kaart van Esther kreeg
Wat is 'snailmail'  toch leuk hè! DANKJEWEL lieve Esther!
besefte ik dat ik mijn complete 'Haakjuffie-familie' nog helemaal niet
heb laten zien! Die schade ga ik inhalen.

Van links naar rechts Caitlinn, Mattie en Liesje:


En als je de kaart van Esther ziet die vóór Mattie staat, 
met daarop Roodstaart en Mascotte, dan snap je meteen
waar ik door getriggerd werd :-))

Ondertussen komen er heerlijke geuren naar boven drijven (Manlief is
voor ons aan het koken), dus ik zet er hier snel een punt achter.

Fijne avond!

Lieve groetjes,

Sandra






donderdag 17 september 2015

Koraal

Begin van dit jaar was mijn Painted Pixel deken klaar.
Degenen die me toen al volgden, weten misschien nog dat de kleuren niet 
helemaal de kleuren waren die ik gehoopt had. 

En gedurende zo'n beetje het hele proces van haken, afhechten en aan elkaar maken heeft manlief me aan mijn kop gezeurd dat ik er geen deken, maar een wandkleed van moest maken. En hij werd daarbij gesteund door mijn vriendinnen :-))

Nou ben ik lekker eigenwijs, dus het is tóch een deken geworden.
(Waar ik al heel veel plezier van gehad heb)

Maar het idee bleef knagen. Vrij snel nadat ik de deken af had, heb ik wol gekocht 
in kleuren die me veel meer aanspraken.

En ik startte met het haken van pixels.
Echter, als je al 1.000 van die krengen pixels gehaakt hebt, 
komen ze op een gegeven moment toch écht je neus uit!
Dus het werk werd neergelegd, ik heb er hier niets van laten zien,
alles ging een box in.

Tot... afgelopen weekend.
Het begon weer te kriebelen.
En ik besloot de pixels die ik had gehaakt aan elkaar te zetten
om te kijken hoe het uit zou pakken.


Ja ja, ik heb een Proeflapje gemaakt!
Iets heel nuttigs, maar je zult het hier zelden zien :-))
(heeft alles te maken met de eerder genoemde eigenwijsheid, aangevuld met ongeduld)


Ohhh... de kleuren, de textuur... Me like!

Maar er knaagde iets.
Ik ben niet zo van de herhaling.
Is het wel slim om dit patroon nog een keer te gebruiken?

Een wandkleed.
De kleuren zijn dik OK.
En ik wil graag véél structuur/hoogte/reliëf/textuur, geef het beestje maar een naam.

Lang verhaal kort; ik kwam hier op uit:



De Limpet van Sarah Freeman.
De vertaling van 'limpet' is; zeeslak of puntkokkel.

Hmmm... 'Koraal' vind ik een mooiere naam voor mijn 
wandkleed-in-spe!

Hieronder een foto van sterkoraal.
Een foto van Alexander Mustard


En kijk dan hieronder maar eens, lijkt best op koraal hè?


Met een beetje fantasie...
(is hier in huis in overdosis aanwezig :-)))


Enneh... Ja. Dit is een mega project.
Ik heb minstens 1.000 van die koraal-kegeltjes nodig.
Enneh... Nee. Dit is niet in een paar weken klaar.
Enneh... Ja. Ik zal zo links en rechts afgeleid worden door een ander project.
Maar ik heb er zin in!!

En het proeflapje?

Dat is dankbaar in beslag genomen door twee muizenneefjes.
Lekker in de zachte, kleurige pixels ploffen. Heerlijk!!


Lieve groetjes,

Sandra






maandag 14 september 2015

Vilten tassen gekte; ik kan niet meer stoppen?!

Hellup! Het is een virus!

Er rolde weer een tas van mijn haaknaald
en hij belandde pardoes in de wasmachine :-)))


7 Bolletjes Drops Eskimo Mix donker roze,
haaknaald 9, gewassen op 40 graden en daarna in de droger. 

Wederom heb ik geen patroon voor jullie...
Het was een heerlijk proces van haken op gevoel (en soms een stukje uithalen :-))

Voor het geval dat je denkt dat ik me in de tassen ga begraven;
deze is inmiddels verkocht.
Mijn lieve kapster zag hem ongevilt en was meteen verliefd, leuk!!

Lieve groetjes,

Sandra






zaterdag 12 september 2015

Sokkenwol wordt kussenwol

Een tijdje geleden liet ik een bergje granny's zien.
Tussen de tassen en andere bedrijven door haakte ik gestaag verder en inmiddels 
is de (voorkant van de) eerste kussenhoes bijna klaar.


De blauw-groen tinten zijn van de sokkenwol Lana Grossa Meilenweit Magico II
Het crème garen is een bijpassende Lana Grossa sokkenwol.
Helaas heb ik daar de wikkel niet meer van.
De granny's zijn gehaakt met naald 3.

Het patroontje dat ik gebruikte is de 'Sunburst Flower Granny Square'.
Ik ben erachter gekomen dat er veel varianten van deze granny
circuleren, daarom hierbij een link naar het patroontje dat ik gebruikte (van Kasa Amend).

De laatste toer heb ik herhaald met crème (er komt dan dus 1 groepje stokjes
per zijde bij). Omdat ik eerst nog niet wist wat ik er precies van wilde maken, 
heb ik ze niet meteen met de 'join-as-you-go' methode aan elkaar gezet.

Daar baalde ik wel een beetje van. Heb ik al verteld dat ik soms een beetje lui ben? :-)
Heel raar; 1.000 pixels kunnen haken, eindjes wegstoppen en aan elkaar zetten, maar ineens
als een berg op zien tegen het aan elkaar haken/naaien van 16 granny's??

Wat ik hierboven schrijf klopt niet helemaal, want ik merk ook dat ik 's avonds
moeite heb met precisie-werkjes. Mijn oogjes protesteren dan (knipper-knipper).

Van de andere kant is die lui- en kippigheid wel tof, want ik heb (voor mij) dé ideale manier
gevonden om deze 16 aan elkaar te haken. Easy-peasy!!


Ik deel hem met jullie; het is de 'single crochet with chains'-methode.
Oftewel de 'vasten met lossen' -methode.


(Je ziet dat ik nog wat draadjes weg moet stoppen aan de achterzijde :-))

Tussen de groepjes stokjes en in de hoeken haak je 1 vaste 
en om de stokjes te overbruggen, haak je lossen. 
In mijn geval elke keer 3 en over de laatste groepjes (in de hoeken) 4.
Het is een kwestie van uitproberen; als je minder strak haakt, kan het zijn
dat je groepjes van 3 stokjes maar met 2 lossen hoeft te overbruggen.
Oh ja, als je in de hoek 'oversteekt' naar de volgende granny, 
haak je 1 losse.

Aan de voorkant ziet het er zo uit:


Inmiddels ben ik bezig met de volgende 16 granny's.
Ik hoop dat ik voldoende wol heb voor een tweede kussen :-)

Fijn weekend!

Lieve groetjes,

Sandra







donderdag 10 september 2015

Finnegan & MacFlannegan in Arcen - deel 2

Ik beloofde jullie een vervolg op de avonturen van Finnegan & MacFlannegan in Arcen.
En belofte maakt schuld!

De neefjes lopen door de tuinen alsof ze een wereldreis aan het maken zijn.
Eigenlijk is dat natuurlijk ook wel een beetje zo...


Een wereldreis in het klein.
Voor twee kleine muisjes...
Met grote wensen...
Vakantiehuisje??


De reis gaat verder. Door bossen...


Langs waterpartijen...


Waarbij MacFlannegan natuurlijk weer op het randje wil lopen!

Bij de watervallen wordt er geklauterd.


En geklauterd...


En het doel?


Mij bespieden terwijl ik met Guinness op de avontuurlijke muizen aan het wachten ben!

In het bamboe-bos ziet Mac ineens iets. Hij wijst in de verte, slaakt wat Schotse muizenvloeken die ik (gelukkig) niet kan verstaan en roept vervolgens 
'Wel alle katten in een doedelzak! Reken maar dat ik je pak!'
(Hij kan nog rijmen ook!)


Met Finnegan in zijn kielzog sprint hij naar een hek.


Daarachter staan... Ooievaars!


Mac laat zich niet door een hek tegenhouden; 
hij wil de ooievaars te lijf gaan!


Hier heb ik ingegrepen.
Die Schotse heethoofd-muis moet tegen zichzelf beschermd worden, 
anders eindigt hij nog als haggis voor een ooievaar!

'Wat is er aan de hand?'
Het opgewonden gepiep en geratel met Schotse tongval is bijna niet te volgen, 
maar als ik het goed begrepen heb, is dit het verhaal.

Op een regenachtige (tja, Schotland hè) dag schuilt een neefje uit de clan van Mac voor de regen bij de rivier. Omdat er ook een frisse wind staat, trekt hij zijn groene kilt over zijn hoofd. 
Heerlijk warm en beschut, wacht hij totdat de regen voorbij is. Totdat... een bijziende ooievaar op doorreis (aldus Mac) hem aanziet voor... een kikker! Het treurige einde laat zich raden.  

 Sinds die tijd werkt de kleurrijke snavel van een ooievaar bij Mac als een rode lap op een stier.

Gelukkig komt Mac na het vertellen van dit verhaal tot rust. 

Totdat.... hij deze grote trol ziet!


Is dit een vroeg gearriveerde Elfia-figurant?

We weten de muisjes ervan te overtuigen dat de trol niet echt is,
maar Finnegan vertelt dat Mac tijdens een dutje een boze droom heeft gehad. 
MacFlannegan ontkent dit natuurlijk; het was een heldhaftige droom!
(Ja, ja)


Als ik Mac mag geloven, zag de droom er ongeveer zo uit:


MacFlannegan als David tegenover Goliath. 
En we weten allemaal hoe dát af liep!
:-)))

Lieve groetjes,

Sandra







woensdag 9 september 2015

De tas die je in het bos niet op de grond moet zetten

Goh. Weet je dat het vinden van een geschikte blogtitel soms heel moeilijk is?

Ik heb een mooie tas gehaakt en gevilt. MEGA trots.
En in mijn hoofd heb ik hem de hele tijd 'bostas' genoemd.
Omdat de kleuren me aan het bos doen denken.

Of boswachtertas.
Maar een boswachter zou niet van die glimmende elementen aan zijn tas willen hebben.
Dus werd het bostas.

Waarom ik ineens de sterke behoefte kreeg om het woord bostas te Googelen? Geen idee.
Maar wist je dat 'bostas' het Portugese woord voor 'mest' is?
Eh... Goed. Andere titel!

Maar ik dwaal af.

Hier issie dan, de tas die je in het bos niet op de grond moet zetten,
want als je pech hebt (en de zon schijnt niet op de bling-bling), dan raak je hem kwijt!


Gehaakt van Drops Eskimo Print 'brandhout' (ik kan er niets aan doen,
zo heet de kleur blijkbaar...)

Haaknaald 9, iets minder dan 11 bollen.

Helaas wederom geen patroon; gestart met een lossenketting,
daar omheen gaan haken (halve stokjes) en op het gevoel gemeerderd en geminderd.
De flap heb ik meteen aan de tas vastgehaakt.

1x gewassen op 40 graden én gedroogd in de droger.
Krimp ca. 30%. Hij lijkt wat meer gekrompen in de breedte dan in de lengte.

Afgemaakt met een mooie knoop en label, de turqoise kleur terug laten komen door het label
en de knoop met turquoise katoen op de tas te naaien.

De D-ringen zijn van Clover en de tasgrepen zijn van Prym.
De D-ringen zijn prijzig (ik betaalde 6,25 euro per 2), maar van een mooie kwaliteit.
De tasgrepen van Prym (helaas geen echt leer) zijn ontzettend handig;
je kunt ze eraf halen en de tas, mocht het nodig zijn, wassen.

Ik ben er blij mee!
Het is mijn maatje voor naar het werk (kantoortuin, geen bos); ik kan er mijn regenjas 
en/of sjaal in doen en mijn lunchpakketje :-)))

Lieve groetjes,

Sandra






zondag 6 september 2015

Blogland-verwennerij voor muis en mens

Wat zijn we verwend de afgelopen dagen!

Kijk maar even mee...


Voor het geval dat je denkt dat onze huismuizen steeds brutaler worden; dat klopt.
Alleen... niet in dit geval.
Want deze envelop is namelijk voor hen bestemd!


Hij komt van Esther, van Pippa's Hus.
Kijk eens wat ze voor Finny en Mac heeft gemaakt!


Een super-gave-stoere muizenslinger!
De neefjes zijn er héél blij mee, dankjewel Esther!

En wat is dat? Ik krijg iets van Mac?


Ohhh...?!?! Een vogeltjesslinger uit Nepal!! 
Ik ben super vereerd dat ik er eentje gekregen heb!

Esther, je bent een boef, had écht niet gehoeven,
maar we zijn er dolblij mee!

En dan....
Vrijdagavond....
Helemaal in de couch-potato-modus...
En dan staat ineens de buurman voor de deur met een enorm pakket!
Ik had het briefje dat de postbode had achtergelaten gemist, met als gevolg dat ik 
als Ma Flodder de deur open moest doen :-))) Ach ja, de buurman kon er hartelijk om lachen...


Post van Ingrid van Little Birdie!
Voordat de doos open was, had hij mij al aan het schaterlachen!



En dan.... Kerstmis in september!
Finnegan is aan de haal gegaan met het groene lint, 
de neefjes haalden hun muizenneusjes op bij het zien van 
de roze linten (ik niet hoor).


Kijk nou eens?! Ingrid heeft Guinness gevonden!


In een boek met kunstwerken van Thierry Poncelet!
Hoe cool is dat?!


Met een allerliefst boekenleggertje.
Ook al met een Ierse Terriër!
Ik heb nog nooit zoveel Ierse Terriër spulletjes bij elkaar gezien,
maar daar eindigt het niet...


Smelt... Een prachtige prent mét bijpassend lijstje.
Guinness heeft hem bekeken, eraan gesnuffeld en 
zijn zegen gegeven; hij mag aan de muur!

En dat was nog niet alles... Er zit ook een heerlijk zacht, kleurrijk, aaibaar herfstsjaaltje bij dat...
Wat krijgen we nou!?!


OK. Deze is goedgekeurd door Mac. Zodanig goed, dat hij probeert
om het sjaaltje in zijn reistas te proppen.


Helaas maatje. Dat gaat 'm niet worden. Hoezeer je je best ook doet.

Dankjewel lieve Ingrid, wauw...
Ook voor jou geldt; had écht niet gehoeven...


Lieve groetjes van Sandra vanaf een roze wolk met slingers :-))
xxx