maandag 30 november 2015

En 'bloeb' gaat de rok!

Gunstig bij-effect van een middag vrij met druilerig weer en een hondje dat een hekel 
heeft aan water én het bovendien rustig aan moet doen; het rokje is af!

Nadeel van zo'n druilmiddag; geen licht...

Dus wat krijgen jullie van mij te zien?
Het gehaakte rokje 'à la bloeb'!!


Lekker in een badje Eucalan!


Of.... zal ik toch een tipje van de sluier oplichten?

Een vreselijk slechte, korrelige foto, maar dan krijg je in ieder geval een idee:


Zoals je misschien kunt zien (mijn knieën zitten nog iets onder mijn watermerk)
was het haken van een stukje extra tailleband echt geen overbodige luxe :-))
Als ik wil, kan ik de ceintuur nog een pietsie losser doen.

Het patroon komt uit het boekje van Schoppel Wolle:
'Knit the Cat', nummer 06, patroon nummer 12.
Gehaakt met 3 bollen Zauberball Stärke 6 (maat 40/42), kleur 'Buntmetall'.

In plaats van haaknaald 3,5 en 4, heb ik naald 3 en 3,5 moeten
gebruiken om de gewenste afmetingen van de rechthoekjes te krijgen.
Dat wil zeggen; ik heb me gericht op de breedte van de rechthoekjes.

Ik kreeg het niet voor elkaar om dezelfde verhoudingen te haken als
in het patroonboekje beschreven.
Vandaar dat mijn rokje aan de korte kant was.
Maar dat heb ik dus opgelost door het haken van een tailleband van halve stokjes.

En tot slot; héééél erg bedankt voor jullie lieve reacties op mijn vorige post.
Ik weet zeker dat jullie lieve wensen hebben geholpen;
het gaat weer een stukje beter met Guinness; we moeten hem weer indammen :-))

Ik denk dat hij een spier flink geforceerd heeft.
Aan ons de uitdaging om hem nu rustig te houden, want het heeft nog
wel wat herstel nodig. Maar liever dit dan zo'n hoopje slapende hond :-))

Liefs!

Sandra






zondag 29 november 2015

Zorgenkindje

Het was een bijzondere week.

Na de schok van het auto-ongeluk van iets meer dan een week geleden, kreeg mam deze
week te maken met de Papieren Tijger en de Paarse Krokodil.
Gelukkig heb ik jarenlang als schadecorrespondente gewerkt op een verzekeringskantoor.
Dus ik mocht mijn kennis afstoffen en (tot nu toe) met goed gevolg inzetten.

Gisteren kon Guinness ineens niet goed meer lopen.
Hij loopt met zijn achterpootjes 'op eieren', waarbij met name zijn linker achterpoot 
de boosdoener lijkt. Of zou het van zijn rug af komen?


Pootjes goed gecontroleerd; nageltjes, teentjes, gewrichten, temperatuur, noem maar op.
Niets.

Eten, drinken, poepen, plassen & kwispelstaart; check! Dat werkt (gelukkig) allemaal.
Maar er zit niet veel sjoege in en na belasting lijkt hij wat pijn te hebben.
Slapen. Dat kan hij nu bijzonder goed.

Om hem in de auto te laden en naar een wildvreemde dierenarts te gaan,
dat zien we niet zitten. 

Hoe bezorgd deze hondenmama ook is (geloof me, ik heb er buikpijn van)
en hoe vervelend ik machteloosheid ook vind,
slapen is nu het beste medicijn.

Lichtpuntje; we zien een lichte verbetering vergeleken met gisterenochtend.


En gezellig is het wel, zo samen op de bank :-)

En er zijn nog véél meer lichtpuntjes :-))

Het vest is bijvoorbeeld weer wat gegroeid en... 
ik heb besloten dat ik het patroon alleen in hoofdlijnen aanhoud.
De structuur die je hierboven voor de pootjes van Guinness ziet ontstaan hoort niet
bij het originele patroon, maar ik vond de verticale structuurbanen wel een leuk
contrast geven met de horizontale kleurschakeringen.

En het filmpje voor het werk?
Dat is (net) af!
Helemaal naar wens! Met tekstballonnen, muziek en heel de rimram.
Nu maar hopen dat mijn collega's er ook blij mee zijn :-)
Zonder slag of stoot is het niet gegaan en het heeft me veel tijd gekost,
maar de trots is des te groter. Veel geleerd!

En post! Ik kreeg leuke post!!

De mooie schriftjes die ik bij Els bestelde kwamen binnen. Niet op de foto helaas, 
maar al volop in gebruik om mijn stuiterende gedachten te vangen.

Een geweldige kaart van Esther naar aanleiding van deze blogpost


vastgehouden door een knuffel-elandje dat ik van Manlief
cadeau kreeg <3

En... de uitgever stuurde me een gratis exemplaar van het boek 'Pixel Crochet' waarvoor 
ik een speelgoed zak gehaakt heb (om het patroon te testen en
om foto's te kunnen maken van de speelgoed zak voor het boek).
Zie ook deze blogpost.


En achterin het boek staat mijn naam bij het dankwoord,
hoe cool is dat?


Ik werd wel even stil toen ik de naam iets boven die van mij las;
ook de veel te vroeg overleden Marinke heeft aan dit boek
meegewerkt. Kippenvel...

Al met al... Ben ik dankbaar. Heel dankbaar.

Tijd om de pc uit te zetten en bij
Guinness en manlief te gaan zitten.

Liefs,

Sandra






zondag 22 november 2015

Ups en downs sunday

Het was een pieken en dalen zondag na een pieken en dalen week.
Eigenlijk wel passend dus.

Waarschuwing; dit wordt een hak-op-de-tak-post :-)

Donderdag werd ik opgeschrikt door een telefoontje van mam; 'We hebben een auto ongeluk gehad, kun je komen? De ambulance is onderweg voor pap...' 
Allemaggies... dan schrik je...
Gelukkig mocht pap, na een scan en 13 hechtingen, weer naar huis.
Daarnaast natuurlijk de nodige spierpijn voor beiden, maar het is (als het zo blijft)
goed afgelopen. Behalve voor de tuut-tuut...

Mijn rokje bleek, nadat ik het in elkaar gezet had, akelig kort.
Tiener kort.
Zeg maar; hot pants kort.
Oftewel; niet bukken!
Ondanks dat manlief het een leuke lengte (beter gezegd; kortte) vond,
heb ik er toch maar een soort van tailleband op gehaakt.


Nu nog wat een boel draadjes afhechten en dan kan ik jullie
het eindresultaat laten zien!

Dankzij Susan's veiling heb ik in ieder geval al een leuk vestje van Tante Betsy op het rokje:


Als je Tante Betsy leuk vindt, neem dan eens een kijkje op Susan's Tante Betsy blog.
Ze heeft namelijk een leuke giveaway!
De giveaway loopt t/m 25-11-2015.
Enneh... Ik doe mee!

Vandaag een kleine fotoshoot gehouden, in de hoop dat er leuke foto's bij zouden zitten
die ik in kon zenden.

Woonkamer op zijn kop, op zoek naar het beste licht op een donkere zondag...

Stoorzender Guinness kwam ook even een kijkje nemen,
want het kan toch niet zo zijn dat een camera en een
statief meer aandacht krijgen dan een knappe Ierse Terriër?



Vandaag geworsteld met het maken van een filmpje voor het werk.
Man-oooo-mannnnn...
Ik heb toegezegd om een filmpje in elkaar te draaien (van foto's mét muziek eronder én tekst) 
voor een bijeenkomst, maar ik vrees dat dit heel veel tijd gaat kosten.
Beetje buiten mijn comfortzone.

Ik leer er wel veel van. Maar het gaat niet zo snel als ik wil en 
dan word ik altijd zo eh.... grrr$%$#!@@!!!!
Snappie? :-)))

Maar gelukkig heb ik nog een leuk haakwerkje; het lange vest.
Na het eten ga ik me daarop storten en dan haak ik alle 'dalen' van deze week 
van me af!


Oh ja! Het leuke en vrolijke tasje won ik bij Happy in Red!
Lucky me!

Fijne zondagavond!

Lieve groetjes,

Sandra







donderdag 19 november 2015

Patroon Colsjaal met Bling

Hieronder laat ik, zoals beloofd, zien hoe ik de 'Colsjaal met Bling' haakte!

Gebruikte materialen; 
4 Bollen Lana Grossa Alta Moda Alpaca (1 bol = 50 gram = 140 m. looplengte)
Haaknaald 7
'Sunset' - zilvergaren van Phildar
Een stopnaald


De basis van de col (dat is het stuk tussen de ribbelboorden) 
wordt gehaakt in de 'corner to corner' techniek, ook wel 'C2C' genoemd.

Je haakt als het ware elke keer vierkantjes van stokjes,
klapt deze om en zet ze vervolgens vast.
Hieronder een foto van het effect dat je dan krijgt.


De makkelijkste manier om deze steek onder de knie te krijgen, is het bekijken van 
dit filmpje. Heb je liever een uitgeschreven patroon, inclusief tekening?
Kijk dan bijvoorbeeld bij Barbara van Zomaar een dag.

Je haakt met deze steek van hoek tot hoek.
Voor deze colsjaal meerderde ik net zolang totdat ik een hoogte had bereikt van 25 cm.
Daarna stopte ik met meerderen en haakte ik door totdat ik een rechthoekige lap had van 25 x 66 cm.
Je kunt je eigen col natuurlijk naar wens groter of kleiner haken!

Dit klinkt misschien een beetje als abracadabra als je niet weet hoe de C2C werkt.
Maar het is echt niet moeilijk! Maak gewoon een proeflapje terwijl je het filmpje kijkt.
Voor je het weet heb je de steek onder de knie.

Maar goed, we gaan verder.
Als je de gewenste lengte hebt bereikt, zet je de korte zijden aan elkaar vast.
Ik deed dat zonder af te hechten; gewoon doorgaan, 
hoe minder je af te hechten hebt, hoe beter, toch?

Vastzetten van de zijden deed ik op de volgende manier:

Door middel van een vaste in de ruimten tussen de (juiste twee) 'stokjes-vierkantjes' haakte ik de twee zijden aan elkaar, vervolgens overbrugde ik een 'stokjes-vierkantje' met 3 lossen en haakte daarna weer met een vaste de volgende hoeken van 'stokjes-vierkantjes' aan elkaar.

Mocht dit warrig klinken; kijk even op de foto's hieronder.

Daar zie je hoe het er straks aan de binnenkant van je col uitziet.
Je ziet het niet overduidelijk, maar er loopt dus een soort lossenketting over je naad heen.


De foto hieronder laat het wat duidelijker zien:


Als je de korte zijden aan elkaar hebt gezet, geldt wederom; niet afhechten, gewoon doorgaan.

Nu wordt de ribbelboord gehaakt.

Ik deed dit met reliëf stokjes, maar de eerste toer is in halve stokjes.
Dus; toer 1 van de ribbelboord; halve stokjes haken en wel 3 stuks per vierkantje.
In het ene vierkantje gaat dat wat makkelijker dan het andere, omdat ze om en om
liggen. Maakt niet uit, als je maar op 3 steken per hokje uitkomt.
Vanaf de tweede toer start het 'echte' reliëf stokjes haken.

Hier schreef ik eerder (met foto's) hoe dat werkt. 


Het meehaken van het glitterdraadje heb ik in de laatste toeren van de ribbelboord gedaan.
Ik haakte enkele toeren om en om met glitter;1 toer met en 1 toer zonder glitterdraadje.
Het glitterdraadje laat je gewoon even hangen en als je rond bent, pak je het weer op.

Mijn ribbelboordjes werden 5 cm. hoog.

Let op! Ik heb aan de bovenkant van de col wat steken geminderd in de boord, 
zodat de col een beetje naar binnen gaat vallen.
In mijn geval heb ik 12 steken geminderd.

Ik deed dit door in de 1e toer halve stokjes te haken zoals boven omschreven.
In de 2e toer haakte ik weer halve stokjes, maar heb toen (op het gevoel verspreid over de cirkel) 12 steken geminderd. In toer 3 startte ik vervolgens met de reliëf stokjes.

Hieronder nog wat foto's, inclusief de afmetingen.


Mocht je hem gaan maken; heel veel succes!!



Lieve groetjes,

Sandra







maandag 16 november 2015

Work in progress

Tijd om te laten zien wat er op het moment bij mij allemaal 'op de haaknaald staat'.

Drie projecten maar liefst. En op alle gebieden worden (kleine dan wel grote) vorderingen gemaakt.

De log cabin blanket wil helaas niet vlotten.
Dat wordt definitief een meerjarenplan.

Ik start met een project waar ik al even mee bezig ben, maar nog niets van heb laten zien; 
een rokje van rechthoekjes:


Alle rechthoekjes zijn af. Zelfs afgehecht! *Trots* :-))
Er zitten er 15 aan elkaar, nog 45 te gaan!

Afgelopen woensdag startte ik met een vest.
Een lang vest deze keer:


Het bestaat niet helemaal uit granny's.
Er komen alleen granny's langs de randen. Gelukkig maar :-))

Ook werden er de afgelopen weken vorderingen gemaakt op het gebied van het wandkleed.
Ieniemienie-vorderingen, maar toch:


Nu ik de foto's zo onder elkaar zie, valt het me op dat ik op dit moment
helemaal fan ben van verloopgaren. Grappig :-))

Het rokje vind ik het spannendste project in de zin van; gaat dat er leuk uitzien?

In het boekje ziet het er leuk uit. 

Maar in het rokje van het boekje zit een strak fotomodel.
Al dan niet met gephotoshopte billen. 

En dat is een rokje in zwart-/grijstinten.
Ik moest zo nodig weer eens voor roodtinten kiezen.

Aiiiaiiiaiiiaiii!

Wordt vervolgd!

Lieve groetjes,

Sandra





zaterdag 14 november 2015

Sparkle

I can't

Bring back the victims
Chase the hatred out of this world
Turn back the time
Undo what has been done.

I can

Worry
Live in fear
Watch the news over and over again
Allow the hatred to enter my heart.

But I choose

To live, love and care
To learn, create and share
To see beauty in little things
To be a beacon of light
To chase the shadows away
To sparkle

I am a sparkle of love

I can ignite a fire

                                                                                ~Sandra Veneman, 14-11-2015

~~~


                                                        
~~~

Ik kan de slachtoffers niet terugbrengen,
de haat niet uit deze wereld jagen,
de klok niet terugdraaien,
niet ongedaan maken wat er is gebeurd.

Ik kan me zorgen maken,
in angst leven,
keer op keer het nieuws bekijken 
en de haat mijn hart binnen laten sijpelen.

Maar ik kies voor de liefde
Ik leer, creëer en deel
Zie schoonheid in kleine dingen
Ik kies ervoor een baken van licht te zijn
en de schaduwen weg te jagen

Ik sprankel
Ik ben een vonkje van liefde

Ik kan een vuur laten ontstaan

                                                            ~Sandra Veneman, 14-11-2015

~~~

Lieve groetjes,

Sandra


woensdag 11 november 2015

Colsjaal met bling!

Een colsjaal van alpaca.
Met structuur. 
Beetje stoer.
En een beetje bling.

Dát moest het worden!

Genoeg op internet te vinden.
Maar niets waarvan ik zoiets had van 'Eureka!'

Totdat er een ideetje op kwam borrelen.
Oftewel 'er trok een ideetje aan mijn mouw', 
zoals het gedichtje van Daily Poetry zo lief zegt :-))

En dan kan het ineens snel gaan!

Voilà!
De colsjaal met bling!


De 'bling' zit boven en onder in het ribbelrandje verwerkt,
heel subtiel. Op de foto hieronder zie je het wat beter.


Nog één foto dan:


De laatste foto bij mij,
want deze sjaal is een cadeautje en is inmiddels onderweg 
met Meneertje Post.

Interesse in het patroon?
Laat het me weten (in een reactie onder dit bericht of via de mail)!
Als er voldoende interesse is, dan schrijf ik het uit.

Lieve groetjes,

Sandra





maandag 9 november 2015

Glow Next 2015

Glow zonder statief. Met dit soort lichtfestivals ben je dan zo'n beetje een uitzondering.

Guinness mocht ook mee. Naar 'Glow Next' welteverstaan. 
Daar is het niet zo druk als het 'hoofdevenement' Glow.
Stel je voor... Guinness die zijn poot oplicht tegen een statief! :-)))

Het allermooiste op Glow Next zijn toch wel de 'Reflecting Holons'.

Ik laat jullie meegenieten.


De foto hierboven heb ik door de ruit genomen. Met Guinness durfde ik niet naar binnen.
De 'Holons' zijn erg kwetsbaar... Niets voor spring-in-het-veld terriërs :-))

De foto hieronder heb ik ook 'stiekem' door de ruit genomen.
Elke keer als ik naar het meisje kijk dat de foto neemt, moet ik lachen.


Misschien lacht zij thuis ok wel, als ze blije Guinness door de ruit naar haar ziet kijken?

En toen... kwam ik Ellie tegen!
Haar man was zo lief om Guinness even vast te houden, zodat ik 
up-close-and-personal de Holons vast kon leggen!


Ellie en ik waren als twee blije guppen aan het fotograferen :-))


Ha! Nog een fotograaf betrapt. Zie je hem?


Lieve groetjes,

Sandra







zondag 8 november 2015

Finnegan & MacFlannegan in de Harz - deel 3

De hoogste tijd om te laten zien hoe Finnegan & MacFlannegan op zoek zijn 
gegaan naar DE Beautiful Boardwalk in de Harz.

Voordat ik start met hun verhaal, vertel ik eerst iets meer over een 'boardwalk'.
Als je de Nederlandse vertaling opzoekt van 'boardwalk', 
krijg je als resultaat 'promenade'.

Maar wat wij in Nederland en België 'knuppelpad' noemen, wordt ook vertaald als 'boardwalk'.

Een knuppelpad (ook houtpad, knuppeldam, knuppelbrug, knuppelweg, paaltjesweg) is een (verhoogd) pad dat is aangelegd door een moerasachtig terrein, zodat dit zonder problemen kan worden overgestoken.

Dus... waar Finny en Mac naar op zoek gaan, is eigenlijk een knuppelpad.
Hartstikke avontuurlijk!

En het wordt nog eens extra avontuurlijk als Mac dit paaltje ziet.
Een paaltje met de afbeelding van een heks op een bezemsteel!


We volgen een stukje heksenpad (de Harzer-Hexen-Stieg).


Mac & Finny zijn niet meer te houden.
'Heksen? Waar zijn de heksen?'


'Hoe moeten we nu lopen? Links? Rechts?'

In ganzenpas rennen ze de rotsachtige paden over.


Mac plukt bosbessen voor Finny...


Die daarna een beetje blauw zag...

En verder gaat de reis weer. Vanaf hun rotsachtige uitkijkpunt turen de muizenneefjes
in de verte, toch niet helemaal op hun gemak met al die heksenpraat.


Er zal er maar eentje rond de berg vliegen en voor haar toverdrank een
muizenstaartje (of twee) nodig hebben!


En... kijk?
De muisjes hebben het knuppelpad 
(a.k.a. de Beautiful Boardwalk) gevonden!


Het is er heerlijk toeven. Lekker warm voor de muizenbilletjes.
Ze blijven dralen... en dralen...

Zie je hieronder dat blauwe stipje in de verte? Dat ben ik!
Zó ver blijven ze achter, die boevenmuizen.


Tijd voor een verhaaltje.

Over een boze heks die muisjes verslindt en met hun staartjes haar puntige tanden flost.
Lang, lang geleden is ze verdronken in het moeras waar nu dit knuppelpad overheen
is gelegd. Maar haar geest waart nog rond... Altijd op zoek naar stoute muisjes!!

OK. Voor Finny is dit voldoende. Hij snelt het pad af.

Mac kijkt me met zijn pientere muizenoogjes aan, zijn snorharen trillen.
Hij gelooft er geen snars van.

Hij kijkt over het randje van het pad en prikt met zijn wandelstok een keer in de zompige grond.
Zijn muizenhersentjes kraken op volle toeren.


Terloops zeg ik ook nog dat de heks gek is op blauwe bessen.
Je weet wel. Die bessen die jij net op hebt?

Het warme hout in het zonnetje lonkt.

Maar het idee dat hij zichzelf, door lekker te blijven zitten,
 in een blauwe-bessen-muizen-muffin voor de heks om aan het toveren is,
maakt toch dat hij Finny achterna rent!


En zo lopen we lekker naar beneden.
Met als troost deze rustplaats in het bos;


Niet zo warm, maar geen heksen!

Of toch wel????

Lieve groetjes,

Sandra

die hoopt dat ze meelezende kinderen niet de stuipen
op het lijf heeft gejaagd... :-)))








vrijdag 6 november 2015

Pixel Crochet

In mei dit jaar schreef ik over een lap werk aan een groot én geheim project voor een uitgever in Groot-Brittannië. Het enige dat ik kon laten zien was een berg draadjes :-)

It's time to reveal a 'secret project' that I have been working on (with great pride):
 I've tested the crochet pattern 'Robo Toy Sack' for a book that is out now 
from Hannah Meur; 'Pixel Crochet'.

Maar nu mag ik (eindelijk) de sluier oplichten. Geen tipje, nee, de hele sluier kan eraf!

Ik test-haakte het patroon voor deze robot-speelgoedzak uit het boek
Pixel Crochet van Hannah Meur!


Geweldig leuk om te doen (en een eer!), met dank aan Susan Carlson van Felted Button;
zij heeft mijn naam aan de uitgever doorgespeeld.

Ik heb me wel in mijn vingers gesneden met dit project; in mijn enthousiasme was ik 'even' vergeten dat deze speelgoedzak niet alleen een voor-, maar ook een achterkant heeft.
In een krap tijdsbestek moest ik dus 2 keer zoveel vierkantjes haken dan mijn 
door enthousiasme verblinde brein had ingeschat.
Turrrrrrbo-time!

Oh ja... De zak moest ook nog een voering krijgen...
Mijn achilleshiel... Maar lieve mams bood uitkomst!

En nu staat 'mijn' creatie (naar het patroon van Hannah) dus in Pixel Crochet!


Eén van de 101 op retro 8-bits geïnspireerde patronen.

8-Bits... Doet me denken aan de tijd dat ik zó verslaafd was aan Super Mario Brothers, 
dat onze valkparkiet het deuntje zelfs floot. Aiiii...


De foto's in dit blogbericht zijn deze keer niet van mij, maar van Simon Pask.

I haven't got the book (yet :-)), but from what I've seen all the patterns are lovely, happy, 
retro and reasonably easy to make!

Ik heb het (nog :-)) niet in handen gehad, maar van wat ik gezien heb zijn het 
allemaal hele leuke, vrolijke, retro-patronen. 
En (ook niet onbelangrijk); redelijk makkelijk te maken!

Het is bestelbaar via (onder andere) Amazon en Bol.com.

Fijn weekend!

Sandra





maandag 2 november 2015

Guinness is te snel

Zoveel actiefoto's van Guinness hebben wij niet.
Er is genoeg actie, daar ligt het niet aan :-))
Maar meestal laat ik het fototoestel thuis bij een normale wandeling in het park.
Op het uitloopterrein ga ik dan lekker op het bankje zitten en geniet ik
van ons vrolijk rennende hondje. Gewoon, met mijn eigen ogen en niet door de cameralens.

Tot vandaag. Vandaag wilde ik proberen rennende Guinness te 'vangen' in het gouden licht.

Jammer genoeg is dat niet zo gelukt als ik hoopte; de zon staat een stuk lager 
en straalde haar gouden stralen net te weinig op het uitloopterrein.

Met als gevolg dat ik de sluitertijd niet kon verkorten. 
En ik dus allemaal (min of meer) bewogen foto's heb.
Want tja... Guinness is gewoon te snel!

Toch laat ik de foto's hier even zien.
Velen van jullie hebben ontzettend meegeleefd toen
Guinness een hernia kreeg en haast niet kon bewegen.

En moet je hem nou zien! Ongelofelijk, minder dan een half jaar later!


'Heeeee! Ik zie een hondenvriendje!'


'Spelen!!'
Eerlijk is eerlijk; bij het zien van dit wilde spel, kreeg ik het wel even benauwd.
De koningspoedel zal minstens 2x zo zwaar geweest zijn,
was 5 jaar jonger en zo gek als een deur.


Maar het ging goed.


Heel goed.


Guinness heeft genoten.


En ik ook! :-)))

Lieve groetjes,

Sandra