maandag 31 oktober 2016

Ladybugs everywhere!

Waar ik ook kijk in onze tuin, ik zie lieveheersbeestjes!


Eerst dacht ik dat ze vooral in de grassoorten zaten.
Balancerend, trippelend van links naar rechts.


Maar ze zitten ook in onze Japanse Esdoorn.


En niet alleen de oranje soort. Als je goed kijkt, zie
je op de foto hieronder op de achtergrond ook een 
zwart lieveheersbeestje.


Ik ben maar eens op onderzoek uit gegaan :-)

Wat blijkt? Op de zonnige dagen in oktober gaan lieveheersbeestjes
massaal op zoek naar een plek om te overwinteren!

Gezien de hoeveelheden in onze tuin, denk ik dat wij dit jaar 'gastouder' 
mogen zijn. Ik vind het niet erg, want lieveheersbeestjes zijn niet schadelijk.
Zitten er bij jou ook zoveel in de tuin? Hier lees je er meer over.

Tijdens mijn zoektocht belandde ik ook op een pagina waar de symboliek van
lieveheersbeestjes beschreven staat. 

Een lieveheersbeestje brengt geluk en overvloed en haalt het kind in
iedereen van 2 tot 102 naar boven. Een lieveheersbeestje zorgt
ervoor dat je je ware 'ik' ontdekt en stimuleert je dát te doen
wat je het meest gelukkig maakt.
De stippen herinneren je eraan dankbaar te zijn. 'Count your
blessings' en laat je dankbaarheid zien.

Is dat niet mooi?

Dus ik zeg volmondig 'Welkom lieve lieveheersbeestjes! 
Zoek maar een mooi plekje in onze tuin!'

Lieve groetjes,

Sandra






dinsdag 25 oktober 2016

Finnegan & MacFlannegan: the making-of

Het leek me wel leuk om jullie wat 'achter de schermen'-foto's te laten zien van 
het ontstaan van de foto's/fotoverhalen van Finnegan & MacFlannegan.

In het prille begin verschool Manlief zich het liefst als zijn maffe vrouw
foto's aan het maken was van die twee gehaakte muizen.

Tegenwoordig doet hij volop mee. 
Sterker nog, als ik het even niet zie zitten,
is Manlief de motor.

Het maken van foto's van Finny & Mac is
een volwaardige co-productie geworden!


Lang niet alle ideeën halen de eindfase.

Zoals je hieronder ziet aan Guinness' uitdrukking,
vindt hij muizen op zijn hoofd écht hélemaal niets :-)


Maar hij wacht wel altijd heel geduldig.


Behalve als er eten in het spel komt, 
dan staat hij met zijn neus voorop!


Op de mooiste plekjes ontstaan vaak de wildste ideeën.


Geduld is een vereiste...


En droge voeten zijn niet altijd gegarandeerd...


Aandacht voor details = noodzakelijk.


En soms zijn er verrassende ontmoetingen!

Met mascottes van een Duitse reddingsdienst;


Of gelijkgestemde zielen;


Hoop dat jullie het leuk vonden een klein stukje 'making-of'  te zien!

Lieve groetjes,

Sandra



Nog meer poppenverhalen lezen?
Kijk dan ook eens bij;  






zaterdag 22 oktober 2016

Perenjam - recept 2 - perenjam met vanille

Zoals ik hier al vertelde, is onze nieuwe keuken een ware jamfabriek :-)
Ik beloofde jullie meer (peren)jam recepten zodra ik ze 
aan een grondige smaaktest had onderworpen.

En... de perenjam met vanille is vanochtend getest!


Het recept is wederom van Madam Confituur en 
je vindt het hier.

Hoe hij smaakt?
Lekker, maar (oh jee... een 'maar'?) voor mij een
beetje teveel vanille. Ik proef de peer niet goed meer,
hij wordt wat overstemd door de vanille.

Nu zijn er ergere dingen in de wereld.
Ik bedoel maar; wat is er mis met vanille?
Apfelstrudel is naakt zonder vanillesaus.
En misschien vinden kinderen deze jam juist extra lekker?

Neemt niet weg dat ik zou adviseren een half 
vanillestokje te gebruiken in plaats van een heel.

Als je op onderstaande foto klikt,
kun je zien aan de zwarte puntjes dat er échte
vanille in zit en niet zo'n raar surrogaat uit hout ofzo.


Maar het zijn veel zwarte puntjes hè?
En nee; ik gebruikte geen vanilleboomstam, het was echt 
maar één stokje.
Vandaar mijn tip; een half stokje volstaat.

Lieve groetjes,

Sandra



P.S. Heb je geen boomgaard in de buurt? Ik zag dat bij de supermarkt
met de J de conference peren tot (als ik het goed heb) 6-12-2016
maar 0,99 eurocent de kilo kosten.
Een vanillestokje is duurder whahahaa!



vrijdag 21 oktober 2016

Berichtje uit de ziekenboeg

Lieve allemaal,

Dank jullie wel voor jullie lieve wensen voor Guinness.

Hier een kleine update na ons bezoek aan de orthomanueel dierenarts gisteren.


Wij dachten dat de nekwervels de boosdoener waren,
maar de oorzaak was toch (weer) te vinden bij de wervels in het midden
van Guinness' rug (daar waar de ribben ophouden).

De arts heeft de wervels recht kunnen zetten.

Nu ligt het balletje weer bij Guinness;
door rust moet de zwelling van de hernia weg trekken.

Gezien het positieve verloop van het herstel de vorige keer,
heeft de arts goede hoop.

Fingers crossed!

Lieve groetjes,

Sandra






dinsdag 18 oktober 2016

Poppetje krijgt een naam!

Hallo allemaal!

Vandaag een heel kort berichtje over Poppetje.
Poppetje is een echte dame aan het worden...


En bij een echte dame hoort een echte naam!
Ik heb gekozen voor... 

Lilou

Waarom? Ik heb verschillende namen in mijn hoofd gehad,
sommige misschien toepasselijker dan Lilou,
maar als ik eraan denk hoe ons petekindje die naam uit zou spreken,
wordt het helemaal duidelijk; Lilou moet het zijn!

~~~

Nu ga ik Guinness weer gezelschap houden.

Aanstaande donderdagavond kunnen we terecht
bij de orthomanueel dierenarts.

Helaas krijgt hij steeds meer last.
Afgelopen vrijdag heeft hij van de dierenarts zwaardere 
pijnstillers gekregen. Die hielpen eerst heel goed, maar
eerlijk gezegd twijfel ik of ze nu nog steeds zo goed werken...
Ik wacht op het telefoontje van de dierenarts om
het 'plan de campagne' nog eens door te spreken en 
misschien bij te stellen.

Dit zijn geen fijne tijden. 
Maar nog het allerminst voor Guinness natuurlijk.

Genoeg nu, ik ga hem een liefdevolle knuffel geven!

Lieve groetjes,

Sandra


P.S. Na het schrijven van deze post dacht ik ineens
'Lilou... ik heb die naam toch eerder gehoord?'
Dúh! Ik heb hem eerder bij Janusje gelezen en 
toen waarschijnlijk onbewust opgeslagen:-)
Dankjewel voor de inspiratie Janusje!



Nog meer poppenverhalen lezen?
Kijk dan ook eens bij;  

zaterdag 15 oktober 2016

Perenjam - recept 1 - peren-kruidnageljam

Omdat Guinness niet in orde is, ben ik (als ik niet hoef te werken) veel thuis te vinden.

Dan kun je gaan poetsen en opruimen? Eh... Nee :-)

Haken? Ja, maar daar heb ik alleen (ongelofelijk maar waar) de laatste dagen te weinig 
rust voor in m'n kont (pardon my French)... Jawel, er wordt wel gehaakt (beenwarmers
zijn af!), maar niet zo lang aan één stuk.

Maar we hebben ook nog het kokkerellen!
En een lading peren in de vriezer!
Dus... Het wordt jam maken!
PERENjam, welteverstaan!

Op dit blog loop ik qua jammetjes wat achter.
Er staan er al meer op de plank 
(onze nieuwe keuken is een ware jamfabriek), 
maar ik vind dat ik de jam éérst goed geproefd moet hebben,
voordat ik verslag aan jullie doe.

Hou je vast, hier komt de eerste variant; peren-kruidnageljam!


Martine van Homemade and more zette me terug op het spoor
van Madam Confituur. Járen geleden gebruikte ik al 
eens een receptje van haar, maar ik was haar compleet vergeten.
Dom! Maar gelukkig had ik Martine die me aan deze
geweldige Madam herinnerde!

Voor het gemak noem ik hem peren-kruidnageljam 
(past wat beter op het etiketje en het is het meest 
kenmerkende aan deze perenjam-variant)

Eerst was ik een beetje huiverig.
Kruidnagel bij peren?

Mocht jij dat ook hebben als je dit leest, stel jezelf dan de volgende vragen:
Lust ik peren?
Lust ik kruidnootjes en speculaas?

Als op beide vragen het antwoord 'ja' is, 
dan lust je deze jam. 

Ik vind hem heerlijk en verrassend.
Je blijft overduidelijk peer proeven, maar de kaneel en
de kruidnagel verwijzen subtiel naar alle lekkernijen de kenmerkend 
zijn voor het najaar. Niet dat ik hem in de zomer niet zou eten hoor, hihihi!

Ik zou zeggen; sla peren in en ga aan de slag!
Het recept van Madam Confituur is heel eenvoudig.
Ik heb maar één tip;
verwijder de kruidnagel voordat je gaat pureren :-))


Lieve groetjes,

Sandra






vrijdag 14 oktober 2016

Back to the eighties; leg warmers


In de jaren '80 droeg ik ze met veel plezier; beenwarmers!
En onder die beenwarmers? Roots schoenen natuurlijk!
Ken je ze?


Op deze foto staan ze nog 'charmant' afgebeeld;
eigenlijk waren het gedrochtjes.

Maar ach; je bent tiener en owwww....
wat liepen ze zaaaaalig!!!

Terug naar de beenwarmers.
De afgelopen jaren verschenen ze langzaam terug in het modebeeld.

En aangezien ik een boel korte laarsjes heb, 
die onder een rokje niet bepaald bijdragen aan warme onderbenen,
ben ik een paar beenwarmers aan het haken!


Simpel; halve stokjes, ingestoken in de achterste lus,
zodat je wat reliëf krijgt.


Gehaakt met twee verschillende tinten Schoppel
Zauberball Stärke 6 (naald 3,5)

Nog maar een klein stukje en dan kan ik ze aan jullie laten zien!

Lieve groetjes,

Sandra










woensdag 12 oktober 2016

Toffe peren

Ik blijf nog even in het 'peer-thema' :-)

In het weekend kocht ik deze:


Een vol doosje Conference peren (6 kg) voor
slechts 3 euro.

Ik kocht ze bij de Landwinkel van onze plaatselijke boomgaard.
Zo zie je maar weer; het hoeft niet van ver te komen!

Er mankeert niets aan deze peertjes;
ze zijn lekker vers en niet gebutst.

Ze voldeden alleen niet aan de kwaliteitseisen denk ik.
Zo ziet een peer er niet uit;


Dat wil zeggen; zo zien ze er dus wél uit, alleen niet in ons hoofd!

En wat dacht je van dit kleine pinguïn-peertje?


Alleen (niet verder vertellen) zitten deze peertjes straks
met de gebakken peren...


Ik ga er namelijk jam van proberen te maken.
Akkelien heeft me aangestoken :-))

Ik laat jullie nog weten of het gelukt is!

Oh ja; tip van de Landwinkel.

Als je veel appels en peren koopt, maar nog niet meteen alles
kunt verwerken (zoals ik; ik heb niet genoeg potjes),
schil dan de appels/peren, snijd ze in kleine stukjes en
gooi ze in de diepvries.
Als je ze eruit haalt, kun je ze meteen verwerken.

Lieve groetjes,

Sandra









dinsdag 11 oktober 2016

Appels, peren, zandlopers...

Tante Sandra is niet blij met het figuur van 
Poppetje... Poppetje is een 'peertje'.

En nou is het niet erg om een peertje te zijn (of appeltje of zandlopertje),
maar Poppetje heeft ook nog eens een groot hoofd!
Ongetwijfeld huist daar een enorm Poppen-Einstein-verstand,
maar dat maakt ook dat Tante Sandra met ingenieuze constructies
moet werken om kleertjes aan- en uit te krijgen...

En nu is Tante Sandra wel handig, maar al jong
besloot ze dat couturier niet haar 'ding' was.

Tel al die dingen op en je houdt over;
een gefrustreerde Tante Sandra en een Poppetje met (gezien
de tijdslijnen) nog té weinig kleertjes...

Buiten een paar rode schoentjes die ik nog niet heb gefotografeerd,
is dit de oogst tot nu toe:


Gelukkig is Poppetje enorm dankbaar en
zeurt ze niet over getailleerde baljurken.


Ze is blij met alles wat van mijn haaknaald
glijdt. Al heeft ze wel lief gevraagd of ik haar
kleertjes straks nog een beetje zou kunnen 'pimpen'
met een knoopje, borduurseltje of lintje.


Dus daar ga ik mijn best voor doen.
Maar niet voordat er nog wat méér kleertjes
zijn gehaakt...

Wish me luck!

Lieve groetjes,

Sandra




Nog meer poppenverhalen lezen?
Kijk dan ook eens bij;  





zondag 9 oktober 2016

Feestje met een kleine schaduw

Gisteren vierden Manlief en ik dat we 17 jaar getrouwd zijn!
Een mooie gelegenheid om mijn grote, nieuwe oven aan het werk te zetten :-)


Liefst maak ik taarten op de bakplaat.
Manlief houdt van appeltjes en ik ook, dus ik koos 
voor dit recept als basis; een appelkruimeltaart van de bakplaat.


De rozijnen heb ik weg gelaten en ik verving een 
kwart van de appeltjes door abrikozen (uit blik).

Door de kruimellaag vermengde ik grof gehakte
hazelnoten.  Zonder de slagroom zie je dat beter;


Het is een recept waar je wel even wat tijd voor uit moet trekken.
Niet dat het moeilijk is, maar het kost even wat werk.

Eenmaal klaar heb je ook wat; zeker 25 stukjes taart!
(ik gebruikte een vierkante bakplaat van 31x31 cm)


Jammer genoeg viel er een kleine schaduw over onze
'hartjesdag' (zoals Esther zegt :-)):

Guinness heeft weer rugklachten... :-(

Onze spring-in-het-veld heeft bij een overmoedige waak-actie,
(waarbij hij zó hard rende en zó'n enorme sprong maakte,
dat hij met poten en neus tegen het woonkamerraam tot stilstand kwam)
waarschijnlijk zijn rug/nek overbelast.

Morgen bellen we Jacha.
Hopelijk kan zij hem ook deze keer weer beter maken.

Fijne zondag!

Lieve groetjes,

Sandra






dinsdag 4 oktober 2016

Finnegan & MacFlannegan; kan wraak nog zoeter?

Jullie hebben er even op moeten wachten, maar hier komt de ontknoping.
'Ontknoping??' Hoor ik je denken.

Ik doel op het bezoekje dat Finnegan & MacFlannegan persé af wilden 
leggen aan het muizenvallenmuseum in de Vulkaaneifel.
Hier kun je er onder andere meer over lezen.

~~~

Op een bewolkte zaterdag in juli is het zover; de beloofde
terugkeer naar het muizenvallenmuseum.

Met ronde buikjes van het eten van de eerlijk 'gevonden' kaas de avond tevoren,
staan de muizenneefjes te springen in hun wandelschoenen;
'Hoe moeten we lopen? Schiet eens op! Oranje haarbal, eet die brokken eens wat sneller op!'


Wat een stuiterballen! 
Aan ongerichte projectielen hebben we niets, dus Manlief
legt de muizenneefjes haarfijn uit hoe we moeten lopen.

Het duurt niet lang 
'Pauzes zijn voor watjes!' 
of we komen bij het 'muizenvallendorp' aan.


Verhip! De neefjes staan stil!
Eh... Correctie; eventjes stil.

En als Finny en Mac dit bord zien;


zijn ze niet meer te houden.
Ze rennen alsof ze door een horde
wilde katten met lintwormen achterna gezeten worden!

Maar wat is dit?!?!


Gesloten?!!
Op ZATERDAG gesloten???

Ik wil op mijn hurken gaan zitten om de muisjes uit te leggen dat we 
wéér geen kijkje in het museum kunnen nemen,
maar... ze zijn weg?

Gelukkig houdt onze hond Guinness van kaas en stinken
de muisjes een uur in de wind naar de kaas,
dus we hebben de neefjes al snel gevonden.


'Hier moeten we zijn!' zegt Finnegan.


Hebben ze een geheime ingang ontdekt?


Héél bijzonder...
Als het maar geen... MUIZENVAL is?!!

Pfff... Gelukkig, daar zijn ze weer.


'En, hebben jullie iets kunnen zien? Of kunnen leren?'
vraag ik, terwijl de muisjes flink doorstappen.


'Eh... neee, het was erg saai. We gaan weer verder' zegt Mac nonchalant.

Hmmm... wat mij betreft té nonchalant.
En Finnegan? Die gniffelt een beetje.

Het mag ruiken (dat deed het al; naar kaas),
maar het moet niet stinken.

En als ik de heren vervolgens achter een muurtje zie kruipen 


terwijl ze naar het museum gluren, met samengeknepen 
muizenoogjes, dan weet ik genoeg;
dit is niet pluis!

Maar ze laten niets los. Ze lopen de rest van de wandeling
braaf mee. Af en toe huppelend, grinnikend, er kriebelt
duidelijk een binnenpretje in de buikjes van de muisjes.

Ala ik er naar vraag, zeggen ze dat ze zich verheugen op 
een avondje kaas, maar ik geloof er niets van....

Lieve groetjes,

Sandra



De woensdag na ons bezoek,
als wij al weer lang en breed in Nederland zijn,
start de dag onrustig in een museum in een klein dorpje in 
Duitsland... 

De elektriciteit is uitgevallen!

Op de tast zoeken de museumbeheerders hun weg...










zaterdag 1 oktober 2016

Op zoek naar balans

Vanochtend vlogen ineens de juiste woorden uit mijn vingers toen ik in reactie op een post van Villa Zeezicht begon te typen; 'Mijn hoofd trekt sprintjes, maar mijn lichaam draalt.'

Na de vakantie ben ik op het werk midden in een storm terecht gekomen.
Al wordt het beter, ons huis staat nog steeds een op zijn
kop door de keukenverbouwing. 
En ondertussen stuiteren de creatieve ideeën en 'to do's' door mijn hoofd.

Dat zijn geen ingrediënten die horen bij het recept 'balans' en mijn lichaam leek
daarom afgelopen week aan de noodrem te trekken.

Hoe eet je een olifant? In kleine stukjes!
Oftewel; ik roep 'springbrein' tot de orde en concentreer me op één
ding tegelijk in plaats van 1.001 :-))

Dus...

Haakte ik vanochtend al vroeg de basis van een hemdje voor Poppetje
(het rokje haakte ik gisterenavond);


Ging ik gezellig even met mama winkelen en zag ik een vos 
tussen de kerstballen liggen
(aaarghhh... nu al Kerst???);


Zwierde en zwaaide ik met mijn vriend
de Stofzuiger door de benedenverdieping en ruimde ik
weer wat spullen op in het gedeelte van onze mooie nieuwe keuken
dat nagenoeg klaar is.


En weet je wat ik nu merk?

Het geeft véél meer voldoening om 'Done'-lijstjes bij te houden dan 'To do'!

HA! Die houd ik erin! En ik geef mezelf een schouderklopje. Doe je mee?
Neeeee, niet mij een schouderklopje geven! Jezélf!!
Want ik weet zeker dat jij het ook verdient als je naar je 'Done'-lijstje kijkt in plaats van je 'To do'.

Mmmm... een schouderklopje in de vorm van een appelbol mag natuurlijk ook :-)))


Inmiddels is de appelbol op en ga ik de calorieën-beestjes 
los laten tijdens een lekkere wandeling met Guinness :-)))

Want je weet het hè; 
Calorieën zijn van die beestjes die 's nachts je kleren kleiner maken

Fijn weekend!

Lieve groetjes,

Sandra