donderdag 23 november 2017

Paardje kan op reis | Tadaa!

Voordat ik naar het paardje ga, wil ik even zeggen dat
ik altijd zo blij wordt van jullie reacties.
En deze keer niet alleen ik, maar ook Manlief.
Hij zat te stralen als er weer een reactie kwam op
het Star Wars avontuur van Finny & Mac.

En de reactie van Priepraat?
Die werd vooral door de muisjes met
veel plezier en opwinding gelezen.
Een Darth Vader spaarpot die praat én beweegt?
Wauw! Alleen een pratende koekjestrommel
zou daar nu bovenuit kunnen komen 😋

Maar  hier komen de foto's van het paardje 
van sokkenwol!


Met het donkere weer viel het nog niet mee
om goede foto's te maken.


Het paardje is gehaakt met sokkenwol waarvan ik de
wikkel helaas niet meer kan vinden...
Op naald 2,5 naar een patroon van Kristel Droog.


Voor de staart en manen gebruikte ik restjes
Stylecraft Life DK en een restje spierwitte wol
waarvan ook de wikkel ontbrak.


Ik heb de staart en manen een beetje
gekamd om een ietwat pluizig effect te krijgen.


Het paardje gaat naar een oud-collega.
Haar paard (een schimmel) is niet zo lang geleden helaas
overleden... En ze is binnenkort ook nog eens jarig,
dus paardje zal daar dubbel op de juiste plek zijn, denk ik!



Lieve groetjes,

Sandra







dinsdag 21 november 2017

Finnegan & MacFlannegan use the Force!

Hier in huis stijgt langzaam de spanning;
binnenkort komt er weer een nieuwe Star Wars film uit!

Ik vind de films 'wel aardig' en kijk graag 
mee, maar Manlief spant de kroon.
Op druilerige zondagmiddagen zijn dit films
die al jaren lang, keer op keer 
door Manlief bekeken worden. 

En wat schetst mijn verbazing?
De muizenneefjes zijn ook fan!
Zou het de kracht van de herhaling zijn?
Hun hang naar avontuur?
Een verborgen kaas die wij nog niet
gespot hebben?

Geen idee wát het is, maar sinds Manlief
aankondigde graag naar de tentoonstelling 'Star Wars Identities
te willen gaan, bleven de muisjes hem angstvallig in de gaten houden.

De opwinding steeg met de dag.
Ik zweer je dat ik ze heb horen ademen als Darth Vader.
En in de tuin werden schaduwgevechten gehouden 
met stokken als lichtzwaarden.
'Use the force Mac'!

Dus toen Manlief afgelopen weekend 
naar Utrecht reisde, nestelden de muisjes zich in
zijn jaszak, terwijl ze zachtjes filmmuziek piepten.

Manlief heeft een beeldverslag gemaakt,
geniet ervan!

De neefjes zijn zwaar onder de indruk als ze 
alle karakters levensgroot voor zich zien.
En één van de eerste 'droids' waar ze naar toe
lopen is... de 'Mouse Droid'


'Nou ja... Hij lijkt niet eens op een muis!' bromt Finny verontwaardigd,
maar Mac grinnikt en zijn snorharen krullen van plezier. 'Wat is er?'
piept Finny terwijl hij geërgerd naar rechts kijkt. Mac proest het uit
'Hij ziet er wel beter uit dan neef Dougal!'
Na die opmerking houden de muisjes het niet droog;
tranen van het lachen biggelen over hun muizenwangen.

Het is wel meteen stil als ze de enge scene met Han Solo zien;


'Hij komt wel weer vrij hoor!' piept Mac wijs.


De meest wonderlijke wezens en kostuums
zijn te bewonderen.

Inclusief wat er met je gebeurt als je teveel kaas eet;


En Yoda?


Yoda is favoriet.

'Use the force Luke!' fluisteren de muisjes in koor.


En zodra ze zien dat de ruimtevaartuigen 
de perfecte muisgrootte hebben klinkt het opgewonden;

'Vliegen! We willen vliegen!'




'Dit is Darth Vader toen hij nog jong was Mac!'


Langzaam gaat de tentoonstelling over naar...
'The Dark Side'!


Vol ontzag kijken de muisjes op naar...
Darth Vader!



Ik dacht dat ze misschien niet zouden slapen na
deze tentoonstelling.


En dat klopt.

Maar wel om een andere reden dan ik dacht;
ze kunnen niet wachten totdat Star Wars VIII,
'The Last Jedi' uitkomt...

Ik zie ze al in de popcornbak liggen! 😆

Hebben jullie thuis ook Star Wars fans rondlopen?
Of ben je zelf een beetje fan?

Lieve groetjes,

Sandra




Nog meer poppenverhalen lezen?
Kijk dan ook eens bij;  







zondag 19 november 2017

Paardje van sokkenwol

Vorig jaar haakte ik twee paardjes van katoen.

In de 'testfase' van dat project, startte ik met sokkenwol.
Het resultaat was een prachtig paardenhoofdje,
maar ik kreeg er geen bijpassende bruine sokkenwol
bij gevonden voor het bruine paardenvriendje.

En zo gebeurde het dat de katoenen paardjes
al lang de wijde wereld in zijn gegaan,
maar er nog ergens een paardenhoofdje in mijn 
wolmand lag te slingeren.

Zonde!
Bovendien weet ik inmiddels een
hele goede bestemming voor het paardje
van sokkenwol.

Maar daarover later meer;
nu is het tijd om mijn vorderingen te laten zien!


Mij rest nu de schone taak het paardje
te vullen, in elkaar te zetten en te voorzien 
van een fikse haardos.

😤 Niet het fijnste gedeelte van het maken
van een knuffel... Komt goed!

Lieve groetjes,

Sandra






zaterdag 18 november 2017

Guinness heeft pech | ervaringen met Cytopoint

Een tijdje geleden werd ik, naar aanleiding van deze blogpost,
benaderd door een aantal mensen;
of we Cytopoint al geprobeerd hadden en wat
onze of beter gezegd Guinness' ervaringen waren?

Hieronder het relaas van Guinness.

Guinness heeft 2 Cytopoint injecties
gehad tegen zijn huidklachten (jeuk).

De eerste keer leek het een week of twee te helpen,
maar de tweede keer hielp het niet of nauwelijks...

Het spijt me dus te moeten concluderen dat
Cytopoint (voor Guinness) niet het 'wondermiddel'
is zoals de firma Zoetis claimt.

Gelukkig zijn er hondjes die er wél baat bij hebben,
dus laat je niet (alleen) door onze ervaringen leiden.


Guinness is op het moment sowieso
een pechvolgeltje; deze week is het weer
in zijn rug geschoten 😔

Gelukkig konden we afgelopen donderdag
al bij de orthomanueel dierenarts terecht;
Jacha heeft Guinness werveltjes weer in de
juiste positie gezet en we hebben goede
hoop dat het, net zoals de vorige keren,
weer goed komt.

Guinness is in ieder geval al véél blijer.

Al staat een wandeling over de zand- en heidevlakte,
zoals hierboven, voorlopig even niet op het programma.

Fijn weekend!

Lieve groetjes,

Sandra






maandag 13 november 2017

Uitslag giveaway | bommetjes gaan op reis!

Goed nieuws op maandag de 13e!
Ik denk dat ik iedereen die heeft aangegeven
graag een stekje te willen hebben, ook een stekje 
kan toesturen!

Dus... Mail me je adres en ik zorg ervoor dat 
je enkele stekjes toegestuurd krijgt.

Denk nou niet dat er een enorm pakket
afgeleverd gaat worden 😆

De gewortelde exemplaren zijn ten opzichte
van een 10 eurocent munt zo groot;


En de broedplantjes die zich nog niet geworteld
hebben zijn zo groot;


De gewortelde exemplaren zet je voorzichtig in
de potgrond (gewoon universele potgrond/tuinaarde)
en de ongewortelde druk je héél zachtjes een beetje in de aarde.

Daarna met de plantenspuit vernevelen en op een zonnig
plekje wegzetten.

Let op! Het 'echte' groeiseizoen is over.
Je hebt dus een beetje geduld nodig wat groeien
betreft, maar je zult waarschijnlijk wel binnen enkele
dagen zien of je stekje aanslaat of niet.

NIET teveel water geven, maar de aarde ook niet 
dagenlang uit laten drogen.

Heb je de pech dat de sorteermachine je stekje
te grazen heeft genomen?
In principe krijg je meer dan één stekje van me,
dus hopelijk zijn ze niet allemaal geplet, maar...
de stekjes hebben meer groeikracht dan je denkt!

Gooi een enigszins verlept exemplaar dus nooit zomaar weg,
maar geef hem een beetje aarde, water en véél TLC en het komt goed.

Alvast heel veel plezier met de stekjes!


Lieve groetjes,

Sandra






zondag 12 november 2017

Ik dacht dat ik nog een Zig Zag zag?

Ik beken...
Ik ben nóg een Zig Zag sjaal aan het haken
van Schoppel garen.

Omdat...
hij zo fijn draagt,
het patroon zo lekker haakt,
er nog zoveel méér mooie kleuren garens zijn en...
omdat ik het kan. 
En voor dat laatste ben ik héél dankbaar.


Fijne zondag!

Lieve groetjes,

Sandra






vrijdag 10 november 2017

Foxy de Boekenlegger | Tadaa!

Op mijn zoektocht naar hondenpoten voor de deken,
kwam ik bij Little Owls Hut verschillende leuke
boekenleggers tegen.

Het vosje trok in het bijzonder mijn aandacht.
Oranje, wit, rood en zwart katoen had ik nog 
liggen en voor dat ik het wist, was Foxy de Vossendame geboren!


Zoals jullie in mijn vorige post hebben kunnen
lezen, heb ik stekjes naar Els gestuurd.



En toen ik Els, boekenliefhebster van de bovenste boekenplank,
op Instagram zag met een vossenbroche, wist ik waar Foxy
naar toe moest.

En zo ging Foxy op reis, als beschermster van de stekjes.


En ze reisde supersnel; dinsdagmiddag op de post en donderdag
al in België!

Al had ik het idee dat ze ook wel graag bij Levison Wood had willen blijven...


Fijne vrijdag!

Lieve groetjes,

Sandra



NB; Foxy is gehaakt met naald 2,5. De pootjes borduurde
ik iets anders dan Little Owls Hut en ook de ogen zijn geborduurd,
om te voorkomen dat ze boeken beschadigen.




donderdag 9 november 2017

Wie wil er een bommetje? | Giveaway

Een tijdje geleden schreef ik over mijn Kalanchoë Daigremontiana.

Inmiddels voelt Mama Bommenwerperplant zich
een beetje meer thuis, maar ik heb het haar niet makkelijk
gemaakt; ze begon zó hard te groeien, dat ik 
dacht 'dan heeft ze ook meer water nodig!'

Fout. Het is een vetplant, domme Sandra!

Maar goed, ze is ook heel vergevingsgezind. Gelukkig.

In de tussentijd vond ik op Marktplaats stekjes die aangeboden
werden als Daigremontiana, maar waarvan de moederplant meer leek 
op de Laetivirens die ik in Duitsland gezien had en die ik 
heel graag wilde hebben.

Dat was wel een gokje waard!
De stekjes werden per post verstuurd, maar bleven wat
langer onderweg. Toen ze bij mij aan kwamen, had ik er een hard
hoofd in; ze zagen er niet zo jofel uit. Maar kijk nu eens;


De stekjes die minder dan 0,5 cm hoog waren,
zijn goed aan het wortelen gegaan én ze zijn 
flink gegroeid.

Van de 9 stekjes, lijken er 8 te overleven.


Binnenkort verhuizen ze naar een eigen potje.
Ik heb alleen geen idee wanneer ik dat het beste kan doen.
Als iemand tips heeft; ik hoor het graag!

Maarrrr.... deze blogpost heeft niet voor niets 'giveaway'
in de titel staan. Mijn (1e 😜) Mama Bommenwerperplant
(zie hieronder)


heeft namelijk baby's te vondeling gelegd;


Wie-o-wie heeft interesse in zo'n bommetje dat
zelfs al een beetje aan het wortelen is geslagen?

Plaats een reactie onderaan dit bericht en ik stuur
wat stekjes naar je toe. De verzendkosten neem ik
voor mijn rekening.

Iedereen die geïnteresseerd is,
krijgt - zo lang de voorraad strekt - enkele stekjes.

Als ik meer aanmeldingen dan bommetjes heb,
ga ik loten.

Let op! Ik beperk me deze keer tot Nederland,
omdat ik het jammer zou vinden als de 
stekjes het niet zouden overleven.

Als experiment heb ik wel wat stekjes naar Els in België 
gestuurd, in een speciale verpakking.
Als iemand groene vingers heeft, is Els het;
zij zou ze misschien ook tot leven kunnen wekken,
mocht het nodig zijn.
Afhankelijk van de afloop van dit experiment,
zou ik in de toekomst misschien wel stekjes wat verder
weg kunnen sturen 😉

Oh ja; reageren kan tot en met zondag 12 november 2017.

Fijne donderdag nog!


Lieve groetjes,

Sandra






dinsdag 7 november 2017

Zonnedauw in het Zwarte Moeras

Eén van de plekken die we tijdens onze vakantie in september
bezochten was het 'Zwarte Moeras' in de Rhön (Duitsland).

Zet je voelsprieten aan en denk aan;
(water)kou;
gure wind en
af en toe motregen...

Brrrr.... Lekker is anders!
Van de andere kant; zo werd het wel een echte
moeras-beleving!!


Gelukkig hadden we een 'beautiful boardwalk' 😉
die ons naar plekjes voerde die we anders nooit gezien
zouden hebben.

En de muizenneefjes...
die zorgden ervoor dat we opgingen in de
ieniemienie plantjes van deze ruige natuur.

Gekleed in warme mantels brachten ze ons naar....


Zonnedauw!


Zonnedauw... een lieve naam voor prachtig, klein
(denk aan; halve pinknagel) vleesetend plantje.

Populair bij fotografen; het plantje is niet makkelijk te
fotograferen, maar op creatief gebied kun je 
je er helemaal op uitleven.


Ik ben blij met mijn foto's,
maar man-o-man...
de waterkou had me in zijn greep.

Want hoe heeft Sandra deze foto's gemaakt?
Op haar buik op de koude planken! 😝

Mijn koude vingers konden de knopjes
op de camera bijna niet meer bedienen.

En toen kwam de motregen erbij...

'Creatief uitleven' is dan wel heel moeilijk haast onmogelijk 😏


Laatst had ik het met Ellie over dit plantje,
dat met zijn kleefdruppeltjes insecten vangt.

Door dat gesprek ben ik mijn foto's nog eens gaan bekijken
en weet je wat ik ineens zag?
De zonnedauw die ik had gefotografeerd was aan het eten!

Kijk maar eens in het midden op de foto hieronder 😱;


Gelukkig zijn de muizenneefjes niet blijven plakken!


Lieve groetjes,

Sandra





Nog meer poppenverhalen lezen?
Kijk dan ook eens bij;  





zaterdag 4 november 2017

Ezel sleutelhanger | Tadaa!

Vorig weekend haakte ik snel een 
ezel sleutelhanger als cadeautje.

Nou ja... snel...

Ik blijf een haat-liefde verhouding
met amigurumi houden; het is friemelen,
ik krijg er vaak zere handen van en
stiekem is het altijd meer werk dan gedacht.

Maar als zo'n poppetje
(in dit geval ezel-hoofdje) tot leven komt
geeft dat zo'n voldaan gevoel!


Het is een beetje een Iejoor-ezeltje.

Het patroon is van Alexandra Schwarz.
Ik haakte het met haaknaald 2,5 en 
wat restjes katoen (Catania en Wibra).


Ik ben blij met het resultaat!

Fijn weekend!

Lieve groetjes,

Sandra





dinsdag 31 oktober 2017

Finnegan & MacFlannegan | Over vrijheid

Gossie, het is al lang geleden dat ik hier een verhaaltje 
postte van Finnegan en MacFlannegan.

De neefjes zijn weinig thuis. 
Volgens mij zijn ze druk aan het handelen;
ik hoor ze 's avonds fluisteren in het muizenhuis. 

Nu de dagen steeds korter en kouder worden, wordt eten
nóg belangrijker dan normaal;
één kilo kastanjes voor twee kilo kaas, dat
is zo'n beetje het streven, maar ik betwijfel of 
dat wel redelijk is.

Ik vrees dat het weinig kaas gaat worden voor de muisjes tegen
deze voorwaarden.

Waarschijnlijk heeft dat weer tot gevolg dat de neefjes
quasi nonchalant hun snorharen in de keuken laten zien zodra ik 
kaneelbroodjes of lekkere cakes en taarten ga bakken 😜

~~~

Maar goed, ik heb nog een verhaaltje uit de oude doos.
Het is geen vrolijk verhaaltje, maar soms is het goed
om na te denken over zaken die we als normaalgoed
zien op ons plekje in de wereld; vrijheid.

We bezochten in juni met de muisjes het 
Grensmuseum in Sorge (Harz, Duitsland).


Eén van de vele plekken ter nagedachtenis aan de onzinnige
scheiding van Oost- en West Duitsland.

We zijn er eerder geweest, maar het was zeker nog 
een bezoekje waard. Het contrast tussen de zee van 
serene, groene rust en de overduidelijk aanwezige restanten
van vrijheidsbeperking doen iets met je.

Ook de muisjes bleven niet immuun voor de sfeer.


'Moeten we hier echt naar binnen?' vraagt Mac
'Er is zoveel... prikkeldraad? Het lijkt wel een
muizenval voor mensenvolk!'



Behoedzaam lopen de muisjes verder.


Daar waar ze zich normaal niet druk maken om die
'oranje haarbal', kijken ze nu toch wel een beetje bezorgd
naar Guinness, die zich niets lijkt aan te trekken van de
bijzondere sfeer.


Finny kijkt vol ontzag én onbegrip naar het bunkertje.


'Waarom?' lijkt hij zich af te vragen...

Bij het zien van de wachttoren vallen de muizensnuitjes open.


Ik probeer de muisjes het idee achter deze plek te laten begrijpen.


Het is een constante herinnering aan hoe het niet moet
en deze plek doet je beseffen wat een kostbaar goed vrijheid is.



Zouden ze het echt snappen?
Ik heb het gevoel dat de muisjes sneller naar buiten,
dan naar binnen lopen. Sterker nog; Finny vraagt
of we op willen schieten.

En zelfs Guinness doet een dansje als we de poort
weer uit gaan; hij lijkt de vrijheid te vieren.

Vieren jullie mee? Elke dag?



'There is freedom waiting for you,
On the breezes of the sky,
And you ask "What if I fall?"
Oh but my darling,
What if you fly?'

~ Erin Hanson


Lieve groetjes,

Sandra