dinsdag 31 oktober 2017

Finnegan & MacFlannegan | Over vrijheid

Gossie, het is al lang geleden dat ik hier een verhaaltje 
postte van Finnegan en MacFlannegan.

De neefjes zijn weinig thuis. 
Volgens mij zijn ze druk aan het handelen;
ik hoor ze 's avonds fluisteren in het muizenhuis. 

Nu de dagen steeds korter en kouder worden, wordt eten
nóg belangrijker dan normaal;
één kilo kastanjes voor twee kilo kaas, dat
is zo'n beetje het streven, maar ik betwijfel of 
dat wel redelijk is.

Ik vrees dat het weinig kaas gaat worden voor de muisjes tegen
deze voorwaarden.

Waarschijnlijk heeft dat weer tot gevolg dat de neefjes
quasi nonchalant hun snorharen in de keuken laten zien zodra ik 
kaneelbroodjes of lekkere cakes en taarten ga bakken 😜

~~~

Maar goed, ik heb nog een verhaaltje uit de oude doos.
Het is geen vrolijk verhaaltje, maar soms is het goed
om na te denken over zaken die we als normaalgoed
zien op ons plekje in de wereld; vrijheid.

We bezochten in juni met de muisjes het 
Grensmuseum in Sorge (Harz, Duitsland).


Eén van de vele plekken ter nagedachtenis aan de onzinnige
scheiding van Oost- en West Duitsland.

We zijn er eerder geweest, maar het was zeker nog 
een bezoekje waard. Het contrast tussen de zee van 
serene, groene rust en de overduidelijk aanwezige restanten
van vrijheidsbeperking doen iets met je.

Ook de muisjes bleven niet immuun voor de sfeer.


'Moeten we hier echt naar binnen?' vraagt Mac
'Er is zoveel... prikkeldraad? Het lijkt wel een
muizenval voor mensenvolk!'



Behoedzaam lopen de muisjes verder.


Daar waar ze zich normaal niet druk maken om die
'oranje haarbal', kijken ze nu toch wel een beetje bezorgd
naar Guinness, die zich niets lijkt aan te trekken van de
bijzondere sfeer.


Finny kijkt vol ontzag én onbegrip naar het bunkertje.


'Waarom?' lijkt hij zich af te vragen...

Bij het zien van de wachttoren vallen de muizensnuitjes open.


Ik probeer de muisjes het idee achter deze plek te laten begrijpen.


Het is een constante herinnering aan hoe het niet moet
en deze plek doet je beseffen wat een kostbaar goed vrijheid is.



Zouden ze het echt snappen?
Ik heb het gevoel dat de muisjes sneller naar buiten,
dan naar binnen lopen. Sterker nog; Finny vraagt
of we op willen schieten.

En zelfs Guinness doet een dansje als we de poort
weer uit gaan; hij lijkt de vrijheid te vieren.

Vieren jullie mee? Elke dag?



'There is freedom waiting for you,
On the breezes of the sky,
And you ask "What if I fall?"
Oh but my darling,
What if you fly?'

~ Erin Hanson


Lieve groetjes,

Sandra







zondag 29 oktober 2017

Rood-roze-paarse deken met hondenpootjes | Tadaa!

Volgende week zondag verhuist deze deken
naar een lief nichtje dat gek is op honden.


Voordat ik hem inpakte, heb ik (eindelijk 😊)
foto's gemaakt.


Dekens op de foto zetten blijft altijd een uitdaging.


Zeker in dit geval.


Waarbij Guinness de wens van het nichtje dat er
'iets van een hond' op moest, wel érg
letterlijk nam toen ik de deken uitspreidde...


Guinness heeft hem goedgekeurd!


De deken is ca. 200 x 90 cm groot geworden.
Ik haakte hem met 15 verschillende kleuren Stylecraft
Special DK, op naald 4,5.

Er zitten net iets minder dan 15 bollen van 100 gram in.

De basis deken haakte ik met de 'Raindrops Stitch' van Lucy, van Attic24.
Je vindt de beschrijving hier.

De hondenpoten zijn naar een patroon van Little Owls Hut.
Het patroon vind je hier.

Fijne zondag allemaal!

Lieve groetjes,

Sandra







donderdag 26 oktober 2017

Een positief beursje

Deze keer rolde er een positief beursje van mijn haaknaald.


Zeg nou zelf; met zoveel plusjes op je beurs
kun je toch niet meer in de min staan?😉


Inmiddels is het druilerig weer en ligt het
beursje ingepakt te wachten totdat hij
naar de gelukkige (hoop ik dan toch hè?) nieuwe 
eigenaresse gaat.


Zo, nu gaat Zuster Sandra het verband verschonen
van Manlief; hij speelde het gisteren klaar om 
een schroefbitje in zijn duim te draaien...

Manlief is een kundige doe-het-zelver en
ik ken weinig mensen die veiliger werken dan hij,
maar zijn linker duim? Volgens mij wil hij die
stiekem kwijt. Dat zou je tenminste zeggen na 2
zaagongelukken en het schroefongelukje van gisteren.

Hij is (weer) goed weggekomen;
drukverband, tenanus spuit in de billen, een
1-daagse antibioticakuur en... hij klust gewoon door.
Onverbeterlijk!

Lieve groetjes,

Sandra






zaterdag 21 oktober 2017

Rustige Ripple

De rood-roze-paarse deken is af en
ik laat hem zo snel mogelijk aan jullie zien,
mét (reuze) hondenpootjes.
De foto's moeten nog gemaakt worden 😊

Oudste nichtje had ik ook een deken beloofd, dus
dat is mijn volgende deken-project geworden. 

Ze wil graag een ripple deken. 
Net zoals de deken die ik ooit voor het 
hele gezin maakte. Misschien weet je het nog;
de deken die vakkundig onder handen werd genomen
door de poes...


De kleuren passen bij haar kamer;
mooie, rustige schemertinten.
Grappig, zo'n enorm contrast tussen
twee zusjes.


Oh ja; er moeten straks wel bloemen op komen 🌸

Gelukkig is ze pas in maart 2018 jarig, 
dus het wordt in alle opzichten een rustige ripple deken.

En... Laten we hopen dat deze deken 'niet voor de poes' is straks 😜

Fijn weekend!

Lieve groetjes,

Sandra



  



zondag 15 oktober 2017

Tadaa! Beursje klaar!

Wat een prachtige herfstdag vandaag...
We waren al vroeg uit de veren om de prachtige
herfstdag te plukken met z'n drietjes.

En het nieuwe beursje mocht ook mee!


Nog een beetje in het donker hier,
maar het licht komt eraan.


Echt waar beursje, niet mopperen.
Kijk maar;


Dankjewel voor jullie aanmoedigingen in 
mijn vorige post. Uiteindelijk viel het vastnaaien
van de beugel erg mee.

Sterker nog; het smaakt naar meer!
Er is al weer een nieuw beursje in de maak.

Terwijl ik aan het fotograferen was, 
was Manlief elke keer met het beursje aan het winkelen.
Ik denk dat hij mijn poses gewoon te eh...
gewoon vond.

En ik? Ik kreeg de slappe lach van het 
modelleren van Manlief, want ik zag het
beursje tot leven komen.

En dan krijg je zoiets;

'Hey hallo, Stip & Co!
Zal ik eens een mop vertellen?'


'Weet je wat de billen van Kabouter Spillebeen zijn??


BEURS!!! Whahahaaaa!'


En met deze vrolijke noot ga ik mijn
blogpost afsluiten; nog even
 genieten van de zon!

Nog een fijne zondag en alvast een goede start van de week!

Lieve groetjes,

Sandra






vrijdag 13 oktober 2017

Kan hij door de beugel?

Beurs beugels...
Ik durfde ze niet in huis te halen,
want alleen al van de gedachte aan het gepriegel
om de beugel aan mijn haakwerk te bevestigen, 
kreeg ik de kriebels 😜

Geduld is een schone zaak, zeggen ze.
Soms heb ik weinig geduld,
soms verrassend veel.

Binnenkort kan ik jullie vertellen
of ik genoeg geduld heb voor het
maken van een beurs, want...


het haakwerk is klaar!

Ik gebruikte katoen en haaknaald 2,5
voor dit tapestry beursje.

Het felle rood past mooi bij de hartjesbeugel.


Natuurlijk had ik een hartjespatroon kunnen
haken, maar dat vond ik wel heel 'zoet' worden,
dus het werden rondjes 😊

Wish me luck!

Lieve groetjes,

Sandra






dinsdag 10 oktober 2017

Kattenbedje in de maak

Een tijdje geleden zag ik deze mooie kattenbedjes 
bij Sigrid van Kat Kat Katoen. Die zijn leuk!

Zelf hebben we geen katten, maar vrienden
van ons hebben maar liefst 4 Siamezen.

Maar ja... zouden ze het leuk vinden,
zo'n zelfgemaakte kattenmand?
En hebben ze uitgesproken wensen voor een kleur?

Tijdens een etentje ben ik wat gaan vissen,
ik dacht op een voorzichtige manier,
maar ze hadden me al snel door;
'Zou jij een kattenmand voor onze katten 
willen haken? Wat leuk!'

OK. Volgens mij kun je er dan niet meer onderuit hè?
(Als ik dat al gewild had 😉)

En de kleur? Dat maakte niet uit.
Dus ik ben aan de slag gegaan met garen 
waarvan ik veel restjes heb; Scheepjes Stone Washed.


Naar het voorbeeld van Sigrid, haak ik met
verschillende kleuren tegelijk;
3 stuks met naald 7 (alleen vasten).


De rand van de mand moet hoog worden,
want deze wordt dubbel geslagen om de
mand extra stevigheid te geven.


Het is geen werkje om uren aan een stuk
aan te haken (spierballenwerk!), dus de mand groeit
niet zo heel snel, maar dat maakt niet uit!

Dankjewel voor de inspiratie Sigrid!

Lieve groetjes,

Sandra





donderdag 5 oktober 2017

Zig Zag Sjaal in Herfstkleuren

Ik ga op vakantie en neem mee...
Manlief, Guinness en een haakwerkje!

Graag laat ik jullie zien wat ik 
tijdens onze laatste vakantie 
heb kunnen haken.


Creëren in de vakantie is altijd
extra leuk, want je haakt je herinneringen
als het ware mee.


De sjaal bestaat uit 4 kleurvlakken en
elk kleurvlak haakte ik in een andere 
streek in Duitsland.


Het garen heeft echte herfstkleuren;
het donkere garen zie ik als de herfst bij nacht en
het lichtere garen als de herfst bij dag!


Het garen is van Schoppel; Crazy Zauberball Kleiner Fuchs en
Crazy Zauberball Zimtschnecke. In elk kleurvlak zit 1 bol
verwerkt, dus in totaal verbruikte ik 4 bollen 
(ca. 400 meter looplengte per bol). Haaknaald 4.

Het patroon komt uit 'Knit the Cat' (patronenboekje van Schoppel)
nummer 08 en heet 'Sommerschal Englischer Garten' (ontwerpster
Anna Maria Busch). Zie ook de info op Ravelry.

Tot nu toe lijkt de sjaal een mooi-weer-magneet;
elke keer als ik hem om doe of meeneem,
schiet de temperatuur de lucht in,
maar dat zal (vrees ik) een keertje op gaan houden 😅

Met dank aan Manlief voor het maken van de foto's
en het geduld! 😂😘


Lieve groetjes,

Sandra






maandag 2 oktober 2017

Alle bommen los!

In de vakantie kwamen wij in 'Kakteenland Steinfeld
een plantje tegen dat ik nog nooit gezien had,
maar erg leuk vond.


Een Kalanchoë Laetivirens.
In de volksmond wordt het plantje ook wel 'bommenwerper' of 
'mother of thousands' genoemd.

Reden voor die benaming is, dat het een zogenoemde 'broedplant' is;
de jonge plantjes groeien, met worteltjes en al, op de bladeren.
Op een gegeven moment laat de plant zijn 'broed' vallen en dan 
heb je binnen de kortste tijd héééél veel plantjes.

In de vakantie was het onhandig om zo'n plantje te kopen,
 maar na de vakantie ben ik op zoek gegaan.

Je vindt de plantjes niet zoveel meer. 
Reden daarvoor is waarschijnlijk de manier waarop de plant 
zich vermeerdert. In de woonkamer is het grappig, maar als 
zo'n Kalanchoë zijn 'bommetje' dropt naast een stekelige
bolcactus, dan wordt de kweker daar niet blij van 😜

Ik zie het al voor me; kweker met pincet,
denkt een 'bommetje' te pakken te hebben en dan
denkt het 'bommetje'; 'ik kruip lekker nóg dieper weg
langs mijn stekelige nieuwe mama, doeiiii!' 😂

De Kalanchoë Laetivirens heb ik helaas niet kunnen
vinden, maar wel een zusje, de Kalanchoë Daigremontiana.
Kijk eens wat een beauty;


Manlief kent het plantje trouwens nog uit zijn jeugd;
de hele vensterbank stond er destijds vol mee en iedereen
die op visite kwam, kon een 'baby' mee naar huis krijgen.
Komt dat jullie ook bekend voor?


De Kalanchoë Daigremontiana heeft wat puntigere
bladeren dan de Laetivirens en de bladeren hebben een soort van
'tijgerprint' aan de onderkant, maar verder is het principe hetzelfde;
Bommen Los!

In mijn zoektocht vond ik nog een bijzondere tegenstrijdigheid;
A. De Kalanchoë Daigremontiana is giftig
B. De Kalanchoë Daigremontiana heeft geneeskrachtige 
eigenschappen en zelfs de geneeskrachtige 
werking bij kanker wordt onderzocht. 

Huh?

Na heel wat leeswerk ben ik tot de conclusie gekomen
dat de plant niet giftig is voor mensen, mits gebruikt in kleine
hoeveelheden ('te' is alleen maar goed in tevreden 😉)
Voor de zekerheid houd ik hem uit de buurt van Guinness.

Grappig; laatst kocht ik handcrème van Dr. Hauschka
en wat zat erin???
Juist; Kalanchoë Daigremontiana!

Mocht je ook zo'n plantje willen hebben, dan 
loont het de moeite om even op Marktplaats te kijken.

Ik heb het idee dat mijn plantje zich eerst nog wat meer thuis moet 
gaan voelen, maar mocht ik bedolven worden onder de 'bommen', 
dan zal ik hier een noodkreet plaatsen; 'Wie wil er een Bommetje?!' 😝

Lieve groetjes,

Sandra