dinsdag 31 januari 2017

Tiny Lalylala's - 4 | sneak peek

De haakwerkjes glijden niet zo vlot van mijn haaknaald op het moment,
maar ze zijn er wel, mijn wollige rustpuntjes.


Misschien niet helemaal het juiste project voor nu,
zo'n Tiny Lalylala.


Veel tellen en nauwkeurig werken en dat past nu niet altijd.


Daarom ontstaat dit manneke met horten en stoten.


Hebben jullie al een beetje een idee wat het zou kunnen worden?

Lieve groetjes,

Sandra




Nog meer poppenverhalen lezen?
Kijk dan ook eens bij;  




zondag 29 januari 2017

Gróóóót project op komst!

In Drenthe ligt een kleurrijke schat klaar...


Eind februari verhuizen deze bonte bolletjes naar het Zuiden.
Een beetje alsof de lente de winter gaat ontmoeten, kijk maar;


Aan de hoeveelheid kun je al zien dat het geen klein project gaat worden;
het wordt gróóóót!

De bedoeling is, dat ik een deken/sprei ga haken voor twee
lieve vrienden van pap en mam.

Ik blijf pap en mam zeggen... Eigenlijk vind ik dat niet erg,
als is het soms wel een beetje confronterend.

Maar goed, ik ga dus een deken haken voor vrienden 
van (pap en) mam, die ook een beetje onze vrienden zijn.

We zien elkaar niet vaak en er zitten veel kilometers tussen, 
maar een klik is een klik en dan maken afstand en tijd niet meer uit.
Heel bijzonder en iets om dankbaar voor te zijn 😊

Wat voor een deken het precies gaat worden?
Eh... geen idee...
Waarschijnlijk iets met vierkantjes en
de kleuren liggen natuurlijk vast nu;
kleurrijk met een witte basis.

Ed & Ed zijn in Drenthe aan het zoeken naar
patronen die hen aanspreken.
En ik wacht geduldig af.

Zin in!

Lieve groetjes,

Sandra






donderdag 26 januari 2017

We missen iets...

'We missen iets...'
Dat was het gevoel dat ons bekroop toen Guinness 
laatst wéér last van zijn huid kreeg.

En zonder dat we het uit hoefden spreken,
kwam de dermatoloog tot dezelfde conclusie,
want zo ging het niet langer;
Guinness had zóveel last van zijn huid,
dat zijn gemoedstoestand er onder leed.


De dermatoloog besloot terug te gaan naar 'af';
Guinness staat nu op een dieet.

Een dieet van aardappelen, groenten en... tofu! 
Met als snacks rijstwafels en af en toe een stukje banaan.
Appel mag ook, maar het vrouwtje zit in 
een Minion-fase, dus dan is banaan een logische keuze 😄

Dit dieet moet hem als het ware op 'nul' zetten.
Na 6 tot 8 weken gaan we proberen te achterhalen
of Guinness (naast zijn atopie) een voedselallergie heeft, 
door elke keer iets toe te voegen.

Ik weet nog niet hoe dat precies zal gaan, 
maar dat zullen we tegen die tijd wel horen.


Inmiddels hebben we al 10 dagen dieet
achter de rug en het gaat fenomenaal goed met Guinness!
Het is te voorbarig om te zeggen dat dat
door het dieet komt, want helaas kwamen we
niet onder een antibiotica-kuur en gistendodend middel uit.

Maar of het nou de pillen zijn of het dieet;
we hebben onze ondeugende, blije spring-in-het-veld terug!
Zonder jeuk, zonder schilferende vacht.
Alle kapotte plekjes zijn al genezen en zijn vacht groeit
als onkruid op een zonnige dag na een regenbui 😎


Het is wel een bak werk.

De afgelopen anderhalve week had ik het idee dat mijn leven
 'gekaapt' werd door mijn werk, ons hondje en het huishouden.

Gelukkig ben ik me nu aan het 'herpakken'.
Op mezelf mopperen en steeds harder rennen helpt niet.
Het is zoals het is.
Tikkie terug Sannie!

Wonderbaarlijk hoe dat werkt;
door los te laten, lijk ik meer tijd en energie over te hebben.
Maar eh... dat gevoel is pril; het is er sinds vandaag,
dus ik moet nog even oefenen.

Al is Stuiterbrein in de verleiding om deze herwonnen
energie meteen te investeren.
Terug in je hok Stuiterbrein! 😊

Lieve groetjes,

Sandra







dinsdag 17 januari 2017

Cake Mania

Zondagochtend héél vroeg (het was zelfs nog een beetje donker)
heb ik stilletjes de ingrediënten voor een tulband cake klaar gezet.
Sterker nog; voor 2 cakes!

Geen muisje te zien. Totdat...


de keukenmixer aan gaat!

De volgende keer moet ik de beschermkap erop zetten,
want er komt een dag, dat er een muisje in het beslag valt.


'Waarom heb je sneeuw op de vruchtjes en nootjes gedaan?'
vraagt Finnegan.


Dat is geen sneeuw Finny, maar een beetje meel.
Dan verdelen de vruchtjes en nootjes zich mooier in de cake
en zakken ze niet allemaal naar de bodem.

'Ooooh!! Gaat dat allemaal de cake in??'
vraagt Mac. 'Dat wordt smullen Finny!
Kom, we gaan de bakvormen vast halen!'


Zo gezegd, zo gedaan.


Terwijl ik het beslag goed doorroer,
helpen de muisjes mij door de tulbandvormen te halen.


Nu het beslag in de tulbandvormen doen.
Zo gelijk mogelijk verdelen over de twee vormen,
onder toeziend oog van de muizenneefjes.


'Ha! Hier zit meer in, die is voor ons!'


Demonstratief gaan de muisjes bij de zwaarste vorm staan.
Finnegan lijkt de cake gaar te kijken!


Aan de kant boeven! Ze moeten nog gebakken worden!

Mac de circusartiest balanceert aan één teen om door het raampje
(dat steeds warmer wordt) te kunnen gluren.


Dit heeft niet lang geduurd; ik heb hem opgepakt
en met Finny buiten gezet.

Niet dat dat eenvoudig ging;
de buren zullen vast gedacht hebben dat ik 
een restantje gillende keukenmeiden
af aan het steken was.

Na de plechtige belofte dat er voor hen 's middags ook
een plakje cake klaar zou staan,
dropen ze af en kon ik de keukendeur sluiten 
zonder dat er een muisje tussen zat.

Belofte maakt schuld!


Bij kaarslicht gezellig een stukje cake verorberen.
Dat kan toch niet beter?

'Jawel!' wordt er in koor gepiept 
'Met TWEE stukjes cake!!' 

Lieve groetjes,

Sandra



Nog meer poppenverhalen lezen?
Kijk dan ook eens bij;  





zondag 15 januari 2017

Zachte wollebolletjes

Temptation temptation...

Met hulp van Tanja van Bij Tante Betsy
heb ik 5 bollen Lana Grossa Garzato Fleece
kunnen bemachtigen in de kleur wijnrood/zwart.


Ik kon het niet laten. Ik ben gewoon verslaafd aan deze 
mooie, zachte wollebolletjes...

Met elke steek m(h)aak de wereld een stukje zachter.
Eigenlijk dúbbel mooi, als je het zo bekijkt 😊

Lieve groetjes,

Sandra





zaterdag 14 januari 2017

Crocheted shrug nr. 2

In 2014 (wat vliegt de tijd!) haakte ik 'm al een keer;
de 'shrug' van Echt Studio.

Jammer genoeg haakte ik in 2014 de shrug net iets te kort.
Ik bedacht daar wel een oplossing voor, 
maar eerlijk gezegd heb ik hem niet vaak aan gehad...

Het grappige is, dat áls ik hem aan had, ik veel complimenten kreeg.
Alleen bleef het tussen mijn oren altijd 'het te korte vestje'.

Het garen (Lana Grossa Garzato Fleece) is geweldig;
zacht, licht en warm (70% baby alpaca en 30% polyamide).

Toen ik de 'degradé' variant zag in blauw, was ik verkocht.
En zo ontstond 'de shrug met de juiste lengte'!

Jammer genoeg heb ik (nog) geen foto's van mezelf of 
een knap model met het vestje aan, maar
mijn paspop 'Sibille' neemt de honneurs waar.


Elke keer als ik de foto's met Sibille bekijk, lijkt ze tot leven te komen
(nee, niet teveel gedronken, 'gewoon'  een overijverige fantasie 😁)

Hier is ze bijvoorbeeld boos,


maar ontdooit ze langzaam...


om vervolgens weg te willen lopen!


Maar dat mag natuurlijk niet, en daar reageert ze dan weer heel
verontwaardigd op;


Eigenlijk is de shrug niets voor Sibille;
zonder armen kan ze niet goed laten zien hoe mooi het vestje valt...


Hopelijk hebben jullie toch een beetje een goede indruk gekregen.


Voor het geval dat je denkt dat ik 48 uur in één dag heb zitten;
dit vestje maakte ik net iets vóór de 'Arrow'-sjaal af.
Dit is dus mijn laatste creatie van 2016, alleen had ik niet 
eerder tijd/zin om hem op de foto te zetten 😜

Oh ja, nog wat technische details; ik gebruikte 5 bollen en haakte met naald 7.
De mouwtjes hebben een 3/4 lengte.

Lieve groetjes.

Sandra






donderdag 12 januari 2017

The Arrow

Met plezier laat ik jullie mijn eerste creatie van 2017 zien;
de sjaal 'Arrow', naar een patroon van Berniolie.


Ik haakte hem met naald 4 van het garen
'Lana Grossa Cinque Multi'
(60% merino, 40% acryl)


5 bollen kleur 28 (hoofdkleur in wit-/grijstinten) en 
2 bollen kleur 25 (kleurige strepen)


Het is een heel afwisselend patroon, érg leuk om te haken.
Absoluut niet moeilijk, wel even opletten 
(gedachteloos haken gaat helaas niet met dit patroon 😉).

Een mooie creatie om 2017 mee te starten
én lekker warm natuurlijk 😀

Lieve groetjes,

Sandra






dinsdag 10 januari 2017

(M)icy snow

'Het sneeuw, het sneeuwt!' riepen de muisjes afgelopen zaterdagochtend.
Om vervolgens volkomen afgeleid te worden door het zaterdagochtendontbijt.
Je moet als muisje wel je prioriteiten stellen hè?

Maar wat later gingen ze alsnog naar buiten.
'We gaan een sneeuwballengevecht houden!' roept Mac
'Jaaaa!' roept Finny 'En de winnaar krijgt een stuk kaas!'
OK. Het stuk belegen kaas dat ik gekocht heb is
bij deze dus niet veilig meer 😋


Maar wat is dit nou?
Wat is er met de sneeuw gebeurd??


'Oooohhh' fluistert Finny zacht
'Het zijn ijsbloemen geworden...'


Het is overduidelijk dat Finnegan de ijzige sneeuw
prachtig vindt. En ik ook!


Net kristal.


Ware kunstwerkjes van Moeder Natuur.




En Mac? Die vindt het maar niks.
Wég avontuur.
Wég spanning en spektakel.
Wég kaaswinst.

De volgende keer beter jongens!


Kom, we gaan lekker naar binnen.
Voor mij een kopje thee en voor jullie...?
Rarara...
Het eindigt op 'aas' 😀

Lieve groetjes,

Sandra




Nog meer poppenverhalen lezen?
Kijk dan ook eens bij;  








dinsdag 3 januari 2017

New Year's Eve fun!

Op Oudjaarsavond slopen de muisjes ineens de woonkamer uit,
met binnenpretjes die zó groot waren, dat hun snorharen er van krulden.

Oftewel; de muizenbarometer staat op; ONDEUGD!



Tadááá!!


'En hoe gaan jullie dat aansteken?'
'Met een lucifer natuurlijk!'


'Een GROTE lucifer!'

Maar Mac lijkt het daar niet zo mee eens.
Hij loopt weg, Finnegan verbouwereerd achterlatend.


'We kunnen ook... een VLAMMENWERPER gebruiken!
Whahahaaaaa!' 


Gelukkig had Guinness ze in de smiezen en heb ik
de 'vlammenwerper' in beslag kunnen nemen.

Het aansteken van de lange lucifer vereist teamwork;



'Jaaaaaaaaa!! Snel Mac, haal een flitspot!'

Flitspot???


'Dichterbij Finny, dichterbij met die lucifer!'



Aha! Dit bedoelen de muisjes met flitsen!


'Maar staan jullie niet te dichtbij?'


'Pieperdepiep! Geen zorgen!
Wij hebben de flitspot onder controle!
Wij zijn Ware Flitspot Meesters!'

Totdat.....

VAVVVAAAAVLAMMMMMMBAMMMM!!!!


Een oogverblindende explosie, geknetter en een
REUZENFLITS!

'Muisjes? Waar zijn jullie??'

Was die flitspot een TeleTijdMachine voor muisjes???
Of... zijn de 'Flitspot Meesters' eigenlijk twee 'Bangbroekjes Eerste Klas'?

Ik houd het op het laatste. En eerlijk gezegd vind ik dat ook wel zo wijs.
Met vuurwerk valt niet te spotten.

Achter me hoor ik verontwaardigd gepiep 
en wat Schotse verwensingen.

Jajaaaa 'Flitspot Meesters', ga maar stoer staan,
we maken wel een foto van jullie.


En we zullen niemand vertellen dat jullie snorharen toch
wél een beetje trilden 😊

Gelukkig Nieuwjaar, ook namens de muisjes!!

Lieve groetjes,

Sandra





Nog meer poppenverhalen lezen?
Kijk dan ook eens bij;