donderdag 16 januari 2020

Tequila!

Whoop whoop!
Kijk eens wat de Postmeneer mij gisteren bracht;


Onder deze kleurenexplosie van roze-rood-oranje-geel
zit ook nog een heel pakket grijs garen.

Ik mag bijna starten met dit fantastische project.
'Ja, maar wat is het dan?' hoor ik je zeggen.

Dit wordt... ooit de 'Kaleidoscope Deken.
Yep, een deken, want die had ik nog niet genoeg *LOL*
😂

Eigenlijk ben ik niet zo voor 'CAL's'
(Crochet A Long's), maar toen de
'Kaleidoscope Blanket CAL' voorbij kwam,
rolden mijn ogen uit hun kassen.
Zó mooi!

En weet je wat het leuke is?
Manlief vindt hem ook ge-wel-dig!
Deze keer geen vragende blik van 
'hebben we nog niet genoeg dekens?'
Dus ik ben dubbel blij!

Samen kozen we voor het kleurenpalet 
'Tequila Sunrise'.

Misschien ligt het wel aan het feit dat ik
sokken voor Manlief aan het haken ben?
Haha, als dat het geval is, haak ik nog héél
veel sokken voor hem!

Dit betekent wel dat ik van mezelf
pas met de Kaleidoscope deken mag starten,
als ik de sokken van Manlief af heb.

Ik houd jullie op de hoogte!

Lieve groetjes,

Sandra







zaterdag 11 januari 2020

Segue sock #1 | tips bij het haken van sokken

De eerste 'Segue Sock' is klaar
en wat heeft hij me veel geleerd!


Even terug naar het begin, 
waarover je ook hier kunt lezen: 

Ik kocht 2 sokkenpatronen van
Addydae Designs. Tot 15 januari 2020 wordt 
het hele aankoopbedrag van al haar sokkenpatronen
door Addydae Designs aan het goede doel gedoneerd:

Naar aanleiding van mijn vorige blogpost zijn
er wat vragen gesteld die ik graag beantwoord.

DE DONATIE

Het klopt dat je op Ravelry niets terug vindt over
de donatie van Addydae. 
Deanne (de ontwerpster) praat daar eigenlijk alleen over op 
haar social media (Facebook en Instagram).
Inmiddels heeft Deanne 1.340 Australische 
dollars opgehaald. Top!


HET HAAKPATROON

Ik startte met de Segue Sock.

Ik had nog een restje Scheepjes Metropolis liggen
en wist dat dat niet genoeg zou zijn voor een lekker lange sok,
maar een paar enkelsokken zou moeten lukken.


Het is een goed beschreven haakpatroon,
mits je een beetje uit de voeten kunt met de Engelse taal.
Sommige dingen heb ik een paar keer opnieuw moeten 
lezen en er kwamen (voor mij) nieuwe termen in voor zoals 
'mini-gusset'. Ik zou een absolute beginner niet
aanraden zonder hulp met dit patroon aan de slag te gaan.

Later zag ik een mooie blogpost van Addydae 
over de anatomy van een (gehaakte) sok; handig!
Je vindt hem hier.

Omdat dit mijn eerste 'sokken avontuur' was,
had ik soms geen idee wat ik aan het maken/haken was.
Een groot compliment voor het patroon;
als je je verstand op nul zet en gewoon doet wat 
er staat, krijg je een prachtig gevormde sok!

 Ik was alleen een beetje eigenwijs.
Mijn sok is te groot. Als je goed kijkt zie je
het hierboven al een beetje, maar als ik de sok
aan mijn linkervoet doe (mijn rechtervoet is groter
dan mijn linker), is het helemaal duidelijk:


Als mijn tenen er goed in zitten, is de hiel te ruim.
En als ik de hiel goed doe, heb ik teveel ruimte over
bij mijn tenen:


Dit heeft NIETS te maken met het
patroon. Ik had iets te ver doorgehaakt op de wreef
en dacht dat een beetje ruimte extra niet uit zou
maken. Ehhhh... wel dus!
Een halve centimeter is niet veel bij een trui
of vestje, maar met sokken schiet je al vlug
naar 1 of 2 maten groter!


Tip 1; als je ook sokken wilt gaan haken,
haak ze dan niet te groot!

Ik denk dat een tweede oranje Segue Sock
er niet zal komen. Ik laat deze even intact zodat ik
hem als voorbeeld (hoe het niet moet) kan gebruiken.
Ik vind de ('officiële') versie met de tenen en
hak in een contrastkleur toch leuker.

Tip 2; het loont zich als je een testversie
haakt als je voor het eerst sokken gaat haken.
Je tweede sok haak je dan sneller, netter
en hij zal beter passen.

Het is een heel verhaal geworden,
maar ik hoop dat toekomstige sokkenhaaksters
er iets aan hebben!

Lieve groetjes,

Sandra


 



woensdag 8 januari 2020

Een beetje hulp voor Australië

De impact van de bosbranden in Australië is
enorm. Het is een verschrikkelijke ramp voor
mens en dier. Tegelijkertijd leggen de branden ook
misstanden bloot, bijvoorbeeld op het gebied van politiek.

Het is niet mijn bedoeling om opeens politieke blogs
te gaan schrijven hoor, maar omdat mijn vriendin op dit moment
in Australië is, ben ik er wel op een andere manier 
mee verbonden.

Soms wil je een steentje bijdragen, maar weet
je niet hoe. Op dit moment lopen er ontzettend
veel prachtige initiatieven. 

Het nadeel is, dat je niet altijd weet
of je geld op de goede plek terecht komt.
Helaas heb ook ik de wijsheid niet in pacht, maar
ik kan wel met jullie delen wat ik gedaan heb
om een steentje bij te dragen.

Op dit moment doneert een aantal Australische
ontwerpsters 100% van hun opbrengsten aan het goede doel.
De twee die ik nu gaan noemen staan (letterlijk én figuurlijk)
héél dichtbij de bosbranden.

Addydae Designs geeft tot 15 januari 2020 100%
van het aankoopbedrag van haar sokkenpatronen 
(Rundle, Segue & Baseline Socks) aan het goede doel
(@wireswildliferescue en @nswrfs).

Spincushions doneert in januari en februari 2020
100% van het aankoopbedrag van haar 'Shine with Hope' patroon
aan het goede doel. In januari gaat het geld naar het Rode
Kruis in Australië en in februari naar Greening Australia.
Deze laatste zorgt voor het opnieuw aanplanten van groen.
Terwijl ik dit schrijf staat de teller bij Soincushions op 
meer dan 3.300 Australische dollars, mooi!

Ik kocht twee patroontjes bij Addydae Designs en
startte gisterenavond met het haken van de eerste sok:


Sorry voor de vreemde foto;
Guinness lag bovenop mijn bolletje wol.
Ik had het hart niet om deze schone slaper
weg te jagen.
😍

Laten we hopen dat de rest van de zomer in Australië
minder warm en heel nat wordt! 

Lieve groetjes,

Sandra





zaterdag 4 januari 2020

Vrolijk Tasje | Tadaa!

Een vrolijk tasje voor een vrolijk meisje,
alleen geen project om vrolijk van te worden.
Behalve nu het klaar is.
Nu ben ik een stuk vrolijker!
😄


In november was er een nichtje jarig
Mijn schoonmama had een leuk
haakpakketje gezien voor een habbekrats
bij het bekende Rookworsten Warenhuis.

'Zou dat wat zijn voor het nichtje?' vroeg ze aan mij. 
'Ach... voor 2 euro, daar kun je geen bult
aan vallen' dacht ik. De optimist.

'Als ze het zelf niet kan haken,
dan help ik haar.
En in het 'ergste' geval, haak ik het 
gewoon voor het nichtje.'

Dus schoonmama kocht het pakketje.

Kort na de verjaardag plande het enthousiaste
nichtje een haakles in bij Tante Sandra.
Hoe moeilijk kan het zijn?


Nou eh... Héél moeilijk!
Ik had verwacht (dom), dat het Rookworsten Warenhuis
beginners haakpakketjes zou verkopen.
Nee dus.

Nichtje en ik hebben er hartelijk om moeten lachen
en we hebben een super gezellige middag gehad.
We zijn maar koekjes gaan bakken.
Dat lijkt niet eens op een tasje haken,
maar is wel véél minder frustrerend, geloof me!


Dus Tante Sandra mocht aan de bak
of beter gezegd; aan de haak.
Het was (ik zei het eerder al) geen leuk project.

Goedkope acryl die piepte op mijn haaknaald.
Alles moest met dubbele draad gehaakt 
worden op een (vond ik) erg dun haaknaaldje.

Ik heb wel een dikkere haaknaald gepakt,
maar niet zo dik als comfortabel zou zijn,
want ik was bang dat ik te weinig garen zou hebben.

En zo waren er nog wel meer vijven en zessen.

Maar niet getreurd!
Het tasje is AF en eigenlijk best leuk geworden.

Wijze les: 'Bezint eer ge aan een Rookworsten
haakpakketje begint!'
😅 

Een magisch nieuw jaar gewenst!
💖

Lieve groetjes,

Sandra





vrijdag 27 december 2019

Ezeltje Blanche | Tadaa!

Met een warm gevoel denk ik terug aan
de afgelopen twee kerstdagen, vol samenzijn
en gezelligheid.

Ik hoop dat jullie ook terug
kunnen kijken op Kerstdagen zoals
je ze het liefst wilt beleven.
Alleen, met z'n tweetjes of met 'n boel.
Lekker druk of in zalige verstilling en
alles wat daar tussenin zit.


Als je alleen naar mijn foto's kijkt, lijkt
het alsof ik in deze blogpost héél snel overstap 
naar 'het leven ná de Kerst', maar niets is
minder waar. 

Ezeltje Blanche was namelijk
een kerstcadeau en is ongeveer een week
geleden met Meneer Post op reis gegaan.


Ik ben blij om te kunnen zeggen dat
Meneer Post haar veilig en snel naar
haar nieuwe huisje heeft gebracht!

Het fotograferen was deze keer een 
haastklus, want ik heb erg lang gedaan
over de laatste loodjes, dus toen Blanche
klaar was, ben ik met mijn telefoon naar buiten
gehold, klikkerdieklikklikklik en
inpakken dat ezeltje!


Trouwe volgers herkennen het patroon
misschien; een tijdje geleden haakte ik 
als kraamcadeau al eens een jongens-
versie van dit patroon; Dodee.

Oefff.... ik ben nu zwaar in
overtreding geloof ik... dit is alles behalve
genderneutraal!
🙈
Scheelt het als ik zeg dat ik vroeger met
Playmobil ridders en cowboys speelde?
En dat ik graag een vliegveld bouwde van Lego?


Blanche oordeelt niet.
Blanche houdt van magie.
En eenhoorns!
😄

Ik haakte Blanche van verschillende merken
(restjes) katoen, op haaknaald 2.
De manen zijn gehaakt van een beetje Katia Velours.

Zo... ik ga nu Sloeber de Stofzuiger uitlaten in 
ons huuske, eens kijken of hij alle kerstkruimels 
op wil zuigen. Het zal weinig eetbaars zijn,
want Guinness de Ierse Terriër heeft wat dat
betreft méér dan zijn best gedaan!
😜

Fijne dagen!
Lieve groetjes,

Sandra 




zondag 22 december 2019

Kerstbaldadig

Kerstbaldadig = kerst + baldadig.

Van Dale zegt;

kerst 
Kerstmis; met de kerst

baldadig
wild, uitgelaten, vernielzuchtig

Hopelijk laten Finny & Mac 'vernielzuchtig' achterwege,
maar de rest klopt wel.

Want wat doen de muizenneefjes zoal bij ons
in huis in de kerstvakantie?

Wat dacht je van...
een potje kerstbalvoetbal!


Lang leve de ballen van Arne & Carlos!

Ehhh... dat klinkt een beetje raar voor de
lezers die nog nooit van Arne & Carlos 
gehoord hebben. Ik word er zelf een beetje
kerstBALdadig van!
😁


Wát een redding van doelmuis Mac!

En dan gaan we vrolijk verder met...
trapleuningglijden!


LET OP!
Alleen veilig met begeGLIJding door een
ervaren opvangmuis!


En dan was er ook nog dit...


????

Ik heb de volgende woorden kunnen ontcijferen
tussen alle opgewonden piepjes:
Kaas - schoorsteen - Kerstman - veilig?

Eens even kijken...


Aha!
Onze schoorsteen wordt geïnspecteerd!
Is hij veilig genoeg voor de Kerstman?

Want conform NEN-norm 'HOHOHO', brengt de 
Kerstman alléén cadeau's als je schoorsteen 
voldoet aan alle veiligheidseisen!

Dat wisten jullie niet he?

Gelukkig zijn de muizenneefjes volledig bevoegd
om de inspectie uit te voeren en wat denk je?
Onze schoorsteen heeft tot 2021 het predicaat
'HOHOHO-OKEE' gekregen!

Kerstmis kan beginnen!
Nou ja... bijna.

Lieve groetjes,

Sandra






vrijdag 13 december 2019

Fluffy Puppy's

Laat je niet afleiden door dit lieve snoetje...
Puppy's zijn monsters!


Ze bijten in de vingers van de fotograaf...


Zetten het op een lopen terwijl de fotoshoot
in volle gang is...


Oh, geloof je me niet?
Bewijsstuk #2:


Ze weigeren te reageren op klappende,
fluitende, joelende mensen met piepbeesten...


En trekken... na een verwijtende blik


een grote mond open tegen de fotograaf!


En áls het dan is gelukt om 7 pups in een doosje
te doen (bloed, zweet en tranen),


Willen ze maar één ding:


ERUIT!


Was getekend,
een fotograaf met spierpijn,

Sandra

😉

PS; deze bende van 7 staat ook wel 
bekend onder de familienaam 'Havies of the Beardie Bunch'.

Het was een groot plezier om de middag met ze door te brengen!
Zoals het er nu naar uitziet staat er voor ieder van hen
een gouden mandje klaar. 

Ik wens deze lieve, 'Fluffy Puppy's' een stralende toekomst 
en de toekomstige baasjes héél veel sterkte!

😁