maandag 11 oktober 2021

Wookiee

Voordat ik het vergeet; dank jullie wel voor de
lieve en gezellige reacties op mijn vorige blogposten!
😘 

De laatste tijd noemden we Toryn 'Wookiee'.
Misschien was 'Alf' een nog betere naam.
Ken je die serie nog?

De reden? Zijn wenkbrauwen...


Ze waren zó lang, dat ze na een regenbui over 
zijn ogen vielen. Ik borstelde ze elke keer 
naar achteren, maar blijkbaar zijn zijn wenkbrauwen
nét zo eigenwijs als Toryn zelf.

Elke keer stonden ze na korte tijd weer
in een boogje naar voren. 
Als een soort afdakje.
😝

Nu trim ik Toryn zelf, dus dit Wookiee 'probleem' zou
snel opgelost kunnen zijn, ware het niet dat meneertje
Koekepeertje de knippe-die-knip geluiden 
van een schaar bij zijn ogen niet prettig vond.
Dat kan ik me best voorstellen.

En ik had er (te) lang mee gewacht, omdat hij
door die wenkbrauwen echt helemaal anders
was dan Guinness (vond ik). Een beetje sentiment dus...

Maar... volkomen onverwacht is het me tóch gelukt!
Kammen, kammen, kammen en.... KNIP!
Dat was één! Toryn en ik waren allebei verrast, hihihi!
Nummer twee kostte iets meer tijd, maar de klus is
geklaard. Géén Wookiee meer in huis!


Toryn kijkt weer met een open blik de wereld in!

Al noem ik hem toch nog Wookiee.
Want dat klinkt zo leuk, vind je ook niet?
😄

Vrolijke groetjes, ook van de Wookiee,

Sandra






donderdag 7 oktober 2021

Kleine hondjes worden groot...

 Even mijmeren...

Ken je dat? Je bladert/scrolt door je foto's
heen en dan denk je; waar blijft de tijd?

Van toen:




(pup met het groene halsbandje)

Naar nu:


Het gaat snel...
😍

Heel dankbaar dat we deze vrije en blije Toryn
een plekje in ons huis en hart konden en mochten
 geven in april van dit jaar.

Hopelijk kunnen we nog héél lang samen avonturen maken!

Lieve groetjes,

Sandra





zondag 3 oktober 2021

Woodland Cosy Cowl | Tadaa!

 Whoop whoop!
Er is eindelijk weer eens iets van mijn haaknaald gerold!


De 'Woodland Cosy Cowl', naar het patroon 
van Jen Tyler (klik hier voor het patroon).

Ik haakte hem met restjes acryl van Scheepjes Colour Crafter
en Stylecraft Special DK.

Het is een ontzettend vrolijke colsjaal geworden.
Ik denk.... (hopelijk lezen ze niet mee), dat
ik hem cadeau ga doen aan één van onze nichtjes.

De vraag is alleen; welk nichtje?
Want het puber-virus waart niet alleen rond
in ons huis...
😝

Pubers zijn zichzelf aan het ontdekken.
En daar hoort een uitgesproken smaak bij.
Zij weten feilloos wat voor hen nu wel en niet kan.
Daar zou een blije colsjaal bij kunnen horen.
Of he-le-maal NIET!
😂

Vrolijke groetjes,

Sandra





donderdag 30 september 2021

Vakantie in Nederland

 Onze eerste 'grote' vakantie met Toryn
zit erop. Nu nog zonder overnachtingen; dat komt 
hopelijk volgend jaar (of in het najaar?) nog.

Eén voor één, want Toryn is lekker aan het puberen
en dan is het toch prettiger om thuis te zijn, dan 
ergens 'in den vreemde' de teugels aan te moeten trekken.
😜

Maar wat heeft hij het goed gedaan!
We hebben het heerlijk gehad met ons drietjes.

We zijn 2x naar Zuid-Limburg geweest, hebben het
Nederlands Openluchtmuseum* bezocht, maakten een
vestingwandeling in Heusden, bezochten Zoutelande en
wandelden de prachtigste wandelingen in natuurgebieden
in onze directe omgeving.

Hieronder een kleine sfeerimpressie met
veel foto's van Toryn (en eentje met Manlief, hihi):


*Mocht je het nog niet gezien hebben; Finny & Mac
waren ook in het Nederlands Openluchtmuseum.
Klik hier voor deel 1 van hun avontuur en hier voor deel 2!

Wat hadden we geluk met het weer in onze vakantie;
een ware 'Indian Summer'!

En nu is het echt herfst geworden.

Niet erg, want ik ben gek op de herfst, 
maar het is wel even wennen:
Ik twijfel elke dag of ik voor het eerst de
centrale verwarming aan zal zetten.

Voor vandaag heb ik het opgelost met een 
ochtendje taart bakken.
Ik bakte een cheesecake of beter gezegd; Käsekuchen.
Zo'n taart moet lekker lang in de oven op 170 graden.
Win-win; een warmer huis én een lekkere taart!
Dat hoop ik tenminste...
Käsekuchen moet altijd zo lang afkoelen;
een ware oefening in geduld!

Nog een heerlijke dag gewenst!

Lieve groetjes,

Sandra





maandag 16 augustus 2021

Mojo

 Het zijn voor mij uitdagende tijden om bij mezelf te blijven.
Mijn hoofd speelt de afgelopen maanden graag de hoofdrol.
Denken en overdenken.
Veel kennis opdoen, maar niet altijd wijzer worden.

Ik trek mezelf weg bij mijn hart en de (creatieve) dingen 
die ik leuk vind. Ik weet dat ik dat doe, maar 
de ommezwaai maken is niet zo makkelijk.

Misschien herken je het?

Soms is het nodig om 'gewoon' een stap te zetten.
Niet te wachten totdat de zin, de passie komt.
Gewoon (bijvoorbeeld) de haaknaald oppakken,
wat restjes garen uit een doos te trekken en beginnen.

Al beken ik dat mijn hoofd héél veel tijd heeft gestopt
in het uitzoeken van het patroon.
😜
Het mocht niet te moeilijk zijn, maar ook niet te makkelijk.
Geen friemelwerkje, maar ook geen groot project.
😅

Het werd dit:


De 'Woodland Cosy Cowl' van Jen Tyler.
Draadjes instoppen doe ik nog even niet; eerst wil ik mijn
'mojo' terug zien te krijgen!
😂

Op dit moment ben ik extra blij met Malle Toryn.
Hij is nog steeds een beetje een stoorzender bij (vooral) 
haakcreativiteit, maar hij trekt me wel elke keer
naar het 'nu' en zorgt ervoor dat ik (veel) wandel 
en (heel veel) lach!
🐕🌲🌳



Ik wens jullie een fijne week!

Lieve groetjes,

Sandra

  

  

maandag 2 augustus 2021

Waakhond in wording

 Toryn ziet er op het moment uit als een slungelige puber.
Hij is nu ongeveer even hoog als Guinness was, maar nog 
lang niet uitgegroeid. Dat belooft wat!

Langzaam verdwijnen alle melktandjes en kiezen.
Zijn bekje vult zich met prachtige witte pareltjes
van tanden. 


Afgelopen vrijdag werd de slungelige puber
ineens een Ware Waakhond!

Eerst wisten we niet wat er aan de hand was; 
Toryn zat grommend naar buiten te kijken,
maar wij zagen niets. Het waaide wel hard. 
Zag Toryn spoken?

Totdat er ineens een brutaal koppie voor het raam verscheen. 
Zien jullie het ook?


Wát een brutaaltje!


Toryn had het niet meer!
Hij heeft geen hekel aan katten, maar op je eigen
terrein ineens zó brutaal aangekeken worden aan de
andere kant van het glas? Dat kán toch niet??!

Uiteindelijk vluchtte Roodbandje (zo noem ik
hem/haar maar even) weg, maar Toryn
kon het niet loslaten. Met zijn billen op mijn 
benen geparkeerd, bleef hij waken!


😄💪

Fijne week!

Lieve groetjes,

Sandra






maandag 12 juli 2021

Toryn bijna 5 maanden jong

 Wat vliegt de tijd!
Zeker als je heel je structuur de deur uit hebt moeten gooien 
vanwege een pup/jonge hond.
Ik heb het ritme nog niet helemaal gevonden.
Elke keer als ik dacht; 'zó doe ik het!' dan veranderde er weer
iets bij Toryn.


Neem bijvoorbeeld de angstfase rond de 16 weken.
Ineens veranderde ons zelfverzekerde hondje-met-de-staart-omhoog
in een piepend angsthaasje, dat met gezwinde spoed en de staart
tussen de poten naar huis wilde. 
En met piepen bedoel ik eigenlijk krijsen als een speenvarken.
En dat allemaal bij de aanblik van de vuilniswagen, 
die ronkend en sissend in een straatje zijn werk stond te doen.

Ik dacht dat we deze hindernis weken geleden al genomen
hadden? Achteraf blijkt dat dit normaal is op deze leeftijd.
Het is net alsof ze de wereld anders gaan bekijken.
De schone taak aan het baasje en het vrouwtje om hem met veel geduld
door deze periode te loodsen.


Dus... Ik heb het manneke opgepakt en we zijn de vuilniswagen vanaf
een veilige afstand gaan volgen.
Toen hij wat rustiger werd, heb ik hem weer op zijn pootjes 
gezet en zijn we de afstand korter gaan maken.

Inmiddels blikt of bloost hij niet meer bij het zien 
van een vuilniswagen. Fijn!
Maar het kan zijn dat er nog één of twee angstfases
volgen, het komende half jaar.

Ook heeft Toryn een soort van pré-puberfase gehad.
Kan alles te maken hebben gehad met het wisselen van
zijn eerste tandjes. Hoe dan ook; het was een verschrikkelijke
boef die maar dóór en dóór bleef gaan met hetzelfde
kattenkwaad. In Toryn's geval; zijn missie om binnen-
 en buitenshuis álle kussens te verscheuren.
Ik denk dat zelfs Gandhi van pure wanhoop de Ganges 
in zou zijn gesprongen...

Maar ook die fase hebben we (voor nu) gehad.
Vorige week hadden we een weekje vakantie en hebben we weer allerlei
dingen ondernomen met een ondeugende, onstuimige, maar ook hele lieve Toryn!


Toryn zal nog wel een tijdje het meeste van mijn(/onze) aandacht opslurpen,
maar ik probeer nu toch wat meer me-time in te bouwen.


Gisteren heeft Toryn voor het eerst kennis gemaakt met de
9 weken jonge bruine Labradorpup van mijn zusje: Kyana.

Dat ging héél erg goed! Toryn was heel voorzichtig met haar.
Tijdens het spelen sprong hij soms met vier poten in de
lucht om niet zwaar op haar te landen, zo lief!


Vriendjes voor het leven!

Wel raar om te beseffen dat dit lieve, kleine, zachte mupke
straks bijna 20 kilo zwaarder en 5 tot 10 cm. hoger zal zijn
dan Toryn!

Lieve groetjes,

Sandra


PS: Voor de liefhebbers; er staat weer een kort
Finny & Mac avontuur klaar op mijn website; klik hier!