donderdag 19 juli 2018

The Saga Blanket | Part 3

Binnen een week alweer een 'Saga-update';
als jullie het beu worden; laat het me weten!

Ik vind het bij dit soort projecten leuk
om de voortgang vast te leggen; blokken schikken,
een beetje van afstand bekijken, 
lessen in je hoofd opslaan voor de volgende 
blokken en foto maken!

Hier komt ie dan, deze keer met veel oranje en een beetje geel:


Heerlijke avond!

Lieve groetjes,

Sandra





zondag 15 juli 2018

The Saga Blanket | Part 2

Dank jullie wel voor jullie reacties
op mijn vorige post vol twijfels 😙

Ondertussen heb ik de knoop doorgehakt; 
ik ga gewoon door!

Maar... ik heb mijn originele plan wel wat bijgesteld.

Ik probeer de ' achtergrondkleur' in wit-/grijs-/groentinten
te houden en gebruik (zolang mijn restjes het toelaten)
de fellere kleuren voor de 'voorgrond'.

En; ik haak elke keer 4 dezelfde blokken
aan elkaar, om op deze manier net iets meer
rust in mijn restjesdeken te krijgen.

Hier alvast een voorproefje van de
blokken die klaar zijn:


Op een gegeven moment heb ik waarschijnlijk 
niet genoeg garen meer om 4 dezelfde blokjes
te kunnen maken, maar die houd ik even apart,
om ze later met matchende kleuren en één 
achtergrondkleur samen te haken.

De achtergrondkleur die ik gebruik voor de
kleine restjes, wordt wit. Zo is er wel uniformiteit
qua achtergrondkleur in zo'n 'mengelmoesblok'.

Eigenlijk moet ik wel om mezelf lachen;
'Perfectie'  heb ik de deur gewezen, maar 'harmonie'
krijg (en wil) ik nooit uit mijn systeem halen
😁

Lieve groetjes,

Sandra






donderdag 12 juli 2018

The Saga Blanket | Part 1

Na mijn 'mosaic crochet' etuitjes, kriebelde het om 
een deken te maken met deze techniek.

En dan liefst een deken met de blokken die ik bij Tinna
had gezien, die lijken op die geweldige mozaïek tegeltjes.

Ik mocht van mezelf geen garen kopen voor dit
project... En soms ben ik braaf; ik dook
in mijn bak met katoentjes en ging aan de slag!


Dit is de baby versie van de Saga blok 
van Tinna.

Als je ze tegen elkaar aan legt, krijg je dit:
😍


Nadeel van het werken met restjes is,
dat je natuurlijk een enorme mengeling aan 
kleuren krijgt.


(Sorry, avondlicht, de kleuren kloppen niet helemaal)


En dit is nog maar het begin;
er komen nog véél meer kleuren bij!

Eerlijk gezegd ben ik nog een beetje aan in dubio;
ga ik hiermee door of koop ik toch nieuw garen
in een matchend kleurenpalet?

Het is veel werk, dus het zou zonde zijn als 
het eindresultaat straks 'mwah' wordt...
En eigenlijk ben ik niet zo'n fan van katoenen
dekens....

Al is het ook een uitdaging om er wél iets
van te maken... De Marokkaanse mozaïek tegels
zijn juist leuk vanwege hun bonte variëteit...

En misschien is het de hoogste tijd om 
mijn perfectionistische ikke in de kast te
stoppen met de deur op slot??

Twijfel, twijfel.....

Ik houd jullie op de hoogte!

Lieve groetjes,

Sandra







dinsdag 10 juli 2018

Brockenpiloten

Kijk ze daar eens staan, ons Malle Muizenduo!
Wat gaat er in die muizenkoppies om?

Ik zie een beetje branie...
met een snufje avonturiersgeest,
afgemaakt met... ontzag.

Ontzag???


Oh neeee toch!


Jullie gaan me toch niet vertellen dat jullie 
hier met de M.O.U.S.E. naar beneden gaan rijden hè?

'Jawel!' piept Finny stoer
'En IK rijd vandaag!'


HUH???
had ik vanalles verwacht, maar niet dat Finny achter het stuur zou 
kruipen! En Mac lijkt het allemaal prima te vinden.


Alleen.... Weten jullie waar ik deze dag achter ben gekomen? 
Mac is een irritante bijrijder!

Ik laat jullie even meeluisteren.

'Finny, je moet iets meer naar links,
de weg is net Zwitserse gatenkaas!'


'M.O.U.S.E. stuurt als een muizenpootje
in de stroop neef; zwaar! Zorg ervoor dat je
op tijd corrigeert! En niet te hard rijden!' 


'Brandt er nou een lampje?
Ik zie iets knipperen!

Er mag niets knipperen!
Let je wel op neef?

Kijk uit voor die slak!

Je moet naar rechts!
En nu naar links!
Ik bedoel rechts!'


Owww.... Bah zeg! En zien jullie dat betuttelende
muizenpootje op de foto hierboven?
Het lijkt wel alsof MAC mee wil sturen!
Daar zou je toch de PIEP van krijgen!!

Wowwww, wat gebeurt er nu???

Normaal is hij niet voor één gat te vangen,
maar nu heeft Finny M.O.U.S.E. vakkundig
in een gat geparkeerd.


Was het maar een gat in een grote,
gele, rijpe kaas... Dan hadden ze zich een weg 
naar buiten geknabbeld.
Nu moet Mac zijn spierballen laten rollen.


Maar ik kan niet zeggen dat ik medelijden
heb met Betwetertje Mac!


Als hij zijn muizenkaken op elkaar had weten
te houden, was dit waarschijnlijk nooit gebeurd!


De rollen lijken nu omgedraaid. Kijk eens hoe Finny
instructies uitdeelt;


Eind goed, al goed;
niemand is gewond geraakt, M.O.U.S.E. is nog heel.

Iets later rijden de neefjes gebroederlijk samen
weg. Mac gedraagt zich alsof een kat zijn tong heeft
afgebeten; al zijn commentaar is verstomd.

En Finny? Ach, na de afdaling overwonnen te hebben
vond hij het wel prima. Mac mocht weer achter het stuur.

Bij het treinstation komen we ze weer tegen.


Finny lijkt een pakje vast te houden. 


Wat is dat nou?


'We hebben een trofee!'

Vol trots laten de heren het schildje zien dat ze 
voor M.O.U.S.E. gekocht hebben, als teken van 
alle behaalde overwinningen in bochten, afdalingen,
gaten en snelstromende rivieren (ahum)!


'Hier maken we hem na de vakantie vast!' 

'Hahahaaa! Nu zijn jullie ware Brockenpiloten!' flap ik eruit.

Oef... Nu zou ik willen dat de kat mijn tong ook 
had afgebeten; erg vriendelijk is mijn woordgrapje niet.

Gelukkig worden onze avontuurlijke muisjes
afgeleid door de stoomtrein en is hun geheugen 
(als het hen uitkomt) net een gatenkaas!

 

Tot het volgende avontuur!

Lieve groetjes,

Sandra






Nog meer poppenverhalen lezen?
Kijk dan ook eens bij;  



zondag 8 juli 2018

Klein Costa Rica

Twee jaar geleden bracht ik al eens een
bezoek aan Klein Costa Rica in Someren.

Toen Manlief en ik samen met twee 
anderen een reünie mochten organiseren 
voor een (qua gezondheid en leeftijd) héél
gemêleerd gezelschap, kwam deze bestemming
bij me op en we hebben er met z'n allen geen spijt
van gehad; gisteren beleefden we een super dagje!


Tijdens mijn vorige bezoek, samen met Ellie,
hadden we geen rondleiding. Deze keer wel.


Wat een genot om iemand zó gepassioneerd 
over de dieren te horen vertellen!

Klein Costa Rica is méér dan een vlindertuin.
Qua grootte is het natuurlijk niet te vergelijken 
met bijvoorbeeld een 'Burgers Bush', maar
je kijkt je ogen uit.


Deze Victoria Kroonduiven waren gek op 
hun verzorgster, dus tijdens de rondleiding gingen
ze al snel in de achtervolging, wat prachtige
plaatjes opleverde.



Ondertussen probeerden ze ook de rugzak 
van Manlief open te trekken, maar daar
hebben we een stokje voor gestoken.
😁


Deze leguaan gaat bijna op in zijn omgeving.
Iets later kwam ik hem tegen bij het voer:


Deze Lori van de blauwe bergen leek de aanwezigheid
van de leguaan niet echt op prijs te stellen.


De Roelroel komt even kijken of het wel klopt
wat er op het informatiebord geschreven staat:


En hee... ik word in de gaten gehouden door
een Witwang Toerako!



De tropische vijver is een belevenis op zich.
Wij hadden het geluk dat de vissen eten
kregen tijdens onze rondleiding.

Wat dacht je van deze Kogelvis?
Wat een mooie tekening hè?


Je zou bijna vergeten dat er ook nog vlinders zijn...


Wel in een andere kas, anders zouden de
vogels korte metten met ze maken!


Tot slot nog een foto van de Flappentak:


Mocht je ooit in de buurt zijn; een absolute aanrader,
Klein Costa Rica!


Fijne zondag!

Lieve groetjes,

Sandra









zaterdag 7 juli 2018

Pauw en Dagpauwoog

Ik  had jullie nog wat meer foto's uit Arcen
beloofd; hier komen ze!

In de kasteeltuinen stond vroeger een grote
volière, maar de vogels hebben een andere
plek gekregen en de volière is tegen de vlakte gegaan.

De plannen voor dit stukje grond zijn nog niet
bekend. Tot die tijd is het een prachtig stukje met
veldbloemen, vlinders en... een pauw!


Hij voelt zich veilig, want hij zit een stukje 
van het pad af lekker verstopt tussen de bloemen.


Terwijl de vlinders om hem heen dansen,
doet hij zich tegoed aan de lekkernijen om hem heen.


Dag pauw!
Hallo dagpauwoogjes!


Ja, het zijn echt dagpauwogen, maar het briesje
dat af en toe best stevig is, zorgt ervoor dat
ze hun vleugels meest bij elkaar houden.


Héél af en toe kon ik een glimp opvangen van 
de prachtige bovenkant van hun vleugels.


En bij de foto hierboven had ik wat
meer geluk dan wijsheid!

Een heerlijk weekend gewenst!

Lieve groetjes,

Sandra






donderdag 5 juli 2018

Hanna the Squirrel

Mag ik jullie voorstellen aan Hanna de Eekhoorn?


Deze vrijbuiter heeft een bijzondere schat in haar buikje.


Haar staart gaat er van krullen.


Knappe Hanna is gehaakt naar het patroon van 
Megan Barclay. Je vindt het patroon hier.


Hanna is gehaakt met Scheepjes Merino Soft,
op haaknaald 3,5 en haar staart is lekker opgekamd.

Hanna is een gelukkige 'oeranje' eekhoorn,
want ze heeft de wol van Nikki in haar 
buikje én ze is inmiddels verhuisd naar Esther.
Vandaar die blije krulstaart!

Lieve groetjes,

Sandra