Twee kerstsokken om het nieuwe jaar mee in te stappen!

 Het is me, op de valreep van het nieuwe jaar,

gelukt om niet één, maar zelfs twee kerstsokken te haken:

Dit zijn de ‘Snowflake’ (links) en de ‘Evergreen’ (rechts).

Uit de serie van de 4 verschillende ontwerpen

die Jamie St.George dit jaar uitbracht, blijft er nu

één over die ik nog kan haken en dat is de

‘Nordic Star’. Die bewaar ik voor 2025!

😊

Bijna tijd om het nieuwe jaar in te stappen…

Bedankt voor het lezen van mijn blogs in 2024

en voor alle lieve reacties.

🙏

Ik wens jullie een hele gezellige jaarwisseling

en een liefdevol, gezond en creatief

2025!

❤🎆🌟

Lieve groetjes,

Sandra

Kerstsok #1 - Tadaa!

 Op Beautiful Boardwalk was het stil,

maar er werd druk gehaakt aan geheime projecten.

🎁😉

Deze mooie kerstsok met rendieren was 

één van die projecten;

Op de foto lijkt hij niet zo groot, maar hij is 

maar liefst 45 cm. lang en 15 tot 17 cm. breed.

De Kerstman zou er dus best wat cadeautjes 

in kunnen stoppen!

Het was een geweldig leuk project (mozaïek haken).

Manlief vond het jammer dat deze kerstsok niet bij ons bleef.

Dus.. raad je het al? Ik ben bezig met een tweede kerstsok!

Niet met rendieren deze keer, maar wel in rood-wit.

Hij is bijna klaar!

Het patroon van deze kerstsok is van Jamie St.George.

Je kunt het patroon van deze sok en nóg 3 andere kerstsokken

 hier vinden.

De informatie over het garen dat ik gebruikte e.d., vind je 

op mijn Ravelry pagina (klik hier).

Binnenkort meer over kerstsok nummer twee 

en het andere project!

Fijn weekend!

Lieve groetjes,

Sandra

Azul kussen - 2 | Tadaa!

 Toen ik een tijdje geleden mijn eerste Azul kussen

postte, meldde ik al dat er een tweede op komst was. 

Hier is hij dan! In zonnig geel en een gebroken wit/grijze 

tint die toepasselijk ‘Perle’ (parel) genoemd wordt.

De foto’s doen het kussen in deze kleuren 

totaal geen recht. Omdat het garen een beetje glanst,

ziet het er elke keer een beetje anders uit.

Soms zie je duidelijke contrasten en soms juist

helemaal niet.

Ook deze keer heb ik allemaal verschillende patroontjes

gebruikt voor de vierkantjes. En ik heb iets beter opgelet,

zodat er niet teveel kruispatroontjes of ruitpatroontjes

naast elkaar zitten.

Hieronder de andere kant van het kussen;

Ook dit was weer een cadeautje.

Geel is de lievelingskleur van de ontvangster!

Het patroon van Tinna vind je hier.

Het garen van Phildar (Phil cotton 2 als ik me niet vergis)

lijkt helaas niet meer verkrijgbaar.

Voor de link naar mijn projectpagina op Ravelry; klik hier.

Om het af te leren nog een allerlaatste foto:

Op naar een volgend project!

Lieve groetjes,

Sandra

Azul kussen | Tadaa!

 Er rolde weer een kussen van mijn haaknaald;

deze keer gebruikte ik het mozaïek patroon ‘Azul’ van

Tinna Thórudóttir Thorvaldsdóttir.

Het Azul patroon geeft je patronen van tientallen

verschillende soorten vierkantjes, die je zelf kunt

samenvoegen tot één patroon.

Wat ik bedoel te zeggen is dat dit kussen niet is

gemaakt van aparte vierkantjes die je later aan 

elkaar naait of haakt. Nee, je kiest zelf je vierkantjes

en haakt in één stuk door.

In het geval van dit kussen haakte ik ook nog

eens in de rondte, zodat ik na het vullen alleen 

de onder- en bovenkant dicht hoefde te haken.

Als ik een beetje streng voor mezelf ben, ben 

ik wel een beetje de mist in gegaan bij het 

uitzoeken van de vierkantjes.

Vooral op de foto hierboven zie je dat ik (bijvoorbeeld)

wel heel veel patroontjes met kruisjes bij elkaar heb geplaatst.

En ruitvormpjes ook, al vind ik het bij de ruitvorm minder opvallen.

Maar ach, wat is er leuker om een kussen cadeau te

geven met heel veel kusjes?

😅💋

Ieder vierkantje is ca. 10 cm. groot en ik 

gebruikte een standaard kussenvulling van 45x45 cm.

Het kussen is gehaakt van Phildar katoen met

haaknaald 2,5 en het staat zeker in mijn top-5

van arbeidsintensieve werkstukken.

Maar het was leuk werk en het kussen 

is met veel blijdschap ontvangen!

💙

En oh…. ik startte er nog eentje…

om het af te leren….

In hele andere kleuren, maar dat laat ik jullie

over een tijdje nog wel zien!

Lieve groetjes,

Sandra 

Het kerstcadeau dat januari cadeau werd | Tadaa!

 De post heeft het pakje keurig bezorgd en 

de sjaal is heel enthousiast in ontvangst (en gebruik)

genomen. Daar doe je het voor!

❤

Nu kan ik de foto’s delen.

Voordat de sjaal op reis ging, heb ik er

even mee geposeerd;

Het was eerlijk gezegd best moeilijk om er

afscheid van te nemen…

Dat vond Toryn denk ik ook…

💤

De basis van de sjaal is redelijk eenvoudig gehaakt met halve stokjes.

In het begin en het einde heb ik met verschillende kleuren 

een paar herhalingen gehaakt van het mozaïek patroon

 ‘Silence Scarf’ van Lilla Björn (uit het boek ‘A Sea Story’).

De basis van de sjaal is gehaakt met Stylecraft Special DK

in de kleur ‘Waterfall’.

De kleurtjes zijn van Scheepjes Softfun en komen allemaal

uit het colorpack ‘Jewel’.

De achterkant van de sjaal is anders, maar toch netjes:

Ik haakte de hele sjaal met naald 4,5.

Zo… dat was het zo’n beetje!

Op het moment ben ik niet aan het haken.

Ik heb nog wat projecten liggen, maar die zijn 

allemaal net wat complexer dan waar ik nu

zin in heb. En om iets nieuws te beginnen

terwijl ik genoeg ‘UFO’s’ heb liggen, dat 

krijg ik voor mezelf niet goedgepraat.

😜

Lieve groetjes,

Sandra 

Winter voelt als lente

 Er zat nog wat vorst in de lucht afgelopen weekend.

Ik kon in de vroege zondagochtend nog mooie rijm- en ijsfoto’s maken.

Later op de zondag voelde het steeds meer als lente, ik had ook 

het idee dat de vogels hun repertoire al aan het wijzigen zijn. 

Genieten!

Ik weet het… niet te vroeg juichen, de lente is nog ver weg;

de winter kan nog hele gekke bokkensprongen gaan maken.

Vorig jaar sneeuwde het begin maart nog!

Maar het moet ook niet te snel té warm worden,

want ik heb eindelijk het kerstcadeau af. Je weet wel; de sjaal 

die op tijd klaar had kunnen zijn voor de kerst, maar op het

laatste moment toch uitgetrokken moest worden.

Zoals Akkelien van de Breimeisjes schreef;

een gevalletje ‘twee keer lol van dezelfde wol’!

😅

Ik wil er niet teveel van laten zien, want  de sjaal is nog

onderweg, maar hieronder een foto van Toryn met 

een stukje van de achterkant van de sjaal:

Ik denk dat Toryn de sjaal nu al mist.

De volgende keer laat ik meer foto’s zien.

Geniet van het zachte en (als het goed is redelijk) droge 

weer deze week!

Lieve groetjes,

Sandra

Montana deken met envelop rand klaar | Tadaa!

 Gelukkig kwam ik goed uit met mijn garen;

de rand is klaar en daarmee dus ook de deken!

Afgelopen zondag wilden we hem naar zijn nieuwe thuis brengen, 

maar toen schoot me te binnen dat ik helemaal geen foto's had gemaakt!

🙈

Het werd de kortste fotoshoot ooit.

Manlief drapeerde de deken in een stukje besneeuwd bos,

ik ging wat hoger staan en... Voilà!

Alsof we extra sneeuwvlokken op de bosgrond hadden gelegd...

Nog even terug naar de rand.

Ik had genoeg om 1 toer te haken met elke kleur.

De voor- en achterrand hebben niet dezelfde kleur strepen,

maar dat maakt niet uit. Van de crème kleur had ik genoeg.

Ik had de rand nog iets breder kunnen maken, maar Manlief

zei terecht; 'dat leidt af van de rest van de deken'.

En dus sloot ik de envelop rand door de voor- en achterrand te

sluiten met een toer vasten (vond ik mooier dan halve vasten)

in de kleur 'aqua';

En weet je wat er gebeurde toen ik de deken 

bij mijn zusje op de bank legde?

Ahum...

Na Toryn heeft ook Kyana de deken goedgekeurd!

Normaal houd ik (redelijk) precies bij hoeveel garen

ik heb gebruikt, deze keer ben ik helemaal vergeten de

deken de wegen.

Ik startte met restanten en heb daarna bijbesteld, maar

heb geen idee hoeveel garen erin is gegaan, maar

we hebben het over kilo's.

😅

Het patroon is dus van Tinna Thórudóttir Thorvaldsdóttir en je vind het hier.

Ik haakte de deken met naald 4,5 en gebruikte het garen

Schachenmayr Soft & Easy color originals.

De kleuren die ik gebruikte zijn niet meer verkrijgbaar.

Het was een heel karwei, maar ook een 'labour of love'!

En weet je wat grappig is? Vandaag heeft ook Elizabeth

een blogpost online gezet over haar prachtige mozaïek deken

mét envelop rand. Helemaal in de sfeer van deze tijd van

het jaar; neem zeker een kijkje!

Lieve groetjes,

Sandra

 

Envelop rand voor de Montana deken - 2

 De envelop rand vordert gestaag.

Aan de achterkant ben ik bezig met de 5e toer van de rand:

Aan de voorkant heb ik 3 toeren gehaakt:

Ik was er al een beetje bang voor; het garen 

raakt op...

Ik heb genoeg om aan de voorkant ook 5 toeren

te haken en dan af te sluiten met een toer die beide

randen aan elkaar zet (en dan dus de draadjes verbergt).

Misschien had ik de rand liever iets breder gezien,

maar het gaat wel passen.

Het vervelende is, dat de kleuren van dit garen inmiddels

uit de collectie zijn. Misschien kan ik links en rechts

nog wat bij elkaar schrapen, maar met verzendkosten

erbij wordt dat in verhouding erg kostbaar.

Maar goed, eerst maar eens verder haken en dan kijk ik

bij het sluiten wel hoe het eruit komt te zien.

In het slechtste geval ga ik op zoek!

Wish me luck!

Fijne zondag,

Sandra

Envelop rand voor de Montana deken

 Volgens mij gaat de Montana deken mijn

langst lopende project worden dat wél af komt.

Eind 2020 startte ik en in juni van dit jaar haakte

ik de laatste steekjes aan de deken.

Helaas werd het daarna al snel te warm om aan 

de rand te beginnen.

Maar nu heb ik de deken weer opgepakt, tot 

groot plezier van Toryn!

Ik zal nog even bij het begin beginnen.

De Montana deken is een deken in de mozaïek techniek,

waarbij je de draad na elke toer afknipt.

Dat zorgt er natuurlijk voor dat je heel veel eindjes

aan de zijkanten hebt.

Als je de draadjes afhecht door ze terug te stoppen,

worden de zijkanten dikker en gaat je hele werk trekken.

Je kunt van de nood een deugd maken en franjes maken 

van al die draadjes. Een andere oplossing is een dubbele rand,

ook wel een envelop rand genoemd en daar koos ik voor.

Er zijn veel methodes in omloop, maar deze (YouTube filmpje)

van Heather Noble sprak mij het meeste aan.

Je start met het samenknopen van de 2 draadjes die 

naast elkaar zitten. Daarna knip je een stuk van

alle uiteinden af. Op de foto hierboven heb ik dat al gedaan.

Daarna haak je reliëfstokjes (aan de voorzijde) om elke steek

aan de boven- en onderzijde en om elke toer aan de zijkanten.

Je start aan de achterkant (dus met de achterkant van de deken

naar je toe). Het haken gaat niet snel; vooral aan de zijkanten

moet je goed opletten en de draadjes zitten soms een beetje in de weg.

Op de foto  hierboven zie je hoe het eruit komt te zien na

de eerste toer van de rand aan de achterzijde.

En toen ging mijn stoorzender weer op de lekker

zachte en warme deken liggen...

😁

Als je de eerste toer aan de achterkant hebt gehaakt, 

kun je de rand verder op gaan bouwen.

Ik koos ervoor om eerst de rand reliëfstokjes aan de voorzijde

te haken.

De eerste toeren aan de voor- en achterzijde zijn inmiddels af.

Daarmee is het vervelendste werk achter de rug!

🎉

Ik zal nog meer foto's maken om het proces duidelijker te

laten zien, maar als je zo'n rand ook wilt maken, dan raad ik je

aan het filmpje van Heather te kijken.

Tot de volgende update!

Fijne zondag,

Sandra

Montana deken klaar voor de rand

 Eindelijk heb ik de laatste toeren af kunnen 

maken en is de Montana deken klaar voor haar 

bijzondere rand!

Dit gaat mijn eerste dubbele rand worden;

je haakt een soort 'hoes' of 'envelop' om de

hele deken heen waar alle afhechtdraadjes

in gaan vallen.

Klinkt als een boel werk...

😰

Maar (als het goed lukt) wél heel mooi!

Op dit moment heb ik de deken even aan de

kant gegooid omdat ik een verjaardagscadeau

af moet h/maken.

Als het niet té warm is, pak ik daarna deze deken

weer op. Ik beloof veel foto's van het proces te maken!

Lieve groetjes,

Sandra

Zig Zag Top uit 'A Sea Story' | Tadaa!

Oef... Dit heb ik lang geheim moeten houden.

Dat is het nadeel van patroon testen.

In juli/begin augustus 2020 heb ik het patroon voor dit truitje 

van Tatsiana getest. Het lijkt een eeuwigheid geleden.

Natuurlijk heb ik hem al wel gedragen hoor, maar nu 

mag ik hem ook showen op het www.

Vol trots presenteer ik jullie mijn Zig Zag truitje.

Met Guinness naast me op de (tuin)bank gehaakt 

en nu samen met Toryn op de foto:

Met dank aan Manlief voor de foto's!

Het truitje is gehaakt met Scheepjes Woolly Whirl en Whirlette.

Toen we de foto's maakten was de long sleeve eronder écht nodig,

maar als de temperaturen blijven stijgen hoeft dat natuurlijk niet meer.

Het prachtige patroon staat in het boek van 

Tatsiana van Lilla Björn Crochet met de titel;

'A Sea Story'.

Als je hier klikt, kun je zien welke patronen

nog meer in het boek staan. Echt een aanrader!

Even een zijsprongetje;

ik moet erg lachen als ik naar de foto hierboven kijk. 

De foto's zijn vóór de februaristormen gemaakt.

Gisteren hebben we daar ook gewandeld en 

het water staat inmiddels zo hoog, dat mijn 

bergschoenen vol gelopen zouden zijn als ik

daar gisteren had gestaan.

Prima voor het ven en de watervogels natuurlijk!

Nog een laatste foto uit het koude bos:

En daarna ging de winterjas weer aan!

😁

Op mijn Ravelry pagina vind je meer details.

Een fijne week gewenst!

Lieve groetjes,

Sandra

Een maand overgeslagen

 Oh jee... En zo sla ik ineens een maand over met bloggen!

(bedankt voor je reminder Lizette 💗)

Genoeg verhaaltjes in mijn hoofd (teveel zelfs),

maar de woorden lijken te verdampen voordat ze

door mij opgeschreven/getikt worden.

Teveel stoorzenders denk ik;

een nieuw project op het werk (mijn ziekenhuis-werk, 

helaas niet mijn schrijf-werk), schone papa die alwéér

in het ziekenhuis ligt, onze maffe wereld en

mijn drukke hoofd dat soms niet tot rust wil komen.

Een lieve stoorzender is deze meneer:

Toryn is al weer 1 jaar geworden vorige maand!

Soms kunnen we hem wel achter het behang

plakken, maar tegelijkertijd maakt hij ons

elke dag aan het lachen en zorgt hij ervoor dat

we héél veel wandelen 😅

Het is een echte vent aan het worden eh...

nou ja, gespierde spijker. Echt een puber.

Hoe hij ons aan het lachen maakt?

Zo bijvoorbeeld:

Niet één, maar twee handen vol!

En nee, de Montana deken (die je op de foto ziet hierboven)

is nog steeds niet klaar. Man man man, wat een klus!

Ik nader de 2 meter (bij 1,60 m) en heb nog ca. 30 toeren

te gaan voordat ik met de rand kan starten.

Hij wordt wel prachtig (als Toryn hem niet opeet) 😅

Geniet nog van je zondag en alvast een fijne week!

Ik probeer weer wat vaker te bloggen 😉

Lieve groetjes,

Sandra