zaterdag 29 juni 2019

Foto's met een praatje

Niet dat ik de ambitie heb een fotoblog te beginnen,
maar ik dacht dat het misschien wel leuk zou 
zijn als ik de verhalen en ideeën vertel die ik in mijn hoofd 
heb/krijg bij het maken van een foto. 

No worries, ik ga jullie niet vermoeien met 
technische fototermen, maar wie weet 
kan ik jullie inspireren?

Op de foto hieronder wilde ik het contrast
tussen de bloem en het donkere blad van de
rode beuk (bonsai) vastleggen.


Bij het snijden van de foto heb ik bewust
het knal oranjerode van de bloem uiterst
rechts in de foto geplaatst en zoveel mogelijk
van het donkere blad in de foto gehouden.
Gelukkig speelde de zon met de donkere
bladeren, dus je ziet genoeg structuur.

Maar... ik vond de hoek van waaruit ik de 
foto genomen had een beetje saai.

Daarom ben ik bij de volgende foto op
mijn hurken gaan zitten en heb ik me 
geconcentreerd op de onderkant van de
bloem en de manier waarom het licht
de nerven in de bloembladeren laat zien.


Ook de foto hieronder is vanuit deze positie 'geschoten'.


Bij het overeind komen, viel mijn oog op de 'echo'.
Zien jullie hem hieronder?


Met 'echo'  bedoel ik de eenzame bloem op de achtergrond,
als een vage herhaling van de bloemen op de voorgrond.

Als je wilt, kun je hier nog veel meer mee spelen.
Door bijvoorbeeld iets naar rechts te gaan en 
de 'echo' op te zoeken, zal de eenzame bloem op
de achtergrond in de linker bovenhoek vastgelegd
worden en dat kan qua lijnenspel ook leuke plaatjes
opleveren. Ik heb dat deze keer niet gedaan.

Op de foto hieronder, heb ik expres wat takjes/bladeren
voor mijn lens laten zitten in plaats van ze weg te duwen.
Door scherp te blijven stellen op de bloemen,
worden deze takjes en blaadjes een beetje vaag en
dat levert een beetje een dromerig effect op.


Tot slot het varenhoekje bij ons in de tuin.
Eerder deze week was mij de klaver al 
opgevallen op de stam van de boomvaren.

Omdat de bladeren van de boomvaren het licht 
filteren, dansen er vlekjes over de klaver heen.
Een foto van alleen de klaver en de stam van de 
boomvaren zou erg saai geworden zijn. 
Ik had het geluk dat er verderop in de tuin
nog meer varens staan, dus die heb ik bewust
aan de linkerkant van de foto meegenomen.


Bij het snijden van de foto heb ik de tak
van de varen helemaal links tot aan het puntje
intact gehouden. 

Extra leuk zijn de paarsblauwe
vlekjes linksboven. Zie je ze? 
Dat zijn vergeet-mij-nietjes die tussen 
de varens uit piepen.

Bij hele groene foto's is het altijd een goed idee
om kleur mee te pikken als die toevallig
in de buurt is.

Als je trouwens 'spelend licht' vast wil 
leggen, is het verstandig meerdere
foto's te maken en later de foto te kiezen
waarin de lichtende vlekjes het beste
uitkomen.

Het is niet zo dat ik altijd met een 
plan in mijn hoofd foto's ga maken.
Te veel plannen zorgen ervoor dat je niet
in het 'nu' bent. Ik vind het veel leuker
om te zoeken naar schoonheid en gebruik te maken
van de unieke omstandigheden van elk moment.

'To be able to see beauty in small things makes it
possible to find beauty in everything'

Ik hoop dat jullie iets aan mijn fotopraatjes hebben!

Fijn weekend!

Lieve groetjes,

Sandra






woensdag 26 juni 2019

Sometimes more is more | Sakura Pillow #2 | Tadaa!

Terwijl de mussen (niet te verwarren met kussen) bijna
gebakken van de dakrand vallen, leg ik de laatste hand
aan mijn tweede 'Sakura Cabled Mandala' kussen
(patroon van Lilla Björn).

Weer een fijn project tot een goed einde gebracht.

En dan... zet (leg) ik 'm letterlijk en figuurlijk in het zonnetje!


Maar om een zonneSTEEK te voorkomen...


ook maar wat foto's in de schaduw, samen met 
😊


Een #3 zal er waarschijnlijk niet komen,
alhoewel een rode wel goed bij dit duo zou passen...


Op mijn Ravelry projectpagina vind je 
de details over het gebruikte garen, naald enz.


Lieve groetjes,

Sandra





maandag 24 juni 2019

Zomersnack

Niets is zo verfrissend op een snikhete zomerdag als watermeloen!

Niet alleen voor mensen, maar ook voor beestjes.
 Guinness is in ieder geval fan!


Hee Guinness, is je neus aan het veranderen in een watermeloen?


Geen zorgen, ik heb Guinness niet lang geplaagd hoor
😉


Maar hij kreeg niet zoveel meloen als
dat hij zou willen, want het risico dat een hondenbuikje
op z'n kop gaat staan na teveel koude lekkernijen
op een snikhete dag, wil ik ook niet nemen.

En dan.... kllllikkk! Een foto van Guinness
precies zoals hij nu is; lief, zacht, attent en steeds grijzer.
💖


Na de smikkelpartij in de tuin (met veel kwijl) 
zijn we snel naar binnen gegaan.

Ik ben benieuwd of eigenwijze Guinness de 
speciale koelmat nog gaat gebruiken die ik vanochtend
voor hem gekocht heb. Vooralsnog keurt hij hem geen
blik waardig....
🙈

Lieve groetjes en pas goed op jezelf 
en de mensen en beestjes om je heen met dit warme weer.
Een  glaasje water is snel uitgedeeld en kan nét het verschil maken.
💙

Sandra




zaterdag 22 juni 2019

Close Encounters of the Feathered Kind

Eind mei zijn we een weekje naar het Pfälzerwald geweest.
Het was een heerlijke, ontspannen vakantie.

Tijdens onze vele, mooie wandelingen zijn we
regelmatig dieren tegen gekomen. Alle ontmoetingen
waren bijzonder, maar één stak er met kop en
schouders bovenuit.

Het leuke is, dat ik jullie een beetje mee kan
laten genieten van deze ontmoeting, want ik had 
toevallig mijn camera om mijn nek hangen
😉

We liepen langs deze prachtige, anderhalve kilometer
lange rotsformatie. Het zonlicht speelde met het bladerdek
en toverde prachtige kleurnuances op de oranjerode rotsen.


Manlief had hem het eerst in de gaten
en maakte mij, zonder geluid te maken,
attent op deze kleine, gevederde rotsbewoner;


Na een uitwisseling van blikken die voor mij
(en waarschijnlijk ook voor het vogeltje) een 
eeuwigheid leek te duren, maakte ik de foto hierboven.

Ik besloot iets opzij te stappen om nog een foto te maken;


Maar daarmee maakte ik ook de weg vrij voor dit
kleine vriendje. In mijn herinnering hoor ik nog steeds 
het zachte 'prrrrt' van zijn vleugeltjes toen hij 
de bossen in vloog.
💗

En Guinness?
Die lag lekker te maffen in zijn koets:


😁

Lieve groetjes,

Sandra






dinsdag 18 juni 2019

Beekbedwingers!

Op het moment hebben wij last van ongewenst muizenbezoek...
Nee, ik bedoel niet de ondeugden Finny en Mac,
maar hun niet-zindelijke, wilde, verre familieleden...

Waarschijnlijk zijn ze naar binnen geglipt toen wij de tuindeuren 
open hadden staan tijdens een regenbui. 

Van de ene kant kan ik het ze niet kwalijk nemen, maar
verdorie, ze zijn brutaal; ze zitten gewoon op de bank
te poepen! Als ik Finny en Mac erop aanspreek,
krijgen ze rode konen en maken ze dat ze weg komen.
Ze schamen zich overduidelijk, maar kunnen (of willen?)
er niets aan doen.

Dus.... staan de trip-trap muizenvallen klaar.
We hebben al één stoute muis levend gevangen
en buiten gezet, maar gisteren zag ik er in mijn ooghoeken 
nog eentje wegschieten, dus de vallen blijven nog
even op scherp staan.

Voorlopig staat ieder knaagdiertje zónder broekje
op onze 'WANTED' lijst!

~~~

Graag deel ik vandaag een waar huzarenstukje met jullie!
Ik ben reuze trots op Mac en vooral Finny.
Zoals jullie onder andere hier hebben kunnen lezen,
is water niet echt populair bij (vooral) Finny.

Maar kijk eens wat er laatst in Limburg gebeurde?


'Niet wéér...' mompelt Finny in zijn snor.

Maar Mac's grijze muizenhersencelletjes draaien
op oorlogssnelheid, Speedy Gonzalez is er niets bij!


'Dit wordt ons schip!'
vertelt hij Finny. Zijn toon duldt geen tegenspraak.

Finny zucht...
Ik verwachtte veel gemopper, kaasverwensingen en 
gestamp met de muizenpootjes (niet te verwarren
met gestampte muisjes), maar niets van dat alles!

Mantels worden aan de kant gegooid en 
de spierballetjes worden aan het werk
gezet:


'Blijven we hiermee echt drijven??'
vraagt Finny bezorgd.

'Túúrlijk!' roept Mac en met veel bravour
springt hij op het 'schip'.


Finny is nog niet echt overtuigd.
Mac heeft al zijn overtuigingskracht en charme
(en omkooptalent) nodig om Finny in beweging te krijgen.


Maar dan...


WHOOP WHOOP!!!
Knappe Finny!!!
Kijk 'm eens zitten!

Wel jammer dat er geen geluid bij de foto's zit,
want je als je Finny had horen piep-praten
dan had je gedacht dat hij Kaap de Goede Hoop aan 
het bedwingen was terwijl hij op de hielen gezeten
werd door een groep Wilde Walvissen!


De muizenneefjes komen veilig aan op de 
andere oever en trekken vlug hun mantels
aan, want ze hebben wel allebei...
natte muizenbillen!!
😂


Goed gedaan muizenmannen!
Kom maar snel mee naar het vakantiehuisje.
Lekker met de muizenderrières op de verwarming
met een stuk kaas! 


Lieve groetjes,

Sandra






Meer poppenverhalen lezen?
Kijk dan ook eens bij:


Corina
Ria,
Rita en 





zondag 16 juni 2019

Gezonde én lekkere koek, het bestaat!

Hoe beter ik in mijn vel zit, des te gezonder eet ik.

Absurd eigenlijk, want op de dagen dat ik niet goed in 
mijn vel zit en dus juist gezond eten nodig heb,
ontbreekt me de puf... Herkenbaar?

Daarom ben ik gek op gezonde én makkelijke recepten.
Ik probeer ze graag uit, verzamel ze en doe mijn best
om tijdens die 'slechte' dagen niet te grijpen naar
junkfood, maar bijvoorbeeld deze gezonde koek!


Ik ontdekte dit recept op het blog van Jacoline.
Helaas blogt Jacoline de laatste tijd niet meer,
maar ik (en velen met mij) ben haar ontzettend dankbaar
dat ze haar blog met mooie recepten in de lucht heeft gehouden!

In deze gezonde koek zit géén suiker, wel een eetlepel honing,
appelstroop en rozijnen (in mijn geval cranberry's).
Ook zit er wortel in. Deze ingrediënten zorgen ervoor
dat de koek toch licht zoet is.
🐰

Wat ik ook fijn vind; deze koek is gluten- en zuivelvrij!

Mocht ik je nog niet overtuigd hebben, dan doet
Guinness het vast op deze foto;


Lekkerrrrr!!!

Gewoon een keertje uitproberen dus, zou ik zeggen.
Het recept vind je hier. Succes!

Lieve groetjes,

Sandra



PS; bij mij had de koek 35 minuten oventijd nodig (op 175 graden).


vrijdag 14 juni 2019

'Wat doe je?'

Manlief kijkt graag Phineas & Ferb (Amerikaanse animatieserie).
Niet dat hij er voor thuis blijft hoor, maar
er komt regelmatig een aflevering voorbij.

En dan krijg ik natuurlijk ook het één en ander mee.
Mijn favoriete karakters zijn Perry het Vogelbekdier en
Prof. Dr. Doofenshmirtz, de waanzinnige, geniale en 
tegelijkertijd onbeholpen slechterik die in het 
Nederlands een heerlijk Duits accent heeft gekregen.

In de serie speelt ook Isabella, het meisje dat steevast
in elke aflevering aan Phineas vraagt 'Wat doeee je?'

Sinds Phineas & Ferb kunnen Manlief en ik het zinnetje
'Wat doe je?' alleen nog maar met de intonatie van Isabella uitspreken 
(klik voor de aardigheid maar eens op deze link)

Gossie.... En dat allemaal naar aanleiding van een blogtitel!
😁

Maar wat doe ik nu?
Op het moment ben ik wéér aan het testhaken.
Weer een geheim project. Super leuk, maar ook super saai,
want ik kan het hier niet laten zien nu...

Wat ik wel kan laten zien is de start die ik in onze
vakantie maakte met mijn tweede Sakura kussen:


De middelste cirkel haak ik van dezelfde kleur grijs
als mijn eerste Sakura kussen.
Voor het buitenste gedeelte gebruikte ik de fantastische
kleur groen van Scheepjes Softfun (kleurnummer 2535).

Ik kan niet wachten totdat ik er weer verder aan kan haken!

Fijn weekend allemaal!

Lieve groetjes,

Sandra






dinsdag 4 juni 2019

Door de oogjes van Finnegan & MacFlannegan

Oef... Lang geleden dat ik hier iets van de muizenmannen postte.
En dat terwijl ze zoveel meemaken!

Bijvoorbeeld tijdens ons weekendje weg in Limburg, half april.
Het was koud, dat weekend. Je kunt het je nu bijna
niet meer voorstellen, maar het heeft toen zelfs gesneeuwd!

De muizenneefjes waren dan ook goed voorbereid.
Ze marcheerden door de Limburgse holle wegen en 
groene paden met hun prachtige eh... 'Lord of the Rings'
mantels. Tja... beter kan ik ze denk ik niet omschrijven?
Kijk zelf maar:


Door de oogjes van Finnegan en MacFlannegan, zie 
je de wereld heel anders. 
Ze zijn heel nieuwsgierig en babbelen met
(bijna) iedereen die ze tegen komen.
Zoals hier met Mama Schaap.


Mama Schaap was bezorgd.
Ze vond het maar niets dat Guinness langs de weide liep
terwijl haar lammetjes daar ronddartelden.

Finny en Mac hebben even uitgelegd waarom
Mama Schaap niet bang hoeft te zijn;

'Die rode ragebol doet niets hoor! Je moet alleen 
uitkijken als je een stuk kaas in je pootjes hebt.'

En verder gaat de reis weer.


Finny en Mac verwonderen zich over het bord dat
uitleg geeft over de 'snelweg' voor de hazelmuis.

'Zullen wij een aanvraag doen voor een 
kaassnelweg?' vraagt Finny likkebaardend aan Mac.

Maar al snel zijn alle kaasdromen uit de
grijze bolletjes als ze zien...

Tja, wat zien ze eigenlijk? Het is voor de muisjes 
in ieder geval angstaanjagend genoeg om het dak 
van Guinness' Doggyride op te zoeken.


Even door de oogjes van de muisjes kijken...


AHA! Ik zie het al! Jullie ook?
Die roofvogel rechtsboven in de foto?
Oh jeeeee.....

Maar koene Muizenverdediger Guinness
(vandaag ook in een jas) staat al klaar
om al het vogelgespuis weg te jagen.


Zolang de muisjes hun kaasvoorraadje maar delen,
staat Guinness ze bij!

Neemt niet weg dat het allemaal toch wel spannend was.
En van spannende avonturen...
Krijg je honger! 


De 'herberg' is gauw gevonden;
midden in het Vijlerbos ligt het 'Hijgend Hert'.
Hier hebben ze vast iets lekkers dat holle
muizenbuikjes weer vol kan maken!

Tot een volgende keer!

Lieve groetjes,

Sandra




Meer poppenverhalen lezen?
Kijk dan ook eens bij:

Corina
Ria,
Rita en