De Dutch Design Week zit erop,
Eindhoven maakt zich op voor het lichtfestival
'Glow' in November, maar ik kijk nog even terug.
Misschien vind je het leuk om mee te kijken?
Ik kan jullie niet bij alle foto's
een verhaaltje vertellen, omdat ik soms gewoon
'plaatjes voor de leuk' heb geschoten.
Je hoeft niet altijd de reden of het nut
van iets te kennen om iets mooi te vinden.
Een 'must see' was voor mij het 'BioArt Lab',
omdat Rik van Rijswick daar exposeerde.
Na eerder zijn kunstwerken in Beesel te hebben bewonderd,
was het erg leuk om zijn werken nu in een hele andere
omgeving te zien.
Hierboven zie je 'Arnementia'.
Zij maakt schoon en heelt.
Rik's 'Goddess of the Forest', beschermster
van de natuur, stond er ook:
Misschien herken je deze nog uit
mijn eerdere blogpost?
Geweldig om te zien hoe de tijd zijn
inwerking heeft gehad en de kleuren
zich verder hebben ontwikkeld.
Binnen in het BioArt Lab maakte ik kennis met
Nino Gontcharova. Haar interactieve kunstinstallatie
'Veld van Verbinding' is een hele bijzondere en ik
had de eer om samen met haar rond deze tafel te zitten:
Nino en ik bevestigden hartslagmeters aan onze
vingers en onze hartslagen verschenen als roze licht
in de tafel. Deze tafel laat zien dat wij mensen kunnen
synchroniseren.
En warempel; Nino en ik legden contact
en onze hartslagen gingen synchroon lopen,
duidelijk zichtbaar gemaakt door het licht in de
tafel dat bij deze verbinding blauw werd.
Een hele bijzondere ervaring!
Natuurlijk vind je in het BioArt Lab ook een echt laboratorium:
En... het Waterschap laat zien hoe
onze urine in staat is om... planten te laten groeien!
Na een laatste blik op een kunstwerk
dat speciaal voor het BioArt Lab is gemaakt,
ga ik weer verder.
Het Veemgebouw op Strijp-S is mijn bestemming.
En daar zie ik veel textiel. Met name het weven staat
in de spotlights.
Het Zeeuws Museum onderzoekt samen met Remi Veldhoven
de oorsprong van wollen damast en dat leidt weer tot
nieuwe textielontwerpen.
Op de achtergrond zie je hoe bezoekers een ontwerp op een
ellenlang vel papier in konden kleuren.
En zo voelde ik me 's avonds:
😉
Ook hier kwam ik... urine tegen!
Deze keer verwerkt in glazuur:
Zoals je misschien wel merkt, was
het hergebruiken van afval en andere, onbekendere
natuurlijke producten een groot thema
tijdens de Dutch Design Week.
Ik zag bijvoorbeeld mooi gelooid leer van
koeienmagen en wat dacht je van algen als
alternatief voor plastic dat gemaakt is uit olie:
Ook de (gebruiks)voorwerpen uit de 3D printer
mochten niet ontbreken:
En tot slot een nieuw perspectief op Portugees design:
De vaas hierboven heeft trouwens ook
invloeden uit Japan (Ikebana) in zich.
Later in de week probeerde ik de tentoonstelling
'Robotlove' te bezoeken in de Campina fabriek.
Maar mannnnn.... wat was het druk;
de rijen in de Efteling waren er niets bij...
Daar had Sandra geen zin in!
Ik heb nog even binnen gekeken in de spiegelgalerij:
Maar eerlijk gezegd zat ik vol...
Dus ging ik op zoek naar mijn fiets in de eindeloos lange
fietsen-slinger-rij langs het kanaal en ging ik weer op weg.
Het Klokgebouw bezocht ik ook nog,
maar foto's heb ik daar niet meer gemaakt.
Ik heb indrukken en inspiratie opgedaan,
en ook een sprankje hoop voor de toekomst
gekregen. Want wat zijn er veel (jonge) mensen
bezig met het ontwikkelen van duurzame oplossingen!
DDW2019 ben ik weer van de partij!
Lieve groetjes,
