Vrolijke paardjes en eenhoorns

 Vroeger... tekende ik overal paarden(hoofden).

In mijn schoolagenda, met krijt op de muur,

op kladblaadjes...

Het grappige is, dat ik deze handigheid nooit

meer 'kwijt' ben geraakt. Ook na vele jaren rollen

de paardenhoofdjes nog steeds zó uit 

mijn potlood/pen/stift.

Dus waarom niet eens proberen op een steentje?

En er dan misschien ook een eenhoorn van maken?

En zo ontstonden de paardjes en eenhoorns hieronder.

Inmiddels zijn ze allemaal gaan zwerven.

Sommige zijn op heel bijzondere plekken beland!

Wie weet kom je er nog ooit eentje tegen?

En reken maar dat ik er nog een paar(d) bij

ga maken, want ze zijn best populair, merk ik.

Echte happy stones dus!

😄

Lieve groetjes,

Sandra

Wandelroute Cultuurhistorisch Banisveld | Natuurgebied de Kampina

 Begin juni wandelden we in de Kampina;

een natuurgebied in de buurt van Boxtel.

We wandelden al eerder door dit mooie gebied,

maar de wandelroute 'Cultuurhistorisch Banisveld'

was nieuw voor ons.

De route laat je in iets meer dan 8 kilometer het

gevarieerde landschap van een rustiger gedeelte 

van de Kampina ontdekken.

Hieronder wat foto's die we onderweg maakten.

Het is helaas niet gelukt om één van de vele reeën

die we onderweg zagen op de foto vast te leggen.

De route wordt goed aangegeven met rode pijlen.

Natuurlijk was Toryn ook van de partij!

Toen we terug waren op de parkeerplek,

heb ik nog een zwerfsteentje achtergelaten; 

een elfendeurtje:

Meer informatie over deze mooie wandelroute 

vind je hier.

Tot een volgende wandeling!

Lieve groetjes,

Sandra

Vrolijke elfjes

 Ik schreef in mijn vorige post dat er 

santorini steentjes onderweg waren.

Inmiddels zijn ze binnen én heb ik er al 

een aantal beschilderd.

Dát werkt fijn!

Deze steentjes (het is een soort marmer)

zijn glad, plat en wit. Ik hoef ze alleen maar

schoon te maken en niet met gesso

voor te behandelen.

Ik show jullie mijn kleine collectie elfjes:

Het bovenste elfje is een cadeautje, de 

onderste twee gaan zwerven.

Ik heb de elfjes helaas niet zelf ontworpen,

maar nagetekend (met een eigen sausje eroverheen).

Als je goed kijkt, merk je dat dit een goede manier

is om een vaste(re) hand te ontwikkelen.

Het bovenste elfje is namelijk het laatste gemaakt

en al een stuk beter dan de onderste.

Oefening baart kunst!

Hier in huis leeft ook nog een harig elfje.

Eentje die mijn gewassen stenen erg interessant vindt,

altijd vrolijk is en nog steeds op tafel springt...

Hij steelt ze ook. Da's dan weer minder.

😁

Fijn weekend!

Lieve groetjes,

Sandra

Not so happy stones

 Soms zit het mee, soms zit het tegen.

Met veel plezier heb ik deze happy stones/zwerfsteentjes

beschilderd. Na het vernissen zagen ze er prachtig uit.

Alleen... 

Alle laagjes kon ik er zó weer af krabben...

Daar werd ik niet vrolijk van...

😥

Wat zou de oorzaak zijn?

Ik had de steentjes gewassen/geborsteld met St.Marc, 

dus goed ontvet. Ja, ik had nóg langer kunnen wachten,

maar elk laagje was goed droog voordat ik het volgende

aan heb gebracht.

Ik heb het op Facebook in de Kei Tof Makers-groep gegooid.

Ik/wij denken dat deze steentjes niet geschikt zijn.

Het zijn decoratie-/aquarium stenen die ik bij

de bouwmarkt gekocht heb. Heel glad. Ondanks

de St. Marc bleef er een soort residu op zitten.

Waarschijnlijk hecht daarom de verf/gesso/vernis niet goed.

Manlief kwam met een logische verklaring: 'Je wil geen algen

op de stenen in je aquarium, dus misschien zijn ze speciaal

behandeld?'

Wat het ook was; het zijn 'not so happy stones'  in plaats

van 'happy stones' en ze zullen dus ook niet gaan zwerven.

Twee steentjes heb ik gehouden; de rest heb ik weer schoon

gemaakt en hun originele functie gegeven; decoratiesteen!

Balen, maar een les geleerd.

Inmiddels heb ik bij de geweldige internetwinkel

'Schatmakertjes' mooie santorini steentjes besteld én

ik heb tijdens het wandelen wat geschikte steentjes die op het

pad lagen meegenomen, dus ik kan weer (vrolijk) verder.

😄

Lieve groetjes,

Sandra 

Boswachterspad Klooster- en heidewandeling

 De boswachterspaden van Staatsbosbeheer

zijn een aanrader als je kennis wilt maken

met een natuurgebied; boswachters weten immers het 

beste waar de mooie plekjes te vinden zijn!

Hier vind je de link naar alle boswachterspaden.

Afgelopen dinsdag kozen wij voor de 

'Klooster- en heidewandeling' van 7,5 km.

Startpunt van deze route is de parkeerplaats bij 

Natuurpoort De Achelse Kluis

Abdijweg 50, 5556 VE Valkenswaard

(tegen de Belgische grens).

Fnny & Mac maakten van de mogelijkheid gebruik

om een zwerfsteentje te 'dumpen' waar zij de hele

tijd met argusogen naar hadden zitten kijken; de KAT!

Hopsakeeee! Over de grens ermee!

Hopelijk heeft deze 'happy stone' inmiddels een adresje

gevonden zonder haatdragende muisjes!

Het boswachterspad leidt ons door het heidegebied

van de 'Grote Heide'. In de verte hoorden we de kikkers 

in de vennen kwaken.

Een klein stukje van de route voert je

over een fietspad. Nu was het rustig, maar dit

is een héle populaire route. In de weekenden

en schoolvakanties moet je goed opletten

dat je niet van je sokken gereden wordt.

😉

Eenmaal van het fietspad af, kun je je oplettendheid

laten varen. Terwijl wij de snel veranderende lucht

bewonderen...

maakt Toryn van de gelegenheid gebruik om even 

uit te puffen!

We zijn inmiddels bij de rand van het Leenderbos 

aangekomen. Links nog een stukje afrastering

om de schaapjes op de heide te houden.

Ons blij ei gaat voorop:

Onze buikjes beginnen te knorren.

Inclusief die van Toryn!

Geen bankjes op dit gedeelte van de

wandeling; dan maar een boterham uit

het vuistje!

Het weer slaat om...

Het begint een beetje te miezeren.

We zitten (ongeveer) op drie kwart van de route

en zetten er flink de pas in.

Eenmaal aangekomen op de beukenlaan

die naar de parkeerplaats (én het klooster)

leidt is het weer droog, maar onderweg naar

huis doorkruisen we in de auto deze onweersbui

met hagel. Geluk gehad dus!

Dat was weer een fijne wandeling!

Lieve groetjes,

Sandra

Happy Stones

 Misschien heb je laatst al eens gelezen (bijvoorbeeld

hier), dat ik zwerfstenen oftewel 'Happy Stones' had gevonden

en ook weer verder heb laten zwerven.

Ik betrapte mezelf erop dat ik steeds vaker op bepaalde

punten (bijvoorbeeld bankjes) ging kijken of iemand

misschien zo'n leuke zwerfsteen had achtergelaten.

Maar waarom zou ik ze zelf niet maken?

Aan het tekenen met Kaira had ik tenslotte

ook veel plezier beleefd.

Zo ontstond een nieuwe hobby!

Dit is mijn eerste, zelfgemaakte Happy Stone en

ik ben er eerlijk gezegd best trots op!

 Voorlopig wordt dit geen zwerfsteen...

Mijn schone mama vond het roodborstje zo leuk, 

dat ik hem bij haar heb achtergelaten.

😊

Nummer twee vind ik misschien nog wel beter gelukt,

de veer van een vlaamse gaai:

Eerlijk gezegd is het best wel verslavend!

Op internet is véél meer informatie te vinden,

maar dit is hoe ik (tot nu toe) te werk ben gegaan;

Manlief heeft (redelijk) gladde stenen gezocht

(bij ons in de voortuin).

😁

Die worden gewassen en geborsteld.

🚿

Na het drogen zet ik er met een kwast gesso

(een soort primer) op.

Minimaal 2, soms 3 lagen.

Als de gesso goed droog is, schets ik

met potlood een tekening.

Daarna gebruik ik acrylstiften om de

tekening in te kleuren.

Als de tekening goed (!!) droog is,

gaan er enkele lagen vernis op.

En tadaaa! Daar is je eigen Happy Stone!

Oh ja; als je wil, kun je achterop je postcode 

vermelden en vragen of mensen de vondst

willen delen op de Facebook pagina van KeiTof.

Op die manier kun je (soms) je zwerfsteentje

een beetje volgen.

Heb ik jou nu ook aangestoken?

😉

Fijn weekend!

Sandra