Het zijn bijzondere tijden.
Mijn hoofd draait er als een losgeslagen propeller
op los en ik heb mijn draai nog niet helemaal gevonden
in mijn 'nieuwe' leven als schrijfster.
Patronen die er tientallen jaren ingesleten zijn,
krijg je er niet eventjes uit, dat begrijp ik ook wel.
Ik schiet van 'dankbaar' naar 'bezorgd' en
van 'vrij en blij' naar 'zou ik nu niet ...(vul maar in)...
moeten doen'?
Dit avontuur is vooral een reis naar binnen en dat
is soms best wel spannend.
Misschien sta ik mijn hoofd daarom ook wel
toe om lekker druk te doen;
'Sorry reisleider! Geen tijd om deze excursie naar
Mijn Binnenkant te ondernemen, tuuteretuut doeiiiii!'
😝
Vroeger zou ik erom gelachen hebben, maar nu
geef ik het ruiterlijk toe; dit seizoen helpt niet
echt bij mijn proces.
Op kou kun je je kleden. Daar weet zelfs onze
boomvaren over mee te praten, met zijn stam en
kluit lekker warm in een wollen deken gepakt:
Meeste moeite heb ik nu met de
vallende blaadjes. Of beter gezegd; de kale bomen.
Zou het komen omdat ik zelf ook van alles los moet
laten? En daar stiekem best wel moeite mee heb,
ook al weet ik dat het beter is?
Hmmm.... misschien moet ik toch
die gevreesde excursie maar gaan boeken...
Oh, voor ik het vergeet te zeggen
(hoezo van de hak op de -kale- tak);
*tromgeroffel*
Mijn website is in de lucht! Het is een
kindje dat nog moet groeien, maar ik ben
er trots op.
Neem gerust een kijkje als je zin hebt;
Een heerlijke week gewenst!
Lieve groetjes,
