Wandeling in Nationaal Park De Maasduinen

Apart weer was het gisteren. Rond het Reindersmeer joeg de wind om onze oren.

Hij creëerde zelfs wat golfslag.

We zijn hier al vaker geweest, maar altijd met Guinness en nog nooit in dit jaargetijde.

Alleen de ganzen (als je goed kijkt zie je ze hieronder op de foto) overstemden de wind.

Elke keer een net iets ander uitzicht. Links het meer en rechts de bossen en de heide.

En... veel zand. Er lagen zelfs mensen in het warme zand te zonnen.

Met je ogen dicht, zou je je zo aan het strand wanen.

Hieronder het 'zwarte' water van een vennetje.

En dan weer het Reindersmeer met al haar tinten (blauw)groen.

Het vingerhoedskruid omlijstte het plaatje af en toe.

En hieronder waanden we ons even héél ver weg :-))

En dan... één van mijn favoriete terrassen.

Hieronder zie je het in de verte op de foto:

Bosbrasserie 'In de Sluis'.

Een uniek gebouw (tevens het bezoekerscentrum), dat als het ware in de oude sluisbak hangt.

En je kunt er lekker eten...

We waren weer op tijd thuis om onze schone slaper Guinness, die nog steeds elke dag vooruit gaat (hij is weer van de medicatie af!), niet ongerust te maken. 

Het was heerlijk om er even met zijn tweetjes uit te zijn.

Voor ons is niets fijner dan samen in de natuur te zijn, te wandelen en er op los te 

filosoferen of... om stil te zijn en te genieten van het moois om ons heen.

Een geslaagde dag!

Lieve groetjes,

Sandra

Wandeling in natuurgebied de Plateaux-Hageven

Dankjulliewel voor jullie hartelijke reacties op mijn vorige bericht. Echt hartverwarmend. 

Manlief en ik hebben menig traantje weggepinkt xxx

Gelukkig kruipt de gezondheid van Guinness heel langzaam vooruit. Morgen komt er een heuse therapeute bij ons over de vloer om zijn ruggetje te behandelen! Bedankt voor de reminder Kris xxx

Vandaag zijn Manlief en ik op pad geweest. 

Wandelschoenen aan en opladen die batterijen; met groene energie!

En wel in het Nederlands-Belgische natuurgebied 'De Plateaux-Hageven'.

Uit de foto's hieronder blijkt de veelzijdigheid van dit gebied; we hebben maar ca. 8 km. gelopen en toch zoveel verschillende dingen gezien. Echt een aanrader, mocht je in de buurt zijn.

Tot slot hele hartelijke groetjes van Guinness, 

die al wat beter uit zijn oogjes kijkt (nog steeds vanuit zijn 'hondentroon' :-))).

Liefs,

Sandra

Niet volgens plan

Het is zo'n dag...

Opgestaan met allerlei voornemens.

De agenda is leeg, dus eerst werken en dan... dan gaat het gebeuren!

In gedachten werd er gepoetst, boodschappen gedaan, er werden hele avonturen met Guinness beleefd, 2 sjaals afgehaakt, foto's gemaakt en vervolgens werd hierover ook nog geblogd.

Veel teveel voorgenomen natuurlijk! Totáál onrealistisch! 

(en dan heb ik hierboven nog niet eens alles opgeschreven)

Als ik me niet aan mijn (onrealistische) voornemens houd, komt er altijd zo'n gemeen stemmetje opzetten bij mij; 'maar wat heb je dan wél gedaan?' Hebben jullie dat ook??

Helaas krijg ik dat stemmetje de mond nog niet gesnoerd, maar tegenwoordig heb ik wel mijn volmondige antwoord paraat; 'Ik heb gelééfd!'

Weg plannetjes, gewoon gedaan wat in me op kwam.

En het was fijn (al besefte ik me dat een half uurtje geleden nog niet helemaal).

Want...

Na het doen van de boodschappen heb ik met Guinness gewandeld.

Een wat langere wandeling, maar lekker rustig aan. 

Samen hebben we de vorderingen van de opbouw van The Flying Dutch Festival bekeken.

Fijn om weer net iets verder te kunnen wandelen met Guinness! *dankbaar*

Trappetje opgelopen om het podium aan de achterkant goed te kunnen bekijken;

En het uitzicht naar links;

Inmiddels regent het een beetje, tijd om naar huis te gaan.

Ik ben benieuwd of wij zaterdag iets meekrijgen van dit festival. Op zijn minst zullen we de helicopters horen waarmee de DJ's ingevlogen worden. Afhankelijk van de wind zullen we waarschijnlijk wel wat (geluids)flarden meekrijgen van dit uitverkocht festival. Als je in één van de appartementen woont, dat heb je denk ik een magnifiek uitzicht op dit gebeuren.

En dan maar hopen dat je ervan houdt :-))

Maar goed. Eenmaal thuis hebben Guinness en ik (meer ik dan Guinness) een appelflap soldaat gemaakt en ik heb mijn 'sjaals in wording' nog een keer op de foto gezet.

De wenteltrap sjaal (patroon a la Sacha) waarin nu 1 streng merino verwerkt zit (maar hij is nog niet lang genoeg, dus ik ga nog even door):

De Japanse bloemensjaal wordt geen sjaal, maar een omslagdoek, heb ik besloten. Dus een beetje meer werk dan verwacht, maar wel een dankbaar project;

En nu? Aangezien poetsen niet bovenaan staat in mijn lijstje 'favoriete tijdverdrijven', ga ik daar juist mee beginnen. Even een uurtje als een witte tornado het huis door. 

Dan lekker frietjes bakken (guilty pleasure) en dan... 

pak ik de haaknaald op!

Fijne avond allemaal!

Lieve groetjes,

Sandra

'Soft Focus' by Rafaël Rozendaal

Soms kun je jezelf zo rijk voelen: 

Gewerkt, Guinness laten lopen en een expositie bezocht.

Drie compleet andere werelden, aaneengeschakeld achter elkaar. Heel bijzonder!

Ik bezocht een expositie in het MU van Rafaël Rozendaal.

Van tevoren had ik er al wat over gelezen, maar eigenlijk moet je dat niet doen.

Wie heeft dat toch verzonnen, hele verhalen over kunst?

Kunst beleef je, onderga je.

Maar goed, als ik er toch iets over 'moet' zeggen, is het dit:

Soft Focus by Rafaël Rozendaal

Een expositie die perfect opgaat in het industriële pand van het MU.

De bezoeker waant zichzelf op een strand van een verre, onbekende planeet.

Geen zilte lucht, geen stevige zeebries, 

maar wel wolken en golven van kleuren die komen en gaan.

Begeleid door klanken die lijken te herinneren aan Tibetaanse klankschalen.

Kom binnen, relax, laat je meevoeren.

Vooruit dan, de plaatjes!

Voetjes in het zand!

De kleuren van de projecties dansen over de doeken, pilaren en het zand.

Ik ben er maar bij gaan zitten :-)

Aan de buitenkant heeft het MU de ramen afgeplakt om binnen de unieke sfeer te kunnen creëren.

Ik hoop dat ik een beetje van de sfeer over heb kunnen brengen en ga nu het fijne zand van mijn camera & lenzen afpoetsen :-)))

Lieve groetjes,

Sandra

P.S. Rafaël schrijft ook haiku's. Grappig om dan zijn haiku 100 te lezen:

I should be

at a beach

right now