Vilia Mosaic Sweater met Puppy Vertraging

 Op 28 mei is het patroon van de Vilia Mosaic Sweater

van Lilla Björn uitgekomen!

Ik heb meegeholpen met het testen van het patroon,

maar helaas heb ik de test niet helemaal af kunnen maken.

Mijn Vilia sweater is dus nog niet af...

Dat heeft alles te maken met het kleine

Toryn Monstertje!

Jonge hondjes moeten leren dat ze niet overal

hun tandjes in kunnen zetten en dat is makkelijker

gezegd dan gedaan...

Heel soms lukte het om met Toryn naast

me, lekker een stukje te haken:

Maar verder dan dit was ik nog niet

toen het patroon uitkwam:

Al begint het ergens op te lijken!

Ik ben heel benieuwd hoe deze sweater me straks

zal passen. Op de website van Lilla Björn vind je foto's

van mijn collega-testers en van Tatsiana zelf natuurlijk!

Zoals altijd is het weer een knap patroon en

ik blijf het super leuk vinden om zelf kledingstukken 

te haken.

En haken naast Toryn gaat elke dag beter.

Kijk maar:

💤😴💤

Een fijne, zonnige week gewenst!

Lieve groetjes,

Sandra

Toryn

Het kan soms heel anders lopen dan je verwacht:

Op 7 april namen wij afscheid van vriendje Guinness💫

Op 16 april maakten we in Zeeland kennis met Toryn💖

We wisten dat we ooit weer een hondje 

en liefst een Ierse Terriër in huis zouden willen nemen.

Omdat we een 'stip aan de horizon' wilden hebben,

zocht ik contact met wat mensen binnen de rasvereniging. 

Alle nestjes van dit jaar waren besproken.

Het zag er naar uit dat het 2022 zou gaan worden.

Poeh... Dat was een heel klein stipje in de verte!

We hadden vanwege Guinness en onze ervaring

een beetje de 'gunfactor', dus je kunt zeker zeggen dat

Guinness ons een pootje geholpen heeft.

Op het allerlaatste moment trok iemand

zich terug. Er was dus ineens een pittig reutje 

van 7,5 week 'over'. En toen kwamen wij, in verband

met onze ervaring en dankzij de contacten

die ik gelegd had, al snel in beeld.

Op 16 april maakten we kennis met Toryn.

En ook met zijn lieve mama, zijn broertjes, zusjes en de

fokster die met veel liefde en toewijding dit

nestje verzorgde.

Op 17 april mochten we Toryn mee naar huis nemen.

Héél onwerkelijk, maar mooi tegelijk!

Aan het strand werd menig traantje weggepinkt.

Inmiddels is Toryn anderhalve week bij ons

en morgen wordt hij 10 weken.

Het is een lieverd, maar ook een verschrikkelijke boef.

We hebben onze handen vol!

Al zijn deze momenten er gelukkig ook:

Toryn lijkt op Guinness, maar is tegelijkertijd

compleet anders. Zowel qua innerlijk als uiterlijk.

En dat is alleen maar goed.

Zeker omdat het zo snel is gegaan.

De leegte die Guinness heeft achtergelaten is gevuld,

de herinneringen blijven. Toryn draagt daar zijn steentje aan bij:

Puppy Guinness heeft nooit in de vijver gelegen.

Toryn vandaag wel...

Natte Toryn rende als een haas naar binnen,

zijn bek vol met natte bladeren, Manlief er mopperend achteraan.

De komende tijd zullen we nog vaak naar saaie momenten verlangen! 

😅

Lieve groetjes,

Sandra

*dankbaar*

 

Warm vanbinnen

Lieve lezers,

Dank jullie wel voor alle lieve reacties,

appjes, mailtjes, telefoontjes, 

prachtige kaartjes, plantjes en bloemetjes

na het overlijden van ons vriendje Guinness.

💓

Dit heeft ons ontzettend gesteund (en nu nog steeds)!

Warme groet,

John & Sandra

🙏

Hommelkontjes

 Vandaag heb ik een parttime dagje. De 'to do' lijst had ik

gisteren al in mijn hoofd zitten, maar soms gaat het wat

anders dan verwacht.

Vannacht gaf mijn biologische klok er namelijk de brui aan;

om 2 uur was ik wakker en ik heb daarna niet écht

(goed) meer geslapen. Ik heb soms van die nachten helaas. 

Alhoewel ik deze keer niet de enige was; Guinness

lag ook te woelen en buiten zat een ekster te krassen

alsof het 6 uur was in plaats van 2 uur. 

Allemaal lid van de Insomnia Club!

😉

De to do lijst heb ik overboord gegooid;

ik ga maar eens kijken hoe de dag (en vooral 

mijn energieniveau) gaat lopen.

Wat ik in ieder geval alvast gedaan heb,

is mijn slowcooker vol stoppen met 'good stuff'!

Balinees stoofvlees in kokosmelk.

Klinkt goed, ruikt goed en hopelijk kunnen

Manlief en ik vanavond ook zeggen:

'Smaakt goed!'

😋

Al moet ik zeggen; om 07.30 uur 's ochtends

uien snipperen, gember raspen en knoflook en rode peper hakken,

is een beetje vreemd...

De gember ging nog wel, maar ui en knoflook 

na twee boterhammen met chocoladevlokken? Raar.

Is het bij jullie ook nog zo grijs?

Hier wel, al beloven ze voor vanmiddag meer van dit:

Ik hoop het!

Tijdens mijn wandeling met Guinness vanochtend heb het

eerste hommeltje van vandaag gespot. Ondersteboven

hing hij (of zij) aan een bloeiende heidestruik.

Bijna net zo leuk als het hommelkontje dat

ik vorige week spotte én fotografeerde:

Daar word je toch vrolijk van?

Ik heb wel eens gehoord dat hommels soms in een 

soort van 'stuifmeel-coma' terecht komen en dan

op deze manier hun roes uitslapen, maar ik heb

geen idee of dat klopt.

🐝

Over stuifmeel gesproken (sorry, het gaat weer

hak-op-de-tak vandaag); mijn allergie is al

weer op aan het spelen. Met dank aan de elzen 

en hazelaars die in bloei staan.

Gisteren was ik bij mijn zusje en zij weet hoe ze

tape moet plakken om hooikoortsklachten te verminderen. 

Er werd gemeten, geknipt en geplakt en nu...

loop ik rond met het logo van Coco Chanel op mijn rug!

Nou ja... bijna dan; twee zwarte 'C's' met de bolle kanten

nét niet tegen elkaar.

De werking van de tape is niet wetenschappelijk aangetoond,

maar toch lijken er veel mensen baat bij te hebben.

Ik ben benieuwd!

Oké... ik zou nog wel wat langer door kunnen hak-op-de-takken,

maar ik ga afsluiten.

Dik kans dat later vandaag Klaas Vaak nog op visite komt...

😴

Fijne dag!

Lieve groetjes,

Sandra

Guinness en andere verhalen

Vandaag is het Nationale Glibber- en Smeltdag!

Mijn rondje van vanochtend met Guinness was kort.

Ik ben een echte held op sokken als het om gladheid gaat. 

Gelukkig was 75% van onze korte wandeling goed te doen.

20% ging wat moeizamer, maar we vonden onze weg 

(Guinness natuurlijk makkelijk, met 4 pootjes op de grond).

Alleen die 5%... 

Een dikke laag vast gereden ijs op een hellende uitrit,

met een dun laagje water erop.

Het leek een 'Funniest Home Video' in the making.

Een YouTube hit, met mij in de hoofdrol, ik zag het al voor me.

Ik heb écht even gedacht: Zal ik gewoon gaan zitten?

Dan val ik tenminste niet!

Het helpt natuurlijk niet als je als een bange houten 

Klaas over het ijs laveert, zoals ik. Maar ik kan het niet helpen...

In het weekend ging het beter, ook Guinness had er lol in:

Zelfs de sneeuw had kippenvel afgelopen zaterdag:

Inmiddels is mijn Corona kapsel aanbeland in een nieuwe fase:

De Doe-Mij-Maar-Haarspeldjes-Fase!

Mijn pony komt tot aan het puntje van mijn neus.

Toen ik aan het glibberen was, dacht ik hoe ironisch het zou 

zijn als ik op de EHBO zou belanden omdat mijn haar elke

keer voor mijn ogen valt bij het inschatten van het ijzige trottoir.

Een krantenkop 'Schouder uit de kom door Corona kapsel'

had meneer Rutte vast niet aan zien komen!

Sorry, misschien had ik even moeten waarschuwen dat

deze blogpost alle kanten op gaat... 

😆

Want... ik wil jullie graag laten zien dat je

ook zuurdesembrood kunt bakken in een bakvorm!

In dit brood zit, naast water, meel en zout,

ook melk en honing.

Dit brood heeft een zachter korstje en een fluweelzachte

binnenkant. Jummie!

Het recept komt uit het boek van Elaine Boddy.

Ik heb het lekker in sneetjes ingevroren.

Ahum... Niet alles... Gisteren zijn er natuurlijk ook wat 

sneetjes met roomboter en jam als late lunch verorberd!

😋

Guinness begint het al een beetje door te krijgen: 

Het ruikt lekker,

de oven piept, 

het vrouwtje zet het geurende lekkers op het aanrecht,

Guinness checkt of het lekkers met een hengelpootje

van het aanrecht af te krijgen is,

dat lukt meestal niet (balen!),

uurtje wachten,

vrouwtje pakt een mes,

WOEF WOEF!

Missie volbracht; stukje vers brood afgetroggeld!

🍞

Voor mijn zuurdesem avontuur is wel

wat nieuws onderweg; meel.

Het supermarkt meel is niet slecht, maar 

om goed brood te bakken is meel van de

molen toch beter.

Zegt men...

Ik hoop het over een paar dagen te kunnen bevestigen!

Heb een heerlijke week!

Lieve groetjes,

Sandra

P.S. Ik weet niet meer of ik het ooit verteld heb,

maar op mijn website vind je sinds kort af en toe

nieuwe avonturen van Finny en Mac.

De link vind je hier 

(of in de linker kolom hier op mijn blog)

Beroemd in heel de wereld en omstreken!

 OK, ok, de titel van deze blogpost is misschien

wat overdreven, maar ik moest aan deze uitspraak

denken toen ik deze blogpost ging schrijven.

Ik dacht dat het een uitspraak van Bassie was. 

(Je weet wel, die van Adriaan)

😆

Maar Google bood deze keer geen opheldering.

Misschien is Google te jong?

Aan het alternatief (dat ik gewoon een oud mutsje aan het worden ben) wil ik nog even niet denken.

Als iemand het antwoord weet, hoor ik het graag!

Maar goed. Beroemd, ahum!

Guinness, de muisjes en ik doen ons best om beroemd te worden!

Finny, Mac en ik staan met een interview in de lokale huiskrant 'Thuis in'.

🌟Trots!🌟

Op mijn website vind je meer informatie en een link naar

het hele artikel, mocht je het leuk vinden om te lezen.

Klik hier voor de link.

En Guinness? Die is gewoon manager geworden, echt waar!

Kijk maar:

Vergeleken met sommige andere managers, staat Guinness

er uitermate intelligent en gedistingeerd op, al zeg ik

het zelf. Je bent een trotse hondenmama of je bent het niet hè?

😄

Neem gerust een kijkje op de website van Notzohot;

Guinness heeft hem 200% goedgekeurd. 

Vooral deze pagina (waarom ben ik niet verbaasd): klikkerdieklik.

Guinness heeft zijn eerste kritiek als manager al geuit.

Oh nee, ik mag geen 'kritiek' zeggen. 

'Feedback' heet dat tegenwoordig. Met de nadruk op FEEDback!

Guinness is minder blij met het model dat de snacks toont.

Guinness zegt dat hij het beter kan. 

Het enthousiasme moet van het scherm spatten!

Meer vaVOEM en kaBAM!

Yep. Vast. Dat gaat Notzohot véél snackjes kosten...

Succes met Guinness als manager, Notzohot!

Of moet ik 'sterkte' zeggen?

Vrolijke groetjes,

Sandra

Bosbaden

Eigenlijk zouden we deze week in een hotelletje

aan de Zeeuwse kust verblijven.

En eigenlijk... was dit een vakantie die we al

in april gemaakt zouden hebben.

Dat ellendige C-dingetje zette een streep door april;

de hotels moesten dicht.

Deze week hadden we kunnen gaan, maar eerlijk gezegd 

zagen wij het (met alle C-beperkingen) niet zitten.

Het hotel had alle begrip; we konden annuleren en 

hebben een tegoedbon gekregen voor de aanbetaling; fijn!

Manlief heeft de week vrij gewoon aangehouden.

Omdat ik nét begonnen ben met mijn parttime baan 

in het ziekenhuis, ben ik toch gaan werken.

Zo'n verlofkaart die start in de min, vind ik maar niets.

En bovendien is er genoeg te doen en veel te leren!

Maar... er was genoeg tijd over om samen de natuur in 

te gaan. Een beetje bosbaden in plaats van pootjebaden!

Wat is de natuur nu mooi!

Ik ben blij en dankbaar dat we een paar mooie 

wandelingen hebben kunnen maken, want

met de regen en wind verliezen steeds meer bomen 

hun kleurige tooi.

Guinness is lekker meegegaan.

Soms liep hij als een doldwaze puppy mee

en soms was hij niet vooruit te branden.

Dat had niets te maken met zijn gezondheid (gelukkig).

Nee; tussen die twee flaporen zetelt een eigengereid

terriër brein!

Soms lijkt het aan de ondergrond te liggen.

Een nat pad is bijvoorbeeld een no-go!

Soms ruikt het gewoon té lekker om door te lopen

(dat die mensen dat niet snappen!).

Op het einde van de dag leverde het

vaak dit soort gelukzalige plaatjes op;

een tevreden opgekruld hondje naast me

op de bank.

Enneh... zoals je ziet begint het op te schieten met

de rand om mijn Bloemenmandala deken!

De vraag voor mij is; zal ik hem na deze

rand nóg groter maken? En zo ja; hoe?

Maar dat zijn vragen voor (over)morgen.

Eerst die laatste toeren maar eens afhaken!

Lieve groetjes,

Sandra

Weekje Harz & vakantiehaaksels

 Vakantie in de Covid-19 tijd is toch nét wat anders. 

Ik weet niet hoe jullie erin staan, maar ik ben misschien

nog wel dankbaarder dan normaal dat we überhaupt op

vakantie konden!

We zijn deze keer 'maar' een week weggeweest en naar

een voor ons vertrouwde plek in de Harz; Mandelholz.

We huurden daar een huisje dat nét achter het hotel staat;

alle voorzieningen bij de hand, maar (als het nodig mocht zijn)

konden we alles zelf doen. 

De drukte hebben we vermeden en we zijn voor de volle

100% voor het wandelen gegaan; heerlijk!

Natuurlijk was Guinness ook van de partij,

hieronder een 'zoekplaatje'.

Deze vakantie was een soort van verjongingskuur voor Guinness;

hij ging van ongeveer 4 km. per dag zelf wandelen en de

rest in het wagentje (DoggyRide, tegenwoordig 'Dutch Dog Designs'), 

naar ongeveer 10 km. per dag op eigen pootjes.

👍

We wandelden deze keer zo'n 100 km.,

verspreid over 5 dagen.

Wij vinden wandelen geweldig, maar het is soms moeilijk

uit te leggen (vooral aan mensen die er minder van

gecharmeerd zijn) wát er dan precies zo leuk aan is. 

Ik waag toch een poging.

😊

Ik vind het fijn om:

- De hele dag in de natuur te zijn.

- Een lichamelijke inspanning te leveren en te merken dat het elke dag 

gemakkelijker gaat (de spierpijn daargelaten).

- Met Manlief te filosoferen tijdens het wandelen 

(de meest mooie ideeën zijn tijdens het wandelen geboren).

- Gewoon stil te zijn.

- De natuur te observeren, te ruiken, aan te raken.

Lang verhaal kort; wandelen geeft ons energie!

Eenmaal terug in het huisje, moe maar voldaan,

werd de haakmotor opgestart!

Ik startte met het haken van 20 vierkantjes,

waarmee ik mijn dekentje (de Mandala with Sunny Flower & Border)

ga uitbreiden.

Eén vierkant haakte ik alvast helemaal af,

zie de foto hieronder:

Ook hebben Manlief en ik nog wat muizenavonturen 

vastgelegd, terwijl Guinness onze spullen bewaakte:

Over muizenavonturen gesproken;

Het Boek komt eraan!

Binnenkort kan ik jullie meer vertellen!

Lieve groetjes,

Sandra

Rabarber experimenten

Rabarber. Je vindt het lekker of je vindt het rabarbrrrrrrr...
Wij houden er van, maar ik was nooit verder gekomen
dan rabarber compote (waar op zich natuurlijk niets mis mee is).

Tot dit voorjaar. Ik ben aan het experimenteren gegaan.
Allereerst met het invriezen van rabarber. Ik koos voor de hele
eenvoudige variant; rabarber wassen, in stukjes snijden en
hup, de vriezer in. Natuurlijk heb ik de onder- en bovenkanten wel
van de stengels afgesneden.

Bij het maken van deze kruimelkoek met
aardbeien en rabarber heb ik de rabarber uit de vriezer gebruikt:

De kruimelkoek is heerlijk. Aardbeien en rabarber zijn

goede vriendjes. Het recept is van Keuken Liefde en je vindt

het hier. De hoeveelheid fruit (en groente, want rabarber

is een groente) heb ik met 100 gram opgehoogd.

De rabarber heb ik eerst ontdooid en dat was wel even schrikken;
wat een slappe loerie! Maar het resultaat na het bakken was
gelukkig prima. Achteraf had ik de rabarber misschien niet
eerst hoeven ontdooien? Geen idee. Als je op dat gebied
tips voor mij hebt; graag!



Guinness volgde mij op de voet toen ik met
de koek door de tuin wandelde.
Er zou toch eens een kruimeltje (of meer) vallen!

Wat ik ook heb gemaakt, was rabarberkruimeltaart.

Deze maakte ik van verse rabarber.

Wederom een recept van Keuken Liefde.

Hier vind je het linkje; rabarberkruimeltaart.

Ook dit was een heerlijk experiment!

Een gedeelte van de taart heb ik in stukjes ingevroren.

Taart uit de vriezer is niet verkeerd, maar toch blijft 

verse taart het allerlekkerste.

De komende periode wil ik de twee recepten hierboven combineren.

Als basis neem ik de rabarberkruimeltaart, maar als vulling wil ik

rabarber en aardbeien combineren. Ik ben benieuwd hoe dat uitpakt,

maar het zal vast lekker zijn. Als je tenminste niet vindt dat

rabarber brrrrrrr is!

Heb een heerlijk weekend en houd de weersvoorspellingen

goed in de gaten!

⛈🌞

Lieve groetjes,

Sandra

PS; mocht je een goed rabarberrecept hebben dat ik

uit zou kunnen proberen; ik hoor het graag!

Into the forest we go...

Into the forest we go

to lose our minds

and find our souls*

*vrij naar John Muir

Rond deze periode hadden we een weekje vakantie gepland,

maar gezien de omstandigheden hebben we het dit voorjaar

een beetje anders gedaan. 

Geen aaneengesloten periode vrij, maar zo af en toe een dagje.

Met één 'verplichting' voor onszelf; zoek op die

dagen de natuur zoveel mogelijk op!

En natuurlijk profiteert Guinness daar graag van mee.

We bezochten verschillende natuurgebieden, groot en klein,

in onze nabije omgeving.

Knegsel, Steensel, Oirschot, Leende, Vessem...

Allemaal niet zo héél ver van ons vandaan.

Ook waren de wandelingen niet zo lang vanwege

Guinness Grijssnuit, maar weet je... 

dat maakt helemaal niet uit!

Zodra je de eerste voet buiten de auto plaatst

en overspoeld wordt door vogelgeluiden,

ruisende bladeren en kikkers, dan is het goed.

Adem in... adem uit...

Fijne gesprekken, fijne stiltes (die de kikkers

graag opvulden).

Guinness vond het geweldig.

Elke tocht liep hij beter (en verder).

Het was wel droog... Verontrustend droog. Alweer.

Dus wij waren blij toen het gisteren begon te regenen.

Het leek wel alsof onze tuin in de schemering

straalde van blijdschap.

Heb een heerlijk weekend!

Lieve groetjes,

Sandra

4 Keer H

Een Hak op de Tak Post!

Eigenlijk klopt de titel van mijn blogpost niet meer,

want met de 'Hak op de Tak' erbij, wordt het zelfs 5 keer H!

Hondje

Allereerst ons hondje.

Ik heb al een tijdje niets over Guinness gepost, maar

ik ben heel blij om jullie te kunnen melden dat het

hartstikke goed met hem gaat.

Kijk onze senior eens lekker genieten in het zonnetje!

Guinness heeft er duidelijk baat bij dat ik voortaan (meestal)

vanuit huis werk. Ik kan mijn behandel arsenaal

 van druppels/smeersels/sprays enzovoorts precies op het juiste

moment inzetten, vóórdat meneertje koekepeertje zich

kapot krabt. En ook zijn ruggetje houdt zich goed,

maar dat vind ik ook niet gek; minder stress is minder spierspanning

en dus ook minder kans op verschuivende werveltjes. 

Hamsters

Ik probeer vooral de goede dingen te zien die er op dit moment

gebeuren, zoals mensen die belangeloos hun hulp aanbieden aan de mensen 

die het nu het hardste nodig hebben.

Helaas kunnen we echter met z'n allen niet om de hamsters heen...

Het hamsteren van toiletpapier snap ik nog steeds niet. Als je niet beter 

wist, zou je denken dat Corona/COVID-19 een gevaarlijk

buikgriepvirus is. 

Vandaag mocht ik op zoek naar paracetamol. Ook zo'n doelwit

van de hamster. Heel fijn (NOT) voor de mensen die in verband

met hun chronische ziekte dagelijks een aantal paracetamolletjes

moeten slikken, om hun dagelijkse ding pijnvrij te kunnen doen.

Gelukkig viel ik bij drogist nummer 3 met mijn neus in de

boter; er waren nét wat doosjes binnen gekomen.

Ik moet zeggen dat ik me toen wel even zélf een hamster voelde...

Met het maximale aantal van 3 doosjes stond ik bij de kassa;

gezonde vrouw, (gelukkig) zonder klachten.

Alleen heeft deze hamster de doosjes in de brievenbus gestopt

bij mensen die het écht nodig hebben.

Handgel

Hamsters houden ook van handgel.

Wist je dat je die heel goed zelf kunt maken?

Ik 'heks' altijd graag, dus ben er vandaag mee aan de slag

gegaan. En met succes. Mijn handgel is zachter voor de huid

en ruikt heerlijk!

Ik mengde de volgende ingrediënten met elkaar:

* 3 eetlepels aloë vera gel

* 1 eetlepel alcohol

* 20 druppels tea tree olie

* 10 druppels lavendel olie 

Deze hoeveelheid levert je ongeveer 25 ml. handgel op.

Niet veel, maar fijn om mee te nemen in een klein

flesje. En als het nodig is, maak je gewoon wat bij.

Mocht je niet zo'n klein flesje hebben, dan waarschuw 

ik je alvast: ook dit schijnt een hamsterproduct te zijn.

Al snap ik deze wel beter dan het toiletpapier.

😃

Hooikoorts

Ik ben zo blij met het zonnetje.

Alleen niet met wat daarbij hoort; de pollenuitbarsting!

Met name de berken zijn voor mij plaaggeesten.

En voor Guinness ook.

Normaal niet zo'n probleem, maar ik zie mezelf nu

niet al niesend een winkel binnen lopen...

Hopelijk houden de Berken Boys & Girls zich nog even in,

dan kan ik mijn mantelzorgtaakjes ook blijven uitoefenen.

Tot slot; zorg goed voor jezelf!

Het virus waart rond. Onzichtbaar. 

Daar kun je weinig aan doen. 

Wat je wel kunt doen is gezond eten en (zolang het nog kan

en met gepaste afstand van andere mensen) op zijn tijd

even lekker in de buitenlucht wandelen.

En blijf zoveel mogelijk weg van de angst (social) media.

Onrust in je koppie is niet goed voor je weerstand.

Blijf gezond!

Lieve groetjes,

Sandra