Keukenhulpjes

Take it slowww... 

Zeker op een dag als vandaag.

en de dagen die nog volgen...

🔥

Maar eigenlijk wilde ik het niet over het weer hebben,

maar over mijn twee nieuwe keukenhulpjes.

Allereerst; de slowcooker!

Hij stond al een tijdje op mijn wensenlijstje,

maar we hebben niet zo'n grote keuken, dus

dan komt ook de praktische kant om de hoek kijken;

waar láát je zo'n apparaat?

Geweldige Manlief was (zoals wel vaker) mijn

redder in nood. Hij gaat voor een opbergplek zorgen.

Yeah!

😃

En dus bestelde ik van mijn verjaardagsgeld en

-cadeaubonnen deze 'Crock Pot' slowcooker:

Sinds ik hem heb, ben ik druk in de weer geweest

met allerlei recepten. 

De slowcooker recepten met

een Indonesisch tintje van Eetspiratie zijn tot nu toe absoluut favoriet!

Maar HO! Misschien ga ik te snel en heb je nog nooit van een

het fenomeen 'slowcooker' gehoord?

Ik probeer het zo kort en zo goed mogelijk uit te leggen.

Een slowcooker is een elektrische pan, waarin je voedsel

langzaam kunt garen. En met langzaam bedoel ik

(afhankelijk van het soort voedsel en recept) 4 tot 8 uur.

Je bereidt de ingrediënten voor (snijden, marineren, kruiden),

gooit alles bij elkaar in de slowcooker en een boel uurtjes later

zet je de meest heerlijke maaltijden op tafel!

Denk alleen niet dat je helemaal van de pan op het

fornuis af bent... Het aanbraden van vlees en groenten-/kruidenmixen

levert een sappiger, lekkerder eindresultaat op.

Dus in het begin staat je keuken toch even op z'n kop.

Wat mij betreft zijn de voordelen:

* Heerlijke gerechten (ik houd van stoofgerechten)

* Ik maak meteen een boel en verdeel porties in bakjes om in te vriezen (of uit te delen)

* Na de voorbereiding heb je er geen/nauwelijks meer omkijken naar

* Als je de mogelijkheid (elektriciteit + een veilig en droog plekje) hebt, kun je hem 

buiten neerzetten. Dat scheelt warmte binnenshuis!

Guinness gaat lekker op de deurmat liggen als ik

de slowcooker buiten aan heb staan.

Wel geduld hebben Guinness; het duurt een paar uur!

Mijn andere keukenhulpje hebben we pas twee dagen,

dus ik moet nog wat meer experimenteren, maar het eerste

resultaat mag er zijn!

Het is een soepmaker!

Esther van Espiratie kwam met deze gouden tip.

Een soepmaker is een soort waterkoker met messen erin.

Je doet alle ingrediënten (snijden moet helaas wel, hihi) 

in de soepmaker en hij brouwt er een lekker soepje van. 

Als je een grove (boeren-)soep wil,

gebuikt hij zijn messen niet en bij een gladde soep natuurlijk wel.

In minder dan 20 minuten is hij klaar!

In die van mij kun je ook smoothies maken,

maar eerlijk gezegd vind ik dan een staafmixer handiger.

Er zat een receptenboekje bij mijn soepmaker

en het eerste soepje dat ik maakte, was de lekkere kippensoep

die je hierboven ziet. Op de site van meneer P zag ik dat

je het receptenboekje ook kunt downloaden.

De link vind je hier.

Let op; de verhoudingen die hierin staan,

zijn voor de soepmaker van meneer P,

als je een andere hebt (met een andere inhoud),

dan moet je de hoeveelheden misschien naar boven

of beneden bijstellen.

Deze twee apparaten zouden onze drempel niet over

gekomen zijn als ik niet de verwachting had, dat ze

iets toe zouden voegen aan een gezonde(re) levensstijl.

En die verwachting hebben deze keukenhulpjes

tot nu toe waargemaakt.

Ik ben iemand die soms uren in de keuken wil staan en

soms totaal geen zin heeft om te koken, maar liefst wel

gezond wil eten. Deze keukenhulpjes helpen me daar echt bij!

Lieve groetjes,

Sandra

 

Tulip Etimo (Red) versus Clover Amour | review

Belofte maakt schuld; vandaag een blogpost 

over mijn ervaringen met de Tulip Etimo Red haaknaald.

En nee... ik ben niet gesponsord...

😆

Normaal gesproken werk ik met Clover, en dan het liefst de Amour.

Ik was wel erg nieuwsgierig naar de Tulip en toen ik verzendkosten

kon besparen als ik nog een aankoop zou doen, heb ik de

Tulip laten komen.

Hieronder een close up van de punten van de 

Tulip Etimo (links) en de Clover Amour (rechts),

beide naald 4,5.

De punt van de Tulip is, zoals je ziet, een beetje langer.

Ook zit er een duidelijke uitstulping voor je duim op 

het handvat van de Tulip.

Het handvat van de Clover is een stuk vlakker.

Het handvat van de Tulip is een klein beetje korter.

Door de positie van de uitstulping voor de duim, 

voelt de Tulip nóg korter, want je hand ligt dus lager 

om het handvat. Ik hoop dat jullie snappen wat ik bedoel.

Beide haaknaalden liggen fijn in de hand.

Maar... 'the proof of the pudding is in the eating!'

dus ik ging ermee aan de slag.

De Tulip Etimo Red heeft een hele fijne punt.

Ik heb echt het idee dat hij het garen beter 'pakt'.

Een zeker gevoel. Bij een project zoals de ripple deken

die ik aan het haken ben, is het een waar snelheidsmonster!

Ik denk dat ik over één toer ongeveer 5 minuten sneller doe

met de Tulip (ca. 15 min.) dan de Clover (ca. 20 min.)!

Maar snelheidsduivel spelen met de Tulip, had voor mij ook gevolgen;

de achterkant van de (kortere) haaknaald drukte in mijn handpalm.

Zie de foto hieronder links.

Na één toer haken met de Clover, was de afdruk in mijn handpalm

weg. Zie de foto hieronder rechts.

OK. Dat was een test met acryl.

Maar hoe gedraagt de Tulip zich met wol en/of katoen?

Ik ging het testen.

Het was even wennen, want het voelde eerst stroever,

maar ik had weer een heel goed gevoel bij de punt van

de Tulip. Ook hier geeft het een zeker gevoel dat hij het

garen lekker 'pakt'. De punt steekt ook goed in wat strakkere

steken van mijn werk.

Conclusie;

Beide haaknaalden liggen wat mij betreft heel dicht

bij elkaar. De Clover is iets goedkoper dan de Tulip.

Ik vind eigenlijk het handvat van de Tulip wat aan de korte kant. 

Bij grote werkstukken met weinig afwisseling, kun je gaan voelen 

dat hij in je hand drukt.

Van de andere kant laat de Tulip zich met het kortere

handvat ook beter 'sturen'.

De punt van de Tulip is echt beter/fijner dan de Clover.

  

Ga ik mijn hele collectie Clover direct vervangen?

Nee. Daarvoor is het verschil te klein.

Het zijn allebei kwaliteit haaknaalden.

Maar ik merk wel dat ik liever de Tulip pak, dus 

ik denk dat ik voor de populaire maten 

(bij mij 3, 3.5, 4 en 4.5) de investering ga doen.

Sterker nog... ik heb het al gedaan...

Voor mijn lopende projecten heb ik nog twee haaknaalden bijbesteld,

dus ik heb van de Tulip Etimo Red nu naald 3, 4 en 4.5 in mijn bezit.

Ik ben een ware bofbibs!

😌

AANVULLING;

Sofie stelde de terechte vraag;

‘Hoe zit het met de stekenverhouding?’

Bij mijn werkstuk in acryl maakt het niet uit en 

zou ik beide haaknaalden door elkaar kunnen gebruiken.

Maar... gisteren kwam ik erachter dat mijn project in

wol/katoen een stuk losser werd!

Dus wel iets om rekening mee te houden!

 Een haaknaald kiezen blijft natuurlijk iets

heel persoonlijks, dus het allerbelangrijkste

advies dat ik je misschien kan geven is;

test ze als je de mogelijkheid krijgt

op een beurs of in een 'stenen winkel'.

Fijne zondagavond!

Lieve groetjes,

Sandra

Over Zorgenkindjes en Rimpels

Guinness, onze Ierse Terriër is een zorgenkindje.

Altijd geweest.

Maar hij heeft een hondenpapa en -mama die

niet opgeven en altijd wel een weg vinden.

Een weg die niet iedere hondenbezitter wil/kan

nemen. Want deze weg kost tijd, geduld, zorg, liefde en... geld.

'Een weg vinden' betekent niet;

het hele medicinale arsenaal gedachteloos in stelling brengen.

We zijn niet bang voor diepe dalen,

we zijn vindingrijk,

maar we blijven wel realistisch. 

Het welzijn en de levensvreugde van Guinness staan voorop.

En soms... begrijpt niet iedereen ons,

maar we blijven ons hart volgen,

waarbij ons kompas de levensvreugde van Guinness is.

En we worden deskundig bijgestaan door 

fantastische dierenartsen.

OK. Dat was het Zorgenkindje.

Maar hoe zit het nu met Rimpels?

'Rimpels' is het boek van Esther Hagen.

Zoals ze zelf zegt; 'met liefde geschreven, niet perfect maar wel uniek.'

Esther schrijft op een liefdevolle manier over de Engelse Bulldoggen die 

lange of korte tijd aan haar zijde hebben doorgebracht.

Iedere bulletje met een eigen rugzakje.

 En er zaten ook zorgenkindjes bij.

Ook Esther (en haar Lief) volgen hun hart,

hebben het nodige meegemaakt en leren én genieten

elke dag van Oscar, hun Engelse Bulldog (én de 

andere beestjes).

Een Ierse Terriër is natuurlijk een heel andere hond

dan een Engelse Bulldog, maar 'Rimpels' raakt me.

Je hoeft dus geen (Engelse) bulldog eigenaar te zijn

om dit boek te waarderen, want er zit veel meer in.

Liefde, geduld, vindingrijkheid en onverzettelijkheid

zijn maar een paar woorden die me te binnen schieten.

En gewoon lekker uit het hart geschreven, zonder fratsen 😃

Mocht je het willen bestellen, voor jezelf of als cadeau, 

dan kan dat hier.

Lieve groetjes,

Sandra

Dogwalk?

Ik zag het al helemaal voor me; een gewillige Guinness showt voor jullie als 

Hollands Next Topmodel zijn nieuwe tuigjes.

Op een 'dogwalk' paradeert hij door de woonkamer.

Helaas... Hadden we maar niet voor een terriër moeten kiezen.

Zonder gewin/plezier voor Guinness géén gewilligheid.

(Uitzonderingen bevestigen de regel).

'Hee, mijn tuigje gaat om, dan gaan we nú wandelen hè?'

Nee, we gaan een foto van jou maken.

'Bah!' Er volgt een beledigde blik.

Weet je wat? Ik zet 'm op de tafel.

'Huh? Op de tafel? Ga je me trimmen? Daar heb ik geen zin in!'

Er volgt een zielige blik.

Gevolgd door een ik-schat-mijn-kansen-in-en-spring-van-de-tafel-blik!

Aaaargh!!!

Manlief, hellup!

Oh ja; en véél koekjes meenemen graag!

Er volgt een zéér geïnteresseerde blik.

Clown!!

Ondertiteling bij foto hieronder;

'zeg eens dat de baas sneller een koekje moet geven, ik keek toch mooi?

Maar goed. De tuigjes.

Zijn ze niet mooi?

Lief voor de werveltjes, mooi voor het oog.

Met dank aan Dursy Dog; die weten wat service is.

Ze zijn met de maten van Guinness (diepe borst, smal hondje), mijn voorkeuren

(comfortabel, zacht voor de vacht, praktisch) én een

foto van een Ierse Terriër het magazijn in gesprint en hebben

deze tuigjes voor Guinness geselecteerd.

De kleuren (Guinness-bruin en Iers-groen) bedacht het vrouwtje.

Voor de geïnteresseerde hondenbezitters; 

links de Hunter (Racing Harnas L bruin/cognac), gevoerd met fleece,

rechts de Hurtta (Pro Tuig 80 Lime), gevoerd met neopreen.

De tuigjes hebben een snelle 'klik'-sluiting mét beveiliging, zodat

ze niet spontaan losspringen bij een wilde bokkensprong :-))

Oh ja, ze zijn ook voorzien van reflecterend materiaal.

Hondje is nu beter zichtbaar in het donker dan het vrouwtje.

('en zo 'heurt' het', zie ik Guinness denken).

Lieve groetjes,

Sandra

(Vervelende verkoudheid bijna over, maar nu ligt Manlief te bed... Sorry Lief...)

Review Webprint

Dit is een gesponsorde blogpost.

'Gesponsord'. Hmmmmm... Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar bij zo'n woord heb ik twijfels over 'onafhankelijkheid'. Dus toen ik een tijdje geleden een samenwerkingsvraag/-voorstel van Webprint kreeg, was ik gematigd enthousiast. Natúúrlijk wil ik (bijna) gratis iets uitproberen. Maar als ik het bagger vind, wil ik dat óók kunnen zeggen.

Lang verhaal kort: Webprint reageerde als volgt:

'Onze eis is dat je onafhankelijk onze producten beoordeelt. Ik heb vertrouwen in ons product :)'

Me like! Dus ik ging aan de slag en maakte een fotoalbum met de foto's van onze laatste vakantie. Bij Webprint dus. Normaal gesproken maak ik mijn fotoalbums bij de Hema, dus daarmee heb ik Webprint vergeleken. Hieronder het resultaat!

Getest in november 2014

The making of...

Oftewel; de 'editor'. Bij Webprint hoef je geen software te downloaden. Je maakt je album online. Hieronder de plussen en minnen die ik ontdekte bij het maken van mijn album.

+

• Niet weer een extra programma op je pc dat ruimte in beslag neemt en dat je up-to-date moet houden;
• Als je voor iemand of samen met iemand een fotoalbum wilt maken, dan kan dat; je hoeft alleen maar internettoegang te hebben en bij Webprint in te loggen;
• Het album laat zich makkelijk en intuïtief maken. Je hoeft absoluut geen wizz kid te zijn om een mooi album te creëren.

-

• De mogelijkheden zijn beperkter. Voorbeeld; ik kan geen foto transparant maken en als achtergrond gebruiken.
• Als je je intensief met lay out bezig wilt houden, van de 'gebaande wegen' wilt gaan, dan ontbreken handigheidjes in het programma. Voorbeeld; het kunnen kopiëren van een zelf verzonnen indeling naar een andere pagina.

Op de transparante foto's als achtergrond na, heb ik de lay out naar wens gekregen, maar dat heeft me wel wat extra uurtjes gekost.

Voor de beste werking van de editor van Webprint kun je het beste met Google Chrome werken (andere browsers zijn blijkbaar wat 'uitgekleder' voor wat betreft ondersteuning voor sites en applicaties). Dat heb ik niet. En dus liep ik af en toe tegen 'bugs' aan. Niet leuk. Wil je een album maken bij Webprint; zorg er dan voor dat je Google Chrome hebt. Ik vind overigens wel dat Webprint dit bij haar informatie zou moeten zetten.

De kwaliteit

De kwaliteit van het album is dik in orde.

Ik heb gekozen voor een vierkant album van 30x30 cm. (XL) met hoogglans fotopapier.

Het papier is stevig, de foto's komen er mooi op uit, zijn scherp (niet van die 'spikkeltjes' die je wel eens bij drukwerk ziet), de kleuren zijn levensecht en door de bindwijze liggen de pagina's mooi vlak.

Als je dat wilt kun je zonder problemen een foto over twee pagina's af laten drukken.

Zie ook de foto's onderaan deze post.

De prijs

Hieronder een prijsvergelijking met Hema (normale prijzen, geen actieprijzen!)

Hema; vierkant album, 30x30 (XL), 24 pagina's premium (glanzend) fotopapier (vlakliggend), met foto op kaft, inclusief verwerkingen- en verzendkosten: € 60,55.
Webprint; vierkant album, 30x30 (XL), 24 pagina's hoogglanzend fotopapier (vlakliggend), met foto op kaft, inclusief verwerkingen- en verzendkosten: € 48,49.
Webprint is dus fors goedkoper dan Hema.

Service en levering

Ik kan geen echt oordeel vellen over service, maar de contacten die ik heb gehad met verschillende afdelingen waren erg prettig. Er werd snel tot super snel gereageerd.
Levering; zondag besteld en de vrijdag erna werd mijn album thuis afgeleverd. Binnen een week dus. Perfect. Ook levering over de grens; België, Duitsland, Frankrijk, Oostenrijk en Zwitserland.

Conclusie
Webprint doorstaat de vergelijking met Hema op het gebied van kwaliteit, prijs en levering met glans.
De mogelijkheden met de online editor zijn echter minder.
Hieronder mijn 'oordeel' op basis van verschillende 'albummaker-types':

• Als je graag een kwalitatief goed fotoalbum maken, leef je je graag uit met een eigen lay out (en maak je je niet druk om het niet transparant kunnen maken van foto's) en vind je het niet erg om net iets meer tijd te investeren in ruil voor een zachter prijsje, zou ik zeggen; Webprint is een prima keuze.
• Wil je graag een kwalitatief goed album maken maar is het niet je hobby; probeer Webprint zéker uit!
• Ik schaar mezelf onder de categorie; 'maak graag kwalitatief goede albums, leef me graag uit met een eigen lay out, maar vind transparant maken van foto's als achtergrond belangrijk. Ik ben bereid wat meer te betalen voor extra gemak, waardoor ik minder tijd kwijt ben.' En die categorie... kan beter niet voor Webprint kiezen. Maar ik houd de ontwikkelingen bij Webprint in de gaten!

Zoals beloofd hieronder wat foto's.

Voorzijde kaft:

Bindwijze:

Mooie vlakliggende bladen waardoor je foto's optimaal kunt uitvergroten:

Heb je heel veel geveltjes gefotografeerd zoals ik? Je kunt een complexere lay out maken:

Of houd het eenvoudig, zonder al teveel passen en meten:

Nog een voorbeeld van een eigen lay out die moeiteloos te maken is:

Schaduweffect (Webprint links) is mogelijk, 

maar ik vind het schaduweffect bij Hema iets natuurlijker (rechts).

OK, tot zover deze review van Webprint!

Mocht je nog vragen hebben; laat het me weten.

Groetjes,

Sandra