Macro-mysterie

De titel van mijn post duidt niet op een mysterie van wereldformaat :-)

Hij duidt op de foto's die ik met mijn macrolens heb gemaakt vanmiddag

waarbij ik me verwonder

over de mysterieuze schoonheid van de wereld waarin we leven.

Lieve groetjes,

Sandra

Vrolijke rokjes

Gisteren heb ik mezelf getrakteerd.

Op een rokje.

Eh... Zelfs twee :-0

Zoveel kleur, daar word je toch vrolijk van?

Ze zijn van ZAND Amsterdam en ik kocht ze op de Feel Good Market (what's in a name :-))

Deze zijn kort! Ik weet het. Ze hebben ze ook langer hoor!

En no worries, deze rokjes worden door mij niet zonder legging gedragen :-))

Ik voel mezelf niet oud, maar sommige dingen kun je beter laten als je bijna 45 bent.

Of je moet Madonna heten en er geen #@&!! om geven wat de wereld denkt.

Maar dan heb je ook een personal trainer.

En is je lichaam je werk.

En zie je er dus ook strak uit.

Het leuke van deze rokjes is, dat je ze op verschillende manieren kunt dragen.

De tailleband zit met een rits vast aan het rokje en je kunt tailleband 

en rokje (wel afhankelijk van het model) omkeren.

Op een skinny jeans zijn ze ook leuk. 

(Nee, dit is geen gesponsorde bijdrage :-))

Ik heb vanmiddag nog even in het zonnetje gehaakt.

Deze poncho ben ik nog een keer aan het maken. Nu van Stylecraft in antraciet grijs. 

Ik had een beetje erg enthousiast bijbesteld voor de rand van de Painted Pixels deken; ik had maar liefst 5 bollen en een beetje over... Maar nu ben ik er blij mee; niet naar de winkel, toch iets nieuws kunnen haken = win - win!

Guinness hield me gezelschap.

Je ziet zijn blik verschuiven 'Wat hoor ik? Blaft daar een hond?'

Daar moest ie even bij gaan staan. 

Even terug blaffen (natuurlijk). En dan die blik achterom 'Ben ik niet goed?'

 Al is het weer heerlijk, het trekt ook een beetje koud op; brrrr... koude billen!

Het buiten haken heeft dus niet heel lang geduurd. Die tijden komen wel weer. 

Voor nu was het 'pluk de dag'  en dat hebben Guinness en ik gedaan :-))

Lieve groetjes,

Sandra

My Crochet Doll; Poppemieke!

Poppemieke is klaar. 

Morgen vertrekt ze met een koffertje vol kleren naar haar nieuwe poppenmama.

Daarom moesten er vandaag foto's gemaakt worden. In het zonnetje had Poppemieke er vast nóg mooier op gestaan, maar we moeten het met het grijze weer doen.

Op mijn verlanglijstje staat; een mini-fotostudio :-)

Voor wie ook zo'n pop zou willen maken; onderaan dit berichtje volgen wat details.

Allereerst, in regenboog-outfit:

 Poppemieke kan niet wachten om haar jasje uit te trekken.

En nu een stijlvolle outfit:

Let op Poppemieke's haar, chique vlechtjes:

Hier zie je het jurkje nog wat beter;

En op het strand?

Daar draag je dit heerlijke topje met streepjes!

Natuurlijk met bijpassende strikjes in het haar.

Over strikjes gesproken:

Die fleuren dit simpele korte jurkje op!

En tot slot:

Een stoer-maar-vrouwelijk ensemble!

Alle kleertjes op een hoop:

Tja... Met de foto's moet ik het straks doen...

Ik mis haar nu al...

:-)))

***

Poppemieke is gehaakt van Scheepjeswol Stone Washed (1 bol Moon Stone), naar het patroon van Isabelle Kessedjian, uit het boekje 'Mijn gehaakte pop' (herziene versie!). Naald 3,5.

Voor haar haren heb ik bijna 1 bol Stone Washed Boulder Opal gebruikt. Zie deze post voor meer informatie over het maken van haartjes van Poppemieke.

Ik heb Poppemieke géén frame gegeven.

Haar voetjes heb ik recht gelaten en je ziet het niet, maar ze heeft ook een naveltje :-)

Haar kleertjes heb ik gehaakt van katoen (restjes Annel 8 en Phildar 3, als ik me niet vergis) 

op naald 3,5 en 4.

Let op! Staar je niet blind op de plaatjes in het boek.

Het kost best wel wat moeite om een soortgelijk resultaat te krijgen!

Het helpt als je wat haakervaring hebt, want links en rechts heb je improvisatietalent nodig.

Het boek is niet overal zo duidelijk als het zou kunnen zijn. De herziene versie bevat minder fouten.

Het hebben van improvisatietalent (en ervaring) is misschien nóg belangrijker wanneer 

je de kleertjes gaat maken.

De schrijfster gebruikt verschillende soorten wol en afhankelijk van jouw pop en haakhand, moet je flexibel om kunnen gaan met het patroon/haaknaald enz.

Maar... laat dit alles je vooral niet weerhouden om zelf je eigen pop te maken!

***

Lieve groetjes,

Sandra

Sparkly & easy; just what the doctor ordered!

Er zit een limiet aan de hoeveelheid priegelwerk die ik kan verzetten.

Al mijn vrije uurtjes lijken deze week in het haken van kleertjes van Poppemieke te gaan zitten. Haken is voor mij 'stress relief' en moet geen 'cause off stress' worden :-) 

Ook al is het uit puur enthousiasme; ik ben een beetje aan het doorslaan. 

Dussss.... na een drukke ochtend op het werk, boodschappen doen en Guinness in bad stoppen, plofte Sandra neer op de tuinbank. Op de veranda. Onder het glazen dak. Genietend van de zon. 

Uit de wind. Met.... een bolletje 'sparkly' garen (Lana Grossa 'Opera'); feest op een bolletje!

Een tijdje geleden had ik voor dit garen al een patroon gevonden.

Gegarandeerd 'easy'! Ideaal voor een zomersjaal en er gaat niet te gek veel garen in zitten, dus uitermate geschikt als je met een wat exclusiever (lees ook; duurder) garen wilt werken.

Op de foto's krijg ik het glitterfestijn niet zo goed gevangen, maar reken maar dat de eksters wakker worden bij het zien van dit garen, zeker in de zon :-))

Ik heb voor een neutrale kleur gekozen, geschikt voor zomer en winter, maar er zijn ook andere mooie kleuren (turquoise lijkt me ook wel wat).

Een laatste foto en dan haak ik weer verder:

Zonnige groetjes,

Sandra

Chip ik heb je!

Dankjulliewel voor jullie lieve, bemoedigende en opbeurende reacties op mijn vorige post!

En voor de tips!

De siepeneurigheid is voorbij en daarmee keert terug; de creativiteit! 

Alhoewel een siepeneurige bui soms wonderen kan doen bij het snel afwerken 

van huishoudelijke taken, maar dat terzijde :-))

Terug naar het raadsel van Guinness. 

Bij het bezoekje aan de dierenarts vorige week bleek Guinness' chip onvindbaar te zijn. 

Niet handig als je je hond mee wilt nemen op vakantie, zeker niet als je naar Groot-Brittannië wilt... :-0

Gisterenavond was het 'uur U'; de afspraak bij de dierenarts.

Eerst nog een keertje checken; is hij nog steeds niet te vinden? Nope.

De meest wilde ideeën kwamen op; waar zou hij zijn?

Bij een paard werd ooit een chip in de hak teruggevonden?

Helaas, geen chip in de voetjes van Guinness. En ook niet in het puntje van zijn staart.

Blijft over; de röntgenfoto!

Er zijn momenten waarop ik Guinness' ondeugd en onstuimigheid verwens, maar het is ook een hond uit duizenden, met een gouden hart. Meneertje ADHD liet zich door de dierenarts op zijn zij leggen. Zonder verdoving. 

Ik heb wel even een loodschort aan gedaan om zijn koppie vast te houden, 

maar mijn hart zwol van trots.

En toen... duurde het... en duurde het...

Ik was al bezig met een nieuw scenario; nieuwe chip? Hoe zit het dan met de entingen, zijn medische geschiedenis? Alle paperassen?

Maar het was allemaal niet nodig; hij is terecht!

Het viel niet mee; voor mijn onkundige oog was het nauwelijks te zien, maar na minutenlang turen had de dierenarts de chip toch gevonden! 

Hij had een hele reis afgelegd; van net boven het linker schouderblad (dus zijkant van de hond), naar de voorzijde, in een holletje, verscholen achter het schoudergewricht!

Alleen scannen aan de voorzijde van zijn borst heeft geen zin; er moet echt 'om het hoekje' van zijn schoudergewricht gescand worden. En daarbij helpt het als ik Guinness hoofd wat naar achteren en opzij trek.

We hebben de chip gisteren 3x achter elkaar met succes uitgelezen, dus ik heb er alle vertrouwen in dat het goed komt bij de douane!

JIPPIEIE! Goed gedaan Guinness en dierenarts!

***

Op het moment ben ik druk bezig met het haken van kleertje voor Poppemieke. 

De verschillende patronen in het boek zijn met verschillende soorten wol gehaakt. Dat zorgt ervoor dat er nagenoeg niets is dat 1 op 1 overgenomen kan worden.

Ik zal het netjes zeggen; het is een hele uitdaging! :-))) 

Ondertussen is Finnegan jaloers. Na héél veel zeuren kon er vorig jaar welgeteld 1 nieuwe broek vanaf en nu is er zo'n Poppemonster in huis en die krijgt een hele garderobe aangemeten??

Dat kán toch niet!!

Eh... waar is mijn blikje met kleertjes?

In de tuin. In de tuin?!?!

'Pretty in pink' gaat niet op voor jou Finnegan!

Beetje groot ook...

Oh, maar deze kleuren zijn beter!

Veel beter!

Ik heb Finnegan verzekerd dat ik mijn opgedane kennis van gehaakte kleertjes binnenkort ga toepassen op het ontwikkelen van een klein-maar-fijne-muizencollectie.

'Haute couture pour une souris grise'!

Daar kan Finnegan zich in vinden!

Lieve groetjes,

Sandra

Pi-pa-poncho!

Waarschuwing; ik ben een pietsie siepeneurig.

Eh... spellingswaarschuwing?!?

Bestaat dit woord niet?

Hmmm... ik gebruik dit woord wel eens (gelukkig niet regelmatig, want ik ben niet zo vaak siepeneurig) en dan wordt er altijd heel intelligent en begripvol naar mij geknikt...

Zouden ze me dan gewoon, vanwege mijn siepeneurige bui, niet tegen hebben durven spreken?

Há! Dat vind ik dan wel weer grappig!!

Siepeneurig (in mijn woordenboek) = chagrijnig & een beetje verdrietig.

Waarom ik siepeneurig ben?

Het is zo grijs buiten en ik hoopte op mijn vrije middag nog een keer van een herhaling van gisteren te mogen genieten...

Mijn poncho valt een beetje tegen...

Ik wil van alles doen, maar kom tot niets...

Maar ik val jullie niet langer lastig met mijn gesiepeneur en laat jullie een foto van mijn poncho zien:

Als een vlinder op de grond gedrapeerd, zonder Sandra erin.

Sandra zit er nu wel in verpakt (want hij zit lekker), maar om mezelf op de foto te krijgen...

Laten we zeggen dat ik daar nóg siepeneuriger van werd, dus die foto's zitten gezellig

in de prullenbak. 

Waarom ik de poncho tegen vind vallen weet ik niet.

Is het de kleur? Had ik een sprekendere kleur moeten nemen?

Is het het soort garen? Misschien toch beter helemaal effen garen kunnen kiezen?

Het patroon? Door het ronde model valt hij wat ruimer, misschien dat het 'm dat is?

Ben ik wel een poncho-vrouw? Ik blijf vraagtekens zetten bij mezelf in een gehaakt kledingstuk (sjaals tel ik niet mee), kennen jullie dat ook?

Maar goed, ik geef het een kans.

Ik ben nu ook niet in een bui om waar dan ook een beslissing over te nemen :-))

Hieronder de details van deze poncho;

Gehaakt met naald 6, van 14 bollen Lana Grossa Linea Pura Organico, kleur 357.

Patroon van Xyra, PATR1014. Goed beschreven, een genot om te haken.

(Ik heb de hals wat verkleind door er een toer vasten en een toer halve vasten aan te haken)

Goed. Ik ga mezelf nu een schop onder mijn je-weet-wel geven en de negatieve energie omzetten in lichamelijke activiteit; eerst met mijn vriend de stofzuiger door het huis en dan Guinness trakteren op een wandeling. Zo komt er toch nog iets goeds van die siepeneurigheid! :-))

Lieve groetjes,

Sandra

Crochet doll hair - Haartjes voor Poppemieke

Poppemieke is klaar voor haar!

No more bad hair days!

Er zijn veel manieren om een gehaakte pop haartjes te geven.

Hier en hier zie je bijvoorbeeld verschillende methodes.

Ik heb ervoor gekozen om de haartjes één voor één te implanteren eh... op Poppemiekes hoofd te haken/knopen.

Op de volgende foto's zie je hoe:

Zorg eerst voor draadjes van gelijke lengte. 

Bijvoorbeeld door ze om een boek te wikkelen en daarna door te knippen.

De juiste lengte heb ik afgemeten door 1 draadje over haar hoofd te draperen. Ik wil dat ze haren tot op haar billen krijgt, dan kun je er later lekker mee stylen.

Vervolgens steek je je haaknaald van onder naar boven om een steek heen, je pakt het midden van één draadje op en trekt die lus door je haakwerk heen...

En trekt de twee uiteinden door de lus heen.

Voilà!

Ik zal nog veel haartjes moeten knippen, maar ik doe het niet allemaal tegelijk; als je hoger op het hoofd komt, moeten de haren namelijk langer zijn (als je ze op één lengte wilt hebben).

Het lijkt misschien nu nog weinig haar, maar doordat je laag op laag aanbrengt, 

wordt het stiekem een hele bos!

Je zou onderaan zelfs minder haren aan kunnen brengen. Bijvoorbeeld één steek of toer overslaan.

Zorg er wel voor dat je boven op de schedel de haartjes dik aanbrengt, want daar liggen natuurlijk minder of geen lagen overheen. Het zou zonde zijn als je op de hoofdhuid kijkt.

Het is nu wel meteen duidelijk waarom de bovenkant van Poppemiekes hoofd meteen de kleur van haar haren heeft gekregen; dat scheelt straks 'inkijk'! :-)

Fijn weekend!

Lieve groetjes,

Sandra