Op zoek naar balans

Vanochtend vlogen ineens de juiste woorden uit mijn vingers toen ik in reactie op een post van Villa Zeezicht begon te typen; 'Mijn hoofd trekt sprintjes, maar mijn lichaam draalt.'

Na de vakantie ben ik op het werk midden in een storm terecht gekomen.

Al wordt het beter, ons huis staat nog steeds een op zijn

kop door de keukenverbouwing. 

En ondertussen stuiteren de creatieve ideeën en 'to do's' door mijn hoofd.

Dat zijn geen ingrediënten die horen bij het recept 'balans' en mijn lichaam leek

daarom afgelopen week aan de noodrem te trekken.

Hoe eet je een olifant? In kleine stukjes!

Oftewel; ik roep 'springbrein' tot de orde en concentreer me op één

ding tegelijk in plaats van 1.001 :-))

Dus...

Haakte ik vanochtend al vroeg de basis van een hemdje voor Poppetje

(het rokje haakte ik gisterenavond);

Ging ik gezellig even met mama winkelen en zag ik een vos 

tussen de kerstballen liggen

(aaarghhh... nu al Kerst???);

Zwierde en zwaaide ik met mijn vriend

de Stofzuiger door de benedenverdieping en ruimde ik

weer wat spullen op in het gedeelte van onze mooie nieuwe keuken

dat nagenoeg klaar is.

En weet je wat ik nu merk?

Het geeft véél meer voldoening om 'Done'-lijstjes bij te houden dan 'To do'!

HA! Die houd ik erin! En ik geef mezelf een schouderklopje. Doe je mee?

Neeeee, niet mij een schouderklopje geven! Jezélf!!

Want ik weet zeker dat jij het ook verdient als je naar je 'Done'-lijstje kijkt in plaats van je 'To do'.

Mmmm... een schouderklopje in de vorm van een appelbol mag natuurlijk ook :-)))

Inmiddels is de appelbol op en ga ik de calorieën-beestjes 

los laten tijdens een lekkere wandeling met Guinness :-)))

Want je weet het hè; 

Calorieën zijn van die beestjes die 's nachts je kleren kleiner maken

Fijn weekend!

Lieve groetjes,

Sandra

Poppetje - update 1

Vandaag een update van mijn vorderingen met 'Poppetje'.

Natuurlijk zou ik véél verder kunnen zijn,

ware het niet dat ik afgeleid werd door een pompoen.

Of twee, drie, vier :-)))

Stoute Tante Sandra! Maak eens voort!

Ben ik de enige die smelt bij deze blik?

En valt jullie iets op?

Ze heeft oren en een neus gekregen!

Ineens schoot me te binnen wat mijn petekindje zei toen

ze de pop bekeek die ik voor haar jongere zusje maakte;

'Tante Sandra! Ze heeft geen MOND!' en ze keek me lichtelijk

verwijtend aan...

Haar versie had wél een mond, maar ik wilde voorkomen dat ze over oren

en een neus zou beginnen, whahahaaa!

En toen... De haartjes.

Fantastisch weer afgelopen weekend, dus de haartjes werden in 

de tuin gemaakt. Met (als je goed kijkt) Guinness op de achtergrond.

Alleen bleek ik véél te weinig wol te hebben.

En vond ik de egale kleur véél te saai.

Dus ben ik als een haas naar 'Bij Tante Betsy' gefietst,

waar Tanja me geholpen heeft met het uitzoeken van

geschikte, bijpassende garens die qua kleur nét

een beetje afweken.

Het resultaat? Poppetje heeft een prachtige haardos

gekregen met een beetje een 'coupe soleil' :-))

Veel beter, vind je niet?

Volgende stap; schoentjes (en kleertjes

en een handtas en en en... :-)))

Lieve groetjes,

Sandra

Pompiedomtiedom... Pompoenen!

Pompoenen haken.

Het past bij mij, want ik ben dol op de herfst en we vieren elk jaar graag Halloween.

Echter; op de één of andere manier heb ik het in deze periode 

altijd druk en komt het er niet van. Dus ik had nog nooit pompoenen gehaakt.

En toen kwamen ze bij Dinah voorbij...

En bij Mevrouw Maneschijn (wiens blog ik ineens kwijt ben?? Blogger-streken??)...

En toen begon het te kriebelen...

Bak met restjes Scheepjes Stone Washed erbij gehaald; geen oranje.

Jammer dan. Dan worden het maar stylistische pompoenen! :-)

Hier komt het resultaat!

Hee Guinness! Ga eens aan de kant!!

Dankjewel :-)

Ik haakte ze allemaal met naald 3,5.

Het patroon van de grijze pompoentjes kun je hier vinden en

het patroon van de bruine pompoen vind je hier.

En nee, het kost echt niet veel tijd om ze te maken.

De haakheksen zeggen 45 minuten per pompoen; dat haalde ik net niet,

maar het scheelde niet veel.

Mocht het pompoen-virus nu ook bij jou toe slaan; succes! :-)))

Lieve groetjes,

Sandra

Tante Sandra maakt weer een pop

Misschien weten jullie het nog; ik heb één van onze petekindjes 

voor haar verjaardag laatst een paardje en een pop met héél 

veel kleertjes beloofd. 

De creaties die ze uitgezocht had, kwamen uit het boek van Lilleliis.

Het paardje is inmiddels af. 

Tussendoor maakte ik ook nog het katje uit het boek.

Blijft over; de pop!

Maar... Het Meisje had bijzondere wensen.

Wensen waar Tante Sandra allemaal 'ja'  tegen heeft gezegd.

Zonder natuurlijk eerst goed naar het patroon te kijken :-O

Lang verhaal kort; Tante Sandra heeft zich een boel werk op de

hals gehaald, want ze mag het nodige uit haar duim gaan zuigen.

Voorbeeld; de pop is helemaal niet ontworpen om verkleed

te worden. Haar jurkje wordt meteen meegehaakt bij het

haken van armen en lijfje.

Een uitdaging!

Gelukkig haakte het eerste (makkelijke) stuk als een speer.

Dit is zogezegd het 'blanco canvas':

Poppetje kijkt nog een beetje verdrietig.

Maar dat zou ik ook zijn als ik in mijn Eva-kostuum

buiten neergezet werd hihihi!

Vermoedelijk lijkt ze op dit moment nog het meest op het

originele patroon. Maar niet lang meer; want ze krijgt deze week

hele andere haren, dus dan begint Poppetje uniek te worden!

En als ik over haar kleertjes begin?

Dan begint ze voorzichtig te stralen!

Gelukkig heb ik nog tot en met oktober de tijd.

Wordt vervolgd!

Lieve groetjes,

Sandra

'Dogs that stare into your soul'

Onlangs ontdekte ik Elias Weiss Friedman, 'The Dogist'.

Elias heeft in verschillende steden portretfoto's van honderden honden gemaakt.

In het archief van zijn website vind je de foto's terug, mét 

de naam van de hond en een omschrijving van de hond in een paar zinnen.

Op de foto's lijken de honden in je ziel te kijken.

Niet bij elke hond had ik dit gevoel even sterk, maar het raakte

me op zo'n manier dat ik vandaag van Guinness ook 

soortgelijke foto's heb proberen te maken.

Bij mij was Guinness lichtelijk *correctie* érg afgeleid door de dingen 

die om hem heen gebeurden, maar toch ben ik erg blij met de foto's.

Wil je het ook eens proberen?

Zorg dat je iemand bij je hebt die je hond vasthoudt.

Loop naar de plek waar je je hond vast wilt leggen.

Trek een sprintje (of loop rustig een stukje naar voren).

En (héél belangrijk!) ga DOOR JE KNIEËN.

Laat degene die je hond vasthoudt stoppen op het moment

dat je je hond goed in beeld hebt.

Roep je hond (balletje of piep-speelgoed kan helpen).

Zorg ervoor dat je scherp stelt op de ogen van je hond en...

druk af!!

De foto hieronder is beter dan die hierboven,

in de zin dat je hieronder alle pootjes én staart van Guinness ziet.

Alleen kijkt Guinness op de onderste foto niet 'in mijn ziel'.

Vermoedelijk zag hij een hotdog boven mijn linker

schouder vliegen, hihihi!

En... als de kwaliteit van je foto voldoende is,

kun je natuurlijk altijd een uitsnede maken!

Hieronder een uitsnede uit de eerste foto.

Als je goed oplet, zie je dat ik de foto wel iets gekanteld heb,

om de compositie iets meer in balans te krijgen.

Voor de fotografie-fanaten onder ons; 

ik maakte deze foto's met een Canon EOS 60D, Canon 50 mm (F1.4) lens, 

F3.5 - iso 250 - sluitertijd 1/250 (het was een tikkie donker).

Lieve groetjes en een enthousiaste 'wrrrroeoefff!' van Guinness,

Sandra

Vakantiemijmeringen

Afgelopen woensdag zijn we terug gekomen van onze vakantie in Duitsland en Oostenrijk.

Wat hebben we genoten! Ik deel wat foto's met jullie.

De Pfalz in Duitsland;

En natuurlijk was Guinness van de partij!

Het Kleinwalsertal in Oostenrijk;

Ook in de Alpen kwam Guinness goed uit de voeten eh... pootjes.

Wie had dat durven denken na de hernia van vorig jaar...

Van het Kleinwalsertal reden we naar Ruhpolding (Zuid Duitsland);

Wat boften we met het weer...

En wat hebben we gewandeld...

Na het fotograferen van de druppeldans in een drinkbak,

kwam er als in een droom een meisje in een roze jurk aangelopen.

Even spetteren en daarna wachten op papa en mama.

In de 'Spessart' in Duitsland was het landschap weer heel anders;

Lieflijk glooiend, met veel bossen.

'Lieflijk glooiend, ammehoela!' lijkt Guinness hier te denken, 

terwijl hij even een time-out neemt :-)

Zoals je aan de foto's zult merken, hebben wij onze batterijen

het meest met groene energie opgeladen :-)

Het is niet verkeerd om in de stad te wonen, maar soms komt het beton op

je af en heb je behoefte aan ruimte, natuur en stilte.

En in ons geval was die behoefte deze keer érg groot :-))

Maar zo op het einde van de vakantie hadden we ook weer zin in het bezoeken 

van pittoreske stadjes. En dan weet je meteen; het heeft ons goed gedaan!

We kijken met heel veel dankbaarheid en plezier terug op onze vakantie!

Lieve groetjes,

Sandra

Ik zie het nog niet...

Mijn wandkleed lijkt niet van de grond te willen komen.

Een wijsneus zou zeggen; dan maak je er toch een tapijtje van? 

(doordenkertje, beetje flauw, ik weet het ;-))

Een stukje van mij heeft het gehad met de wol en het patroon.

Maar een ander stukje in mij haalt nog steeds heel veel plezier

uit het haken van deze driehoekjes. 

Lekker tussendoor, niet moeilijk, goed mee te nemen. 

En dat laatste telt zwaar, 

want de driehoekjes dragen hierdoor herinneringen met zich mee.

Ik haakte ze onder andere tijdens een wondermooie vakantie 

en aan het ziekbed van paps.

Dus...

Ik haak gewoon door en hoop er het beste van.

Sommige dingen hebben tijd nodig.

Lieve groetjes,

Sandra