'Sidewalk Shawl' van Rowan Felted Tweed is af!

Vorige week zagen jullie het begin van deze sjaal al voorbij komen. En nu... is hij al af!
Het is een geweldig (verslavend) patroon om te haken. Het is van Kimberly K. McAlindin en het (gratis) patroon vind je hier.

Eigenlijk is hij te snel af. Het boek dat ik de laatste dagen heb moeten lezen voor mijn studie was zo saai, zo onsamenhangend dat ik me moeilijk kon concentreren. Op bijna elke pagina kwam wel een stuk voor dat ik (minimaal) twee keer heb moeten lezen. En dan helpt het niet als er zo'n leuk project ligt te knipogen. 'Vooruit dan, na dit hoofdstuk 2 toeren haken' en dan werden het 4 toeren... en vervolgens kwam de 'beloning' na elke paragraaf in plaats van elk hoofdstuk...

Maar dan, de wol... Rowan Felted Tweed. Niet goedkoop, maar super om mee te haken. Prachtige kleuren. 50% Merino, 25% Alpaca en 25% Viscose. Voel je de 'maar'  al opkomen? Ik zal het zo zeggen; na elk 'verboden' haakuitstapje, zag ik eruit als een ruiende hond. Er was geen ontkomen aan! Gisterenavond, toen ik de franjes aan de sjaal vast aan het maken was, nam ik me voor om hem 's ochtends te wassen en te blokken. Dat zou vast schelen! Ik hoop dat je op de foto hieronder kunt zien wat ik bedoel met het haarverlies?

Hmmm... wol en wasmachine. Doen? Op de label stond; 30 graden machinewas, dus waarom niet? Kort programma uitgezocht, speciaal wasmiddel d'r in, 30 graden en gaan met die banaan.
Ik nam een positie in (met het gehate studieboek) waarbij ik er zeker van was dat ik de piepjes van de wasmachine zou horen. Wat kan er mis gaan? 

AARGHHHH!!! Mijn sjaal is vervilt??!??

Dit waren net toch écht losse draadjes, niet die vervilte sliertjes die het nu zijn?? :-(
En is hij nu kleiner??? Blokken! Blokken! 

Pffff.... Bij het blokken bleek gelukkig dat de schade beperkt is gebleven tot de franjes.

De sjaal is na het wassen een stuk zachter geworden, da's een groot pluspunt. En het ananas-patroon komt na het blokken super tot zijn recht.

Maar... hij is nog steeds in de rui... Ik houd verschrikkelijk veel van honden, maar het is niet de bedoeling dat ik er zelf als een ruiende hond bijloop... Hij is nog een beetje vochtig, dus ik heb hem nog niet aan de ultieme draagtest kunnen onderwerpen. Ik hoop zo dat we vriendjes kunnen worden, deze prachtige sjaal en ik. Wordt vervolgd...

Groetjes,

Sandra 

(lichtelijk gedesillusioneerd)

P.S. Op internet vond ik bij Rowan deze waarschuwing;

Please note, this is a lightly pre-felted yarn that knits to a lightweight fabric with a felted effect. Please follow care instructions, as the yarn may felt further if washed incorrectly

'Washed incorrectly'? Ben me van geen kwaad bewust... Maar het was prettiger geweest als dit op het label had gestaan, want ik denk niet dat ik 'm dan in de wasmachine had gegooid...

Don & Daisy

Een tijdje geleden kocht ik in de opruiming mijn eerste zogenaamde 'clear stamps'.
Dat zijn doorzichtige stempels die je op een acrylblok kunt plakken. Het voordeel is, dat je op een acrylblok al een lay-out kunt maken door (eventueel) verschillende soorten stempels door elkaar te gebruiken. Omdat het blok doorzichtig is, zie je goed waar je stempelt én alles is afwasbaar. Na gebruik haal je je stempels van het blok en berg je alles weer netjes op.

Ik heb een filmpje gevonden op YouTube om mijn verhaal wat te verduidelijken.

De clearstamps die ik kocht waren van Marianne Design: van 'Don en Daisy'. Het zijn ontwerpjes van Hetty Meeuwsen en ik word er helemaal blij van. Op de één of andere manier brengt de tekenstijl me terug naar mijn jeugd (hmmm... als ik het zo opschrijf, voel ik me ineens 80, whahaha!)

Afgelopen donderdag ging ik eens kijken wat er nog meer van 'Don en Daisy'  te krijgen is.
Foute boel natuurlijk.... Ik zat stuiterend achter mijn pc, toen ik 'Knitting Daisy' tegenkwam.

Vooruit dan -klik-, hups naar de winkelwagen. Aaaahhhh!
Daisy op de fiets (mijn favoriete vervoermiddel) en ze heeft ook een bloemenmandje op haar fiets! En... aaaahhh! Er zit een muisje achterop! Finnegan?!!!

De stempelafdruk hierboven vond ik op internet en is  door een iemand prachtig ingekleurd.
Lang verhaal kort; ik ben de trotse bezitter van 7 Don & Daisy clear stamps!

Manlief krabbelde op zijn hoofd, fronste zijn wenkbrauwen en liep hoofdschuddend weg...

Fijn weekend!

Sandra

P.S.
Ik kocht mijn stempels bij Hobbynu.nl
Ze werden keurig netjes en razendsnel opgestuurd. Aanrader!

Groothoek-uitdaging, James Cauty & polswarmers

Voor het geval dat de titel je nog niet genoeg gewaarschuwd mocht hebben; dit is een hak-op-de-tak-post! Mijn 'monkey-mind' speelt me parten...

Groothoek-uitdaging

Na mijn uitdaging van 2013; 52 foto's maken met de 50 mm lens die het waard zijn om opgenomen te worden in de 50 mm galerij, heb ik mezelf in 2014 een ander doel gesteld. Of eigenlijk 2...

In 2014 open ik een 'groothoek-galerij', waar ik 12 foto's in wil plaatsen én ik wil mijn 50 mm galerij met 12 foto's uitbreiden. Of meer natuurlijk!

Ik heb nog nooit op een bewuste manier met een groothoeklens gewerkt, maar ik kreeg steeds meer zin om dat stukje fotografie te verkennen. Misschien heeft het te maken met mijn drive om altijd zoveel mogelijk van 'the big picture'  te willen zien? Wat ook meespeelt is mijn ieniemienie handicap; jaren geleden heb ik een netvlies loslating gehad, waardoor ik een stuk van mijn gezichtsveld in heb moeten leveren. Ik heb als het ware een 'dode hoek'. En wat is dan mooier dan thuiskomen met een boel foto's en thuis op je pc in wél in één oogopslag de hele dekselse boel te kunnen zien? :-)

Maar goed, hier komt ie, nummer 1 van 12 voor de groothoek-galerij, het contrast in Eindhoven tussen industrieel erfgoed en moderne architectuur; Blob versus de Lichttoren!

James Cauty

Gisteren ben ik even naar de expositie van James Cauty geweest. Ik had er van tevoren wat over gelezen, dus wist een klein beetje wat me te wachten stond, maar toch verraste het me. Ik stapte (als enige) een verduisterde expositieruimte in en werd overvallen door een enorme kakofonie aan licht en geluid. Het leek wel een soort van Apocalyps! Overal, echt overal in de modelstad waren ongelukken gebeurd. Er zaten leuke grapjes in verwerkt; een vrachtwagen die dwars door de MacDonalds drive in gereden was, politie-agenten die graffiti aan het spuiten waren en verbaasde politieagenten die op de rand van de modelstad stonden. Zo van 'is dit nu het einde van de wereld?'
Fascinerend, maar ik heb er een onbehaaglijk gevoel aan over gehouden.
Hier een kleine indruk van de (grote) modelstad.

Hier een stukje uit de officiële aankondiging:

Zijn meest recente werk richt zich op het maken van 1:87 schaalmodellen van rebellieën als kleine “world re-enactements”, vaak getoond in omgekeerde jampotjes als “A Riot in A Jam Jar". Zijn nieuwe expositie “The Aftermath Dislocation Principle” zet deze fascinatie met kleine “world re-enactements” voort in de vorm van een 1:87 schaalmodel landschap (gelijk aan 1 vierkante mijl in miniatuur). Dit landschap is verwoest, verlaten, vernietigd, verbrand en verstoken van leven. Enkel 5000 model politiemannen bezoeken deze apocalyptische overblijfselen. Het is een bizarre, merkwaardige aanschouwing van een modeldorp, waarin Cauty zijn fascinatie voor verval, de consumptiemaatschappij en entertainment vervolgt door middel van creatieve verkenning en donkere humor.

En nog een foto van de 'jampotjes':

Ik weet niet of je het kunt zien, maar in het voorste potje hebben kinderen een politieagent aan een lantaarnpaal gebonden en ze dansen er vrolijk omheen.

Polswarmers

Tijd voor iets luchtigers dat je toch warm houdt; polswarmers! Toen ik de blogpost van Sandra van Cherry Heart zag, was ik niet te houden. Deze wilde ik ook maken! Eén paar is al af. Het is een patroon van Drops (108-25), gecombineerd met een schattige rand die het patroon nét dat beetje meer geeft. Ik kwam er net achter dat Sandra van Cherry Heart op Ravelry heeft uitgeschreven hoe ze het gedaan heeft. Maar ik heb ze dus niet zo gemaakt, ik heb zelf wat uitgedokterd :-)

Hier staan ze op de foto, klaar voor verzending want... het is een cadeautje voor iemand!

Genoeg geschreven! Ik hoop dat ik jullie aandacht vast heb kunnen houden...

Ik ga nu een sprintje trekken naar de brievenbus met mijn trouwe, hyper-actieve Ierse Terriër!

Groetjes,

Sandra

Strependeken is af!

Hij is (was) zo leuk om te maken, deze strependeken van 'Not your average crochet'...
Gisteren heb ik de laatste hand kunnen leggen aan de rand (wat anders dan het patroon) en de laatste draadjes weggewerkt. Hier komt hij dan!

Eerst wat details...

En dan helemaal (handig, zo'n groothoeklens :-)):

Hij is wel wat kleiner uitgevallen dan ik gedacht/gehoopt had.
Met 11 bollen Stylecraft, naald 5, ben ik uitgekomen op 1.24 x 1.60 m. Prima voor een deken op de bank, maar 40 cm. langer was beter geweest. Nadeel van het haken met dit patroon met 10 verschillende kleuren en 100 grams bollen is, dat bijbestellen niet makkelijk is. Kan natuurlijk wel, maar dan heb je weer veel te veel... Maar ik ben blij met het eindresultaat! Ik kan er nog even van genieten en dan gaat hij naar zijn nieuwe eigenaresse :-)

Groetjes,

Sandra

Lucky me!

Jippieieieie! Ik ben de gelukkige winnaar van de giveaway van Angeline van 'Mijn eigen plekkie'!!
Na een lange werkdag stond net ineens een verlegen buurmeisje aan de deur. Mét een pakketje. Joehoeoe!

I'm the lucky winner of a giveaway! Look what Angeline of 'Mijn eigen plekkie' send me...

Volgens mij kun je aan de doos niet zien dat ik een beetje overenthousiast ben hè?

Ik weet het... de schaar is al uitgevonden... Aan plakband trekken levert uiteindelijk niet zoveel besparing op als naar de keuken lopen en de schaar te pakken...

I know... they've invented scissors... But I'm so enthusiastic! Just like my Irish Terrier...

Ons muisje met Ierse roots is in geen velden of wegen te bekennen, maar als je iets aan het verscheuren bent, reken er dan maar op dat er een Ierse terriër naast je staat. Altijd bereid om te helpen.

Maar dan wel helpen van de wal in de sloot... De lintjes waren érg aantrekkelijk (of rook Guinness Buffy, het hondje van Angeline??), dus ik moest héél snel worden...

En daar issie dan! Die zal ik met veel plezier dragen!

Kijk bijvoorbeeld meer eens hoe mooi hij bij de print van dit jurkje past?

What a great match with this dress!

Nogmaals bedankt Angeline!


Fijn weekend,

Sandra

Feesttulband en strependeken

Op dit moment ben ik weer druk aan het studeren. Alhoewel... Niet op DIT moment natuurlijk!

Dit is spijbelen, broodnodige afleiding, hoe je het ook noemen wilt.
Reken maar dat een ochtendje procesmanagement, hoe interessant ook, een creatief mens tot het uiterste kan drijven... Zelfs gedachten aan (normaal als irritant beschouwde) huishoudelijke karweitjes, lonkten als een fata morgana aan de horizon... Maar ik heb volgehouden, dus tijd voor een beloning.

Feesttulband

Jarenlang bakte mijn schoonmoeder voor (onder andere) ons een heerlijke kersttulband. Deze Kerst lukte het haar niet. Voor mij het signaal om me de kunst van het maken van een kersttulband eigen te maken. Zoals wel vaker kwam dit idee op als... juist ja. En natuurlijk kon ik het originele recept van mijn schoonmoeder niet zo snel vinden. Maar niemand zegt dat ik dat recept móet gebruiken. En waarom zou je alleen met kerst een heerlijke tulband bakken? Na een zoektocht kwam ik uit bij de 'Goddelijke Huisvrouw'. Het recept dat ik daar vond bood genoeg mogelijkheden voor een eigen versie en voilà; Sandra's feesttulband! Altijd lekker als je iets te vieren hebt, niet alleen met Kerst!

De feesttulband kan heel goed ingevroren worden. Dat heb ik dus ook gedaan, wel voorgesneden in stukjes. 's Ochtends bevroren meenemen naar het werk en dan heb je rond een uur of half elf een heerlijke traktatie.


Wil je het zelf proberen?
Hier is de link naar het originele, hele oude, dr.Oetker-recept.
Mijn versie heb ik hieronder uitgeschreven.

Sandra's feesttulband

Ingrediënten:

300 gram echte boter
350 gram zelfrijzend bakmeel
250 gram suiker
1 zakje vanillesuiker
3 eieren
Rasp van 1 grote citroen
Mespunt zout
6 eetlepels (rijsten)melk
200 gram rozijnen
100 gram gedroogde abrikozen (in blokjes gesneden)


Tip 1; schep 1 eetlepel zelfrijzend bakmeel door het rozijnen-/abrikozenmengsel.
Tip 2; zet alles afgewogen klaar, dat scheelt veel ergernis.


Bereiding:

Mix de boter tot room en voeg langzaam de suiker en vanillesuiker toe. Daarna 1 voor 1 de eieren, de citroenrasp en het zout door het deeg mixen. Daarna het bakmeel er langzaam bij voegen, afwisselend met de eetlepels melk.

Tenslotte roer je met een houten lepel de rozijnen en abrikozen door de deegmassa. Stort het deeg in een ingevette en bestoven tulbandvorm (die zijn er ook in een siliconen uitvoering)

Het rooster met de tulbandvorm onder in de voorverwarmde oven schuiven.

Baktijd en -temperatuur: 80 minuten op 170 graden.

Tadaaaa!!

Strependeken

Inmiddels is half haakland naar mijn gevoel met de strependeken bezig. Zie ook mijn blogpost van eerste kerstdag voor meer informatie. Het grappige is, dat de dekens die ik tot nu toe voorbij heb zien komen, allemaal anders zijn! Echt heel leuk om te zien!

En volgens mij is Stylecraft nu bezig met het scheren van muppets om aan de gigantisch gestegen vraag naar top-acryl te voldoen, want er is al heel veel uitverkocht...

Hieronder mijn vorderingen tot nu toe.

Fijne zondag allemaal!

Groetjes,

Sandra

Winnen we iets?

Er waren eens drie kleine meisjes. Drie zusjes. Mama is hun grote voorbeeld. En als mama en paar polswarmers krijgt met Kerst, dan houden ze dat goed in de gaten. Zeker als ze roze zijn! Dus ineens waren de polswarmers verdwenen. Ze gingen van pols naar pols. Het middelste zusje wist waar ze moest zijn. En mijn hart smolt... Dus de haakturbo ging aan en ik heb voor die drie boefjes polswarmers gehaakt. Ze zijn niet allemaal roze. Ik hoop niet dat dat op Nieuwjaarsdag de eerste strijd van het 2014 ontketent, want meer roze had ik niet in mijn wolvoorraad :-)

Het schattigste vind ik het kleinste paar. Ik hoop dat ik de maat goed heb ingeschat.

Hier in huis kun je niets dat warm en zacht is op de grond leggen zonder dat er iemand komt kijken.
Eerst heb ik Guinness weg moeten jagen en toen ik me omdraaide lag daar.... Juist. Onze muizenboef Finnegan!

Voor de oplettende kijkers; ja, er ligt iets onder hem. Ons Oudjaarslot!
Finnegan is ervan overtuigd dat we een prijs winnen. Hij bewaakt ons lot met zijn leven. Overal waar hij gaat, gaat het lot mee. Ik hoop niet dat de inkt vervaagt, want hij slaapt er zelfs mee en strijkt dan liefkozend over het lotnummer... Ik verdenk hem ervan dat hij zelfs zijn rugzakje al gepakt heeft om met ons op vakantie te gaan, mochten we genoeg winnen.

I've made three pairs of mittens for three little girls. They'll get them on New Years day. Only one of them 'll get the pink ones. I hope that that is not a problem. I didn't have any more left over pink yarn... Finnegan likes the soft mittens. He strokes them while lying on our lottery ticket. He guards our lottery ticket with his life, because he's convinced that we'll win a big price! He already packed his rug sack, just in case we would go on a holiday with the price money :-)

Hartstikke bedankt voor jullie lieve reacties op mijn deken en de foto! Het komt inderdaad helemaal goed met de kleurencombinatie. Vandaag ga ik er weer aan verder. Binnenkort start ik weer met mijn studie en dan gaat het haken waarschijnlijk op een lager pitje, dus nog even profiteren.

Fijne dag!
Groetjes,

Sandra