Montana deken klaar voor de rand

 Eindelijk heb ik de laatste toeren af kunnen 

maken en is de Montana deken klaar voor haar 

bijzondere rand!

Dit gaat mijn eerste dubbele rand worden;

je haakt een soort 'hoes' of 'envelop' om de

hele deken heen waar alle afhechtdraadjes

in gaan vallen.

Klinkt als een boel werk...

😰

Maar (als het goed lukt) wél heel mooi!

Op dit moment heb ik de deken even aan de

kant gegooid omdat ik een verjaardagscadeau

af moet h/maken.

Als het niet té warm is, pak ik daarna deze deken

weer op. Ik beloof veel foto's van het proces te maken!

Lieve groetjes,

Sandra

Wandelen in Someren; de Keelvenroute

 Het regent wandel blogposts hier op Beautiful Boardwalk!

Vandaag een verslag van de Keelvenroute.

Deze wandeling van 7 kilometer start vanaf

de parkeerplaats van Natuurpoort Vennenhorst,

Provincialeweg, Someren-Heeze

(volg de bordjes met 'Keelven')

Het is altijd leuk (vind ik) als je na een ochtend

wandelen terug kunt komen op een plek waar je

kunt lunchen en... dat kan hier bij 

Boscafé De Soete Inval!

Op dit moment (juni 2022) geven ze aan 

dagelijks open te zijn vanaf 10 uur

(keuken open van 12 tot 19 uur).

Amper gestart met wandelen of we worden

al getrakteerd op een uitzicht op dit prachtige ven:

Dit is niet het Keelven zelf; er liggen heel

veel vennen en vennetjes in dit gebied, waarvan

het Keelven wel het grootste is.

De route is prima aangegeven.

Wel grappig; de ANWB doet dat weer net

anders dan bijvoorbeeld Staatsbosbeheer.

De ANWB geeft soms op het ene paaltje al

aan wat je bij het volgende paaltje kunt verwachten.

😄

Toryn vindt het (natuurlijk) weer helemaal geweldig!

Na een aantal kleinere vennen krijgen we eindelijk

zicht op het grote Keelven.

Rondom het Keelven doet het een beetje

'parkachtig' aan.

Er ligt bijvoorbeeld een breed, goed begaanbaar

gravelpad om het ven heen.

Op de volgende foto zie je dat nog beter.

Als je minder vast ter been bent of in een rolstoel

zit en tóch nog wat (kilo)meters wilt/kunt maken,

is dit een prima locatie. 

Op de parkeerplaats staan volgens mij 3 routes

aangegeven die rolstoel toegankelijk zijn. 

Misschien zie je het al aan de lucht; er 

is iets gaande, dus we zijn (weer) wat steviger

door gaan stappen.

Volgens Buienradar hebben we nog ongeveer een 

uurtje voordat de regen losbarst.

Net genoeg tijd voor een snelle en lekkere lunch op 

het terras van Boscafé De Soete Inval!

De foto hieronder maakte ik vóór de start van onze

wandeling, daarom lijkt er hier nog geen

vuiltje aan de lucht te zijn.

Weer een geslaagde wandeling waarbij we ook wat dieren gespot

hebben; een blauwe reiger, een pad, eekhoorn, een ooievaar en een ree!

Pluspunten:

- Goed aangegeven 

- Bankjes in het bos mét prullenbak

- Veel mogelijkheden voor mensen in een rolstoel of als je minder vast ter been bent

- Het Boscafé met avontuurlijke midgetgolfbaan

(Mogelijk) minpunt:

- Wij waren er op een doordeweekse dag buiten de vakantieperiode,

maar ik heb het idee dat het hier in de weekenden/schoolvakanties 

aardig druk kan zijn. Niet erg, maar goed om te weten.

Lieve groetjes,

Sandra

Boswachterspad Klooster- en heidewandeling

 De boswachterspaden van Staatsbosbeheer

zijn een aanrader als je kennis wilt maken

met een natuurgebied; boswachters weten immers het 

beste waar de mooie plekjes te vinden zijn!

Hier vind je de link naar alle boswachterspaden.

Afgelopen dinsdag kozen wij voor de 

'Klooster- en heidewandeling' van 7,5 km.

Startpunt van deze route is de parkeerplaats bij 

Natuurpoort De Achelse Kluis

Abdijweg 50, 5556 VE Valkenswaard

(tegen de Belgische grens).

Fnny & Mac maakten van de mogelijkheid gebruik

om een zwerfsteentje te 'dumpen' waar zij de hele

tijd met argusogen naar hadden zitten kijken; de KAT!

Hopsakeeee! Over de grens ermee!

Hopelijk heeft deze 'happy stone' inmiddels een adresje

gevonden zonder haatdragende muisjes!

Het boswachterspad leidt ons door het heidegebied

van de 'Grote Heide'. In de verte hoorden we de kikkers 

in de vennen kwaken.

Een klein stukje van de route voert je

over een fietspad. Nu was het rustig, maar dit

is een héle populaire route. In de weekenden

en schoolvakanties moet je goed opletten

dat je niet van je sokken gereden wordt.

😉

Eenmaal van het fietspad af, kun je je oplettendheid

laten varen. Terwijl wij de snel veranderende lucht

bewonderen...

maakt Toryn van de gelegenheid gebruik om even 

uit te puffen!

We zijn inmiddels bij de rand van het Leenderbos 

aangekomen. Links nog een stukje afrastering

om de schaapjes op de heide te houden.

Ons blij ei gaat voorop:

Onze buikjes beginnen te knorren.

Inclusief die van Toryn!

Geen bankjes op dit gedeelte van de

wandeling; dan maar een boterham uit

het vuistje!

Het weer slaat om...

Het begint een beetje te miezeren.

We zitten (ongeveer) op drie kwart van de route

en zetten er flink de pas in.

Eenmaal aangekomen op de beukenlaan

die naar de parkeerplaats (én het klooster)

leidt is het weer droog, maar onderweg naar

huis doorkruisen we in de auto deze onweersbui

met hagel. Geluk gehad dus!

Dat was weer een fijne wandeling!

Lieve groetjes,

Sandra

Boswachterspad Kanonsbergroute

 Wat doen Manlief, Toryn en ik het liefste als we 

samen vrij zijn? Wandelen!

Afgelopen maandag zijn we voor het eerst

in de Maashorst geweest; een natuurgebied in Noord Brabant

dat ook wel 'Oergebied' genoemd wordt.

We parkeerden onze auto op de wandelparkeerplaats

Schaijksedreef in Nistelrode, om daar te kunnen starten

met het boswachterspad 'Kanonsbergroute'.

Het is een mooie, gevarieerde route van 8 kilometer.

Een routekaartje vind je hier, maar hij is ook keurig 

bewegwijzerd.

Als je geluk hebt, sta je oog in oog met de 'grote

grazers' van dit gebied. En... wij hadden geluk! 

Hieronder een fotoimpressie.

Ik start meteen met één van de bijzondere

grote grazers van dit gebied; Exmoorpony's.

Twee pony's maakten dat ze weg kwamen toen 

ze ons zagen, maar eentje vond het gezellig

om een stukje met ons mee te lopen.

Zoals je ziet, was het een indrukwekkende

wolkendag, maar we hebben het droog gehouden!

Toryn vond het geweldig. 

Honden moeten hier (en eigenlijk in nagenoeg

alle natuurgebieden) aan de lijn blijven; logisch!

Af en toe staan er bankjes op de route.

Een moment om even het prachtige landschap en de

vele vogel- en insectengeluiden in je op te nemen.

En een lekkere koek te eten...

Toryn zorgt ervoor dat hij niet vergeten wordt!

Het graasgebied is omheind en de bordjes

maken duidelijk wat je wel en vooral niet moet doen.

De Taurossen hadden we nog niet ontmoet, maar

ineens hadden we het gevoel dat we bekeken werden.

De grote jongen op de foto hieronder zagen we het eerst.

Wat later zagen we de kalfjes liggen, een beetje

verstopt achter een omgevallen boom.

We hebben even getwijfeld wat we zouden doen.

Onstuimige en nieuwsgierige Toryn zou als

bedreiging gezien kunnen worden, zelfs aan de lijn en

we hadden geen zin om aan die imposante

'satéprikkertjes' geregen te worden!

😱

Uiteindelijk besloten we toch door te lopen.

Ik voorop, flink doorstappend en Manlief met Toryn

aan de korte lijn achter mij aan. De hoop was dat Toryn 

zo de focus wat meer op mij, dan op de Taurossen

zou houden. En dat lukte!

😅

Dit is toch wel de meest bijzondere picknicktafel

die we ooit gezien hebben!

Prachtige vlierbloesem onderweg,

ik houd van vlierbloesemsiroop; misschien

ooit eens zelf maken!

😃

Het vingerhoedskruid zorgt voor roze en witte

accentjes in het bos.

Al met al een prachtige wandeling en deze

route heeft ons op een geslaagde manier

kennis laten maken met een bijzonder gebied.

Lieve groetjes,

Sandra

 

Spring Whispers Pillow | Tadaa!

 Er zijn hier de laatste tijd een aantal kussens

ten prooi gevallen aan het 'kussenmonster'.

Ik noem verder geen namen...

🐕

Enfin, een extra reden om met enthousiasme

het patroon te testen voor het 'Spring Whispers' kussen!

Kijk 'm eens stralen in het zonnetje!

Ik gebruikte lekker dik garen en naald 5,5.

Resultaat; véél structuur!

Voor de achterkant gebruikte ik een andere

kleurencombinatie;

Hier vind je wat meer details over

het garen dat ik gebruikte e.d.

Bij het patroon hoort ook een rand, maar die 

maakte ik niet, want ik had precies genoeg kussen-

vulling voor deze afmetingen (ca. 35x35 cm.)

Ik zal er geen doekjes om winden;

dit was een complex patroon om te testen.

Maar daar moet je je niet door af laten

schrikken; de versie die ik testte is inmiddels

(natuurlijk) verbeterd door de input van de testers.

En; ik testte zonder de fotoinstructies.

Mét foto's is het een heel ander verhaal.

Dit patroon is overigens onderdeel van het

patroon voor een prachtig deken;

de 'Spring Whispers' deken. Kijk maar eens hier. 

Een hele uitdaging, maar man... het is ook een 

waar kunstwerk!

Ik weet nog steeds niet welke versie ik het mooiste

vind; die met de witte achtergrond of de prachtige bonte

met zwarte achtergrond...

Drie keer raden waar mijn mooie kussen nu ligt...

Op tafel!

Ver weg van hapgrage bekjes...

Fijne zondag!

Lieve groetjes,

Sandra

Happy Stones

 Misschien heb je laatst al eens gelezen (bijvoorbeeld

hier), dat ik zwerfstenen oftewel 'Happy Stones' had gevonden

en ook weer verder heb laten zwerven.

Ik betrapte mezelf erop dat ik steeds vaker op bepaalde

punten (bijvoorbeeld bankjes) ging kijken of iemand

misschien zo'n leuke zwerfsteen had achtergelaten.

Maar waarom zou ik ze zelf niet maken?

Aan het tekenen met Kaira had ik tenslotte

ook veel plezier beleefd.

Zo ontstond een nieuwe hobby!

Dit is mijn eerste, zelfgemaakte Happy Stone en

ik ben er eerlijk gezegd best trots op!

 Voorlopig wordt dit geen zwerfsteen...

Mijn schone mama vond het roodborstje zo leuk, 

dat ik hem bij haar heb achtergelaten.

😊

Nummer twee vind ik misschien nog wel beter gelukt,

de veer van een vlaamse gaai:

Eerlijk gezegd is het best wel verslavend!

Op internet is véél meer informatie te vinden,

maar dit is hoe ik (tot nu toe) te werk ben gegaan;

Manlief heeft (redelijk) gladde stenen gezocht

(bij ons in de voortuin).

😁

Die worden gewassen en geborsteld.

🚿

Na het drogen zet ik er met een kwast gesso

(een soort primer) op.

Minimaal 2, soms 3 lagen.

Als de gesso goed droog is, schets ik

met potlood een tekening.

Daarna gebruik ik acrylstiften om de

tekening in te kleuren.

Als de tekening goed (!!) droog is,

gaan er enkele lagen vernis op.

En tadaaa! Daar is je eigen Happy Stone!

Oh ja; als je wil, kun je achterop je postcode 

vermelden en vragen of mensen de vondst

willen delen op de Facebook pagina van KeiTof.

Op die manier kun je (soms) je zwerfsteentje

een beetje volgen.

Heb ik jou nu ook aangestoken?

😉

Fijn weekend!

Sandra

Cheesecake met frambozen en kruimellaag

 Alleen de titel van deze blogpost laat het water in

je mond lopen, toch? Bij mij in ieder geval wel!

Zo zag de cheesecake eruit na het bakken:

Zoals je ziet, was er al meteen een kaper op de kust.

😄

Ik zal snel het recept met jullie delen.

Het is namelijk een heerlijke moederdag-taart!

Ingrediënten

Kruimellaag en -bodem:

350 gram bloem

200 gram suiker

¼ theelepel zout

225 gram roomboter (ongezouten – gesmolten)

4 eetlepels havervlokken

Cheesecake:

600 gram roomkaas (op kamertemperatuur)

125 gram zure room (op kamertemperatuur)

200 gram suiker

2 eetlepels maizena

2 theelepels vanille-extract

Rasp van 1 limoen

2 eieren (middel)

Frambozen topping:

3 eetlepels frambozenjam

300 gram frambozen (verse)

Bereiding

Verwarm de oven voor op 180 graden (boven- en onderwarmte). 

Vet de bakvorm in en bekleed met een vel bakpapier. 

Ik gebruikte een vierkante springvorm van 24x24 cm., 

maar je kunt ook een gewoon bakblik gebruiken.

Je start met het maken van de bodem en kruimellaag. 

Meng de bloem, de suiker en het zout in een grote kom. 

Voeg beetje bij beetje de gesmolten boter toe en roer voorzichtig met een vork 

tot je een kruimelig mengsel hebt.

Verdeel ongeveer twee derde van dit mengsel gelijkmatig over de bakvorm en druk 

het met de achterkant van een lepel stevig aan. Prik met een vork gaatjes in de 

bodem en plaats de bakvorm met bodem 10 minuten in de diepvries. 

Meng de rest van de kruimellaag met de havervlokken 

en zet tot gebruik in de koelkast.

Bak de bodem dan 20 minuten in de oven tot deze licht begint te kleuren. 

Haal uit de oven en zet apart.

Meng de ingrediënten voor de cheesecake in een grote kom tot een glad mengsel. 

Verdeel het cheesecakebeslag gelijkmatig over de bodem.

Verwarm de frambozenjam zachtjes in een pan tot deze vloeibaar is.

Haal de pan van het vuur en roer de frambozen er voorzichtig door zodat de 

frambozen met de jam zijn bedekt. Verdeel her en der wat frambozen over de 

cheesecake en strooi er gelijkmatig de achtergehouden kruimels overheen.

Bak de cheesecake 40-45 minuten in de oven of tot de kruimellaag 

lichtbruin en krokant is. Laat 1 uur in de vorm afkoelen en plaats de vorm 

daarna minimaal 4 uur in de koelkast. Smakelijk!

***

Dit is een recept van Edd Kimber (Boek; 'Uit één bakblik').

' Eef kookt zo' postte het een paar dagen geleden op haar blog.

Het is geen moeilijk recept, maar het resultaat is fantastisch.

Het boek van Edd Kimber staat nu zeker op mijn verlanglijstje!

Ik had nog mooie foto's willen maken van een

stukje cheesecake op een bordje, maar na deze foto (zie je dat tongetje?)

en het blaf-concert dat erop volgde,

heb ik 'm maar snel terug in de koelkast gezet!

Fijn (Moederdag)weekend!

Lieve groetjes,

Sandra

PS: Ik las net dat Edd Kimber een website heeft

onder de naam 'The boy who bakes' en daar staan nog

meer recepten op. Ik deel de link graag met jullie!

🍰