zondag 15 januari 2017

Zachte wollebolletjes

Temptation temptation...

Met hulp van Tanja van Bij Tante Betsy
heb ik 5 bollen Lana Grossa Garzato Fleece
kunnen bemachtigen in de kleur wijnrood/zwart.


Ik kon het niet laten. Ik ben gewoon verslaafd aan deze 
mooie, zachte wollebolletjes...

Met elke steek m(h)aak de wereld een stukje zachter.
Eigenlijk dúbbel mooi, als je het zo bekijkt 😊

Lieve groetjes,

Sandra





zaterdag 14 januari 2017

Crocheted shrug nr. 2

In 2014 (wat vliegt de tijd!) haakte ik 'm al een keer;
de 'shrug' van Echt Studio.

Jammer genoeg haakte ik in 2014 de shrug net iets te kort.
Ik bedacht daar wel een oplossing voor, 
maar eerlijk gezegd heb ik hem niet vaak aan gehad...

Het grappige is, dat áls ik hem aan had, ik veel complimenten kreeg.
Alleen bleef het tussen mijn oren altijd 'het te korte vestje'.

Het garen (Lana Grossa Garzato Fleece) is geweldig;
zacht, licht en warm (70% baby alpaca en 30% polyamide).

Toen ik de 'degradé' variant zag in blauw, was ik verkocht.
En zo ontstond 'de shrug met de juiste lengte'!

Jammer genoeg heb ik (nog) geen foto's van mezelf of 
een knap model met het vestje aan, maar
mijn paspop 'Sibille' neemt de honneurs waar.


Elke keer als ik de foto's met Sibille bekijk, lijkt ze tot leven te komen
(nee, niet teveel gedronken, 'gewoon'  een overijverige fantasie 😁)

Hier is ze bijvoorbeeld boos,


maar ontdooit ze langzaam...


om vervolgens weg te willen lopen!


Maar dat mag natuurlijk niet, en daar reageert ze dan weer heel
verontwaardigd op;


Eigenlijk is de shrug niets voor Sibille;
zonder armen kan ze niet goed laten zien hoe mooi het vestje valt...


Hopelijk hebben jullie toch een beetje een goede indruk gekregen.


Voor het geval dat je denkt dat ik 48 uur in één dag heb zitten;
dit vestje maakte ik net iets vóór de 'Arrow'-sjaal af.
Dit is dus mijn laatste creatie van 2016, alleen had ik niet 
eerder tijd/zin om hem op de foto te zetten 😜

Oh ja, nog wat technische details; ik gebruikte 5 bollen en haakte met naald 7.
De mouwtjes hebben een 3/4 lengte.

Lieve groetjes.

Sandra






donderdag 12 januari 2017

The Arrow

Met plezier laat ik jullie mijn eerste creatie van 2017 zien;
de sjaal 'Arrow', naar een patroon van Berniolie.


Ik haakte hem met naald 4 van het garen
'Lana Grossa Cinque Multi'
(60% merino, 40% acryl)


5 bollen kleur 28 (hoofdkleur in wit-/grijstinten) en 
2 bollen kleur 25 (kleurige strepen)


Het is een heel afwisselend patroon, érg leuk om te haken.
Absoluut niet moeilijk, wel even opletten 
(gedachteloos haken gaat helaas niet met dit patroon 😉).

Een mooie creatie om 2017 mee te starten
én lekker warm natuurlijk 😀

Lieve groetjes,

Sandra






dinsdag 10 januari 2017

(M)icy snow

'Het sneeuw, het sneeuwt!' riepen de muisjes afgelopen zaterdagochtend.
Om vervolgens volkomen afgeleid te worden door het zaterdagochtendontbijt.
Je moet als muisje wel je prioriteiten stellen hè?

Maar wat later gingen ze alsnog naar buiten.
'We gaan een sneeuwballengevecht houden!' roept Mac
'Jaaaa!' roept Finny 'En de winnaar krijgt een stuk kaas!'
OK. Het stuk belegen kaas dat ik gekocht heb is
bij deze dus niet veilig meer 😋


Maar wat is dit nou?
Wat is er met de sneeuw gebeurd??


'Oooohhh' fluistert Finny zacht
'Het zijn ijsbloemen geworden...'


Het is overduidelijk dat Finnegan de ijzige sneeuw
prachtig vindt. En ik ook!


Net kristal.


Ware kunstwerkjes van Moeder Natuur.




En Mac? Die vindt het maar niks.
Wég avontuur.
Wég spanning en spektakel.
Wég kaaswinst.

De volgende keer beter jongens!


Kom, we gaan lekker naar binnen.
Voor mij een kopje thee en voor jullie...?
Rarara...
Het eindigt op 'aas' 😀

Lieve groetjes,

Sandra




Nog meer poppenverhalen lezen?
Kijk dan ook eens bij;  








dinsdag 3 januari 2017

New Year's Eve fun!

Op Oudjaarsavond slopen de muisjes ineens de woonkamer uit,
met binnenpretjes die zó groot waren, dat hun snorharen er van krulden.

Oftewel; de muizenbarometer staat op; ONDEUGD!



Tadááá!!


'En hoe gaan jullie dat aansteken?'
'Met een lucifer natuurlijk!'


'Een GROTE lucifer!'

Maar Mac lijkt het daar niet zo mee eens.
Hij loopt weg, Finnegan verbouwereerd achterlatend.


'We kunnen ook... een VLAMMENWERPER gebruiken!
Whahahaaaaa!' 


Gelukkig had Guinness ze in de smiezen en heb ik
de 'vlammenwerper' in beslag kunnen nemen.

Het aansteken van de lange lucifer vereist teamwork;



'Jaaaaaaaaa!! Snel Mac, haal een flitspot!'

Flitspot???


'Dichterbij Finny, dichterbij met die lucifer!'



Aha! Dit bedoelen de muisjes met flitsen!


'Maar staan jullie niet te dichtbij?'


'Pieperdepiep! Geen zorgen!
Wij hebben de flitspot onder controle!
Wij zijn Ware Flitspot Meesters!'

Totdat.....

VAVVVAAAAVLAMMMMMMBAMMMM!!!!


Een oogverblindende explosie, geknetter en een
REUZENFLITS!

'Muisjes? Waar zijn jullie??'

Was die flitspot een TeleTijdMachine voor muisjes???
Of... zijn de 'Flitspot Meesters' eigenlijk twee 'Bangbroekjes Eerste Klas'?

Ik houd het op het laatste. En eerlijk gezegd vind ik dat ook wel zo wijs.
Met vuurwerk valt niet te spotten.

Achter me hoor ik verontwaardigd gepiep 
en wat Schotse verwensingen.

Jajaaaa 'Flitspot Meesters', ga maar stoer staan,
we maken wel een foto van jullie.


En we zullen niemand vertellen dat jullie snorharen toch
wél een beetje trilden 😊

Gelukkig Nieuwjaar, ook namens de muisjes!!

Lieve groetjes,

Sandra





Nog meer poppenverhalen lezen?
Kijk dan ook eens bij;  






vrijdag 30 december 2016

Legwarmers & bootcuffs

Belofte maakt schuld; jullie hebben de foto's van mijn beenwarmers nog tegoed!

Sorry, ik sta er niet helemaal op, maar hier komen ze:


Ik haakte ze in het rond, met halve stokjes in de achterste
lussen. Voor de juiste maat; meet de omtrek van het
dikste gedeelte van je onderbeen.

Ik heb niet gemeerderd of geminderd. Wel zorgde
ik voor een 'tunneltje' bovenin, zodat ik de bovenkant
van de beenwarmers kon voorzien van elastiek
(niet te strak hè, anders krijg je blauwe tenen 😁)

Ik kan ze dus ook hoog optrekken (lekker warm):


Mocht je beenwarmers te zot vinden,
maar wil je wel de ruimte in je laarsjes wat opvullen;
haak 'bootcuffs'!


Omdat ik zeker wilde weten dat het onderste gedeelte goed
in mijn laars zou passen, haakte ik het onderste gedeelte
'glad' (volgens mij halve stokjes).

Daarna ben ik verder gegaan met een stoer reliëfstokje.

En dan krijg je dus zoiets;


Fijne dag allemaal! TGIF! 😀
(Thank God it's Friday)

Lieve groetjes,

Sandra






donderdag 29 december 2016

Het imperfecte kussentje

Elke dag 'knipoogt' dit roodborstje naar mij. Al een tijdje...


En vandaag mag hij dan eindelijk zijn plekje op 
de 'Beautiful Boardwalk'  opeisen.

Valt niet mee hoor, hier iets te laten zien waar ik 
eigenlijk niet helemaal/helemaal niet blij mee ben.

Want dit kussentje is niet 'perfect' genoeg.
Aiiiii....
Alsof ik dat wel ben (gelukkig niet!!) 😀

Wat ging er mis? Mijn draadspanning.
Niet alleen de draadspanning bij het ingehaakte roodborstje
(wat op zich nog niet zo verwonderlijk is),
maar mijn draadspanning over het hele projectje heen.

Dit is duidelijk een voorbeeld van
'spanning van je af haken'.
Ik haakte dit kussentje namelijk toen ons
hondenvriendje Guinness veel pijn had.

Met als gevolg een vierkant kussentje dat een
trapezium werd. Wat ik heb proberen te verdoezelen
bij het aan elkaar naaien, maar dat schiet ook niet op,
want dan krijg je van die rare naden.

En weet je?
Alhoewel ik in het begin 'kliko-neigingen' had, heb ik besloten dat 
het imperfecte kussentje mag blijven.

Want...

Perfection is boring.
Getting better is where all the fun is!

~Dragos Roua


En wat dacht je van alle herinneringen?
Misschien veel verdrietige, maar het gaat nu
gelukkig heel goed met Guinness; hij is blij en pijnvrij.

Laat het roodborstje maar knipogen.
Alles komt goed.

Lieve groetjes,

Sandra


P.S. Het patroon is van Little Doolally