Vakantie in eigen land: Friesland

 Voor de één wat vroeger en de ander wat later, 

maar de vakantietijd is weer begonnen!

Wij gaan meestal in het voor- of naseizoen, dus

het duurt voor ons nog eventjes, maar eigenlijk

is het voor ons nu ook al een beetje genieten:

Rustiger op het werk, op de weg, in de winkels…

Toen ik een beetje aan het dromen was over

onze naderende vakantie, bedacht ik me ineens

dat ik mijn vakantieblog van vorig jaar 

nooit heb afgemaakt!

Sorry wondermooi en verrassend Friesland!

Je hebt onze harten gestolen en ik hoop met onderstaande

foto’s te laten zien waarom.

In Earnewâld (Eernewoude) huurden we een sloep.

Van de vriendelijke verhuurder Hollema mochten we

de sloep de avond vóór de eigenlijke huurdag al gebruiken.

En dat was maar goed ook, want Toryn moest écht even wennen!

Varen in Friesland… wat ons betreft écht een aanrader.

De volgende dag startten we met het ‘echte werk’;

we hebben de hele dag op het water doorgebracht

en Nationaal Park De Alde Feanen verkend.

Toryn vond het, na zijn vuurdoop de avond ervoor,

gelukkig hartstikke leuk. Ik was wel blij

met het reddingsvestje dat we voor hem 

gekocht hadden.

Wat boften we met het weer!

Ik heb Manlief eventjes achter het stuurwiel

weg kunnen jagen.

Aan het einde van de middag waren

we allemaal moe, maar voldaan.

En het bonus cadeautje van Alde Feanen?

Weer een prachtige zonsondergang!

De volgende dag gingen we naar Leeuwarden.

Bij de VVV haalden we de ‘Miniature People’

wandelroute; leuk om Leeuwarden op deze manier

te verkennen en het voegt een extra dimensie 

aan je wandeling toe!

De Oldehove (scheve toren van Leeuwarden)

móet je natuurlijk gezien hebben!

Dat vonden Finny & Mac trouwens ook.

Een lekkere lunch aan de haven bij Broodhuys;

En na een dagje Leeuwarden weer een mooie 

zonsondergang.

Onze laatste dag in Friesland (veel te kort),

gebruikten we om een beetje rond te toeren 

en Hindeloopen te ontdekken.

Is dit een Ierse Terriër?

Dit in ieder geval wel:

Knus Hindeloopen, met de leuke haven, prachtige 

straatjes en lekkere pannenkoeken!

Zo… het is een post met veel foto’s geworden

en ik besluit met onze laatste zonsondergang 

van deze vakantie in Alde Feanen.

Lieve groetjes,

Sandra

Zilverdraad | Tadaa!

 Zilverdraad. Maar dan ook écht zilverdraad,

daar mocht ik afgelopen weekend mee werken.

Een gevalletje ‘Tante Sandra helpt’!

Eén van onze petekinderen had een edelsteen

laten vallen. Een edelsteen waar ze erg aan gehecht is.

Of ik kon helpen?

Poeh… Een groot gedeelte van de (half) edelsteen

(Fluoriet) was heel gebleven, maar wat kapot was,

was ook écht kapot.

Ik had eerst mijn zinnen gezet op epoxy hars.

Alleen is de steen best dik en met een laagje

epoxy wordt hij natuurlijk nóg dikker.

Niet fijn om dan nog als hanger te dragen.

Manlief nam de eerste stap; hij wist de steen 

(zo goed en zo kwaad als het kon) te lijmen.

En toen was het zoeken naar een oplossing om de 

steen toch nog te kunnen dragen en 

vooral; een oplossing waar het petekind ook 

achter staat.

Ik vond de oplossing in de ‘Viking Wire Wrap’.

Lan Anh Handmade heeft een goede instructie

op YouTube staan (je vindt hem hier).

Zilverdraad besteld (Argentium Dead Soft 26 gauge

en voor de zekerheid ook een iets dikkere; 20 gauge).

0,26 Gauge is ongeveer 0,4 mm en 

0,20 gauge staat gelijk aan ongeveer 0,8 mm.

Om de techniek te snappen, ben ik eerst gaan oefenen met 

een kiezelsteen en een stuk bonsai wikkeldraad.

Deze draad is 1 mm dik en natuurlijk van een ander

materiaal, maar door hiermee te oefenen kreeg ik 

de techniek onder de knie.

Klaar voor het ‘echte’ werk!

Dat ziet er nog niet eens zo slecht uit he?

Alleen was het stuk draad dat ik had afgeknipt

niet lang genoeg…

Nu had ik nog maar 1 meter zilverdraad

van de juiste dikte (0,4 mm) over!

OK… Volgende poging.

Gelukt!

Is hij perfect? Nee.

Maar ik ben tevreden en wat

belangrijker is; petekind is super

blij en tevreden!

Aan de achter kant (zie foto hierboven) ziet hij 

er iets rommeliger uit.

Ook zilverdraad moet je ‘afhechten’ en ik

ben er voor de zekerheid ook nog even

mee door het oude boorgat (aan de onderkant)

gegaan, zodat de gelijmde breuk (hopelijk) nog

wat extra ondersteuning krijgt (idee van Manlief).

Aan de voorkant zie je daar niets van:

Hopelijk kan hij zo nog lang gedragen worden.

💙💚

Ik vond het erg leuk om door dit project

een beetje uit mijn comfortzone getrokken

te worden!

Lieve groetjes,

Sandra

Radijsjes in Zoetzuur

 De radijsjes in de moestuin van mijn zusje doen het erg goed!

Zó goed, dat ik er ook een aantal mee mocht nemen.

Dit heb ik ermee gedaan:

Sommige radijsjes waren zo hard gegroeid, dat de binnenkant

hol was geworden.

Ik was bang dat de smaak daardoor ook minder was,

maar dat viel reuze mee!

Er zaten ook witte radijsjes bij en die had ik nog 

nooit gegeten. Ik vond ze erg lekker; 

ze lijken wel wat op rettich.

Normaal snijd ik de radijsjes fijn en hussel ze door een salade.

Of ik verwerk ze in een pokebowl.

Deze keer wilde ik iets anders doen; ik had zin in zoetzure

radijsjes en vond hier een leuk en makkelijk recept.

De hoeveelheid mosterdzaad en peperkorrels staat er

niet bij, maar ik gebruikte van elk (ongeveer) één eetlepel.

En appelazijn had ik niet in huis, dus ik gebruikte gewone azijn.

Deze radijsjes werden helemaal roze,

erg grappig om te zien:

En wat natuurlijk het belangrijkste is; ze smaken heerlijk!

Een keer iets anders bij een bbq gerecht, maar ook 

lekker bij bijvoorbeeld nasi. En gezond!

(oké, oké... de suiker is misschien niet heel gezond)

😜

Vrolijke groetjes,

Sandra

Embossed Daisy | Tadaa!

 Even de stilte op Beautiful Boardwalk verbreken,

ook al heb ik het een beetje druk (en dat merk je denk ik

ook aan deze post, sorry!)

😄

Ik testte een mandalapatroon voor Tatsiana van Lilla Björn Crochet.

Een fijn ‘tussendoor project’. Niet te moeilijk,

korte herhalingen, gewoon een ontspannen werkje!

Toryn keurde hem ook goed:

Toen kort daarna de vraag kwam of ik ook de vierkante

versie wilde testen, was het antwoord niet moeilijk; ja!

Ik besloot deze dubbel te haken, zodat ik er een 

kussen van kon maken:

Een kussen met een verschillende voor- en achterkant.

Met een gemêleerd garen van Stylecraft; 

‘Stylecraft Life DK Nepp shades’.

Ik heb een klein beetje spijt dat ik de kussenvulling

geen ander stoffen hoesje heb gegeven,

omdat het haakwerk niet helemaal dicht is.

Volgende keer beter.

Voor de blogpost van Tatsiana met informatie 

over dit patroon, klik hier.

Voor mijn Ravelry post met meer informatie

hoe ik bijvoorbeeld het vierkant wat vergrootte;

klik hier.

Geniet van het mooie weer, hopelijk hebben 

jullie wat minder (of geen) last van 

hooikoorts zoals ik!

😅

Lieve groetjes,

Sandra

De wispelturige maanden van het voorjaar

‘Maart roert zijn staart’ en

‘April doet wat hij wil’.

Deze spreekwoorden kloppen nog steeds!

Ik fotografeerde 24 maart bloesem tegen 

een strakblauwe lucht, maar wat je niet

ziet op de foto, zijn de indrukwekkende

wolkenpartijen in de verte.

Even op een bankje zitten in het park en

Toryn proberen te verleiden om de madeliefjes

op zijn hoofd te laten liggen… Dat viel niet mee!

Ja… Toryn heeft het soms zwaar!

😄

Op 31 maart kwamen de regenwolken weer

in rap tempo opzetten, maar de bloesem zorgde

ervoor dat we in beter weer bleven geloven.

En na een heleboel regen, zat ik afgelopen

dinsdag weer lekker in het zonnetje,

genietend van de bloeiende ‘gebroken hartjes’.

En woensdag?

Perfect weer voor mijn eerste buiten-ijsje

van het jaar!

Hopelijk wordt het met de Paasdagen weer zo mooi!

De afgelopen twee weken heb ik weer wat 

gewerkt aan de Kaleidoscope deken.

Deel 5 van het patroon (het was een CAL) is bijna af.

De delen met 4 driehoekjes zitten aan elkaar.

En 3 van de 4 delen met 12 driehoeken zitten

ook al aan elkaar.

Het aan elkaar haken valt niet mee.

Het kost me meer tijd dan verwacht, maar dat

komt ook omdat ik in de tussentijd weer een 

patroon heb getest. 

😅

Gelukkig was het een korte test (ik mag

er helaas nog niets van laten zien), dus

ik hoop binnenkort aan deel 6 te kunnen beginnen.

Een heel fijn Paasweekend gewenst!

🐣🐇🐥

Lieve groetjes,

Sandra 

Van UFO naar WIP

 Drie jaar (oeps!) geleden startte ik met 

de Kaleidoscope deken.

Een prachtig project, maar ook heel bewerkelijk.

Ik moest ermee stoppen, vermoedelijk 

omdat er een haaktest tussendoor kwam.

En ik zag dat ik ook nog eens druk 

aan het tekenen was met Kaira. En schone

papa was ook flink met zijn gezondheid 

aan het sukkelen in die periode.

En zo… werd de Kaleidoscope deken een UFO.

Een UnFinished Object.

Maar kijk eens wat ik weer tevoorschijn 

heb getoverd:

Ik kan je zeggen; ik was heel blij dat

ik deze deken zo netjes achter had gelaten.

Alle gehaakte onderdelen waren afgehecht

en in genummerde, gesealde zakjes 

opgeborgen.

Tot en met deel 4 was hij af. 

Dus ik kon verder met deel 5. 

Deel 5 is een deel waarin een aantal vormen

aan elkaar gehaakt worden:

En zo is deze deken weer een WIP, oftewel

Work In Progress geworden!

Fijn weekend!

Lieve groetjes,

Sandra

Weave it! sweater | Tadaa!

 Mijn eerste afgeronde haakproject van dit jaar is een beauty; 

de Weave it! sweater van Lilla Björn.

Degenen die hier vaker een kijkje nemen,

hebben het waarschijnlijk al geraden; ik mocht

dit patroon testen.

Testen heeft voordelen;

+ het is een uitdaging

+ je leert er heel veel van

+ je hebt de primeur 

+ je hebt op een leuke manier contact met de

ontwerp(st)er en eventuele mede-testers

+ het móet af, want je hebt een deadline (dááág uitstelgedrag) 😝

En nadelen;

- het móet af, want je hebt een deadline (ook al heb je geen zin/tijd) 😜

- het patroon is nog niet perfect

- testhaken is niet altijd relaxt

Van deze Weave it! sweater kan ik zeggen dat

het haken een feestje was. 

Gek genoeg was het haken van het prachtige

bovenstuk minder tijdrovend dan het onderste

gedeelte van het lijf en de mouwen.

Natuurlijk heeft dat te maken met de afwisseling,

maar ook met de steek die gebruikt is voor het onderste

gedeelte/de mouwen; de alpine steek.

Op de één of andere manier kon ik er niet zo’n 

vaart mee maken, maar het resultaat is prachtig;

zó veel structuur!

Dank aan Manlief voor het maken van de mooie,

kleurrijke foto’s. Natuurlijk hadden we Toryn

ook meegenomen;

Meer informatie over (bijvoorbeeld) het garen dat

ik gebruikt heb, vind je op Ravelry; hier

Nog even over de moeilijkheidsgraad;

je hoeft geen ervaren ha(a)k(st)er te zijn

om je hieraan te wagen. Zul je fouten maken?

Gegarandeerd. Zal het snel gaan?

Waarschijnlijk niet. Maar wat als het je 

nu eens zou lukken? 

Het patroon is zeer goed geschreven en biedt,

naast foto’s, ook een video handleiding aan voor 

het bovenste (brioche) gedeelte.

Op dit moment is het alleen in het Engels verkrijgbaar.

Zo… ik ga eens bedenken wat mijn volgende

haakavontuur zal worden!

Lieve groetjes,

Sandra