maandag 28 oktober 2013

Wollige krukjes

In het kader van de Dutch Design Week ben ik gisteren nog even naar de wollige krukjes wezen kijken van 0304.

De bedoeling was véél foto's te maken en te genieten van moois dat gecreëerd wordt van mijn favoriete natuurproduct; wol.

Dat tweede is gelukt, maar foto's heb ik niet veel. Want... ik werd door het ontwerperscollectief van 0304 enthousiast meegenomen in hun wereld. Ze hebben mij vanalles laten zien en voelen. En we hebben gepassioneerd informatie uitgewisseld over... wol natuurlijk!

Met een schat aan informatie ben ik naar huis gegaan. Een hoofd vol nieuwe ideeën en mogelijkheden.

Dankjulliewel 0304 en in het bijzonder Tanja!

En oh ja, hieronder maar liefst (ahum) twee foto's van de prachtige krukjes. Helemaal gemaakt van 'afvalproducten'. Idioot wat wij in Nederland allemaal weggooien...












Informatie van de site van 0304:

Unica

Een serie handgemaakte krukjes gemaakt van snoei- en afvalhout en bekleed met wol van Hollandse schapenrassen. Eén scheerbeurt is genoeg voor één kruk. De ruwe wol wordt gewassen en tot bollen vervilt. Doordat de wol van elk schaap zijn eigen kleur en structuur heeft, is elk krukje uniek. Alle krukjes worden genummerd op basis van het schapenras: het Kempisch Heideschaap, de Schoonebeeker, het Veluws Heideschaap, het Bont Schaap, de Zwartbles, de Texelaar en de Blauwe Texelaar.














Een fijne dag vandaag en zorg dat je stevig staat, want het storrrrrmmmmmt!

Groetjes,
Sandra



zondag 27 oktober 2013

Citroencake met 'n 'kick'

Al een tijdje wilde ik hem maken; de 'lemon drizzle cake' van Lucy.

Vanochtend lagen er twee citroenen naar me te knipogen. Een beetje zielig alleen op de fruitschaal. Zonde om te laten verpieteren. Snel het recept opgezocht. Ik had niet alles in huis, maar met wat ieniemienie aanpassingen ben ik aan de slag gegaan.

En... zeg nou zelf...














En het mooie is, de heerlijke citroengeur krijg je er gratis bij.
De geur was zo sterk dat Finnegan de Muis z'n knusse holletje in de theepot verliet om een kijkje te nemen...














Hij wilde er zó in duiken!
Even wachten! De cake moet nog uit de vorm!
Is het geen plaatje...














Ehhhh... Finnegan! Ga eens héél snel aan de kant!!




















Jaaa, doe je servetje maar alvast voor, je krijgt een stukje.














Maar misschien willen jullie het recept in het Nederlands?
Hier komt ie dan, mét mijn aanpassingen.

Je hebt nodig:
- 125 gram (echte) boter
- 175 gram suiker
- het sap en de rasp van 2 citroenen
- 2 eieren
- 4 eetlepels rijstemelk (je kunt ook gewone melk gebruiken)
- 175 gram zelfrijzend bakmeel
- 50 gram suiker (voor de 'drizzle')

Mix de boter, suiker (175 gr.) en citroenrasp in een beslagkom.
Voeg langzaam de twee eieren toe en mix goed door.
Voeg het bakmeel toe, samen met (ongeveer) 4 eetlepels rijstemelk. Weer goed mixen.
Verwarm de oven voor (180 graden) en vet ondertussen je bakvorm in (of gebruik zo'n fijne siliconen vorm zoals ik). Doe het beslag in de vorm en bak de cake in ca. 45 minuten gaar en goudbruin.
Als je cake bijna klaar is, doe je de 50 gram suiker met het citroensap in een pan. Verwarm dit mengsel (goed roeren) totdat de suiker is opgelost.

Als je cake klaar is, haal je hem uit de oven en prik je flinke gaatjes in de cake. Mag tot helemaal onderin, leef je uit!

Ehhh... als je hier iets therapeutisch van wilt maken, be my guest, maar kijk uit als je een siliconen vorm hebt hè, voordat je het weet is het een vergiet :-)

Giet het warme citroen-/suikermengsel over je cake heen.
En dan nu het ergste... wachten totdat de cake is afgekoeld...

Smakelijk!


Van Finnegan krijgt dit recept 5 sterren!















Groetjes,
Sandra



vrijdag 25 oktober 2013

Aran dekentje af!

Ondanks dat de haaksteek bewerkelijk is, heb ik mijn Aran dekentje af! Ik schreef er al eerder over in deze post, minder dan twee weken geleden.

In zo'n deken gaat erg veel wol zitten, omdat je elke keer als het ware 'terug aan het haken' bent. Resultaat; een niet zo grote, maar wel zware (1.100 gram) en hele warme deken. Zo eentje die je lekker over je schoot kunt gooien als je op de bank zit.














Ik denk dat ik nog wel een keer een poncho ga haken met deze steek (of een andere structuursteek), maar dan van (lichtere) acryl in een donkerdere kleur.


















De rand heb ik gehaakt door om en om een stokje/reliëfstokje te haken. Het resultaat is lekker grof en past (vind ik) goed bij de rest van de deken.














Het patroon dat ik gebruikt heb, komt uit het boek van Lily Chin 'Mosaic Magic'.
Een boek vol met effecten die je kunt bereiken door op strategische manieren je haaknaald toeren lager in te steken.

Fijne dag!

Groetjes,
Sandra



donderdag 24 oktober 2013

Dutch Design Week Strijp T

Vandaag was mijn thema 'eerst werken, dan spelen'. Oftewel; eerst huiswerk maken en me dan storten in de creativiteit die Eindhoven deze week in zijn greep heeft.

Wat is er dan toepasselijker dan een expositie die 'Objects to Play' heet?

Ben je wakker? Zeker weten? Mooi! Kom dan dwalen door ons doolhof van ideeën, waar verbeelding je voorbij het alledaagse brengt. Verfrissend, luchtig, vermakelijk, nieuwsgierig, en misschien zelfs wat ongemakkelijk. De twaalf deelnemers van Objects to Play nodigen je uit onderdeel te worden van hun wereld en die tot de jouwe te maken. Omarm gekheid, wijk af van de gebaande paden en ga op onderzoek uit. We ontmoeten elkaar halverwege.


Hieronder een kleine impressie, waarbij ik een beetje met de kleuren van de foto's heb gespeeld (gewoon, omdat ik daar zin in had :-)) 














Da's nog eens een origineel gastenboek, of niet?














De schilderijen waren geweldig en aan het plafond hingen fantastische doeken. Een heel klein beetje een 1001-sfeer (in ieder geval in mijn fantasie).




































Een tele-tijd-machine :-)














En tot slot... 50 mm. foto nummer 43. In gedachten noem ik hem 'dreamland'.

Strijp T is een aanrader, mocht je de DDW nog willen bezoeken (a.s. zondag is de laatste dag). Een stuk rustiger ook. Druk genoeg om gezellig te zijn en rustig genoeg om een aantal ontwerpers persoonlijk te kunnen spreken. Met bijzondere dank aan Remco van het ROC; ik heb op je gestemd Remco!


Groetjes,
Sandra



maandag 21 oktober 2013

Dutch Design Week 2013 - De jurken van Máxima, luizen en nog wat

Máxima

Vandaag ben ik de jurken van Máxima gaan bewonderen. Met mijn neus bijna tegen het glas heb ik de details bewonderd. Wauw, wát een werk is dat geweest. Al die kraaltjes, pailletjes, bloemetjes... Ik ben altijd blij met de achterkant van mijn werkstuk; vaak kun je daar redelijk ongestraft een puinhoop maken bij het afhechten. Bij deze jurken was dat zo goed als onmogelijk; als je een kraaltje op transparante stof naait, kun je dikke knopen niet verbergen.
Het is maar goed dat Máxima deze jurken vandaag niet aan had; onze koning had het vast niet op prijs gesteld als ik zo lang naar de borsten van zijn koningin had gestaard ;-)






















The incredible shrinking man

De jurken waren tentoongesteld in gebouw 'Gerard', de plek van de Dutch Design Awards.
Er was een 'out of the box' idee onderzocht dat erg tot de verbeelding sprak; wat zouden de consequenties zijn als de mens kleiner zou worden, in plaats van groter? Zeg maar zo'n 50 cm hoog?
Wat als we onze kennis gebruiken om de mens te laten krimpen? 
Als we klein zijn, hebben we minder eten nodig, minder grondstoffen en produceren we minder afval.  1 Kip zou 100 Incredible Shrinking Men voeden! Food for thought...















3D printen

Als er iets een vlucht heeft genomen en ontwerpers heeft beïnvloed, dan is het wel het 3D printen.
De gevolgen zijn onontkoombaar in het Klokgebouw.
Wist je dat je jouw ontwerp, voor een redelijke prijs, tegenwoordig kunt laten printen? Kijk maar eens bij (onder andere) Shapeways.












Volgens mij heeft de ontwerper van het kunstwerk hieronder zich laten inspireren door granny's :-)



Luizen

Tot slot een luizig verhaaltje. De Keuringsdienst van Waarde heeft er al eens een uitzending aan gewijd; luizen als kleurstof. In het Klokgebouw stond een ontwerpster voor mijn neus de luizen (alleen maar vrouwtjes trouwens) in haar hand kapot te wrijven et voilà; karmozijn-rood! Door toevoeging van limoensap of aluin krijg je weer andere kleurnuances.

Al met al; héél veel gezien en veel geleerd.

Groetjes,
Sandra






zondag 20 oktober 2013

Dutch Design Week 2013 Strijp R - Piet Hein Eek

Na Strijp S, vandaag Strijp R bezocht. En dan specifieker; Piet Hein Eek.















Niet de eerste keer dat ik hier kom, maar de atmosfeer blijft geweldig en inspirerend.

Vooral de meubels van sloophout met de bijzondere hars, nodigen uit tot aanraken.
















De foto hieronder (meteen maar gebombardeerd tot 50 mm foto 42) vond ik erg mooi. Naast de structuur (en zie je die bijzondere glans van de hars?) vind ik de kleuren echt fantastisch.
Misschien iets voor een toekomstig haakproject? Me like! :-)















Groetjes,
Sandra



zaterdag 19 oktober 2013

Dutch Design Week Strijp S

De Dutch Design Week rocks!

Je hoeft het niet te snappen (zelfs beter van niet). Zet gewoon even de ratio uit en... verwonder je.

Ik heb weer een aantal foto's toegevoegd aan mijn 50 mm galerij. Lekker een beetje maf en/of industrieel. Enjoy!


39/52












40/52












41/52


























































Groetjes,
Sandra



Japanse kleurenpracht

Wij houden van Japanse esdoorns. Ze zijn het hele jaar door mooi. Echte toverballen. Maar in de herfst spannen ze de kroon; goudgeel, oranje, rood, paars, noem maar op.

We hebben niet zo'n grote tuin, maar omdat deze esdoorns langzaam groeien, hebben we er toch twee in de volle grond kunnen zetten. De andere 4 (of zijn het er 5?) staan in een pot. John houdt ze keurig bij en snoeit ze langzaam tot bonsai.

Met een waterig herfstzonnetje erop lijken ze bijna licht te geven. Ik laat jullie een beetje meegenieten:

















Fijn weekend!

Groetjes,
Sandra



zondag 13 oktober 2013

Aran haakwerk

Bijna een jaar geleden kocht ik op een markt voor een prikkie 11 bollen crèmekleurige wol zonder label. Ik wist dat het 100% wol was, dat het 100 grams bollen waren en natuurlijk heb ik ze aan een nauwkeurige inspectie onderworpen (voelde goed en rook naar schaap :-) ).

In mijn hoofd ontstond eigenlijk meteen een vastomlijnd plan; ik wil hier een deken(tje) met structuur van haken. De crèmekleur zorgde ervoor dat ik aan Aran dacht. Je weet wel, van die prachtige visserstruien.




















IEKS! Neeeeeee.... dat dus niet!
Fout fout fout!

Dit lijkt er meer op;




















Om een lang verhaal kort te maken; gisteren ben ik gaan experimenteren met mijn prachtige crème wol en een boek dat ik ook al even in huis heb. Dit gaat 'm worden:














Is nog niet zo slecht hè?
Owwww.... dit is een zeeeeerrrr verslavend project.... Nog één toertje.... En nog één....
Eéntje maar hoor... Is het al zo laat?!?!?!!

Regen is niet erg vandaag, ik vermaak me wel!

Groetjes,
Sandra





zaterdag 12 oktober 2013

Nuts about (hazel)nuts

Gek is dat. Meer dan 20 jaar ergens wonen en er dan achter komen dat er verschillende grote hazelnootbomen in de buurt staan. Ik weet nog dat ik vorig jaar met de hond wandelde en zoiets had van 'wat zijn dit eigenlijk?', maar verder stond ik er niet bij stil.

Dit jaar was het anders. Ik werd wakker :-) en nam elke keer als ik met Guinness in de buurt van de bomen kwam een handje hazelnoten mee. Er waren meer liefhebbers, dus soms lag er niet veel, maar ik denk dat ik genoeg heb om over een paar weken (ze moeten eerst drogen) hazelnootpasta te maken. Ik houd jullie op de hoogte!

En wie is er nog meer 'nuts about nuts'?? Finnegan natuurlijk!
Hij vindt het geweldig om tussen de hazelnoten te gaan liggen die in een schaal liggen te drogen














Hij heeft ooit in een Amerikaanse film gezien dat mensen in de sneeuw gaan liggen en dan sneeuwengeltjes maken door hun armen en benen te bewegen. Dat probeert hij hier met de hazelnoten te doen.














Eh... je moet nog veel oefenen Finnegan!

Natuurlijk wil meneertje Muis ook wat meenemen om te knabbelen. Nou, vooruit dan, je mag je groene tasje vullen met nootjes. De rest heb ik nodig voor de hazelnootpasta.
Maar kijk dat boefje eens!!














Hij heeft zijn rugzakje ook mee genomen en zo snel als zijn kleine pootjes het toelaten, stopt hij die vol. Veel te vol....












Er loopt een hazelnoot-spoor door onze tuin...














Maar wat Finnegan betreft is deze missie geslaagd; in zijn Theepot-huis ligt vanaf vandaag ook een voorraadje hazelnoten. Alhoewel ik niet denk dat dat hem ervan weerhoudt om weer met zijn neus voorop te staan als ik hazelnootpasta ga maken :-)


Fijn weekend!
Groetjes,
Sandra

P.S. bijna vergeten! Ook nog 50 mm. foto nummer 38 gemaakt:


donderdag 10 oktober 2013

Bedrieglijk

Waterkou (als je het mij vraagt), maar het ziet er wel vriendelijk uit. Bedrieglijk weer.
Ik ben een beetje aan het snotteren. En ik ben niet de enige, heb ik gemerkt.

Even een fotootje maken. Speciaal voor iedereen die, net als ik, een beetje aan het kwakkelen is.
Bos bloemen (mooi hè, gisteren gekregen) in de spotlights gezet... Et voilà, 50 mm foto nummer 37 in de galerij van 2013.




















Mmmmm... heimwee naar de zomer.... Voel je je al wat beter?

Maar wat is dit???












Ik noem geen namen, maar volgens mij heeft 'iemand' met lange vingertjes iets laten vallen.
Wordt vervolgd...


Groetjes,
Sandra