Ezeltje Blanche | Tadaa!

Met een warm gevoel denk ik terug aan

de afgelopen twee kerstdagen, vol samenzijn

en gezelligheid.

Ik hoop dat jullie ook terug
kunnen kijken op Kerstdagen zoals
je ze het liefst wilt beleven.
Alleen, met z'n tweetjes of met 'n boel.
Lekker druk of in zalige verstilling en
alles wat daar tussenin zit.

Als je alleen naar mijn foto's kijkt, lijkt

het alsof ik in deze blogpost héél snel overstap 

naar 'het leven ná de Kerst', maar niets is

minder waar. 

Ezeltje Blanche was namelijk

een kerstcadeau en is ongeveer een week

geleden met Meneer Post op reis gegaan.

Ik ben blij om te kunnen zeggen dat

Meneer Post haar veilig en snel naar

haar nieuwe huisje heeft gebracht!

Het fotograferen was deze keer een 

haastklus, want ik heb erg lang gedaan

over de laatste loodjes, dus toen Blanche

klaar was, ben ik met mijn telefoon naar buiten

gehold, klikkerdieklikklikklik en

inpakken dat ezeltje!

Trouwe volgers herkennen het patroon

misschien; een tijdje geleden haakte ik 

als kraamcadeau al eens een jongens-

versie van dit patroon; Dodee.

Oefff.... ik ben nu zwaar in

overtreding geloof ik... dit is alles behalve

genderneutraal!

🙈

Scheelt het als ik zeg dat ik vroeger met

Playmobil ridders en cowboys speelde?

En dat ik graag een vliegveld bouwde van Lego?

Blanche oordeelt niet.

Blanche houdt van magie.

En eenhoorns!

😄

Ik haakte Blanche van verschillende merken

(restjes) katoen, op haaknaald 2.

De manen zijn gehaakt van een beetje Katia Velours.

Het patroon is van One and Two Company.

Zo... ik ga nu Sloeber de Stofzuiger uitlaten in 

ons huuske, eens kijken of hij alle kerstkruimels 

op wil zuigen. Het zal weinig eetbaars zijn,

want Guinness de Ierse Terriër heeft wat dat

betreft méér dan zijn best gedaan!

😜

Fijne dagen!

Lieve groetjes,

Sandra 

Fluffy Puppy's

Laat je niet afleiden door dit lieve snoetje...

Puppy's zijn monsters!

Ze bijten in de vingers van de fotograaf...

Zetten het op een lopen terwijl de fotoshoot

in volle gang is...

Oh, geloof je me niet?

Bewijsstuk #2:

Ze weigeren te reageren op klappende,

fluitende, joelende mensen met piepbeesten...

En trekken... na een verwijtende blik

een grote mond open tegen de fotograaf!

En áls het dan is gelukt om 7 pups in een doosje

te doen (bloed, zweet en tranen),

Willen ze maar één ding:

ERUIT!

Was getekend,

een fotograaf met spierpijn,

Sandra

😉

PS; deze bende van 7 staat ook wel 

bekend onder de familienaam 'Havies of the Beardie Bunch'.

Het was een groot plezier om de middag met ze door te brengen!

Zoals het er nu naar uitziet staat er voor ieder van hen

een gouden mandje klaar. 

Ik wens deze lieve, 'Fluffy Puppy's' een stralende toekomst 

en de toekomstige baasjes héél veel sterkte!

😁

Excursie

Het zijn bijzondere tijden.

Mijn hoofd draait er als een losgeslagen propeller

op los en ik heb mijn draai nog niet helemaal gevonden

in mijn 'nieuwe' leven als schrijfster.

Patronen die er tientallen jaren ingesleten zijn,

krijg je er niet eventjes uit, dat begrijp ik ook wel.

Ik schiet van 'dankbaar' naar 'bezorgd' en 

van 'vrij en blij' naar 'zou ik nu niet ...(vul maar in)... 

moeten doen'?

Dit avontuur is vooral een reis naar binnen en dat

is soms best wel spannend. 

Misschien sta ik mijn hoofd daarom ook wel 

toe om lekker druk te doen;

'Sorry reisleider! Geen tijd om deze excursie naar

Mijn Binnenkant te ondernemen, tuuteretuut doeiiiii!'

😝

Vroeger zou ik erom gelachen hebben, maar nu

geef ik het ruiterlijk toe; dit seizoen helpt niet

echt bij mijn proces.

Op kou kun je je kleden. Daar weet zelfs onze

boomvaren over mee te praten, met zijn stam en

kluit lekker warm in een wollen deken gepakt:

Meeste moeite heb ik nu met de 

vallende blaadjes. Of beter gezegd; de kale bomen.

Zou het komen omdat ik zelf ook van alles los moet

laten? En daar stiekem best wel moeite mee heb,

ook al weet ik dat het beter is?

Hmmm.... misschien moet ik toch

die gevreesde excursie maar gaan boeken...

Oh, voor ik het vergeet te zeggen 

(hoezo van de hak op de -kale- tak);

*tromgeroffel*

Mijn website is in de lucht! Het is een

kindje dat nog moet groeien, maar ik ben

er trots op.

Neem gerust een kijkje als je zin hebt;

https://sandraveneman.com

Een heerlijke week gewenst!

Lieve groetjes,

Sandra

Beregoed! Tadaa!

Heel hartelijk bedankt voor jullie lieve

wensen naar aanleiding van mijn vorige

blogbericht! 💖

Ik houd jullie op de hoogte van

mijn avonturen!

Een tijdje geleden vroeg mijn jongste petekindje

of ik een mini versie zou kunnen maken van haar

héél erg geliefde knuffelbeer.

Ik ging op zoek naar een eenvoudig beren haakpatroon,

want in dit geval moest het juist géén ingewikkeld 

amigurumi patroon worden.

Ik laat meteen het eindresultaat zien.

Mag ik jullie voorstellen... Mini!

Als je het grote voorbeeld ziet, snap je

waar de kleurencombinatie vandaan is gekomen;

Zoals ik al zei; een héél erg geliefde knuffelbeer!

Mama (mijn zusje) heeft alle zeilen bij moeten 

zetten om deze beer tientallen keren te repareren.

Het (gratis) patroon dat ik gebruikte is de 'Charity Bear'

van Lucy van Attic24. Hier vind je het patroon.

Ik moet zeggen dat ik wel mijn twijfels had

tijdens het maken. Ik had nooit gedacht dat

het een 'echte' beer zou kunnen worden.

Laat staan dat hij een beetje op het

origineel zou gaan lijken.

Kijk maar eens;

Na het dichtnaaien van het hoofdje

begon het iets meer op een beer te lijken;

Maar later leek het wel een alien!

👽

Eind goed, al goed.

Mini is klaar, lief meisje is blij.

Heb je moeite met amigurumi's of wil je

ook 'gewoon' een simpele beer haken,

dan kan ik dit patroontje zeker aanraden.

Ik haakte Mini met restjes Stylecraft Special DK

op haaknaald 3,5. Aangezien de kleine meid

al wat groter is, gebruikte ik veiligheidsoogjes en

heb ik geen oogjes geborduurd.

Ik heb de uiteinden van de oogjes aan de binnenkant

wel een stukje afgeknipt (of beter gezegd; Manlief

heeft dat gedaan :-)), omdat deze beer wat

platter is.

Een heel fijn weekend gewenst!

Lieve groetjes,

Sandra

 P.S. Lilla Björn heeft gisteren een gratis patroon

uitgebracht van mooie granny; de Sea Square. Aanrader!

Hier vind je het patroon.

De start van een avontuur!

Vol vertrouwen, maar ook een beetje met

bibberknieën, start ik vandaag een 

nieuw avontuur.

'What if I fall?

There is freedom waiting for you,

On the breezes of the sky,

And you ask, "What if I fall?"

Oh, but my darling,

What if you fly?'

- Erin Hanson

Droom - Plan - Werkelijkheid!

Door het zetten van deze handtekening bij de 

Kamer van Koophandel ziet mijn eigen bedrijfje 

het levenslicht;

Sandra Veneman

Schrijver & Fotograaf

Ik sla mijn vleugels uit!

Lieve groetjes,

Sandra

Wel of geen feestje?

Er is zoveel moois te haken in de wereld...

Soms weet ik het even niet meer.

Neem nou deze;

Dit is één van de octagons uit de 'Fiësta CAL' 

van Tinna Thórudóttir Thorvaldsdóttir.

(Tinna komt uit IJsland, vandaar haar mooie naam).

De Fiësta deken bestaat uit verschillende soorten octagons, 

met elkaar verbonden door verschillende soorten vierkantjes. 

Elke soort octagon heeft ook nog eens diverse variaties,

dus je kunt je fantasie hé-le-maal op hol laten slaan.

Dat is waarschijnlijk ook de reden dat ik het patroon 

gekocht heb.

Deze achthoek is een proefversie die ik haakte

van restjes Scheepjes Color Crafter (met haaknaald 4).

Het patroon is redelijk goed geschreven. 

Ik noem het 'redelijk', omdat ik deze achthoek niet

kon haken zonder de foto's te bestuderen.

Ik ben misschien een beetje flauw; ik vind dat je

iets zou moeten kunnen haken vanaf alléén de geschreven

instructies. Van de andere kant; Tinna heeft ontzettend haar

best gedaan en zelfs videoinstructies gemaakt.

Eigenwijze ikke heeft die wel niet bekeken, maar

ze zijn er dus wel!

Maar dan de vraag waar ik mee startte;

'wel of geen feestje?' oftewel 'wel of geen Fiësta deken haken?'

Ik ben er nog niet uit.

Helaas heb ik de restanten garen die ik in de kast heb liggen

nodig voor het afmaken van mijn Washburn deken.

De Washburn is een beetje een 'jaren-project' aan 

het worden, maar toch wil ik hem graag afmaken.

Dat zou dus betekenen dat ik garen zou moeten kopen.

Super gaaf, want dan kan ik precies de kleuren kopen

die ik wil, maar ook weer een investering...

En ik had nog geen dekens in huis... whahahahaaa!

Hmmm.... ik denk er nog even over.

Ik hoor graag wat jullie zouden doen in mijn

schoenen (op het moment pantoffels)!

Lieve groetjes,

Sandra

Mira Mandala | Tadaa!

Met trots presenteer ik mijn 'Mira Mandala',

gehaakt volgens het kersverse (vandaag uitgekomen) 

patroon van Lilla Björn Crochet!

Het testen van dit patroon was deze keer

een haastklus; afgelopen zaterdag startte ik pas met haken.

Maarrrr... met deze mandala was dat geen

straf; wat een heerlijk, meditatief werkje!

Natuurlijk; het is geen tome- en gedachteloos project, 

zeker niet als je mag testen, maar het is echt kicken als je elke

ronde perfect uitkomt en je mandala ziet groeien!

Hebben jullie trouwens gezien hoe mooi mijn nog steeds

bloeiende Oxalis past bij de kleuren die ik heb gebruikt?

Toeval bestaat niet 

😊

Op mijn Ravelry pagina vind je wat meer

details, maar helaas weet ik niet precies

welk garen (katoen) ik heb gebruikt;

het waren allemaal restjes.

Zou je deze mandala ook willen haken, maar

lijkt het je erg moeilijk? Geef het echt een kans;

het patroon is heel duidelijk en heeft ook een 

uitgebreide instructie met foto's!

Heb een heerlijk weekend!

Lieve groetjes,

Sandra